Συζήτηση στη βουλή για το θέμα των κόκκινων δανείων και των κατασχέσεων, που καίει και χιλιάδες αγρότες-κτηνοτρόφους.
Νομοθετική παρέμβαση που να θωρακίζει τους ευάλωτους δανειολήπτες απέναντι στο ενδεχόμενο οι εταιρείες διαχείρισης δανείων να αποκτήσουν τη δυνατότητα εκπλειστηριασμού της πρώτης κατοικίας για οφειλές, ζήτησε στη βουλή, στο πλαίσιο συζήτησης επίκαιρης ερώτησης, ο βουλευτής Λάρισας του ΣΥΡΙΖΑ – Π.Σ. κ. Βασίλης Κόκκαλης από τον υπουργό Οικονομικών κ. Χρήστο Σταϊκούρα.
Ο κ. Κόκκαλης τόνισε πως η επίκαιρη ερώτηση κατατέθηκε εξ αφορμής της πρόσφατης απόφασης του Αρείου Πάγου, 8/22-2022 σύμφωνα με την οποία κρίθηκε ότι δεν έχουν δικαίωμα πλειστηριασμού οι εταιρείες διαχείρισης απαιτήσεων. «Είναι αλήθεια, συνέχισε, ότι εξεδόθησαν και άλλες αντίθετες. Να συμφωνήσουμε, όμως, κάποια πράγματα δημόσια; Να συμφωνήσουμε ότι θα λέμε αλήθειες και θα στηριζόμαστε σε δεδομένα.
Άκουσα ότι είπατε πως η οριζόντια κατάργηση της πρώτης κατοικίας έγινε από την προηγούμενη Κυβέρνηση. Έχετε υπόψη σας τον ν.4605/2019, η ισχύς του οποίου ξεκινούσε από 30 Απριλίου; Τι προέβλεπε; Προέβλεπε τη δικαστική προστασία της πρώτης κατοικίας με πιο αυστηρά εισοδηματικά κριτήρια».
Πρόσθεσε πως επί διακυβέρνησης Νέας Δημοκρατίας «χάθηκαν σπίτια, ογδόντα δύο χιλιάδες κατοικίες είτε εκουσίως με αναγκαστική πώληση είτε ακουσίως με πλειστηριασμό. Άρα, οποιοσδήποτε ισχυρισμός ή τι είπε κάποιος, ποτέ το είπε, τα δεδομένα είναι αναμφισβήτητα ότι επί δικής σας διακυβέρνησης χάθηκαν σπίτια, μειώθηκε η ιδιοκατοίκηση στη χώρα μας».
Σε ό, τι αφορά την απόφαση του Αρείου Πάγου, ο Λαρισαίος βουλευτής είπε επίσης πως «σπεύσατε να πείτε ότι δεν θα φέρετε κάποια τροπολογία. Μετά από λίγες ημέρες εκδόθηκε μια απόφαση του Αρείου Πάγου σε χρόνους ρεκόρ και την παρέπεμψε στην Ολομέλεια την απόφαση. Να προδικάσω, θα πείτε ότι δεν ασχολείστε, ότι δεν παρεμβαίνετε -και έτσι είναι τυπικά το σωστό- στην απόφαση της δικαιοσύνης. Ως Κυβέρνηση, όμως, πώς σχολιάζετε, κύριε Υπουργέ, γιατί πρέπει να σχολιάσετε, αυτό που αναφέρει η Έκθεση Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας της Τράπεζας της Ελλάδος, η οποία δημοσιεύθηκε το 2022 και για την οποία κιόλας έχουμε και αναφορές από δικηγορικούς συλλόγους; Τι λέει αυτή η έκθεση τώρα πριν λίγες ημέρες; Λέει ότι: «Η ικανότητα των εν λόγω εταιρειών να διαχειριστούν τα δάνεια για λογαριασμό των εταιρειών απόκτησης απαιτήσεων δυσχεραίνεται από την πρόσφατη απόφαση του Αρείου Πάγου. Ωστόσο, όμως, η αποτελεσματικότητα των εταιρειών αναμένεται να διαφανεί τους επόμενους μήνες με την άρση των παραπάνω περιορισμών».
Τι να εννοεί ο ποιητής; Πώς αίρονται οι περιορισμοί; Με την αναμενόμενη απόφαση του Αρείου Πάγου. Γι’ αυτό και δικηγορικοί σύλλογοι κατήγγειλαν τη συγκεκριμένη παρέμβαση ότι είναι παρέμβαση στο έργο της ανεξάρτητης δικαιοσύνης».
