Καρύδια: Σε εξέλιξη η συγκομιδή – Η εικόνα της παραγωγής και οι τιμές στην αγορά

Πάμε για την ολοκλήρωση της συγκομιδής των αμυγδάλων στις βασικές παραγωγικές περιοχές της χώρας.

Τώρα βρισκόμαστε στο στάδιο του σπασίματος και ξεκινούν οι διαπραγματεύσεις με τους εμπόρους και γίνονται οι εμπορικές συμφωνίες.

Λαμία

Ο πρόεδρος του Α.Σ. Αμυγδάλων και Ξηρών Καρπών Λαμίας «Almoland», Ευθύμιος Κασούμης, μιλώντας στον ΑγροΤύπο αναφέρει ότι έχει ολοκληρωθεί η συγκομιδή στην περιοχή. Τώρα είμαστε το στάδιο του σπασίματος για τα αμύγδαλα των παραγωγών με τους οποίους συνεργάζεται ο συνεταιρισμός, τόσο από την περιοχή της Λαμίας όσο και από την περιοχή της Λάρισας. Η ψίχα αμυγδάλου δίνει την προστιθέμενη αξία στο προϊόν και αυτήν εμπορεύεται ο συνεταιρισμός.

Όσον αφορά τις τιμές παραγωγού, στις ισπανικές αυτογόνιμες ποικιλίες διαμορφώνεται αυτή την περίοδο περίπου στα 6 ευρώ το κιλό. Για την ποικιλία Texas η μέση τιμή κυμαίνεται από 7 έως 7,20 ευρώ το κιλό, ενώ για τη Φυρανιά το ανώτερο επίπεδο φτάνει στα 8 ευρώ το κιλό.

Ελασσόνα

Η κα Ειρήνη Σπανούλη, αμυγδαλοπαραγωγός από τον Αγροτικό Συνεταιρισμό Θεσσαλικών Καρπών «Καρπολόγιον», τόνισε στον ΑγροΤύπο ότι αυτές τις ημέρες ολοκληρώνεται στην περιοχή μας η συγκομιδή αμυγδάλων. Φέτος πήγε πίσω η συγκομιδή επειδή λόγω των καιρικών συνθηκών είχαμε μια καθυστέρηση στην ωρίμανση των καρπών.

Αφού ολοκληρώσουμε την συγκομιδή θα περάσουμε στο στάδιο της αποθήκευσης της παραγωγής. Ακόμη δεν έχουμε έρθει σε επαφή με τους εμπόρους για να δούμε που θα κυμανθούν οι τιμές. 

Έχουμε πάντως αυξημένες ποσότητες και πολύ καλή ποιότητα, θα έλεγα ότι είναι η καλύτερη της τελευταίας 5ετίας. Πέρσι είχαμε πολύ μειωμένη παραγωγή λόγω των παγετών και κάναμε συμφωνίες σε υψηλές τιμές.

Ωστόσο έχουμε φέτος και μια αύξηση του κόστους καλλιέργειας, κατά 30%, και για αυτό δεν θα πρέπει να υπάρξει μείωση των τιμών. Πέρσι η Φυρανιές ήταν στα 11 ευρώ το κιλό και οι υπόλοιπες ποικιλίες στα 10 ευρώ το κιλό. Το τρίμμα αμυγδάλου έχει τιμή στα 6 ευρώ το κιλό.

Επίσης, φέτος θα συνεχίσουμε τις εξαγωγές, που ξεκινήσαμε κατά την περσινή περίοδο στην γαλλική αγορά, σε μια προσπάθεια να δώσουμε μια προστιθέμενη αξία στο προϊόν.  

Από την πλευρά του ο κ. Βασίλης Καραναστάσης, παραγωγός και μέλος της διοίκησης του Αγροτικού Συνεταιρισμού παραγωγών ξηρών καρπών Elassonuts, αναφέρει στον ΑγροΤύπο ότι έχει ολοκληρωθεί η συγκομιδή αμυγδάλων και τώρα βρισκόμαστε στο στάδιο της διαπραγμάτευσης. Τα μέλη του συνεταιρισμού καλλιεργούν κυρίως την ποικιλία Φυρανιά.

Φέτος έχουμε αυξημένη παραγωγή αλλά και καλή ποιότητα στα αμύγδαλα λόγω των καιρικών συνθηκών. Προς το παρόν δεν έχει κλείσει κάποια εμπορική συμφωνία αλλά βλέπουμε ότι υπάρχει μια αυξημένη ζήτηση από τους εμπόρους. Οι τιμές που ακούμε είναι στα 3 ευρώ το κιλό για το άσπαστο αμύγδαλο (αμύγδαλο με το σκληρό του κέλυφος).

Δομένικο

Ο κ. Βαγγέλης Καραγιάννης, παραγωγός από το Δομένικο της Λάρισας, δηλώνει στον ΑγροΤύπο ότι σε περίπου μια εβδομάδα αναμένεται να έχει ολοκληρωθεί η συγκομιδή των αμυγδάλων. Φέτος είχαμε μια καλή παραγωγή στα αμύγδαλα εκτός από τις περιοχές που επλήγησαν από χαλάζια.

Οι παραγωγοί αυτή την περίοδο αποθηκεύουν την παραγωγή και ήδη έχουν κάνει την εμφάνισή τους οι έμποροι. Για τα άσπαστα αμύγδαλα ακούμε τιμές από 2 έως 2,80 ευρώ το κιλό. Για τις ισπανικές αυτογόνιμες ποικιλίες (Marinada, Guara κ.α.) δίνουν 6 ευρώ το κιλό, για την ποικιλία Τέξας η μέση τιμή είναι στα 7 ευρώ και για την Φυρανιά φτάνει στα 8 ευρώ το κιλό.

Λάρισα

Ο παραγωγός από την Λάρισα κ. Χρήστος Ζιώγας, αναφέρει στον ΑγροΤύπο ότι έχει ολοκληρωθεί η συγκομιδή αμυγδάλων και τώρα έχουμε προχωρήσει σε αποθήκευση της παραγωγής. Οι καιρικές συνθήκες βοήθησαν φέτος πολύ την καλλιέργεια και έχουμε μια πολύ καλή παραγωγική χρονιά ποσοτικά αλλά και με καλή ποιότητα. Υπάρχει καλή ζήτηση από τους εμπόρους αλλά ακόμη δεν έχουμε κλείσει κάποια συμφωνία.

Με τη συγκομιδή του κελυφωτού φιστικιού να έχει ολοκληρωθεί ή να βρίσκεται προς ολοκλήρωση, ανάλογα με την περιοχή, και τα δένδρα να κατευθύνονται σταδιακά προς τη φυλλόπτωση, η προσοχή μεταφέρεται πλέον στους χειρισμούς που μπορούν να συμβάλουν στον περιορισμό του μολύσματος ενόψει της επόμενης καλλιεργητικής περιόδου.

Μία από τις ασθένειες που απασχολούν τη φιστικιά είναι η σεπτορίωση (Septoria spp.), η οποία εκδηλώνεται κυρίως στο φύλλωμα και, όταν η προσβολή είναι έντονη, μπορεί να προκαλέσει πρόωρη φυλλόπτωση και εξασθένηση των δένδρων. Την περίοδο αυτή, καθώς η καλλιέργεια πλησιάζει στη φυλλόπτωση, ιδιαίτερη σημασία αποκτά η διαχείριση του μολύσματος που μπορεί να αποτελέσει την αφετηρία νέων μολύνσεων την επόμενη χρονιά.

Η σεπτορίωση στην παρούσα φάση της καλλιέργειας

Όπως εξηγεί στον ΑγροΤύπο ο κ. Βασίλης Ζυγομήτρος, αυτή την εποχή η προσβολή από τη σεπτορίωση έχει ήδη πραγματοποιηθεί, ενώ στα προσβεβλημένα δένδρα αρχίζει σταδιακά η πτώση των φύλλων.

Η ασθένεια προσβάλλει τα φύλλα της φιστικιάς, στα οποία σχηματίζονται πολυάριθμες νεκρωτικές κηλίδες, ενώ σε σοβαρότερες περιπτώσεις μπορεί να προκαλέσει πρόωρη φυλλόπτωση. Η εξέλιξή της συνδέεται στενά με την παρουσία υγρασίας, με τις μολύνσεις να ξεκινούν από την άνοιξη και, όταν επικρατούν ευνοϊκές συνθήκες, να μπορούν να συνεχιστούν έως την πτώση των φύλλων.

Στη συγκεκριμένη χρονική φάση, επομένως, το ενδιαφέρον μετατοπίζεται από την προσβολή που έχει ήδη εκδηλωθεί στον περιορισμό των πηγών μολύσματος που μπορούν να τροφοδοτήσουν τον νέο κύκλο της ασθένειας.

Τα πεσμένα φύλλα και το μόλυσμα της επόμενης περιόδου

Η διαχείριση της σεπτορίωσης δεν σταματά με την ολοκλήρωση της παραγωγικής περιόδου. Οι μύκητες που προκαλούν την ασθένεια διαχειμάζουν στα προσβεβλημένα φύλλα που πέφτουν στο έδαφος, από τα οποία μπορεί να προέλθει το πρωτογενές μόλυσμα της επόμενης άνοιξης.

Γι' αυτό, μετά τη φυλλόπτωση αποκτά ιδιαίτερη σημασία η διαχείριση των πεσμένων φύλλων, κυρίως σε φιστικεώνες όπου έχει καταγραφεί έντονη προσβολή. Η απομάκρυνσή τους ή η ενσωμάτωσή τους στο έδαφος με ελαφρύ φρεζάρισμα αποτελούν καλλιεργητικές πρακτικές που συμβάλλουν στον περιορισμό του μολύσματος που παραμένει στον αγρό.

Στη σημασία των εργασιών αυτών στέκεται και ο κ. Ζυγομήτρος, επισημαίνοντας ότι όταν έχει προηγηθεί προσβολή πρέπει να αξιοποιούνται οι δυνατότητες περιορισμού του μολύσματος ενόψει της νέας καλλιεργητικής περιόδου. «Ειδικά αν έχεις προσβολή, πρέπει να κάνεις όλες εκείνες τις δράσεις οι οποίες θα αποτρέψουν να έχεις μόλυσμα την καινούργια χρονιά», σημειώνει.

«Με όσο λιγότερο μόλυσμα πας στην επόμενη χρονιά, τόσο λιγότερα προβλήματα θα αντιμετωπίσεις»

Για τον ίδιο, αυτή είναι και η βασική λογική που πρέπει να διέπει τους χειρισμούς μετά τη συγκομιδή, όχι μόνο απέναντι στη σεπτορίωση αλλά γενικότερα όταν έχει προηγηθεί φυτοπαθολογικό πρόβλημα. «Με όσο λιγότερο μόλυσμα πας στην επόμενη χρονιά, τόσο λιγότερα προβλήματα θα αντιμετωπίσεις και τόσο πιο εύκολα θα τα διαχειριστείς», αναφέρει χαρακτηριστικά ο κ. Ζυγομήτρος.

Στην περίπτωση της σεπτορίωσης, η αρχή αυτή αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς το παθογόνο διατηρείται στα πεσμένα προσβεβλημένα φύλλα. Οι χειρισμοί κατά και μετά τη φυλλόπτωση συνδέονται έτσι άμεσα με το φυτοϋγειονομικό φορτίο με το οποίο θα εισέλθει ο φιστικεώνας στη νέα καλλιεργητική περίοδο.

Σε φιστικεώνες με ιστορικό έντονων προσβολών, η κατάσταση της προηγούμενης χρονιάς, σε συνδυασμό με τις συνθήκες υγρασίας και βροχόπτωσης, αποτελεί σημαντικό στοιχείο για τον σχεδιασμό της φυτοπροστασίας της νέας περιόδου, καθώς την άνοιξη ξεκινά ο νέος κύκλος μολύνσεων της ασθένειας.

Η ανθράκωση (Gnomonia leptostyla) αποτελεί μία από τις μυκητολογικές ασθένειες που απασχολούν την καλλιέργεια της καρυδιάς, με την ένταση των προσβολών να διαφοροποιείται ανάλογα με την περιοχή, τις καιρικές συνθήκες και τη φυτοπροστατευτική διαχείριση. Η υψηλή σχετική υγρασία στην κόμη μπορεί να ευνοήσει την εξέλιξή της, ενώ ιδιαίτερη σημασία έχουν η έγκαιρη προστασία και τα καλλιεργητικά μέτρα που συμβάλλουν στον περιορισμό του μολύσματος.

Για την ασθένεια και όσα πρέπει να προσέξουν οι παραγωγοί αυτή την περίοδο, ο ΑγροΤύπος επικοινώνησε με τον γεωπόνο του Συνεταιρισμού Καρυδιών «ΓΑΙΑ ΔΟΜΟΚΟΥ» και υποψήφιο διδάκτορα στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, κ. Χαράλαμπο Ψαρογιάννη, ο οποίος στέκεται ιδιαίτερα και στην ανάγκη σωστής διάκρισης της ανθράκωσης από άλλες αλλοιώσεις των καρπών.

Η έγκαιρη αντιμετώπιση περιόρισε τις προσβολές

Στους καρυδεώνες που παρακολουθεί ο κ. Ψαρογιάννης είχαν καταγραφεί ήδη από την άνοιξη ορισμένες ενδείξεις της ασθένειας. Όπως αναφέρει, από τα μέσα Μαΐου είχαν παρατηρηθεί χαρακτηριστικά κιτρινίσματα σε φύλλα στο εσωτερικό της κόμης, ενώ η ασθένεια είχε εντοπιστεί και νωρίτερα, γεγονός που οδήγησε έγκαιρα σε μέτρα αντιμετώπισης και περιορισμού. «Όσοι είχαν κάνει τον περιορισμό της ασθένειας βλέπουμε ότι έχουν πάει καλά. Οι παραγωγές δεν έχουν θέμα», επισημαίνει.

