Αλαλούμ επικρατεί στην αλιεία λόγω της πολυδιάσπασης αρμοδιοτήτων αλλά κι εξωγενών παραγόντων, σύμφωνα με όσα ανέφερε στην Αγροτική Διακομματική της Επιτροπής, ο πρόεδρος του Πανελλήνιου Συλλόγου Ιχθυολόγων Δημοσίου (ΠΣΙΔ), Δημήτρης Τσιάνης.
Ο ίδιος ζήτησε αλλαγές σε όλα τα επίπεδα, προκειμένου να μη διαλυθεί ο κλάδος και να παραμείνει όρθιο και το υδάτινο και παρυδάτιο περιβάλλον, που υποβαθμίζονται διαρκώς, από άλλες δραστηριότητες. Μίλησε για «χάος» στην αλιευτική νομοθεσία και αναφέρθηκε στην αναγκαιότητα σύστασης Εθνικού Συμβουλίου Αλιευτικής Πολιτικής.
ΙΔΙΑΙΤΕΡΟΤΗΤΕΣ: Η χώρα μας, εξήγησε ο κ. Τσιάνης, έχει τον μεγαλύτερο αλιευτικό στόλο στην Ευρώπη, σε επίπεδο σκαφών (όχι σε χωρητικότητα) αλλά έχει δημιουργήσει μία ασφυκτική κατάσταση για τους ψαράδες. «Μπορεί να ανήκει στον πρωτογενή τομέα (ο κλάδος της αλιείας) και να τον βάζουμε μαζί με τη γεωργία και την κτηνοτροφία, αλλά έχει μια ιδιαιτερότητα πολύ βασική, βασίζεται στην εκμετάλλευση αλιευτικών πόρων, πόροι, οι οποίοι αποτελούν κοινό φυσικό πόρο που ανήκει σε όλο το κοινωνικό σύνολο. Δεν έχουμε να κάνουμε με ιδιοκτησίες, δεν περιοριζόμαστε σε τοπικά σύνορα και επομένως απαιτούνται ενιαίες ρυθμίσεις, ορθή επιστημονική διαχείριση και για την προστασία τους, αλλά και για τη βιώσιμη εκμετάλλευσή τους, ενώ τέλος είναι πάρα πολύ κρίσιμη για τη διατήρηση και ανάπτυξη πολλών παράκτιων περιοχών, ιδιαίτερα νησιωτικών και όχι μόνο», ανέφερε ο κ. Τσιάνης.
ΥΠΟΣΤΕΛΕΧΩΣΗ: «Η σημερινή εικόνα των υπηρεσιών αλιείας είναι δραματική, κατακερματισμός αρμοδιοτήτων σε διαφορετικές υπηρεσίες, καθώς υπάρχει έλλειψη κάθετης οργάνωσης, υποστελέχωση των υπηρεσιών τόσο σε κεντρικό όσο και σε περιφερειακό επίπεδο. Φανταστείτε, ότι η Γενική Διεύθυνση Αλιείας, αλλά και η Ειδική Υπηρεσία Διαχείρισης του ΠΑΛΥΘ, που διαχειρίζεται όλα τα χρήματα που αφορούν τις επιδοτήσεις του κλάδου, είναι κάτω από το 50% και ακόμη και αν οι στόχοι επιτυγχάνονται, όπως στο προηγούμενο Επιχειρησιακό Πρόγραμμα Αλιείας, αυτό γίνεται με πολύ πόνο από τους συναδέλφους και κατάθεση ψυχής, υποστελέχωση των αποκεντρωμένων διοικήσεων. Φανταστείτε, ότι οι αποκεντρωμένες διοικήσεις έχουν τις αρμοδιότητες της υδατοκαλλιέργειας και σε όλη τη χώρα υπάρχουν 9 ιχθυολόγοι οι οποίοι ασχολούνται με αυτόν τον τόσο σημαντικό τομέα για τη χώρα.
ΕΣΩΤΕΡΙΚΑ ΥΔΑΤΑ: Σε ό, τι αφορά στη ρύπανση στα εσωτερικά νερά (π.χ. λίμνες, ποτάμια κ.ά.), απαντώντας σε ερώτηση του βουλευτή Κοζάνης, εξήγησε πως σήμερα τα εσωτερικά ύδατα σε πολλές περιπτώσεις είναι υποβαθμισμένα από πλευράς διαχείρισης, παρότι έχουν ιστορική σημασία για την Ελλάδα, γιατί στήριξαν τους πληθυσμούς σε δύσκολες εποχές (πολέμους κ.ά.). Υπάρχει θέμα ρύπανσης, υπεράντλησης υδάτων, ανεξέλεγκτες γεωργικές δραστηριότητες γύρω από λίμνες και τόνισε πως πρέπει να υπάρξει σχεδιασμός για βιώσιμη λιμναία αλιεία και θεσμική ένταξη των ψαράδων εσωτερικών υδάτων στις επιδοτήσεις.