Από την πλευρά του ο υπουργός Οικονομικών υποστήριξε πως η προηγούμενη κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ το 2015 με νόμο επέτρεψε στους «servicers να μπορούν να κάνουν πλειστηριασμούς», για να προσθέσει ότι «λάβαμε υπόψη και συνεκτιμήσαμε και τον νόμο του 2003 και τον νόμο του 2015, όπως επικαιροποιήθηκε από τον ΣΥΡΙΖΑ το 2016, το 2017 και τέλος με τον ν. 4549 του 2018. Εκεί είμαστε».
Αναλυτικά η συζήτηση από τα επίσημα πρακτικά της βουλής έχει ως εξής:
Συνεχίζουμε με την δωδέκατη με αριθμό 160/11-11-2022 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου του Βουλευτή Λάρισας του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Βασιλείου Κόκκαλη προς τον Υπουργό Οικονομικών, με θέμα: «Η νομοθετική παρέμβαση είναι βέβαιη, όμως θα θωρακίσετε τους ευάλωτους δανειολήπτες ή τις εταιρίες διαχείρισης δανείων;». Σε αυτήν την ερώτηση θα απαντήσει ο Υπουργός Οικονομικών, κ. Χρήστος Σταϊκούρας. Ορίστε, κύριε Κόκκαλη, έχετε το λόγο για την πρωτολογία σας.
ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΚΟΚΚΑΛΗΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, η επίκαιρη ερώτηση κατατέθηκε εξ αφορμής της πρόσφατης απόφασης του Αρείου Πάγου, 8/22-2022 σύμφωνα με την οποία κρίθηκε -να το πούμε έτσι απλά, να μην χρησιμοποιούμε νομικούς όρους- ότι δεν έχουν δικαίωμα πλειστηριασμού οι εταιρείες διαχείρισης απαιτήσεων. Είναι αλήθεια ότι εξεδόθησαν και άλλες αντίθετες. Να συμφωνήσουμε, όμως, κάποια πράγματα δημόσια; Να συμφωνήσουμε ότι θα λέμε αλήθειες και θα στηριζόμαστε σε δεδομένα.
Άκουσα ότι είπατε πως η οριζόντια κατάργηση της πρώτης κατοικίας έγινε από την προηγούμενη Κυβέρνηση. Έχετε υπόψη σας τον ν.4605/2019, η ισχύς του οποίου ξεκινούσε από 30 Απριλίου; Τι προέβλεπε; Προέβλεπε τη δικαστική προστασία της πρώτης κατοικίας με πιο αυστηρά εισοδηματικά κριτήρια. Ένα το κρατούμενο.
Δεύτερον, δεν θα μείνω στις δηλώσεις, κύριε Υπουργέ, όποιες και να είναι αυτές. Τα νούμερα και οι εκθέσεις είναι αναμφισβήτητα. Η ιδιοκατοίκηση στην Ελλάδα το 2015 ήταν 75,1%, σύμφωνα με τη μελέτη της EUROSTAT. Το 2019 αυξήθηκε, κύριε Υπουργέ, η ιδιοκατοίκηση σε 75,4%, αντιστοιχεί σε έντεκα χιλιάδες εκατό σαράντα εννιά κατοικίες. Από το 2019 έως και τα τέλη του 2021, δυστυχώς, η ιδιοκατοίκηση μειώθηκε σε 73,3%, που αντιστοιχεί σε ογδόντα δύο χιλιάδες κατοικίες.
Αυτό τι σημαίνει; Σημαίνει ότι στη δικιά σας διακυβέρνηση χάθηκαν σπίτια, ογδόντα δύο χιλιάδες κατοικίες είτε εκουσίως με αναγκαστική πώληση είτε ακουσίως με πλειστηριασμό. Άρα, οποιοσδήποτε ισχυρισμός ή τι είπε κάποιος, ποτέ το είπε, τα δεδομένα είναι αναμφισβήτητα ότι επί δικής σας διακυβέρνησης χάθηκαν σπίτια, μειώθηκε η ιδιοκατοίκηση στη χώρα μας.