Η εξέλιξη της ανθράκωσης συνδέεται στενά με τις συνθήκες που επικρατούν στον καρυδεώνα. Αυξημένη σχετική υγρασία στην κόμη, ανεπαρκής αερισμός και ελλιπής κάλυψη κατά τους ψεκασμούς μπορούν να δημιουργήσουν ευνοϊκότερες συνθήκες για την ασθένεια. Στο πλαίσιο αυτό, σημασία έχουν επίσης το σωστό κλάδεμα και η διαχείριση της άρδευσης.

Ο κ. Ψαρογιάννης επισημαίνει παράλληλα ότι οι διαθέσιμες εγκεκριμένες φυτοπροστατευτικές επιλογές για τις μυκητολογικές ασθένειες της καρυδιάς είναι περιορισμένες, ενώ στους καρυδεώνες απασχολεί, πέρα από την ανθράκωση, και η βοτρυοσφαίρια. Καθώς η καλλιέργεια βρίσκεται πλέον κοντά ή μέσα στη συγκομιδή, οι δυνατότητες επέμβασης περιορίζονται περαιτέρω από τα προβλεπόμενα χρονικά διαστήματα μεταξύ εφαρμογής και συγκομιδής.

Δεν είναι κάθε εσωτερικό μαύρισμα ανθράκωση

Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται, σύμφωνα με τον κ. Ψαρογιάννη, στην αναγνώριση των συμπτωμάτων. «Δεν μπορούμε να μιλάμε για ανθράκωση χωρίς αλλοίωση στο περικάρπιο», αναφέρει, επισημαίνοντας ότι στην περίπτωση της ανθράκωσης εμφανίζονται χαρακτηριστικές αλλοιώσεις στο περικάρπιο, ενώ συμπτώματα παρατηρούνται και στα φύλλα. Παράλληλα, εφιστά την προσοχή στη διάκριση από τη βακτηρίωση. Στην περιοχή όπου δραστηριοποιείται, όπως αναφέρει, η βακτηρίωση από Xanthomonas αποτελεί σημαντικό φυτοπαθολογικό πρόβλημα, ενώ καταγράφονται και όψιμες προσβολές.

Η διάκριση αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς, όπως σημειώνει, στο παρελθόν υπήρχε η τάση διαφορετικές αλλοιώσεις να αποδίδονται συλλήβδην στην ανθράκωση. «Δεν είναι όλα ίδια», τονίζει, υπογραμμίζοντας την ανάγκη να αξιολογούνται τα επιμέρους συμπτώματα πριν μια αλλοίωση αποδοθεί σε συγκεκριμένη ασθένεια.

Η απότομη πτώση της θερμοκρασίας και το εσωτερικό καφέτιασμα

Μια διαφορετική εικόνα παρατήρησε φέτος ο κ. Ψαρογιάννης σε ορισμένους κατά τα άλλα υγιείς καρπούς, οι οποίοι εξωτερικά δεν παρουσίαζαν αλλοίωση στο περικάρπιο ή στο κέλυφος, αλλά μετά το άνοιγμά τους εμφάνιζαν σκουρότερο χρωματισμό στην ψίχα. Όπως εξηγεί, παρακολουθούσε την εξέλιξη και την ωρίμανση καρπών ήδη από τον Αύγουστο χωρίς να έχει εντοπίσει ανάλογη εικόνα. Το φαινόμενο παρατηρήθηκε μετά την έντονη μεταβολή του καιρού, όταν η θερμοκρασία από επίπεδα κοντά στους 38 βαθμούς υποχώρησε στους 14-15 βαθμούς κατά τη διάρκεια της νύχτας.

Ιδιαίτερη σημασία αποδίδει στο στάδιο ωρίμανσης στο οποίο βρίσκονταν οι καρποί εκείνη τη στιγμή. Όπως εξηγεί, το εδώδιμο μέρος του καρυδιού μπορεί να ωριμάζει έως και 15-20 ημέρες νωρίτερα από το περικάρπιο. Έτσι, εξωτερικά το περικάρπιο μπορεί να μην έχει ακόμη εμφανίσει ράγισμα, ενώ η ωρίμανση της ψίχας έχει ήδη προχωρήσει. Σε περιοχές όπου η ωρίμανση είχε ολοκληρωθεί δεν παρατήρησε το ίδιο φαινόμενο, ενώ όπου η θερμοκρασιακή μεταβολή συνέπεσε με την ολοκλήρωση της ωρίμανσης της ψίχας, το καφέτιασμα εμφανίστηκε σε μικρό ποσοστό καρπών και κυρίως στο κάτω ένα τρίτο της κόμης.

Με βάση την εικόνα που έχει σχηματίσει από τις επισκέψεις του στους καρυδεώνες, ο ίδιος εκτιμά ότι ενδέχεται να πρόκειται για αντίδραση των δέντρων σε μια έντονα στρεσογόνο μεταβολή, με την κατάσταση των δέντρων, τη θρέψη, την άρδευση και το μικροκλίμα κάθε περιοχής να μπορούν να διαφοροποιούν την αντίδρασή τους. Διευκρινίζει, ωστόσο, ότι πρόκειται για επιτόπια παρατήρηση και προσωπική εκτίμηση και όχι για συμπέρασμα που έχει επιβεβαιωθεί μέσω ειδικής επιστημονικής ή εργαστηριακής διερεύνησης.

Η παρατήρηση αποκτά πρακτική σημασία στη συγκομιδή, καθώς οι συγκεκριμένοι καρποί μπορεί εξωτερικά να μην παρουσιάζουν εμφανές πρόβλημα, ενώ ορισμένοι έχουν ήδη πέσει στο έδαφος πριν από την κύρια συλλογή. «Καλό είναι να την ελέγξουν οι παραγωγοί για να μην βάλουν αυτά τα καρύδια μέσα στην καλή τους παραγωγή και την ανακατέψουν», αναφέρει ο κ. Ψαρογιάννης, εφιστώντας την προσοχή στους καρπούς που έχουν πέσει πριν ξεκινήσει η κανονική συγκομιδή.

Μετά τη συγκομιδή, έμφαση στην υγιεινή του καρυδεώνα

Με τη συγκομιδή να βρίσκεται σε εξέλιξη ή να ξεκινά, ανάλογα με την περιοχή και την ποικιλία, ιδιαίτερη σημασία αποκτά η μείωση του μολύσματος που θα παραμείνει στον καρυδεώνα για την επόμενη καλλιεργητική περίοδο. Ο μύκητας διαχειμάζει στα προσβεβλημένα φυτικά όργανα που πέφτουν στο έδαφος, γι' αυτό σε περιπτώσεις έντονης προσβολής απαιτείται προσεκτική διαχείριση των φυτικών υπολειμμάτων.

Ο κ. Ψαρογιάννης προτείνει, μετά τη συγκομιδή και τη φυλλόπτωση, σχολαστικό καθαρισμό των καρυδεώνων όπου έχει καταγραφεί σοβαρό πρόβλημα. Όπως εξηγεί, προσβεβλημένοι και συχνά κούφιοι καρποί μπορούν να απομακρύνονται με τη χρήση φυσητήρων μαζί με τα υπόλοιπα προσβεβλημένα φυτικά τμήματα, καθώς ο καταστροφέας δεν εξασφαλίζει από μόνος του την καταστροφή κάθε προσβεβλημένου καρπού που έχει πέσει στο έδαφος. «Το καλύτερο θεωρώ ότι είναι να περιμένουν και τη φυλλόπτωση και να μπουν και να καθαρίσουν το χωράφι τους», σημειώνει.

Στα μέτρα περιορισμού του πρωτογενούς μολύσματος περιλαμβάνονται επίσης η απομάκρυνση των ξερών πεσμένων φύλλων ή η ενσωμάτωσή τους στο έδαφος με ελαφρύ φρεζάρισμα και το σωστό κλάδεμα για καλύτερο αερισμό της κόμης. Σε περιπτώσεις μεγάλης προσβολής μπορεί να εφαρμόζεται εγκεκριμένο χαλκούχο σκεύασμα πριν ή μετά την πτώση των φύλλων, πάντοτε σύμφωνα με την έγκριση και τις οδηγίες χρήσης του εκάστοτε φυτοπροστατευτικού προϊόντος.

Η αντιμετώπιση της ανθράκωσης δεν εξαντλείται, επομένως, σε μία φυτοπροστατευτική επέμβαση. Η έγκαιρη προστασία κατά την καλλιεργητική περίοδο, η σωστή αναγνώριση των συμπτωμάτων, ο καλός αερισμός της κόμης και η διαχείριση του προσβεβλημένου φυτικού υλικού αποτελούν διαδοχικά μέρη μιας συνολικότερης στρατηγικής, με στόχο τον περιορισμό τόσο των προσβολών όσο και του διαθέσιμου μολύσματος για την επόμενη περίοδο.

Ολοκληρώθηκε η συγκομιδή του κελυφωτού φιστικιού, με τη φετινή εικόνα της παραγωγής να χαρακτηρίζεται από καλή ποιότητα και - σε κάποιες περιοχές - καλύτερες ποσότητες σε σχέση με πέρυσι.

Το ενδιαφέρον τώρα είναι στην αγορά, με την ζήτηση να είναι αυξημένη τις τελευταίες ημέρες από ντόπιους και ξένους εμπόρους. Οι τιμές παραγωγού αυτή την περίοδο κυμαίνονται πάνω από 10 ευρώ το κιλό.

Θεσσαλία

Ο κ. Χρήστος Κουκουτσέλος, αντιπρόεδρος του Αγροτικού Συνεταιρισμού «Θεσσαλικό Φιστίκι», ανέφερε στον ΑγροΤύπο ότι η φετινή χρονιά εξελίχθηκε ιδιαίτερα θετικά, χωρίς προβλήματα από ασθένειες ή δυσμενείς καιρικές συνθήκες.
Η παραγωγή είναι αυξημένη και έχουμε πολύ καλή ποιότητα. Η φετινή ποσότητα του συνεταιρισμού εκτιμάται περίπου στους 120 τόνους, έναντι 45 - 47 τόνων την περσινή χρονιά, παραμένει όμως χαμηλότερη από τους περίπου 250 τόνους του 2022.
Ο συνεταιρισμός έχει ήδη κλείσει εμπορική συμφωνία με Ιταλούς στα 11,80 ευρώ το κιλό για το ανοιχτό φιστίκι. Ακόμη γίνονται διαπραγματεύσεις για το κλειστό και προσπαθούμε να έχουμε μεγάλες ποσότητες για να πετύχουμε καλή τιμή.
Το τελευταίο 10ήμερο βλέπουμε μεγάλο εμπορικό ενδιαφέρον για αγορά φιστικιού. Εκτιμώ ότι η αυξημένη ζήτηση ίσως οφείλεται στην υψηλή τιμή - λόγω των μεταφορικών - που έχουν οι ανταγωνιστές μας (κυρίως από ΗΠΑ).

Αττική

Μειωμένη παραγωγή φιστικιών φέτος έχουμε στα Μέγαρα λόγω των πυρκαγιών αλλά και στο Μαρκόπουλο. Η τιμή που ζητούν οι έμποροι είναι γύρω στα 10 ευρώ το κιλό για το ανοικτό. Ο κ. Αλέξανδρος Κολιαβασίλης, παραγωγός και αντιπρόεδρος του Αγροτικού Συνεταιρισμού Μαρκόπουλου στην ανατολική Αττική, αναφέρει στον ΑγροΤύπο ότι φέτος δεν είχαμε καλή παραγωγική χρονιά. Τα φιστίκια στην περιοχή είχαν μειωμένες ποσότητες λόγω των καιρικών συνθηκών και προβλημάτων φυτοπροστασίας. Όσον αφορά την εμπορία του προϊόντος, κάναμε συμφωνία στα 10 ευρώ το κιλό για τα ανοικτά και στα 9 ευρώ το κιλό για τα κλειστά φιστίκια.

Θερμοπύλες

Ο κ. Βασίλης Ζυγομήτρος, πρόεδρος και παραγωγός του Αγροτικού Συνεταιρισμού Κελυφωτού Φιστικιού Μώλου – Θερμοπυλών, ανέφερε στον ΑγροΤύπο ότι η φετινή ήταν παραγωγική χρονιά, με καλύτερες ποσότητες σε σχέση με πέρυσι και «πάρα πολύ καλή» ποιότητα. Τα προηγούμενα χρόνια οι καιρικές συνθήκες δεν βοηθούσαν την ποσότητα και ποιότητα. Φέτος όμως οι καιρικές συνθήκες βοήθησαν και είχαμε μια καλή χρονιά. Το θετικό είναι ότι υπάρχει και αυξημένη ζήτηση, ενώ οι τιμές της νέας παραγωγής βρίσκονται σε διαδικασία διαμόρφωσης.

Μάκρη

Ζημιές από χαλαζοπτώσεις είχαμε στις περιοχές της δυτικής Φθιώτιδας. Ο κ. Μάκης Μπούργος, από τον Αγροτικό Συνεταιρισμό Φιστικοπαραγωγών Μάκρης στην Φθιώτιδα, τονίζει στον ΑγροΤύπο ότι ολοκληρώθηκαν οι εκτιμήσεις της ζημιάς στα φιστίκια πριν ξεκινήσει η συγκομιδή. Επίσης ήρθε επιτροπή του ΕΛΓΑ κατά την αποφλοίωση αλλά και κατά τη διαλογή του κελυφωτού φιστικιού. Ωστόσο οι αποζημιώσεις στους παραγωγούς αναμένεται να καταβληθούν μετά την ολοκλήρωση των δηλώσεων του ΟΣΔΕ 2026. Επειδή όμως βλέπουμε να καθυστερεί η σχετική διαδικασία ζητάμε να πληρώσει προκαταβολές ο ΕΛΓΑ για να καλύψουν οι παραγωγοί τις οικονομικές τους υποχρεώσεις.

Σε εξέλιξη η συγκομιδή των καστάνων στις περισσότερες παραγωγικές περιοχές της χώρας.

Φέτος η παραγωγή φαίνεται να είναι σε καλύτερα επίπεδα σε σχέση με πέρσι. Οι υψηλές θερμοκρασίες του Αυγούστου όμως είχαν σαν αποτέλεσμα να μην έχουμε πολλά μεγάλα μεγέθη. Από την άλλη υπάρχει ζήτηση από τους Ιταλούς εμπόρους που έχουν κάνει την εμφάνισή τους στην χώρα μας.