ΠΑΡΑΚΤΙΑ ΑΛΙΕΙΑ: Ο ίδιος ζήτησε εθνική στρατηγική βασισμένη σε εθνικά δεδομένα, διότι η αλιεία της Ελλάδας διαφέρει από των βόρειων χωρών και πολλές φορές παίρνονται αποφάσεις που δεν έχουν καμία σχέση με τα προβλήματα της χώρας. Εξήγησε πως η παράκτια αλιεία δεν υποστηρίζεται όσο πρέπει εθνική στρατηγική βασισμένη σε επιστημονικά δεδομένα για την επισιτιστική ασφάλεια και τη στήριξη των τοπικών και παράκτιων κοινωνιών, που ειδάλλως κινδυνεύουν με ερήμωση. Σημείωσε ότι κοντά σε όλα τα προβλήματα που υπάρχουν λόγω υποβάθμισης των υδάτων, οι ψαράδες ειδικά στην Κρήτη και στο Νότιο Αιγαίο έρχονται καθημερινά αντιμέτωποι με ξενικά είδη, όπως το λαγοκέφαλο.
ΥΔΑΤΟΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ: Υποστήριξε πως είναι λάθος να δαιμονοποιείται η ιχθυοκαλλιέργεια γιατί αποτελεί δυναμικό κλάδο της χώρας και δεν φταίει να πληρώνει τις αμαρτίες του ελληνικού κράτους, που πρώτα φτιάχνεται κάτι και μετά το νομιμοποιεί. Εξήγησε πως χρειάζεται όμως επιστημονικός σχεδιασμός και σωστή χωροταξία, ώστε να μη δημιουργούνται περιβαλλοντικά προβλήματα και συγκρούσεις μεταξύ ανταγωνιστικών κλάδων της οικονομίας και της κοινωνίας.
ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ: Μίλησε για «χάος στην αλιευτική νομοθεσία. Τα βασικά νομοθετήματα μας φανταστείτε είναι του 1966, για να καταλάβετε. Δεν υπάρχει κωδικοποίηση. Πρόταση βασική δική μας, την οποία την φέρνουμε στους Υφυπουργούς Αγροτικής Ανάπτυξης τα τελευταία χρόνια και ελπίζουμε κάποια στιγμή να γίνει αντιληπτό, ότι είναι απαραίτητη η σύσταση εθνικού συμβουλίου αλιευτικής πολιτικής. Είμαστε μια χώρα που δεν αξιοποιούμε ούτε το επιστημονικό προσωπικό ούτε τους παραγωγικούς κλάδους, ώστε να χαράξουμε πολιτική και βασιζόμαστε σε ότι αίτημα μας έρχεται με τους κανονισμούς χωρίς να έχουμε τη δυνατότητα να σχεδιάσουμε και να διεκδικήσουμε, καθώς αποτελεί έναν πολύ σημαντικό τομέα για τη χώρα μας. Φανταστείτε ότι εφαρμόζουμε κανονισμούς που ψηφίζονται από χώρες της βόρειας Ευρώπης, οι οποίες δεν έχουν ουδεμία σχέση με αυτό τον τύπο αλιείας και αναγκαζόμαστε, επειδή δεν έχουμε προνοήσει, να ακολουθήσουμε κανονισμούς οι οποίοι φέρνουν τα αντίθετα αποτελέσματα στη χώρα μας από τα αναμενόμενα», ανέφερε.
ΕΛΕΓΚΤΙΚΟΙ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΙ: Αναφέρθηκε σε σοβαρά προβλήματα που αφορούν στους ελέγχους, εξαιτίας της έλλειψης επιστημονικού προσωπικού και του κατακερματισμού αρμοδιοτήτων. Τόνισε ότι υπάρχει ζήτημα έλλειψης συντονισμού και αδυναμίας στην αξιοποίηση πόρων. Εξήγησε πως το σημερινό μοντέλο διοίκησης δεν εξυπηρετεί τη σωστή μεταφορά της πληροφορίας και οδηγεί σε κακή νομοθέτηση. Εξήγησε πως η υποβάθμιση δεν αφορά μόνο στο υπουργείο αλλά και στις Περιφέρειες.
ΘΑΛΑΣΣΙΑ ΠΑΡΚΑ: Για τα θαλάσσια πάρκα εξήγησε πως σε ό,τι αφορά στην περιβαλλοντική διαχείριση είναι θετικά ως ιδέα αλλά χρειάζονται σοβαρές αποφάσεις και συγκεκριμένα μέτρα. Σημείωσε ότι η βιώσιμη αλιεία αποτελεί κλειδί για την προστασία οικοσυστημάτων.