Και έρχομαι στην απόφαση του Αρείου Πάγου. Σπεύσατε να πείτε ότι δεν θα φέρετε κάποια τροπολογία. Μετά από λίγες ημέρες εκδόθηκε μια απόφαση του Αρείου Πάγου σε χρόνους ρεκόρ και την παρέπεμψε στην Ολομέλεια την απόφαση. Να προδικάσω, θα πείτε ότι δεν ασχολείστε, ότι δεν παρεμβαίνετε -και έτσι είναι τυπικά το σωστό- στην απόφαση της δικαιοσύνης. Ως Κυβέρνηση, όμως, πώς σχολιάζετε, κύριε Υπουργέ, γιατί πρέπει να σχολιάσετε, αυτό που αναφέρει η Έκθεση Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας της Τράπεζας της Ελλάδος, η οποία δημοσιεύθηκε το 2022 και για την οποία κιόλας έχουμε και αναφορές από δικηγορικούς συλλόγους; Τι λέει αυτή η έκθεση τώρα πριν λίγες ημέρες; Λέει ότι: «Η ικανότητα των εν λόγω εταιρειών να διαχειριστούν τα δάνεια για λογαριασμό των εταιρειών απόκτησης απαιτήσεων δυσχεραίνεται από την πρόσφατη απόφαση του Αρείου Πάγου. Ωστόσο, όμως, η αποτελεσματικότητα των εταιρειών αναμένεται να διαφανεί τους επόμενους μήνες με την άρση των παραπάνω περιορισμών».
Τι να εννοεί ο ποιητής; Πώς αίρονται οι περιορισμοί; Με την αναμενόμενη απόφαση του Αρείου Πάγου. Γι’ αυτό και δικηγορικοί σύλλογοι κατήγγειλαν τη συγκεκριμένη παρέμβαση ότι είναι παρέμβαση στο έργο της ανεξάρτητης δικαιοσύνης. Και αν θέλετε να πούμε και την διαφορά, είναι και πολιτικό και νομικό το θέμα. Αυτές οι εταιρείες, όπως και η εταιρεία του κ. Πάτση, είχε δύο δυνατότητες, κύριε Υπουργέ. Ο νόμος του 2003, ο ν.3156/2003 και ο νόμος του 2015. Το 2017 αυτές οι εταιρείες…
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Χαράλαμπος Αθανασίου): Κύριε συνάδελφε, ολοκληρώστε, σας παρακαλώ. Έχετε και τη δευτερολογία σας.
ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΚΟΚΚΑΛΗΣ: Σχετικά με την ισχύ αυτών των νόμων τι είπε το Υπουργείο Οικονομικών; Είπε ότι είναι παράλληλα νομοθετήματα, τα οποία ισχύουν. Άρα, από καθαρά επιλογή των εταιρειών επέλεξαν το νόμο του 2003 και όχι το νόμο του 2015, τον οποίο τον περιγράψατε εσείς ότι είναι πολύ σκληρός για τους δανειολήπτες. Ευχαριστώ.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Χαράλαμπος Αθανασίου): Ευχαριστώ πολύ. Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο για την πρωτολογία σας.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΣΤΑΪΚΟΥΡΑΣ (Υπουργός Οικονομικών): Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Ο κ. Κόκκαλης έκανε μια πολύ εύστοχη ερώτηση πράγματι αναφερόμενος σε δύο νομοθετήματα του 2003 και του 2015 και εγώ θα προσέθετα, επειδή είπαμε ότι μιλάμε ανοιχτά και ειλικρινά και το 2019 τον «Ηρακλή». Τι είναι αυτά για να το πούμε πολύ απλά και να το καταλάβουν και όσοι μας ακούν και μας βλέπουν. Η τιτλοποίηση απαιτήσεων από δάνεια και πιστωτές προβλέφθηκε πότε για πρώτη φορά; Προβλέφθηκε με το ν.3156/2003. Οι διατάξεις του άρθρου αυτού εισήγαγαν το πλαίσιο για την υλοποίηση της τιτλοποίησης απαιτήσεων, αλλά εν τούτοις για τη διαχείριση των απαιτήσεων αυτών δεν προβλέφθηκαν ειδικές διαδικασίες ή προϋποθέσεις παρά μόνο έγινε μια γενική αναφορά στην ίδια διάταξη ότι η διαχείριση των μεταβιβαζόμενων απαιτήσεων μπορεί να ανατίθεται σε πιστωτικό ή χρηματοπιστωτικό ίδρυμα. Αυτά έγιναν το 2003.