Μελίβοια

Ο κ. Ευάγγελος Κρανιώτης παραγωγός και πρόεδρος του Αγροτικού Συνεταιρισμού Μελιβοίας «Η Αθανάτη» αναφέρει στον ΑγροΤύπο ότι εδώ και 4 ημέρες έχει ξεκινήσει η συγκομιδή στην περιοχή μας. 
Έχουν έρθει οι Ιταλοί έμποροι αλλά ακόμη δεν έχουμε συμφωνία γιατί θέλουν να αγοράσουν μεγάλες ποσότητες. Φέτος δεν θα έχουμε όμως μεγάλα μεγέθη κάστανων (ποιότητα έξτρα) λόγω των καιρικών συνθηκών (κάτω από το 50% της παραγωγής μας). Την περσινή περίοδο οι τιμές παραγωγού για τα έξτρα ποιότητας κάστανα κυμάνθηκε στα 3,5 έως 4 ευρώ το κιλό. Ελπίζουμε αντίστοιχες τιμές να έχουμε και φέτος μιας και θα έχουμε μειωμένες ποσότητες.

Αγιά

Ο κ. Δημήτρης Περπερής, πρόεδρος στον Αγροτικό Συνεταιρισμό Ποταμιάς – Σκήτης «το Μαυροβούνι», δηλώνει στον ΑγροΤύπο ότι με μικρές ποσότητες έχει ξεκινήσει η συγκομιδή κάστανων στην περιοχή μας. Αναμένουμε πάντως αυξημένες ποσότητες σε σχέση με πέρσι που είχαμε πολύ μειωμένη παραγωγή. Φαίνεται ότι φέτος θα έχουμε καλή ζήτηση υπάρχει όμως πρόβλημα με τα μεγέθη.  
Οι υψηλές θερμοκρασίες του Αυγούστου όμως φαίνεται ότι έχουν επηρεάσει την παραγωγή. Αποτέλεσμα να έχουμε μικρές ποσότητες της καλής ποιότητας (έξτρα) κατηγορίας, που δίνουν τις υψηλότερες τιμές παραγωγού.
Από την άλλη όμως έχουμε μια αύξηση του κόστους καλλιέργειας και θα πρέπει να πάρει ο παραγωγός καλή τιμή.
Στα κάστανα το μέγεθος παίζει σημαντικό ρόλο στην τιμή. Ακόμη πάντως οι ποσότητες που έχουν συγκομιστεί είναι μειωμένες για αυτό δεν έχουμε προχωρήσει σε εμπορικές συμφωνίες.
Στην περιοχή μας έχουμε καταφέρει να μην έχουμε προβλήματα με την φυτοπροστασία. Έχουμε όμως προβλήματα μειωμένης παραγωγής γιατί οι καστανεώνες (καστανοπερίβολα) είναι ξηρικοί.
Ζητάμε να γίνουν επενδύσεις για να μπορέσουμε να κάνουμε αρδευόμενα τα δέντρα για να αυξήσουμε τις αποδόσεις και την παραγωγή μας.

Αμπελάκια

Ο κ. Ευθύμιος Καζαντζής, πρόεδρος του Αγροτικού Συνεταιρισμού Αμπελακίων, ανέφερε στον ΑγροΤύπο ότι η εικόνα της καστανοπαραγωγής στην περιοχή είναι φέτος περισσότερο αισιόδοξη, μετά τις δύσκολες χρονιές που προηγήθηκαν.
Φέτος είναι μειωμένα τα μεγάλα μεγέθη (έξτρα κατηγορίας), ενώ τα περισσότερα είναι κατηγορίας Α και κατηγορίας Β. Η περιοχή μας είναι πρώιμη και η συγκομιδή έχει ξεκινήσει από τις 21 Σεπτεμβρίου. 
Έχουν έρθει οι έμποροι από την Ιταλία γιατί η περιοχή έχει έντονο εξαγωγικό προσανατολισμό. Ήδη έχουν ξεκινήσει οι πρώτες εξαγωγές κάστανων από την περιοχή μας. 
Πάντως λόγω της διεθνής συγκυρία, που χαρακτηρίζεται από γεωπολιτικές εντάσεις και οικονομική αβεβαιότητα, οι έμποροι εμφανίζονται περισσότερο επιφυλακτικοί ως προς τις ποσότητες που θα αγοράσουν.

Πάικο

Ο κ. Δημήτριος Μίσκος, γεωπόνος και πρόεδρος στην Ομάδα Παραγωγών Κάστανο Πάικου, τόνισε στον ΑγροΤύπο ότι από την περασμένη Δευτέρα (28/9) έχει ξεκινήσει η συγκομιδή του κάστανου. Όμως από το Σαββατοκύριακο αναμένεται να αυξηθούν οι ρυθμοί και να συγκομίσουμε μεγαλύτερες ποσότητες. Έμποροι έχουν έρθει στην περιοχή μας αλλά ακόμη δεν υπάρχει κάποια συμφωνία γιατί ακόμη δεν διαθέτουν οι παραγωγοί μεγάλες ποσότητες.
Φέτος φαίνεται ότι έχουμε καλή παραγωγή αλλά δεν έχουμε πολλά μεγάλα μεγέθη. Τα περισσότερα κάστανα έχουν μεσαία μεγέθη και αυτό θα επηρεάσει την τιμή παραγωγού.

Προβλέψεις ευρωπαϊκής παραγωγής

Σύμφωνα με τις προβλέψεις που ανακοίνωσε το Ευρωπαϊκό Δίκτυο Κάστανου (Eurocastanea), η ιταλική παραγωγή κάστανων το 2026 αναμένεται να κυμανθεί μεταξύ 45.000 και 50.000 τόνων, μειωμένη σε σύγκριση με τους 65.000 τόνους που ήταν το 2025.
Οι προβλέψεις για την Ελλάδα αναφέρουν ότι αναμένεται να έχει μια παραγωγή που θα κυμανθεί από 33.000 έως 34.000 τόνους.
Η Πορτογαλία θα μπορούσε να φτάσει σε μια παραγωγή μεταξύ 35.000 και 40.000 τόνων, από τους 35.000 που είχε το 2025.
Η Ισπανία αναμένεται να έχει μια παραγωγή στους 32.000 τόνους, από τους περίπου 21.000 τόνους που είχε την περσινή περίοδο.
Η πρόβλεψη για τη Γαλλία δίνει μια παραγωγή στους 9.000 τόνους, μειωμένη σε σχέση με τους 10.000 τόνους που είχε το 2025.
Όπως αναφέρει η Eurocastanea, το 2025 συγκομίστηκαν συνολικά από τις παραπάνω χώρες περίπου 164.000 τόνοι κάστανων, ενώ οι εκτιμήσεις για το 2026 κυμαίνονται μεταξύ 145.000 και 165.000 τόνων.

Με μεγάλο μέρος της παραγωγής να έχει πλέον συγκομιστεί και να περνά στο στάδιο της επεξεργασίας, διαμορφώνεται σαφέστερη εικόνα τόσο για την ποιότητα και τις αποδόσεις όσο και για τις τιμές παραγωγού. Ο γεωπόνος και πρόεδρος του Α.Σ. Αμυγδάλων και Ξηρών Καρπών Λαμίας «Almoland», κ. Ευθύμιος Κασούμης, μιλώντας στον ΑγροΤύπο, περιγράφει μια σε γενικές γραμμές θετική χρονιά, επισημαίνοντας παράλληλα τις σημαντικές διαθέσιμες ποσότητες αμυγδάλου φέτος.

Ομαλά η συγκομιδή

Στις περισσότερες περιοχές η συγκομιδή βρίσκεται πλέον κοντά στο τέλος της, ενώ προς την περιοχή της Λάρισας καταγράφεται μια σχετική καθυστέρηση. Σύμφωνα με τον κ. Κασούμη, η διαδικασία εξελίχθηκε χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα, ενώ και η αποξήρανση των αμυγδάλων έγινε φυσιολογικά. «Το κομμάτι της συγκομιδής τελείωσε και ικανοποιητικά μάλιστα», σημειώνει χαρακτηριστικά.

Στο στάδιο του σπασίματος, από τα αμύγδαλα παραγωγών με τους οποίους συνεργάζεται ο συνεταιρισμός, τόσο από την περιοχή της Λαμίας όσο και από την περιοχή της Λάρισας, προκύπτουν σε γενικές γραμμές καλές αποδόσεις, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις, σύμφωνα με τον ίδιο, τα αποτελέσματα είναι εξαιρετικά. Δεν λείπουν, ωστόσο, και οι περιπτώσεις με χαμηλότερα αποτελέσματα, με την εικόνα να διαφοροποιείται ανάλογα με το χωράφι και τον παραγωγό.

Πού κινούνται οι τιμές

Σαφέστερη είναι πλέον η εικόνα και για τις τιμές. Ο κ. Κασούμης διευκρινίζει ότι πρόκειται για τιμές παραγωγού – τιμές παράδοσης, στις οποίες ο συνεταιρισμός έχει ήδη πραγματοποιήσει τιμολογήσεις και όχι για εκτιμήσεις σχετικά με την πορεία της αγοράς.

Στις ισπανικές αυτογόνιμες ποικιλίες η μέση τιμή διαμορφώνεται αυτή την περίοδο περίπου στα 6 ευρώ το κιλό. Ανάλογα με τα ποιοτικά χαρακτηριστικά, μπορεί να κινηθεί πάνω ή κάτω από αυτό το επίπεδο. Για την ποικιλία Texas, η μέση τιμή βρίσκεται περίπου στα 7–7,20 ευρώ το κιλό, ενώ για τη Ferragnes το ανώτερο επίπεδο, σύμφωνα με τον ίδιο, φτάνει περίπου στα 8 ευρώ το κιλό.
«Αυτά είναι στάνταρ, έχουμε τιμολογήσει για να το λέω», τονίζει, επισημαίνοντας παράλληλα ότι οι συγκεκριμένες τιμές αφορούν την παρούσα χρονική στιγμή και ότι δεν μπορεί να προβλεφθεί πώς θα διαμορφωθεί η αγορά το επόμενο διάστημα.

Ιδιαίτερη σημασία έχει, σύμφωνα με τον ίδιο, η σύγκριση με πέρυσι. Σε μια χρονιά με ιδιαίτερα περιορισμένη παραγωγή, η τιμή παραγωγού στις αυτογόνιμες ποικιλίες ήταν περίπου 6,50 ευρώ το κιλό, έναντι περίπου 6 ευρώ φέτος, παρά τη σημαντικά μεγαλύτερη παραγωγή. «Τώρα είμαστε στα 6, σε μία πάρα πολύ παραγωγική χρονιά», σημειώνει, αξιολογώντας θετικά το επίπεδο των τιμών.

Ισχυρή ζήτηση και επεξεργασία

Ιδιαίτερα αυξημένη είναι αυτή την περίοδο και η ζήτηση. «Δουλεύουμε αυτή τη στιγμή σχεδόν εικοσιτετράωρο», αναφέρει ο κ. Κασούμης, εξηγώντας ότι ακόμη και έτσι η κάλυψη της επεξεργασίας και της ζήτησης γίνεται με μεγάλη δυσκολία. «Δοκιμάζουμε και τις δικές μας αντοχές και τις αντοχές των μηχανημάτων», προσθέτει.

Ο συνεταιρισμός έχει ήδη αναπτύξει εμπορικές συνεργασίες, ενώ, πέρα από τη δική του παραγωγή, αναλαμβάνει και επεξεργασία για τρίτες εταιρείες. Παράλληλα, στους παραγωγούς που απευθύνονται στον συνεταιρισμό, είτε διαθέτουν μικρές είτε μεγαλύτερες ποσότητες, γίνεται πρόταση με βάση τις τιμές που έχουν διαμορφωθεί. Εφόσον συμφωνήσουν, ο συνεταιρισμός αναλαμβάνει την προώθηση του προϊόντος, με την πληρωμή, σύμφωνα με τον κ. Κασούμη, να πραγματοποιείται εντός το πολύ δέκα ημερών.

Σταδιακή διάθεση της παραγωγής

Σημαντικές ποσότητες αμυγδάλου υπάρχουν φέτος σε πολλές παραγωγικές περιοχές της χώρας και, όπως εξηγεί ο κ. Κασούμης, η διάθεσή τους γίνεται σταδιακά. Μέρος των αμυγδάλων των μελών παραμένει ακόμη στις εγκαταστάσεις του συνεταιρισμού χωρίς να έχει υποβληθεί σε επεξεργασία, ώστε να υπάρχει συνέχεια και η διαθέσιμη ποσότητα να μη διοχετευθεί ολόκληρη μέσα σε έναν μήνα.

Παρά την αυξημένη φετινή προσφορά, εκτιμά ότι η καλή αρχή δημιουργεί θετικές προϋποθέσεις για τη συνέχεια. Στόχος, όπως σημειώνει, είναι σταδιακά να διαμορφωθούν πιο σταθερές μέσες τιμές, που θα αποτελούν σημείο αναφοράς τόσο για τους παραγωγούς όσο και για το εμπόριο, χωρίς τις έντονες διακυμάνσεις από χρονιά σε χρονιά.

Η περίοδος μετά την ολοκλήρωση της συγκομιδής αποτελεί κατάλληλη στιγμή για τον έλεγχο των φιστικεώνων και την απομάκρυνση προσβεβλημένων φυτικών οργάνων που μπορούν να αποτελέσουν πηγή μολύσματος για την επόμενη καλλιεργητική περίοδο. Μεταξύ των ασθενειών που μπορεί να απασχολήσουν την καλλιέργεια βρίσκεται η βοτρυοσφαίρια (Botryosphaeria dothidea), η οποία μπορεί να προκαλέσει ξηράνσεις φύλλων, καρπών, ταξικαρπιών και κλάδων.

Για την εικόνα που επικρατεί αυτή την περίοδο και τη σημασία των μετασυλλεκτικών χειρισμών, ο ΑγροΤύπος επικοινώνησε με τον πρόεδρο και παραγωγό του Αγροτικού Συνεταιρισμού Κελυφωτού Φιστικιού Μώλου – Θερμοπυλών, κ. Βασίλη Ζυγομήτρο.

Χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα στην περιοχή

Στην περιοχή του Μώλου και των Θερμοπυλών δεν καταγράφεται αυτή την περίοδο ιδιαίτερο πρόβλημα από βοτρυοσφαίρια, σύμφωνα με τον κ. Ζυγομήτρο. Όπως αναφέρει, όταν εμφανίζεται πρόβλημα, συνήθως γίνεται αντιληπτό προς το τέλος της περιόδου, λίγο πριν από τη συγκομιδή.

Η απουσία έντονης προσβολής, ωστόσο, δεν αναιρεί τη σημασία του ελέγχου του φιστικεώνα μετά τη συγκομιδή. Τα προσβεβλημένα όργανα που παραμένουν πάνω στα δέντρα μπορούν να αποτελέσουν πηγή μολύσματος για την επόμενη καλλιεργητική περίοδο.

Στόχος η μείωση του μολύσματος

Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνει ο κ. Ζυγομήτρος στους χειρισμούς που ακολουθούν τη συγκομιδή, κυρίως όταν έχει προηγηθεί προσβολή. «Πρέπει να κάνεις όλες εκείνες τις δράσεις οι οποίες θα αποτρέψουν να έχεις μόλυσμα την καινούργια χρονιά», αναφέρει, υπογραμμίζοντας ότι όσο μικρότερο είναι το μόλυσμα που παραμένει ενόψει της νέας περιόδου, τόσο λιγότερα και ευκολότερα διαχειρίσιμα προβλήματα μπορεί να αντιμετωπίσει ο παραγωγός.

Στο πλαίσιο των μέτρων υγιεινής του οπωρώνα, ιδιαίτερη σημασία έχει η συλλογή και καταστροφή των προσβεβλημένων φυτικών οργάνων πριν από την πτώση των φύλλων, περίοδο κατά την οποία η προσβεβλημένη βλάστηση διακρίνεται από την υγιή. Αντίστοιχα, τα ξερά φύλλα που έχουν πέσει στο έδαφος μπορούν να απομακρύνονται ή να ενσωματώνονται στο έδαφος με ελαφρύ φρεζάρισμα, ώστε να περιορίζονται οι πηγές μολύσματος για την επόμενη καλλιεργητική περίοδο.

Οι καρποί που παραμένουν στα δέντρα

Προσοχή χρειάζεται και στους καρπούς που παραμένουν πάνω στα δέντρα μετά τη συγκομιδή, καθώς μπορούν επίσης να αποτελέσουν πηγή μολύσματος. Η απομάκρυνσή τους, πάντως, δεν είναι εύκολη αμέσως μετά τη συλλογή, καθώς, όπως εξηγεί ο κ. Ζυγομήτρος, αυτή την περίοδο δεν αποκολλώνται εύκολα από το δέντρο.

Η διαδικασία γίνεται ευκολότερη αργότερα, όταν αρχίσουν τα κρύα. «Το σωστό είναι να γίνεται», τονίζει, σημειώνοντας ότι κατά τον χειμώνα οι καρποί που έχουν παραμείνει στα δέντρα μπορούν να απομακρυνθούν πολύ ευκολότερα.

Οι πληγές της συγκομιδής

Ένα ακόμη σημείο που απαιτεί προσοχή αφορά τις πληγές που μπορεί να δημιουργηθούν στα δέντρα κατά τη συγκομιδή. Σύμφωνα με τον κ. Ζυγομήτρο, στην παραδοσιακή συλλογή με χτύπημα των κλάδων μπορούν να προκληθούν τραυματισμοί, οι οποίοι αποτελούν σημεία εισόδου για παθογόνα. Όπως αναφέρει, στις περιπτώσεις αυτές ακολουθεί παρέμβαση με χαλκούχα ή μυκητοκτόνα σκευάσματα, με στόχο την προστασία των πληγών που έχουν δημιουργηθεί.

Σημαντικό πλεονέκτημα παρουσιάζει, από αυτή την άποψη, η μηχανική συγκομιδή με δονητές κορμού. Όπως επισημαίνει ο ίδιος, πέρα από την οικονομία και τις μικρότερες απαιτήσεις σε εργατικά χέρια, «ένα μεγάλο πλεονέκτημα είναι ότι δεν δημιουργεί πληγές στο δέντρο κατά τη συλλογή», με αποτέλεσμα, όπως εξηγεί, να περιορίζονται και οι μολύνσεις.

Η φετινή εικόνα στην καλλιέργεια του κάστανου αρχίζει σταδιακά να αποτυπώνεται στις παραγωγικές περιοχές της χώρας, ενόψει της συγκομιδής. Οι εκτιμήσεις για την παραγωγή διαφοροποιούνται ανά περιοχή, με τα προβλήματα των προηγούμενων ετών να εξακολουθούν να αφήνουν το αποτύπωμά τους.

Μελίβοια

Ο κ. Ευάγγελος Κρανιώτης παραγωγός και πρόεδρος του Αγροτικού Συνεταιρισμού Μελιβοίας «Η Αθανάτη» αναφέρει στον ΑγροΤύπο ότι φέτος είναι μια μέση χρονιά όσον αφορά την παραγωγή κάστανου. Οι βροχές του Σεπτεμβρίου βοήθησαν την καλλιέργεια μετά την ξηρασία που είχαμε τον Οκτώβριο. Από τα τέλη του μήνα αναμένεται να ξεκινήσει η συγκομιδή στις πρώιμες περιοχές αλλά στα μέσα του Οκτωβρίου θα μαζέψουμε τον κύριο όγκο της παραγωγής μας.
Την περσινή περίοδο οι τιμές παραγωγού για τα έξτρα ποιότητας κάστανα κυμάνθηκε στα 3,5 έως 4 ευρώ το κιλό. Ελπίζουμε αντίστοιχες τιμές να έχουμε και φέτος.
Τα τελευταία χρόνια έχει αυξηθεί η κατανάλωση του κάστανου στην χώρα μας. Για να έχουμε όμως καλή απορρόφηση του προϊόντος θα πρέπει τουλάχιστον το 50% της παραγωγής μας να πάει για εξαγωγή. 
Οι Ιταλοί είναι οι κύριοι αγοραστές του ελληνικού κάστανου. Φέτος προβλέπεται να έχουν μειωμένη παραγωγή κάστανων από 40 έως 50 χιλιάδες τόνους, ενώ πέρσι η ιταλική παραγωγή κυμάνθηκε στους 65.000 τόνους. 
Σε ευρωπαϊκό επίπεδο η παραγωγή κάστανων αναμένεται να είναι στα ίδια επίπεδα με τα περσινά περίπου 165.000 τόνους.

Αγιά Λάρισας

Ο κ. Δημήτρης Περπερής, πρόεδρος στον Αγροτικό Συνεταιρισμό Ποταμιάς – Σκήτης «το Μαυροβούνι», δηλώνει στον ΑγροΤύπο ότι μετά από τις 25 Σεπτεμβρίου αναμένεται να ξεκινήσει στην περιοχή η συγκομιδή κάστανου.
Φέτος είχαμε πρόβλημα από την ξηρασία του Αυγούστου. Αναμένουμε πάντως αυξημένες ποσότητες σε σχέση με πέρσι που είχαμε πολύ μειωμένη παραγωγή λόγω υψηλών θερμοκρασιών.
Όσον αφορά τις τιμές κατά την περσινή περίοδο ήταν σε χαμηλά επίπεδα αλλά και δεν είχαμε παραγωγή. Οι τιμές φέτος θα εξαρτηθούν από την ζήτηση αλλά και την ποιότητα του καρπού. Από την άλλη όμως έχουμε μια αύξηση του κόστους καλλιέργειας και θα πρέπει να πάρει ο παραγωγός καλή τιμή.

Αμπελάκια

Ο κ. Ευθύμιος Καζαντζής, πρόεδρος του Αγροτικού Συνεταιρισμού Αμπελακίων, ανέφερε στον ΑγροΤύπο ότι η εικόνα της καστανοπαραγωγής στην περιοχή είναι φέτος περισσότερο αισιόδοξη, μετά τις δύσκολες χρονιές που προηγήθηκαν. Τα δέντρα παραμένουν καταπονημένα από το έλκος, τη σφήκα της καστανιάς και τη μελάνωση, την οποία χαρακτηρίζει ως το σοβαρότερο πρόβλημα αυτή την περίοδο, ωστόσο τα πρώτα δείγματα από τη νέα παραγωγή είναι θετικά. «Πάμε προς το καλύτερο, τουλάχιστον στην περιοχή τη δική μας», σημειώνει.

Στην αντιμετώπιση της σφήκας της καστανιάς, ο Συνεταιρισμός, όπως αναφέρει, προχώρησε στην εισαγωγή ωφέλιμου εντόμου από την Ιταλία και σε εξαπολύσεις τόσο στις καλλιεργούμενες εκτάσεις όσο και σε γειτονικές δημόσιες και ιδιωτικές δασικές περιοχές, διαθέτοντας παράλληλα ωφέλιμα έντομα και σε άλλους συνεταιρισμούς και φορείς. Σύμφωνα με τον ίδιο, ενώ αρχικά γινόταν λόγος για διάστημα έως και επτά ετών μέχρι την επαναφορά της καλλιέργειας, στην περιοχή η ανάκαμψη ήρθε μέσα σε περίπου δύο χρόνια.

Η συγκομιδή στα Αμπελάκια αναμένεται να ξεκινήσει από τη Δευτέρα, 21 Σεπτεμβρίου, με την περιοχή να βρίσκεται μεταξύ των πρώτων που μπαίνουν στη διαδικασία. Ωστόσο, ο κ. Καζαντζής επισημαίνει ότι το πλεονέκτημα της πρωιμότητας περιορίζεται από νέες, πρωιμότερες ποικιλίες στο εξωτερικό, αναφέροντας ότι στην Ιταλία η συγκομιδή ορισμένων από αυτές έχει ήδη ολοκληρωθεί. Παράλληλα, τονίζει ότι τα ελληνικά κάστανα παραμένουν περιζήτητα στις αγορές του εξωτερικού και ιδιαίτερα στις ΗΠΑ.

Ως προς την αγορά, σημειώνει ότι η περιοχή έχει εξαγωγικό προσανατολισμό και επηρεάζεται άμεσα από τη διεθνή συγκυρία. Παρότι το κάστανο της περιοχής είχε ήδη από πέρυσι θετική παρουσία στο εξωτερικό, φέτος οι αγοραστές εμφανίζονται περισσότερο επιφυλακτικοί ως προς τις ποσότητες που θα δεσμεύσουν, ιδιαίτερα για την αμερικανική αγορά, όπου απαιτείται δέσμευση σημαντικών κεφαλαίων για μεγάλο χρονικό διάστημα. «Οι αγορές είναι ανήσυχες», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Πάικο

Ο κ. Δημήτριος Μίσκος, γεωπόνος και πρόεδρος στην Ομάδα Παραγωγών Κάστανο Πάικου, τόνισε στον ΑγροΤύπο ότι κανονικά από την επόμενη εβδομάδα θα έπρεπε να ξεκινήσει η συγκομιδή του κάστανου. Φέτος έχουμε όμως μια οψίμιση της καλλιέργειας και η συγκομιδή θα ξεκινήσει προς το τέλος του μήνα. Όπως κάθε χρόνο έκαναν την εμφάνισή τους στην περιοχή μας οι έμποροι από την Ιταλία. Ακόμη όμως δεν έχουν ανακοινώσει τιμές γιατί περιμένουν την έναρξη της συγκομιδής για να δουν τις ποιότητες. Πάντως όσον αφορά την ποσότητα έχουμε φέτος μια καλή παραγωγή. Επειδή έχουμε αύξηση του κόστους παραγωγής οι καστανοπαραγωγοί αναμένουν φέτος καλές τιμές για να καλύψουν τα αυξημένα έξοδα.  

Αρκαδία

Ο κ. Γιάννης Κόλλιας, παραγωγός κάστανου στην Αρκαδία, με περίπου 15 στρέμματα καλλιέργειας, ανέφερε στον ΑγροΤύπο ότι η φετινή χρονιά ξεκίνησε δύσκολα, καθώς ο παγετός των αρχών Μαΐου, με τη θερμοκρασία να φτάνει έως τους -4°C, επηρέασε τους πρώτους οφθαλμούς. Τα δέντρα καθυστέρησαν περίπου 15-20 ημέρες να αναπτύξουν φύλλωμα, ωστόσο η εξέλιξη ήταν τελικά καλή ως προς τη βλάστηση και την καρπόδεση.

Η καρπόδεση πραγματοποιήθηκε αρκετά αργότερα από το συνηθισμένο, προς τα τέλη Ιουλίου με αρχές Αυγούστου, όταν οι υψηλές θερμοκρασίες και η διακοπή των βροχοπτώσεων δυσχέραναν την κάλυψη των αναγκών σε νερό, ακόμη και στο αρδευόμενο κτήμα.

Στην ορεινή και όψιμη περιοχή, σε υψόμετρο κοντά στα 1.000 μέτρα, η συγκομιδή εκτιμάται ότι θα ξεκινήσει μετά τις 28 Οκτωβρίου και πιθανότατα στις αρχές Νοεμβρίου, επιστρέφοντας στα συνήθη χρονικά δεδομένα, μετά την πρωίμιση κατά περίπου 15 ημέρες που παρατηρήθηκε τα τελευταία δύο-τρία χρόνια. Η οψιμότητα λειτουργεί και ως εμπορικό πλεονέκτημα, καθώς το προϊόν φτάνει στην αγορά σε περίοδο ζήτησης, με μικρότερες ανάγκες αποθήκευσης. «Μπαίναμε τελευταίοι, αλλά μπαίναμε και στην περίοδο που είχε ζήτηση το κάστανο», σημειώνει.