Έρχεται ο νομοθέτης, έρχεται η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ το 2015 με τον ν. 4354/2015 και τι κάνει; Φτιάχνει ένα αναλυτικό πλαίσιο αδειοδότησης των διαχειριστών δανείων, δηλαδή των servicers, επονομαζόμενων ως «Εταιρείες Διαχείρισης Απαιτήσεων από Δάνεια και Πιστωτές». Από πού; Από την Τράπεζα της Ελλάδος, σε αντιδιαστολή με αυτά που έλεγε η κυρία Αχτσιόγλου προηγουμένως, που έλεγε ότι την εποπτεία την έχει το Υπουργείο Οικονομικών. Και αφετέρου, προέβλεπε αναλυτικές διαδικασίες για τη σύναψη συμβάσεων πώλησης και μεταβίβασης απαιτήσεων από δάνεια.
Τι έλεγε το άρθρο 2 παράγραφος 4 του νόμου του ΣΥΡΙΖΑ; Διαβάζω: «Οι εταιρείες διαχείρισης νομιμοποιούνται ως μη δικαιούχοι διάδικοι να εγείρουν κάθε ένδικο βοήθημα και να προβαίνουν σε κάθε άλλη δικαστική ενέργεια για την είσπραξη των υπό διαχείριση απαιτήσεων, καθώς και να κινούν, να παρίστανται ή να συμμετέχουν σε προ-πτωχευτικές διαδικασίες εξυγίανσης, σε πτωχευτικές διαδικασίες αφερεγγυότητας, σε διαδικασίες διευθέτησης οφειλών και ειδικής διαχείρισης των νόμων. Εφόσον οι εταιρείες συμμετέχουν σε οποιαδήποτε δίκη με την ιδιότητα του μη δικαιούχου διαδίκου, το δεδικασμένο της απόφασης ισχύει υπέρ και κατά του δικαιούχου της απαίτησης».
Με λίγα λόγια, ερχόταν ο νομοθέτης το 2015 και έλεγε: «Οι servicers μπορούν να κάνουν πλειστηριασμούς». Και συμπλήρωνε μάλιστα -γιατί ακούω και αυτό το επιχείρημα από κάποιους συναδέλφους της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης- ότι «οι εταιρείες διαχείρισης, οι servicers δηλαδή, δύνανται για τους σκοπούς του παρόντος νόμου να προσλαμβάνουν εταιρίες ενημέρωσης οφειλετών για ληξιπρόθεσμες οφειλές…» -δηλαδή, τα call centers, που λέτε ότι παίρνουν τηλέφωνο- «…με νόμο του ΣΥΡΙΖΑ το 2015».
Ήρθε ο «ΗΡΑΚΛΗΣ», ο ν. 4649 του 2019, και προέβλεπε τη δυνατότητα εγγύησης του Ελληνικού Δημοσίου υπό προϋποθέσεις και εφόσον, μεταξύ άλλων, πρόκειται για απαιτήσεις που έχουν τιτλοποιηθεί σύμφωνα με τον ν. 3156/2003 και έχουν ανατεθεί στη διαχείριση εταιρειών διαχείρισης απαιτήσεων που έχουν αδειοδοτηθεί και διέπονται από τον ν. 4354 του 2015.
Συνεπώς, λάβαμε υπόψη και συνεκτιμήσαμε και τον νόμο του 2003 και τον νόμο του 2015, όπως επικαιροποιήθηκε από τον ΣΥΡΙΖΑ το 2016, το 2017 και τέλος με τον ν. 4549 του 2018. Εκεί είμαστε. Στη δευτερολογία μου θα αναφέρω σε μισό λεπτό αυτό που είπατε για την τελευταία απόφαση - δημόσια συνεδρίαση του Αρείου Πάγου. Σας ευχαριστώ.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Χαράλαμπος Αθανασίου): Ευχαριστούμε. Κύριε Κόκκαλη, έχετε τον λόγο για τη δευτερολογία σας.
ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΚΟΚΚΑΛΗΣ: Κύριε Υπουργέ, κάνατε μία αναφορά στον ν. 4605 του 2015, για να αποδείξετε ότι η προηγούμενη κυβέρνηση νομοθέτησε πλειστηριασμούς των servicers. Η ερώτηση είναι: «Αφού είναι τόσο βολικός αυτός ο νόμος που ψηφίσαμε εμείς, τόσο κακός δηλαδή για τους δανειολήπτες, γιατί αυτές οι εταιρείες δεν επέλεξαν αυτόν τον νόμο για να εφοδιαστούν με την απαιτούμενη εκ του νόμου εξουσιοδότηση και επέλεξαν τον νόμο του 2003;». Γιατί, κύριε Υπουργέ; Δεν τα διαβάσατε όλα από τα έγγραφα που έχετε μπροστά σας. Τρία άρθρα πιο κάτω λέει ότι «πριν οι εταιρείες αυτές προβούν σε πράξεις εκτέλεσης, πρέπει αποδεδειγμένα να επιδιώξουν βιώσιμη ρύθμιση με τους δανειολήπτες». Αυτό πετύχαμε. Επίσης, ο συγκεκριμένος νόμος θέτει πολύ πιο αυστηρές προϋποθέσεις απ’ ό,τι ο νόμος του 2003. Συνεπώς, αυτές οι εταιρείες, αυτά τα funds είχαν να επιλέξουν ξεκάθαρα μεταξύ δύο νομοθετημάτων. Εάν ήταν τόσο βολικός για τα funds, για τις εταιρείες, ο νόμος του 2015, γιατί δεν επέλεξαν, κύριε Υπουργέ, κύριε Σταϊκούρα, τον νόμο αυτόν τον κακό του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά επέλεξαν τον νόμο του 2003, ο οποίος κρίθηκε προβληματικός; Εδώ θέλω να μου απαντήσετε. Κύριε Υπουργέ, κατορθώσαμε, παρά τις μνημονιακές δεσμεύσεις και τις απαιτήσεις των δανειστών, να εξισορροπήσουμε, αφενός, τις μνημονιακές απαιτήσεις και αφετέρου, την ελάχιστη προστασία του δανειολήπτη. Γι’ αυτό και δεν επέλεξαν τα funds αυτόν τον νόμο. Ολοκληρώνω.
Δεύτερον, κύριε Υπουργέ, να ξεκαθαρίσουμε -δεν το αναφέρατε στην πρωτολογία σας, το είπατε στην κυρία Αχτσιόγλου- ότι η οριζόντια κατάργηση της πρώτης κατοικίας έλαβε χώρα με ποιον νόμο; Με τον πτωχευτικό. Ποιος τον ψήφισε τον πτωχευτικό; Η δικιά σας Κυβέρνηση. Είναι αλήθεια ή ψέμα ότι η προηγούμενη κυβέρνηση δεν κατήργησε την πρώτη κατοικία; Είναι αλήθεια ότι δεν την κατήργησε. Εγώ σας είπα ότι αντικαταστάθηκε η προστασία της πρώτης κατοικίας με τον ν. 4605 του 2019, η ισχύς του οποίου ξεκινούσε στις 30 Απριλίου. Πείτε το αντίθετο, αν είναι αλήθεια ή ψέμα. Συνεπώς, δεν ισχύει ότι η προηγούμενη κυβέρνηση κατήργησε οριζόντια την πρώτη κατοικία. (Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή)
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Χαράλαμπος Αθανασίου): Σας ευχαριστούμε.
ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΚΟΚΚΑΛΗΣ: Ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Και τέλος, θα ήθελα ένα σχόλιό σας για τις αναφορές των δικηγορικών συλλόγων για ωμή παρέμβαση στο έργο της δικαιοσύνης με την προφητεία ότι θα αρθούν οι περιορισμοί στους πλειστηριασμούς. Σας ευχαριστώ.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Χαράλαμπος Αθανασίου): Ευχαριστούμε. Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο για τη δευτερολογία σας.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΣΤΑΪΚΟΥΡΑΣ (Υπουργός Οικονομικών): Κύριε συνάδελφε, η προστασία της πρώτης κατοικίας καταργήθηκε οριζόντια επί διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Το επαναλαμβάνω. Η οριζόντια προστασία της πρώτης κατοικίας καταργήθηκε από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Με ποιους νόμους; Τον ν. 4346 του 2015 και τον ν. 4592 του 2019. Τελεία και παύλα! Ακολούθως, η τότε κυβέρνηση θέσπισε ένα προσωρινό πλαίσιο περιορισμένης περιμέτρου μόνο για «κόκκινους» δανειολήπτες μέχρι το 2018, με μικρή διάρκεια και συγκεκριμένη ημερομηνία λήξης. Άρα, κανένας οφειλέτης δεν μπορούσε να προστατεύσει την κατοικία του από τον Φεβρουάριο έως τον Ιούλιο του 2019, ενώ μετέπειτα η μεγάλη πλειονότητα των οφειλετών έμεινε απροστάτευτη. Αυτό το θεσμικό πλαίσιο για περιορισμένη περίμετρο και περιορισμένο χρονικό ορίζοντα -σας είπα και προηγουμένως τι απάντησα στην κυρία Αχτσιόγλου- δεν αξιοποιήθηκε από κανέναν πολίτη μέχρι τον Ιούλιο του 2019. Και ήρθαμε εμείς, το επεκτείναμε, το ενισχύσαμε και, με βάση τα στοιχεία που είχα στην κατοχή μου και έχω δώσει στη δημοσιότητα, μέχρι 31 Δεκεμβρίου του 2019 είχαν υποβληθεί χίλιες τριακόσιες εξήντα οκτώ αιτήσεις από καμία αίτηση μέχρι τον Ιούλιο του 2019.