Ο κ. Κόλλιας έχει, παράλληλα, εγκαταλείψει τη βιολογική καλλιέργεια και έχει επιστρέψει στη συμβατική. Όπως εξηγεί, μετά τις τελευταίες εξελίξεις στις ενισχύσεις έκρινε ότι το αυξημένο κόστος της βιολογικής παραγωγής δεν μπορεί να καλυφθεί χωρίς οικονομική υποστήριξη και χωρίς αντίστοιχη διαφοροποίηση στην τιμή διάθεσης. «Η καλλιέργεια δεν μπορεί να σταθεί βιολογική χωρίς την υποστήριξη», τονίζει.

Κρήτη - Χανιά

Ο κ. Χαράλαμπος Ανουσάκης, διευθύνων σύμβουλος της «Εννιά Χωριά Α.Ε.», ανέφερε στον ΑγροΤύπο ότι στα Χανιά εκτιμά πως έχουν αρχίσει να πέφτουν τα πρώτα κάστανα, με τις πρώιμες ποικιλίες να μπαίνουν σταδιακά στη συγκομιδή. Η εικόνα ως προς την ποσότητα φαίνεται ελαφρώς καλύτερη σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια, χωρίς ωστόσο να μπορεί ακόμη να δοθεί συνολική εκτίμηση, καθώς οι καστανοπαραγωγικές περιοχές είναι διάσπαρτες και απομονωμένες μεταξύ τους. «Αυτό που ακούω από τους ανθρώπους είναι ότι είναι κάπως καλύτερα, αλλά πάλι τα κάστανα είναι λίγα φέτος», σημειώνει.

Βασικό πρόβλημα παραμένουν οι ασθένειες, σε συνδυασμό με την ανομβρία των προηγούμενων ετών, παράγοντες που, όπως αναφέρει, έχουν οδηγήσει στην απώλεια πολλών δέντρων. Θετική εξέλιξη αποτελούν οι πρόσφατες βροχοπτώσεις, ενώ μένει να φανεί η εικόνα ως προς την ποιότητα του καρπού.

Στις δυσκολίες προστίθενται το υψηλό κόστος συγκομιδής και η αποχώρηση αρκετών ανθρώπων από την καλλιέργεια στις ορεινές περιοχές. Παράλληλα, το κάστανο απαιτεί φροντίδα σε όλη τη διάρκεια της καλλιεργητικής περιόδου, άμεση συγκομιδή και σωστή διαχείριση στη συνέχεια. «Είναι πολύ ευαίσθητο προϊόν το κάστανο», τονίζει ο κ. Ανουσάκης, αποδίδοντας συνολικά τα προβλήματα σε έναν συνδυασμό κοινωνικών συνθηκών, φυσικών παραγόντων και φυτοπαθολογικών προβλημάτων.

Προς ολοκλήρωση οδεύει η συγκομιδή του φιστικιού, με τη φετινή εικόνα να χαρακτηρίζεται από καλή ποιότητα και, σε αρκετές περιπτώσεις, καλύτερες ποσότητες σε σχέση με πέρυσι. Τώρα το ενδιαφέρον στρέφεται στην πορεία της αγοράς και στη διαμόρφωση των τιμών της νέας παραγωγής.

Έχουν αρχίσει να κλείνονται κάποιες εμπορικές συμφωνίες, με τιμές που κυμαίνονται από 9 έως και 11,5 ευρώ το κιλό για τα καλής ποιότητας φιστίκια, ενώ την εμφάνισή τους έχουν κάνει στην χώρα μας και έμποροι από την Ευρώπη και την Τουρκία. Πάντως αυτή την περίοδο το φιστίκι από τις ΗΠΑ έχει τιμή εισαγωγής στα 9,53 ευρώ το κιλό (5 δολάρια ανά λίμπρα).

Θεσσαλία

Ο κ. Χρήστος Κουκουτσέλος, αντιπρόεδρος του Αγροτικού Συνεταιρισμού «Θεσσαλικό Φιστίκι», ανέφερε στον ΑγροΤύπο ότι η φετινή χρονιά εξελίχθηκε ιδιαίτερα θετικά, χωρίς προβλήματα από ασθένειες ή δυσμενείς καιρικές συνθήκες. Η συγκομιδή ξεκίνησε περίπου στις 13–14 Αυγούστου και πραγματοποιήθηκε ομαλά, χωρίς βροχές και ισχυρούς ανέμους. Η συγκομιδή της ποικιλίας Αιγίνης έχει ολοκληρωθεί, ενώ στην Ποντίκης απομένουν κάποια δεύτερα χέρια, τα οποία αναμένεται να ολοκληρωθούν περίπου στις 20 Σεπτεμβρίου. Θετική είναι και η ποιότητα, με «μεγάλο, χοντρό και καταπράσινο μέσα» φιστίκι, όπως χαρακτηριστικά ανέφερε.

Η φετινή ποσότητα του συνεταιρισμού εκτιμάται περίπου στους 120 τόνους, έναντι 45–47 τόνων την ιδιαίτερα κακή περσινή χρονιά, παραμένει όμως χαμηλότερη από τους περίπου 250 τόνους του 2022. Σύμφωνα με τον κ. Κουκουτσέλο, τα προηγούμενα χρόνια χάθηκε σημαντικό φυτικό κεφάλαιο, μετά τις ζημιές από τον Daniel, τις παρατεταμένες υψηλές θερμοκρασίες του 2024 και τον παγετό του 2025. «Χάσαμε πολλά κτήματα, ξεράθηκαν δέντρα. Προσπαθούμε να συνέλθουμε σιγά σιγά», σημείωσε.

Στην αγορά, ο συνεταιρισμός έχει ήδη κλείσει συμφωνία με Ιταλούς αγοραστές στα 11,5 ευρώ το κιλό για το ανοιχτό φιστίκι, τιμή που αφορά και τις δύο ποικιλίες. Ενδιαφέρον υπάρχει τόσο από την εγχώρια αγορά όσο και από Ιταλία, Ουγγαρία και Βουλγαρία. 

Παράλληλα, η έλλειψη εργατικών χεριών παραμένει πρόβλημα και, σύμφωνα με τον ίδιο, εντείνεται τα τελευταία χρόνια. Τα μηχανήματα συγκομιδής βοήθησαν φέτος, μπορούν όμως να χρησιμοποιηθούν κυρίως σε νεότερα και μικρότερα δέντρα, ενώ στους παλαιότερους φιστικεώνες εξακολουθεί να απαιτείται χειρωνακτική συλλογή.

Μώλος – Θερμοπύλες

Ο κ. Βασίλης Ζυγομήτρος, πρόεδρος και παραγωγός του Αγροτικού Συνεταιρισμού Κελυφωτού Φιστικιού Μώλου – Θερμοπυλών, ανέφερε στον ΑγροΤύπο ότι η συγκομιδή, η οποία ξεκίνησε στις 13 Αυγούστου, έχει πλέον ολοκληρωθεί, με θετική εικόνα για την παραγωγή και την ποιότητα. Όπως εξήγησε, η φετινή ήταν παραγωγική χρονιά, με καλύτερες ποσότητες σε σχέση με πέρυσι και «πάρα πολύ καλή» ποιότητα. Διαφορετική ήταν, ωστόσο, η εικόνα στις περιοχές που επλήγησαν από χαλάζι, όπου, σύμφωνα με τον ίδιο, καταγράφηκε σχεδόν ολοκληρωτική καταστροφή.

Η έλλειψη εργατικών χεριών δεν άσκησε φέτος την ίδια πίεση στη συγκομιδή, καθώς η συλλογή μηχανοποιείται πλέον, με τα περισσότερα χωράφια να μπορούν να υποδεχθούν μηχανήματα. Αυξημένο είναι, ωστόσο, το κόστος παραγωγής, τόσο λόγω της ανόδου των ημερομισθίων όσο και, κυρίως, του πετρελαίου. Ιδιαίτερη επιβάρυνση προκύπτει μετά την αποφλοίωση, καθώς η ξήρανση του φιστικιού πραγματοποιείται σε ξηραντήρια που χρησιμοποιούν πετρέλαιο ως καύσιμο.

Στο εμπορικό σκέλος, ο κ. Ζυγομήτρος ανέφερε ότι έχει ήδη αρχίσει να εκδηλώνεται ζήτηση, ενώ οι τιμές της νέας παραγωγής βρίσκονται σε διαδικασία διαμόρφωσης.

Μάκρη - Φθιώτιδας

Ο κ. Μάκης Μπούργος, από τον Αγροτικό Συνεταιρισμό Φιστικοπαραγωγών Μάκρης στην Φθιώτιδα, τονίζει στον ΑγροΤύπο ότι ολοκληρώθηκε στην περιοχή μας η συγκομιδή. Φέτος αναμέναμε μια μεγάλη παραγωγή φιστικιών. Οι καιρικές συνθήκες είχαν βοηθήσει και είχαμε μια πολύ καλή καρπόδεση. Ωστόσο λίγο πριν την συγκομιδή είχαμε μια μεγάλη χαλαζόπτωση που έφερε την καταστροφή, με την παραγωγή να είναι μειωμένη κατά 70% έως και 80%.

Μέχρι στιγμής δεν έχουν ξεκινήσει εμπορικές πράξεις στην περιοχή μας. Τα φιστίκια που είναι ποιοτικά υποβαθμισμένα θα έχουν μια πολύ χαμηλή τιμή.

Οι γεωπόνοι του ΕΛΓΑ έκαναν τις εκτιμήσεις ζημιών πριν από την έναρξη της συγκομιδής. Οι παραγωγοί θα πρέπει να στηριχτούν οικονομικά για την φετινή απώλεια εισοδήματος που έχουν από την πολιτεία. Εκτιμώ πάντως ότι θα υπάρχει ζήτηση για καλής ποιότητας ελληνικό φιστίκι από ξένους εμπόρους.

Αττική

Μειωμένη παραγωγή φιστικιών φέτος έχουμε στα Μέγαρα λόγω των πυρκαγιών και των καιρικών συνθηκών αλλά και στο Μαρκόπουλο. Ο κ. Αλέξανδρος Κολιαβασίλης, παραγωγός και αντιπρόεδρος του Αγροτικού Συνεταιρισμού Μαρκόπουλου στην ανατολική Αττική, αναφέρει στον ΑγροΤύπο ότι φέτος δεν είχαμε παραγωγική χρονιά. Τα φιστίκια στην περιοχή είχαν μειωμένες ποσότητες λόγω των καιρικών συνθηκών και προβλημάτων από την ψύλλα. Όσον αφορά την εμπορία του προϊόντος την παραγωγή την πήραν οι έμποροι με ανοικτές τιμές. Πάντως προφορικά ακούμε τιμές στα 10 ευρώ τα κλειστά και στα 11 ευρώ τα ανοικτά.

Αίγινα

Μια δύσκολη καλλιεργητική χρονιά είναι η φετινή για τους παραγωγούς της Αίγινας, με την σοδειά να καταγράφεται αισθητά μειωμένη. Ο κ. Κώστας Πέππας, πρόεδρος Αγροτικού Συνεταιρισμού Φιστικοπαραγωγών Αίγινας, δηλώνει στον ΑγροΤύπο ότι φέτος έχουμε πολύ μειωμένη παραγωγή μετά από την περσινή χρονιά που ήταν αυξημένη. Ο συνεταιρισμός ανακοίνωσε τις φετινές τιμές παραγωγού που κυμαίνονται στα 13 ευρώ το κιλό για τα ανοικτά φιστίκια. Πάντως τα τελευταία χρόνια βλέπουμε ότι δεν πωλούνται εύκολα τα φιστίκια ούτε στην εγχώρια αγορά ούτε στο εξωτερικό.

Σε εξέλιξη βρίσκεται η συγκομιδή των αμυγδάλων στις βασικές παραγωγικές περιοχές της χώρας. Ο ΑγροΤύπος επικοινώνησε με εκπροσώπους του κλάδου, οι οποίοι μεταφέρουν την εικόνα από τη φετινή παραγωγή και ποιότητα, καθώς και τα μέχρι στιγμής δεδομένα από την αγορά.

Μέχρι στιγμής είναι ενθαρρυντικά τα μηνύματα της αγοράς του αμυγδάλου και οι τιμές παραγωγού προβλέπεται φέτος να κυμανθούν στα περσινά επίπεδα και ίσως να υπάρξει μια ελαφρά μείωση.

Φθιώτιδα – Λαμία

Ο κ. Ευθύμιος Κασούμης, γεωπόνος και πρόεδρος του Α.Σ. Αμυγδάλων και Ξηρών Καρπών Λαμίας «Almoland», ανέφερε στον ΑγροΤύπο ότι η συγκομιδή των αμυγδάλων βρίσκεται πλέον σε προχωρημένο στάδιο στην περιοχή της Λαμίας, εκτιμώντας ότι έχει ολοκληρωθεί περίπου το 70%–80% της διαδικασίας. Στην περιοχή της Λάρισας, αντίθετα, η συγκομιδή βρίσκεται πιο πίσω.

Η μέχρι στιγμής εικόνα της παραγωγής είναι ικανοποιητική, με θετικά δεδομένα και ως προς την ποιότητα. Σύμφωνα με τον κ. Κασούμη, τα επίπεδα υγρασίας είναι καλά και ο καιρός έχει βοηθήσει, ενώ καλή είναι και η ποιότητα των αμυγδάλων που έχουν ήδη οδηγηθεί στο σπαστήριο. «Είναι μια παραγωγική, ποιοτική χρονιά», σημειώνει χαρακτηριστικά.

Στο μέτωπο των τιμών, ωστόσο, επικρατεί ακόμη αναμονή, καθώς δεν έχει διαμορφωθεί μια ξεκάθαρη και σταθερή εικόνα. Όπως εξηγεί ο κ. Κασούμης, υπάρχουν πληροφορίες στην αγορά, οι οποίες όμως μεταβάλλονται και δεν επιτρέπουν ακόμη ασφαλή αναφορά σε συγκεκριμένη τιμή. «Τη μία μέρα είναι έτσι, την άλλη μέρα είναι αλλιώς», αναφέρει χαρακτηριστικά. Για τη συνολική εξέλιξη της χρονιάς, «υπάρχει θετικό κλίμα για καλύτερα πράγματα από ό,τι πέρυσι», τονίζει ο κ. Κασούμης, προσθέτοντας ότι θεωρεί πως θα είναι μια καλή χρονιά.

Ελασσόνα

Ο κ. Κώστας Σπανούλης, αμυγδαλοπαραγωγός από την περιοχή της Λάρισας και πρόεδρος στον Αγροτικό Συνεταιρισμό Θεσσαλικών Καρπών «Καρπολόγιον», τόνισε στον ΑγροΤύπο ότι οι καιρικές συθήκες ευνόησαν την καρπόδεση και δεν είχαμε ζημιές κατά την ευαίσθητη φάση της καλλιέργειας. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να έχουμε φέτος μια καλή παραγωγή στα αμύγδαλα, μετά από μια καταστροφική περσινή χρονιά. Όσον αφορά την αγορά υπάρχει ζήτηση για την καλή ποιότητα. Ο συνεταιρισμός μας κάνει και εξαγωγές γιατί έτσι μπορεί το αμύγδαλο να αποκτήσει την προστιθέμενη αξία.

Ο κ. Βασίλης Καραναστάσης, παραγωγός και μέλος της διοίκησης του Αγροτικού Συνεταιρισμού παραγωγών ξηρών καρπών Elassonuts, αναφέρει στον ΑγροΤύπο ότι σε εξέλιξη βρίσκεται η συγκομιδή αμυγδάλων. Τα μέλη του συνεταιρισμού καλλιεργούν κυρίως την ποικιλία Φυρανιά. Πρώτα ξεκίνησαν οι πεδινές και τώρα έχουν αρχίσει να συγκομίζουν οι ορεινές περιοχές. Φέτος έχουμε αυξημένη παραγωγή αλλά και καλή ποιότητα στα αμύγδαλα λόγω των καιρικών συνθηκών. Προς το παρόν δεν έχει κλείσει κάποια εμπορική συμφωνία αλλά βλέπουμε ότι υπάρχει μια αυξημένη ζήτηση από τους εμπόρους και αναμένουμε μια καλή πορεία των τιμών.

Δομένικο

Ο κ. Βαγγέλης Καραγιάννης, παραγωγός από το Δομένικο της Λάρισας, δηλώνει στον ΑγροΤύπο ότι φέτος είχαμε μια καλή παραγωγή στα αμύγδαλα. Όμως στα τέλη Ιουλίου στην περιοχή είχαμε μια σφοδρή χαλαζόπτωση που προκάλεσε σοβαρές ζημιές σε όλες τις δενδρώδεις καλλιέργειες. Οι γεωπόνοι του ΕΛΓΑ έκαναν εκτιμήσεις των ζημιών στα χωράφια. Τώρα κάνουμε συγκομιδή για όση παραγωγή έχει απομείνει στα δέντρα. Πάντως υπάρχει καλή ζήτηση από τους εμπόρους και εκτιμούμε φέτος να έχουμε μια καλή πορεία των τιμών. Πέρσι η τιμή της ψίχας αμυγδάλου για την Φυρανιά είχε τιμή παραγωγού στα 9,5 ευρώ το κιλο, ενώ για την Τέξας η τιμή ήταν στα 7 έως 8 ευρώ. Φέτος είχαμε μια μεγάλη αύξηση του κόστους καλλιέργειας και εκτιμούμε ότι οι τιμές θα κυμανθούν σε υψηλότερα επίπεδα. Οι παραγωγοί αυτή την περίοδο αποθηκεύουν την παραγωγή και περιμένουν τις προσφορές από τους εμπόρους.

Λάρισα

Ο παραγωγός από την Λάρισα κ. Χρήστος Ζιώγας, αναφέρει στον ΑγροΤύπο ότι είμαστε αυτή την περίοδο είμαστε στο τοπ της συγκομιδής αμυγδάλων. Οι καιρικές συνθήκες βοήθησαν φέτος πολύ την καλλιέργεια και έχουμε μια πολύ καλή παραγωγική χρονιά ποσοτικά αλλά και με καλή ποιότητα. Οι ποικιλίες Φυρανιές και Τέξας είναι φορτωμένες με καρπό και η ψίχα φέτος είναι γεμάτη. Υπάρχει ενδιαφέρον από τους εμπόρους αλλά ακόμη δεν έχουμε κλείσει κάποια εμπορική συμφωνία.

Κιλελέρ

Η κ. Μαρία Μπότη, παραγωγός από το Κιλελέρ, αναφέρει στον ΑγροΤύπο ότι σε εξέλιξη βρίσκεται η συγκομιδή αμυγδάλων. Φέτος έχουμε μια καλή ποσοτικά και ποιοτικά παραγωγή και σε αυτό βοήθησαν οι καιρικές συνθήκες. Επίσης βλέπουμε ότι υπάρχει εμπορικό ενδιαφέρον και αναμένουμε καλές τιμές. Ακόμη όμως περιμένουμε την πληρωμή για την απώλεια εισοδήματος που είχαμε από τις ζημιές στους αμυγδαλεώνες λόγω της θεομηνίας του Ντάνιελ. Το κράτος δεν έχει προβλέψει ότι οι παραγωγοί που έχασαν το φυτικό κεφάλαιο θα έχουν μειωμένο εισόδημα για αρκετά χρόνια μέχρι τα δέντρα από τις νέες φυτεύσεις να μπουν στην παραγωγική διαδικασία.

Τέμπη

Ο κ. Νίκος Μητσογιάννης, πρόεδρος της Οργάνωσης Παραγωγών Μακρυχωρίου στο δήμο Τεμπών, αναφέρει στον ΑγροΤύπο ότι έχει ολοκληρωθεί η συγκομιδή αμυγδάλων στην περιοχή μας. Φέτος δεν είχαμε προβλήματα από τις καιρικές συνθήκες και έχουμε μια καλή παραγωγή αμυγδάλων. Κάναμε αποθήκευση του προϊόντος και περιμένουμε τις προσφορές των εμπόρων. Συνήθως γύρω στις γιορτές των Χριστουγέννων υπάρχει αυξημένη ζήτηση από την αγορά και έχουμε καλές τιμές 

Καβάλα

Ο κ. Γρηγόρης Γρουζίδης, παραγωγός και πρόεδρος Αγροτικού Συλλόγου Παγγαίου, τονίζει στον ΑγροΤύπο ότι φέτος έγινε έγινε σωστή γονιμοποίηση και αναμένουμε μια καλή παραγωγή στα αμύγδαλα. Τώρα είναι σε εξέλιξη η συγκομιδή και σε αυτό βοηθούν οι καιρικές συνθήκες. Οι παραγωγοί αποθηκεύουν και περιμένουν τους εμπόρους να κάνουν προσφορά. Συνήθως το Δεκέμβριο έχουμε μεγάλη ζήτηση για αμύγδαλα από την αγορά.

Ο παγετός, που είχαμε στις αρχές Μαΐου, προκάλεσε ζημιές στις καρυδιές της Πελοποννήσου. Στις υπόλοιπες περιοχές της χώρας όμως η παραγωγή δεν έχει προβλήματα τόσο από πλευράς ποσότητας όσο και ποιότητας.

Ο κ. Κώστας Γκόνος, από το Αγρόκτημα Γκόνου στην Πέλλα, δηλώνει στον ΑγροΤύπο ότι από τα τέλη Σεπτεμβρίου αναμένεται να ξεκινήσει η συγκομιδή καρυδιών στην περιοχή και θα διαρκέσει για περίπου ένα μήνα. Δεν είχαμε φέτος προβλήματα στην παραγωγή από καιρικές συνθήκες και αναμένουμε μια καλή παραγωγή. Το πρόβλημα φέτος είναι το υψηλό κόστος λόγω των τιμών στα καύσιμα και στα εργατικά. Δεν υπάρχουν αυτή την περίοδο καθόλου περσινά αποθέματα ελληνικού καρυδιού. Τη ζήτηση καλύπτουν οι εισαγωγές που γίνονται αυτή την περίοδο από την Χιλή. Για να καλύψει το αυξημένο κόστος ο παραγωγός θα πρέπει να πουλήσει τουλάχιστον 1 ευρώ πάνω σε σχέση με τις περσινές τιμές. Αυτό σημαίνει ότι ότι για την ψίχα η τιμή θα πρέπει να είναι πάνω από 11 ευρώ το κιλό, ενώ για το άσπαστο καρύδι η τιμή να είναι πάνω από 4 ευρώ το κιλό.

Ο κ. Γιώργος Παπακώστας, από την εταιρεία παραγωγής και εμπορίας καρυδιών «Sperchios Valley» στην Φθιώτιδα, τονίζει στον ΑγροΤύπο ότι στην περιοχή μας η φετινή παραγωγή καρυδιών φαίνεται ποσοτικά και ποιοτικά να είναι σε πολύ καλά επίπεδα. Φέτος δεν είχαμε προβλήματα με καύσωνες. Η συγκομιδή αναμένεται να ξεκινήσει από 5 έως 10 Οκτωβρίου. Αυτή την εποχή υπάρχει στην αγορά ζήτηση για ελληνικό καρύδι αλλά δεν υπάρχουν περσινά αποθέματα. Τη ζήτηση καλύπτουν αυτή την εποχή καρύδια που εισάγονται από την Χιλή, τα οποία είναι καλής ποιότητας. Πέρσι η μέση τιμή για το ελληνικό καρύδι (καρυδόψιχα) κυμάνθηκε από 10 έως 11 ευρώ το κιλό. Μια καλή τιμή περιμένουμε και φέτος για να καλύψουμε το αυξημένο κόστος παραγωγής.  

Ο κ. Βάιος Λιάνος, ιδιοκτήτης του αγροκτήματος Καρυάτις Ολύμπου από την Ελασσόνα, αναφέρει στον ΑγροΤύπο ότι από τα τέλη Σεπτεμβρίου αναμένεται να ξεκινήσει η συγκομιδή καρυδιών στην περιοχή μας. Δεν είχαμε σοβαρές ζημιές από τον παγετό της Άνοιξης, μόνο σε τοπικό επίπεδο είχαμε κάποιες ζημιές από χαλαζοπτώσεις που έπληξαν την περιοχή μας. Στις αρχές Σεπτεμβρίου οι παραγωγοί ολοκλήρωσαν τα τελευταία ποτίσματα και τώρα προετοιμάζονται για την συγκομιδή.

Ο γεωπόνος του Συνεταιρισμού Καρυδιών «ΓΑΙΑ ΔΟΜΟΚΟΥ», κ. Χαράλαμπος Ψαρογιάννης, αναφέρει στον ΑγροΤύπο ότι η συγκομιδή στην περιοχή αναμένεται να ξεκινήσει από τις 25 Σεπτεμβρίου και μετά, κυρίως στις αρχές Οκτωβρίου, με θετική μέχρι στιγμής εικόνα τόσο ποσοτικά όσο και ποιοτικά. Στην αρχή της καλλιεργητικής περιόδου παρουσιάστηκαν προβλήματα από ασθένεια και χάθηκε μέρος του παραγωγικού δυναμικού, ωστόσο στη συνέχεια η εικόνα βελτιώθηκε. «Χάσαμε ένα δυναμικό παραγωγής. Παρ' όλα αυτά, τα πράγματα είναι θετικά», σημειώνει. Σε σύγκριση με πέρυσι, αναμένει καλύτερη χρονιά ποσοτικά, καθώς φέτος δεν παρουσιάστηκε το πρόβλημα της ανεπαρκούς γονιμοποίησης που είχε προκαλέσει πτώση ανθέων και καρπιδίων σε αρκετές περιοχές, όπως η Ελασσόνα. Σε άλλες περιοχές, πάντως, καιρικά φαινόμενα και χαλαζοπτώσεις προκάλεσαν ζημιές που σε επιμέρους καλλιέργειες φτάνουν, σύμφωνα με τον ίδιο, ακόμη και το 90%.
Για τις τιμές θεωρεί ότι είναι ακόμη νωρίς για εκτιμήσεις, επισημαίνοντας το αυξημένο κόστος σε ενέργεια, λιπάσματα και φυτοπροστατευτικά προϊόντα. Ειδικά το ενεργειακό κόστος, σύμφωνα με τον ίδιο, έχει αυξηθεί κατά 40%-50%, επιβαρύνοντας τις καλλιεργητικές φροντίδες, τη συγκομιδή, την ξήρανση και τη μεταποίηση. «Πρέπει να κοστολογήσουμε λίγο το προϊόν», τονίζει, με ζητούμενο μία τιμή που θα καλύπτει το κόστος και θα αφήνει ένα εύλογο περιθώριο κέρδους στον παραγωγό.

Ο κ. Βαγγέλης Μητρόπουλος, παραγωγός από την Βλαχοκερασιά της Αρκαδίας, αναφέρει στον ΑγροΤύπο ότι τις άλλες χρονιές η συγκομιδή καρυδιών ξεκινούσε από τις 10 Οκτωβρίου. Φέτος όμως υπάρχει ολική ζημιά στις καρυδιές της περιοχής μας από τον παγετό του Μαΐου. Υπάρχουν σημαντικές καταστροφές στη νέα βλάστηση όπου τα φύλλα ξεράθηκαν αλλά και στα καρποφόρα όργανα των φυτών. Αυτό σημαίνει ότι δεν πρόκειται να έχουμε φέτος παραγωγή καρυδιών. Οι γεωπόνοι του ΕΛΓΑ πέρασαν από τους καρυδεώνες και έκαναν τις εκτιμήσεις της ζημιάς. Περιμένουμε να δούμε πότε θα πληρωθούμε τις αποζημιώσεις.