Επί του πυρήνα του θέματός σας, όπως είπατε και στην πρωτολογία σας και έχετε δίκιο, υπάρχει μία απόφαση του Αρείου Πάγου, την οποία μνημονεύσατε, και υπάρχουν, απ’ όσο γνωρίζω, και πολλές άλλες αποφάσεις του Αρείου Πάγου με αντίθετο συμπέρασμα. Μάλιστα, αν δεν με απατά η μνήμη μου –παράκληση, αν είναι κάτι διαφορετικό, μπορεί να το πείτε- υπάρχουν δώδεκα αποφάσεις, εκ των οποίων οι έντεκα είναι αντίθετες από τη μία. Και υπάρχουν και αρκετές νομολογίες του Αρείου Πάγου επί αυτών αλλά και νομολογίες κατώτερων δικαστηρίων. Έχει πέσει στην αντίληψή μου μία στη Λάρισα στο εφετείο, η 499 του 2019, στη Θεσσαλονίκη, στην Αθήνα, ξανά στη Θεσσαλονίκη, ξανά στη Λάρισα το 2020, στον Βόλο, τον Πειραιά, την Αθήνα. Υπάρχει συνεπώς μια αμφισημία.
Πώς αποδεικνύεται αυτή η αμφισημία; Το κράτησα για τη δευτερολογία μου. Το είπατε όμως στην πρωτολογία σας. Ήρθε τμήμα του Άρειου Πάγου, το οποίο συνήλθε στις 26 Σεπτεμβρίου του 2022 -η απόφαση είναι εδώ, εγκρίθηκε στις 31 Οκτωβρίου του 2022 και δημοσιεύτηκε σε δημόσια συνεδρίαση στις 10 Νοεμβρίου του 2022- και παραπέμπει το θέμα στην Ολομέλεια.
Συγκρατείστε -και κλείνω με αυτό- την τελευταία παράγραφο. Παραπέμπεται στην πλήρη Ολομέλεια του δικαστηρίου, καθώς όπως αναφέρει στο σκεπτικό του στην τελευταία παράγραφο: «Δημιουργείται ζήτημα γενικότερου ενδιαφέροντος και είναι αναγκαίο για την ενότητα της νομολογίας, με δεδομένη την ανακύψασα στη νομολογία διάσταση, ως προς το θέμα της νομιμοποίησης των εταιρειών διαχείρισης απαιτήσεων για την άσκηση διαδικαστικών τάξεων υπό το καθεστώς των ν. 3156/2003 και ν. 4354/2015». Περιμένουμε, συνεπώς, την απόφαση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου. Ευχαριστώ πολύ.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Χαράλαμπος Αθανασίου): Κι εγώ ευχαριστώ, κύριε Υπουργέ. Απλώς να πω το εξής, κύριε Κόκκαλη. Στην Ολομέλεια, σύμφωνα και με τον Οργανισμό των Δικαστηρίων, αλλά και τη δικονομία, πάνε δύο κατηγορίες υποθέσεων: αυτές που έχουν ένα γενικότερο ενδιαφέρον και ρυθμίζεται ένα θέμα για πρώτη φορά και δεν υπάρχει προηγούμενο νομολογιακό δεδομένο ή εάν υπάρχει διαφωνία στο τμήμα με διαφορά μίας ψήφου. Συνεπώς, πήγε ως γενικότερου ενδιαφέροντος. Τα άλλα, βεβαίως, είναι τα συμπεράσματα, κρίσεις. Θα τα ακούσουμε από την Ολομέλεια. Αυτό το λέω ενημερωτικά.
ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΚΟΚΚΑΛΗΣ: Εγώ δεν είπα ότι κακώς εισήχθη στην Ολομέλεια. Είπα ότι κάποιος προδικάζει το αποτέλεσμα.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Χαράλαμπος Αθανασίου): Έγινε κατανοητό. Στην Ολομέλεια έχουμε πάρα πολλές περιπτώσεις. Δεν προδικάζεται κανένα αποτέλεσμα.