Ο γενικός διευθυντής του Αγροτικού Κτηνοτροφικού Συνεταιρισμού Αρκαδίας «Η Ένωση», κ. Γιώργος Μαρκόπουλος, αναφέρει στον ΑγροΤύπο ότι η καρυδιά αποτελεί νέα και δυναμική καλλιέργεια για την περιοχή, με εμβολιασμένα δέντρα τύπου Καλιφόρνια, τα οποία αρχίζουν να αποδίδουν περίπου από το τέταρτο έτος και φτάνουν σε πλήρη παραγωγή στα 8-9 χρόνια. Η παραγωγή αυξάνεται σταδιακά, αν και δεν μπορεί να προσδιοριστεί με ακρίβεια λόγω των διαφορετικών καναλιών διάθεσης. Καθοριστικός φέτος ήταν ο παγετός της 2ας Μαΐου, ο οποίος, σύμφωνα με τον κ. Μαρκόπουλο, περιόρισε την αναμενόμενη παραγωγή περίπου στο 20%. «Ευτυχώς, τα δέντρα πέταξαν και έβγαλαν και λίγα καρυδάκια», σημειώνει, καθώς αρχικά υπήρξε ανησυχία ακόμη και για το φυτικό κεφάλαιο. Οι καρποί που απέμειναν είναι μεγάλοι λόγω του αραιότερου φορτίου, ενώ φέτος υπάρχει επάρκεια νερού, σημαντική για την καλλιέργεια ιδιαίτερα από τις 20 Ιουλίου έως τις 15 Σεπτεμβρίου. Η συγκομιδή αναμένεται από τις 25 Σεπτεμβρίου έως περίπου τις 28 Οκτωβρίου. Ο κ. Μαρκόπουλος επισημαίνει ως πλεονέκτημα τη δυνατότητα διατήρησης του προϊόντος χωρίς πίεση για άμεση πώληση. Ως προς τις τιμές, από τα περίπου 3,50-3,70 ευρώ πέρυσι εκτιμά ότι φέτος θα μπορούσαν να κινηθούν στα 4,20-4,50 ευρώ, ξεκαθαρίζοντας ωστόσο ότι ακόμη δεν έχουν διαμορφωθεί και ότι οι εισαγωγές μπορούν να επηρεάσουν την αγορά.

Από τα τέλη Σεπτεμβρίου αναμένεται να ξεκινήσει φέτος η συγκομιδή κάστανου. Φέτος έχουμε μια καλύτερη χρονιά σε σχέση με πέρσι που είχαμε θέματα με τις υψηλές θερμοκρασίες. Ωστόσο η ξηρασία του Αυγούστου  αλλά και τα προβλήματα φυτοπροστασίας, που αντιμετωπίζει η καλλιέργεια, αναμένεται να επηρεάσουν το ύψος της φετινής παραγωγής.

Ο κ. Δημήτριος Μίσκος, γεωπόνος και πρόεδρος στην Ομάδα Παραγωγών Κάστανο Πάικου, τόνισε στον ΑγροΤύπο ότι φέτος προς τα τέλη Σεπτεμβρίου με αρχές Οκτωβρίου αναμένεται να ξεκινήσει η συγκομιδή κάστανου. Μεγάλο ρόλο για την συγκομιδή θα παίξουν οι καιρικές συνθήκες που θα επικρατήσουν τις επόμενες ημέρες. Επειδή έχουμε αύξηση του κόστους παραγωγής οι καστανοπαραγωγοί αναμένουν φέτος καλές τιμές για να καλύψουν τα αυξημένα έξοδα. Να θυμίσουμε ότι πέρσι είχαμε μειωμένη παραγωγή και μικρά μεγέθη, ενώ οι τιμές παραγωγού κυμάνθηκαν για την έξτρα ποιότητα από 4,20 έως 4,30 ευρώ το κιλό, για την Α ποιότητα από 3,60 έως 3,80 ευρώ, για την Β ποιότητα από 2,50 έως 2,60 ευρώ και για την Γ ποιότητα από 1,60 έως 1,70 ευρώ. Έχουμε ζημιές φέτος από χαλαζοπτώσεις που έπληξαν την παραγωγή. Οι περιοχές που χτυπήθηκαν από το χαλάζι έχουν μειωμένες παραγωγές αλλά μεγάλα μεγέθη. Αντίθετα οι περιοχές που δεν επηρεάστηκαν έχουν αυξημένες παραγωγής και πολλά μικρά μεγέθη. Επίσης τον Αύγουστο οι καστανιές φαίνεται να επηρεάστηκαν από την έλλειψη βροχόπτωσης και την μειωμένη υγρασία. Επίσης φέτος είχαμε σε δασική περιοχή της Γρίβας στο όρος Πάικο η παρουσία της σφήκας της καστανιάς (Dryocosmus kuriphilus). 

Ο κ. Δημήτρης Περπερής, πρόεδρος στον Αγροτικό Συνεταιρισμό Ποταμιάς – Σκήτης «το Μαυροβούνι», δηλώνει στον ΑγροΤύπο ότι μετά από τις 24 Σεπτεμβρίου αναμένεται να ξεκινήσει στην περιοχή η συγκομιδή κάστανου. Φέτος η χρονιά ξεκίνησε πολύ καλά για την καλλιέργεια με τις βροχοπτώσεις του χειμώνα. Ωστόσο είχαμε πρόβλημα από την ξηρασία του Αυγούστου. Αναμένουμε πάντως αυξημένες ποσότητες σε σχέση με πέρσι που είχαμε πολύ μειωμένη παραγωγή λόγω υψηλών θερμοκρασιών. Πολλά κάστανα όμως δεν έχουν μέσα καρπό και αυτό φαίνεται να οφείλεται σε προβλήματα που είχαμε την εποχή της γονιμοποίησης. Το πρόβλημα με την σφήκα αν και φαίνεται να βρίσκεται σε ύφεση τα τελευταία χρόνια συνεχίζει να υπάρχει και επηρεάζει την παραγωγή. Μεγαλύτερο πρόβλημα όμως έχουμε από την μελάνωση της καστανιάς που ξεραίνει τα δέντρα και χάνεται το φυτικό κεφάλαιο. Οι τιμές φέτος θα εξαρτηθούν από την ζήτηση αλλά και την ποιότητα του καρπού. Από την άλλη όμως έχουμε μια αύξηση του κόστους καλλιέργειας και θα πρέπει να πάρει ο παραγωγός καλή τιμή.

Ο κ. Ευάγγελος Κρανιώτης παραγωγός και πρόεδρος του Αγροτικού Συνεταιρισμού Μελιβοίας «Η Αθανάτη» αναφέρει στον ΑγροΤύπο ότι φέτος είναι μια μέση χρονιά όσον αφορά την παραγωγή κάστανου. Προβλήματα αναμένεται να έχουμε από την ξηρασία που επικράτησε τον μήνα Αύγουστο. Επίσης στην συγκομιδή θα φανεί αν η φαιά σήψη θα μας δημιουργήσει προβλήματα στην παραγωγή. Ακόμη η μελάνωση έχει σαν αποτέλεσμα να χάνεται φυτικό κεφάλαιο κάθε χρόνο κάτι που θα επηρεάσει το ύψος της παραγωγής. Φέτος έχουμε αύξηση του κόστους και για αυτό ελπίζουμε οι τιμές να κυμανθούν σε ικανοποιητικά επίπεδα για να μπορέσουν να έχουν ένα καλό εισόδημα οι παραγωγοί.

Με θετική εικόνα ως προς την παραγωγή και χωρίς τα προβλήματα που σημάδεψαν την προηγούμενη χρονιά φτάνει φέτος η καλλιέργεια αμυγδάλου στη συγκομιδή στη Φθιώτιδα. Οι εργασίες έχουν ήδη αρχίσει, με τον χρόνο εισόδου στα κτήματα να διαφοροποιείται ανάλογα με την ποικιλία, την περιοχή και την καλλιεργητική διαχείριση, ενώ το επόμενο διάστημα αναμένεται να αποκρυσταλλωθεί και η εικόνα της αγοράς.

Για τη φετινή πορεία της καλλιέργειας και της συγκομιδής μίλησε στον ΑγροΤύπο ο κ. Ευθύμιος Κασούμης, γεωπόνος και πρόεδρος του Α.Σ. Αμυγδάλων και Ξηρών Καρπών Λαμίας «Almoland», αναφερόμενος παράλληλα στην αγορά, στο πρόβλημα των εργατικών και στις προοπτικές της καλλιέργειας στη Φθιώτιδα.

Ομαλή εξέλιξη της χρονιάς

Η φετινή καλλιεργητική περίοδος στη Λαμία εξελίχθηκε, σύμφωνα με τον κ. Κασούμη, χωρίς ιδιαίτερες δυσκολίες. Δεν καταγράφηκαν ακραίες συνθήκες από υψηλές θερμοκρασίες, ενώ ούτε οι βροχοπτώσεις της άνοιξης δημιούργησαν συνθήκες έντονης έξαρσης ασθενειών. Με την εφαρμογή των βασικών καλλιεργητικών φροντίδων και την κάλυψη των αναγκών άρδευσης, η καλλιέργεια οδηγήθηκε ομαλά προς τη συγκομιδή. «Ήταν μια κανονική χρονιά, χωρίς κάποιο ιδιαίτερο πρόβλημα», αναφέρει χαρακτηριστικά, κάνοντας λόγο για μια ικανοποιητική και παραγωγική χρονιά.

Η εικόνα αυτή, όπως σημειώνει, δεν περιορίζεται στη Φθιώτιδα, καθώς φέτος υπάρχει παραγωγή αμυγδάλου σε ολόκληρη τη χώρα. Πρόκειται για σαφώς διαφορετική κατάσταση σε σχέση με πέρυσι, όταν οι παγετοί είχαν περιορίσει σημαντικά την παραγωγή σε αρκετές περιοχές. Όπως επισημαίνει, στις περιοχές βορειότερα της Λαμίας η περσινή εικόνα ήταν ιδιαίτερα δύσκολη, ενώ στη Λάρισα, μία από τις περιοχές με μεγάλο όγκο παραγωγής αμυγδάλου, η παραγωγή είχε ουσιαστικά μηδενιστεί. Στη Λαμία, αντίθετα, είχε διατηρηθεί κάποια παραγωγή.

Φέτος, επομένως, η παρουσία καρπού δημιουργεί εκ νέου προσδοκίες εισοδήματος για τους παραγωγούς, χωρίς ωστόσο να μπορεί ακόμη να προσδιοριστεί το τελικό οικονομικό αποτέλεσμα, καθώς η εμπορική περίοδος βρίσκεται μόλις στην αφετηρία της.

Κλιμακωτά η συγκομιδή

Η συγκομιδή στη Φθιώτιδα έχει ήδη ξεκινήσει, με την πορεία της να καθορίζεται κυρίως από την πρωιμότητα των ποικιλιών. Πρώτη μπήκε στη συγκομιδή η Tuono, η οποία, σύμφωνα με την εικόνα που μετέφερε ο κ. Κασούμης, βρίσκεται πλέον ουσιαστικά προς την ολοκλήρωσή της.

Ακολουθεί η Ferragnès, στην οποία η συγκομιδή έχει ήδη αρχίσει σε ορισμένα κτήματα, ενώ άλλοι παραγωγοί περιμένουν ακόμη. Ο χρόνος συγκομιδής διαφοροποιείται ανάλογα με την περιοχή, τα ποτίσματα και γενικότερα την περιποίηση του κτήματος. Στη συνέχεια ακολουθούν οι πιο όψιμες Marta και Marinada, για τις οποίες, κατά τον χρόνο της επικοινωνίας μας, η έναρξη τοποθετούνταν περίπου σε μία εβδομάδα έως δέκα ημέρες.

Οι χρόνοι αυτοί δεν είναι απόλυτοι. «Υπάρχουν διαφοροποιήσεις περιοχή με περιοχή», διευκρινίζει ο κ. Κασούμης, σημειώνοντας ότι σε βορειότερες ζώνες, όπως η Λάρισα, η εξέλιξη μπορεί να βρίσκεται ακόμη και περίπου μία εβδομάδα πιο πίσω.

Ο συνεταιρισμός προγραμματίζει να ξεκινήσει τις πρώτες παραλαβές το προσεχές Σαββατοκύριακο. Για την τελική ποιότητα του προϊόντος, πάντως, ο κ. Κασούμης θεωρεί ακόμη πρόωρη οποιαδήποτε ασφαλή αποτίμηση. Εκτιμά ότι, μετά από μία καλή καλλιεργητική χρονιά, εφόσον ο παραγωγός έχει ακολουθήσει τη σωστή περιποίηση, δεν αναμένονται ιδιαίτερα προβλήματα. 

Αναμονή για τις τιμές

Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στην εμπορική περίοδο, με τον κ. Κασούμη να εκτιμά ότι η φετινή παραγωγή θα είναι αρκετή ώστε να καλυφθούν οι ανάγκες της αγοράς. Όπως σημειώνει, το εμπόριο μπορεί να στραφεί σε φθηνότερες εισαγωγές, ωστόσο το ελληνικό αμύγδαλο, σύμφωνα με τον ίδιο, προτιμάται για την ποιότητά του και συνήθως αποτιμάται υψηλότερα.

Για τις φετινές τιμές δεν κάνει ακόμη αριθμητική εκτίμηση. Οι πρώτες μικρές εμπορικές πράξεις έχουν αρχίσει και, σύμφωνα με την πληροφόρησή του, μέσα στην εβδομάδα αναμένεται να διαμορφωθεί σαφέστερη εικόνα από συναλλαγές σε πανελλαδικό επίπεδο.

«Είμαστε σε αναμονή των τιμών», τονίζει, προσθέτοντας ότι ο συνεταιρισμός θα επιδιώξει το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα μέσα στο εύρος που θα διαμορφώσει η αγορά, εφόσον το επιτρέψει και η ποιότητα του προϊόντος.

Ο συνεταιρισμός δραστηριοποιείται προς το παρόν αποκλειστικά στην ψίχα αμυγδάλου, την οποία διαθέτει χονδρικά είτε σε μεταποιητές είτε σε πελάτες που τη μεταπωλούν όπως την παραλαμβάνουν.

Εργατικά και μηχανοποίηση

Ιδιαίτερα σοβαρό χαρακτηρίζει ο κ. Κασούμης το πρόβλημα της έλλειψης εργατικών χεριών, εκτιμώντας ότι θα ενταθεί τα επόμενα χρόνια. «Τα εργατικά είναι λιγοστά, πολύ λιγοστά», αναφέρει. Στη Λαμία, σύμφωνα με τον ίδιο, τα ημερομίσθια διαμορφώνονται συνήθως στα 60 ευρώ για έξι ώρες, μαζί με το διάλειμμα, δηλαδή κοντά στα 12 ευρώ ανά ώρα πραγματικής εργασίας.

Όπως εξηγεί, η συγκομιδή δεν απαιτεί τον ίδιο βαθμό εξειδίκευσης με εργασίες όπως το κλάδεμα. Μπροστά, ωστόσο, στη μειωμένη διαθεσιμότητα εργατικών θεωρεί ότι η μηχανοποίηση αποτελεί σταδιακά μονόδρομο, καθώς το αμύγδαλο είναι καλλιέργεια που προσφέρεται για χρήση μηχανικού εξοπλισμού.

Για τις μικρότερες εκμεταλλεύσεις προτείνει ως λύση τη συνεργασία τριών, τεσσάρων ή πέντε παραγωγών για την από κοινού αγορά εξοπλισμού που θα καλύπτει αποκλειστικά τις δικές τους ανάγκες. Όπως αναφέρει ενδεικτικά, ένα μηχάνημα μπορεί να μην είναι συμφέρον για ατομική χρήση, εκτός εάν πρόκειται για μεγαλύτερες εκμεταλλεύσεις, της τάξης των 100 ή 200 στρεμμάτων. Αντί ένας παραγωγός να επωμιστεί μόνος του κόστος της τάξης των 10.000 ευρώ, σε μια συνεργασία τριών ή τεσσάρων ατόμων μία επένδυση περίπου 2.000 ευρώ ανά παραγωγό μπορεί, σύμφωνα με τον ίδιο, να αποτελέσει πιο προσιτή λύση.

Καλές προοπτικές για το αμύγδαλο στη Φθιώτιδα

Ο κ. Κασούμης εμφανίζεται αισιόδοξος για την πορεία της καλλιέργειας στη Φθιώτιδα, δηλώνοντας πεπεισμένος για τις προοπτικές της. Όπως επισημαίνει, η πολυετής παρουσία και ο μεγάλος όγκος παραγωγής μιας περιοχής δεν σημαίνουν από μόνοι τους ότι αυτή υπερέχει ως προς τις συνθήκες παραγωγής.

Αναφερόμενος στη Λάρισα, σημειώνει ότι, παρά τη μακρά παρουσία της στην καλλιέργεια και τον σημαντικό όγκο παραγωγής, αντιμετωπίζει κατά διαστήματα σοβαρές απώλειες από παγετούς, προβλήματα τα οποία, σύμφωνα με τον ίδιο, δεν εμφανίζονται με την ίδια ένταση στη Λαμία.

Παράλληλα, τονίζει ότι τα αμύγδαλα της περιοχής είναι πλέον γνωστά στην αγορά. «Όσον αφορά την περιοχή μας, είμαστε γνωστοί και μας προτιμά ο κόσμος», αναφέρει, προσθέτοντας ότι αυτό γίνεται αντιληπτό και μέσα από τη δραστηριότητα της επεξεργασίας.

Ο συνεταιρισμός διατηρεί συνεχή επαφή με τους παραγωγούς, παρέχοντας συμβουλές και βοήθεια, ενώ επιδιώκει να διευρύνει τόσο την εμπορική του δραστηριότητα όσο και τη βάση των μελών του. «Θεωρούμε ότι έρχονται καλές μέρες, καλές χρονιές για το αμύγδαλο», καταλήγει.

Καθώς η καλλιέργεια της καρυδιάς πλησιάζει προς τη συγκομιδή, διαμορφώνεται πλέον μια πιο σαφής εικόνα για τη φετινή παραγωγή. Στην περιοχή του Δομοκού, στη Φθιώτιδα, όπου καλλιεργείται η ποικιλία Chandler, η μέχρι στιγμής πορεία κρίνεται ικανοποιητική, με θετικά δεδομένα ως προς το φορτίο των δέντρων, το μέγεθος και το γέμισμα των καρπών, παρά τις απώλειες που προηγήθηκαν από τη βακτηρίωση και τα έντονα καιρικά φαινόμενα.

Την εικόνα μεταφέρει στον ΑγροΤύπο ο γεωπόνος του Συνεταιρισμού Καρυδιών «ΓΑΙΑ ΔΟΜΟΚΟΥ», κ. Χαράλαμπος Ψαρογιάννης, υποψήφιος διδάκτορας στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας. Όπως επισημαίνει, η αποτίμηση αφορά τα δεδομένα μέχρι σήμερα, καθώς απομένει ακόμη το διάστημα μέχρι τη συγκομιδή, την αποθήκευση και την επεξεργασία του προϊόντος.

Βακτηρίωση και καιρικά φαινόμενα περιόρισαν την παραγωγή

Τα πρώτα σημαντικά προβλήματα καταγράφηκαν από τη βροχερή άνοιξη, όταν η βακτηρίωση προκάλεσε σημαντική καρπόπτωση σε πολλές περιοχές και απαίτησε ιδιαίτερη διαχείριση των καλλιεργειών.

Ακολούθησαν επανειλημμένα επεισόδια χαλαζιού και ισχυρών ανέμων, τα οποία προκάλεσαν νέες απώλειες καρπών. Σε ορισμένες περιπτώσεις σημειώθηκαν και σπασίματα δέντρων, με αποτέλεσμα να χαθεί ακόμη και φυτικό κεφάλαιο.

«Τα φαινόμενα σε ορισμένες περιοχές δεν ήταν απλώς έντονα, αλλά πρωτόγνωρα», αναφέρει ο κ. Ψαρογιάννης, σημειώνοντας ότι από τους ισχυρούς ανέμους μπορεί να σπάσουν ακόμη και τέσσερα ή πέντε δέντρα σε έναν αγρό, πέρα από τους καρπούς που καταλήγουν στο έδαφος.

Οι ζημιές διαφοροποιούνται σημαντικά από κτήμα σε κτήμα, ιδιαίτερα στην περίπτωση του χαλαζιού, λόγω του τοπικού χαρακτήρα του φαινομένου. Στα μέλη του Συνεταιρισμού η μεσοσταθμική απώλεια παραγωγής εκτιμάται περίπου στο 20%, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις η ζημιά από χαλάζι έφθασε έως και το 90%.

Παρά τις απώλειες, εκτιμάται ότι η επίδρασή τους δεν θα φανεί στον ίδιο βαθμό στη συνολική ποσότητα που θα συγκεντρώσει ο Συνεταιρισμός. Πολλά δέντρα των μελών του είναι ακόμη νεαρής ηλικίας και αυξάνουν την παραγωγή τους όσο μεγαλώνουν, αντισταθμίζοντας μέρος των απωλειών.

Πολύ καλή ποιότητα – «Ολόλευκα τα καρύδια»

Ιδιαίτερα θετική είναι μέχρι στιγμής η εικόνα ως προς την ποιότητα των καρπών της ποικιλίας Chandler. Οι καρποί εμφανίζουν έντονο γέμισμα και αυξημένο ξηρό βάρος στο εδώδιμο σπέρμα, με την αναλογία ψίχας προς κέλυφος να εκτιμάται περίπου στο 1:1.  «Σε ποιότητα θεωρώ ότι θα έχουμε πάρα πολύ καλή ποιότητα, με έντονο γέμισμα και μεγάλη αφρατότητα στους καρπούς», επισημαίνει ο κ. Ψαρογιάννης.

Θετική είναι και η εικόνα ως προς τη λευκότητα της ψίχας, ένα από τα βασικά εμπορικά χαρακτηριστικά των καρυδιών. Σύμφωνα με τον ίδιο, το γεγονός ότι το φετινό καλοκαίρι δεν χαρακτηρίστηκε από έντονες ζέστες βοήθησε να αποφευχθεί ο μεταχρωματισμός της ψίχας προς σκουρότερες αποχρώσεις.

«Είναι ολόλευκα τα καρύδια», αναφέρει χαρακτηριστικά, προσθέτοντας ότι, εφόσον γίνει σωστή διαχείριση, η εικόνα αυτή μπορεί να διατηρηθεί και στο τελικό προϊόν, με μόνο τη μικρή φυσιολογική πτώση της λευκότητας κατά την ξήρανση.

Συνεχίζονται οι αρδεύσεις – Προσοχή μετά από χαλάζι

Στο καλλιεργητικό σκέλος, έχουν ήδη πραγματοποιηθεί οι διορθωτικές κινήσεις που προέκυψαν από τη φυλλοδιαγνωστική της περιόδου από τα τέλη Ιουνίου έως τις αρχές Αυγούστου. Όπου εντοπίστηκαν ελλείψεις, θα πρέπει να έχουν ήδη δρομολογηθεί οι απαιτούμενες παρεμβάσεις, μεταξύ άλλων με διαφυλλικές εφαρμογές μικροστοιχείων.

Παράλληλα συνεχίζονται οι αρδεύσεις. Τον Ιούλιο και τον Αύγουστο καταγράφονται οι υψηλότερες ανάγκες σε νερό κατά την καλλιεργητική περίοδο, με τον φυτικό συντελεστή να φθάνει, σύμφωνα με τον κ. Ψαρογιάννη, στο 1,16. Με την είσοδο στον Σεπτέμβριο ο συντελεστής μειώνεται και αντίστοιχα περιορίζεται σταδιακά η ποσότητα του εφαρμοζόμενου νερού.

Ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται μετά από επεισόδια χαλαζιού, οπότε, σύμφωνα με τον γεωπόνο, χρειάζεται άμεση κάλυψη με χαλκούχα σκευάσματα. Η παρέμβαση αφορά κυρίως τις πληγές που δημιουργούνται στους βλαστούς, καθώς μπορούν να αποτελέσουν σημεία εισόδου για το βακτήριο Xanthomonas.

«Θέλουμε άμεσα κάλυψη μετά από επεισόδια χαλαζιού», τονίζει, καθώς η προσβολή ενός κλάδου μπορεί να μειώσει την απόδοσή του και τελικά να οδηγήσει στην ξήρανσή του.

Καλύτερη εικόνα από πέρυσι – Αυξημένη τιμή, αλλά και κόστος άνω του 40%

Η φετινή χρονιά ξεκίνησε διαφορετικά σε σχέση με πέρυσι. Την προηγούμενη άνοιξη είχε καταγραφεί καρπόπτωση σε ορισμένες, κυρίως πιο πεδινές περιοχές, την οποία ο κ. Ψαρογιάννης συνδέει με τον θερμό χειμώνα και τις συνθήκες που επηρέασαν τη γονιμοποίηση. Φέτος, αντίθετα, υπήρξε καλό αρχικό δέσιμο των καρπών, πριν ακολουθήσουν οι απώλειες από τη βακτηρίωση και τα έντονα καιρικά φαινόμενα.

Παρά τις ζημιές, εκτιμά ότι η συνολική παραγωγή μπορεί να κινηθεί στα περσινά επίπεδα ή ακόμη και υψηλότερα. Όπως εξηγεί, η καρυδιά αποτελεί σχετικά νέα καλλιέργεια στη χώρα και αρκετοί καρυδεώνες δεν έχουν ακόμη φθάσει στο πλήρες παραγωγικό δυναμικό τους, με τις αποδόσεις να αυξάνονται σημαντικά καθώς τα δέντρα μεγαλώνουν.

«Θεωρώ ότι οι απώλειες, σε σχέση με την τελική και γενική εικόνα, ειδικά στην περιοχή μας, θα εξισορροπηθούν και θα έχουμε μια περσινή, ίσως και καλύτερη παραγωγή», σημειώνει, εκτιμώντας ότι η φετινή παραγωγή θα είναι ποιοτικότερη και ποσοτικά μεγαλύτερη.

Στο εμπορικό σκέλος, ο κ. Ψαρογιάννης εκτιμά ότι η τιμή του προϊόντος θα είναι αυξημένη σε σχέση με πέρυσι. Την ίδια στιγμή, όμως, το κόστος έχει αυξηθεί πάνω από 40%, με τα λιπάσματα και την ενέργεια να επιβαρύνουν σημαντικά τις παραγωγικές δαπάνες.

Όπως επισημαίνει, η αύξηση του κόστους δύσκολα μπορεί να μεταφερθεί στο σύνολό της στην εμπορική αξία του προϊόντος. Για τον Συνεταιρισμό, βασικό ζητούμενο παραμένει μια τιμή που θα επιτρέπει στον παραγωγό να διατηρεί βιώσιμη την εκμετάλλευσή του, καθώς διαφορετικά ενισχύεται ο κίνδυνος εγκατάλειψης της καλλιέργειας.

Αυτή την περίοδο είμαστε στο τοπ της συγκομιδής του κελυφωτού φιστικιού σε όλες τις παραγωγικές περιοχές της χώρας, ενώ οι πρώτες εμπορικές συμφωνίες που έχουν κλείσει οι παραγωγοί για μικρές όμως ποσότητες δίνουν τιμές οι οποίες κυμαίνονται από 10 έως 11 ευρώ το κιλό για την καλή ποιότητα (ανοικτό).

Ο κ. Κώστας Πέππας, πρόεδρος Αγροτικού Συνεταιρισμού Φιστικοπαραγωγών Αίγινας, δηλώνει στον ΑγροΤύπο ότι φέτος έχουμε πολύ μειωμένη παραγωγή μετά από την περσινή χρονιά που ήταν αυξημένη. Προς το τέλος της εβδομάδας θα ανακοινώσει ο συνεταιρισμός τις φετινές τιμές παραγωγού που αναμένεται να είναι αυξημένες κατά 1 ευρώ σε σχέση με τις περσινές. Να θυμίσουμε ότι την περσινή χρονιά ο συνεταιρισμός ανακοίνωσε για τα ανοικτά φιστίκια τιμή στα 11 ευρώ το κιλό και για τα κλειστά στα 7 ευρώ.

Πάντως τα τελευταία χρόνια βλέπουμε ότι δεν πωλούνται εύκολα τα φιστίκια ούτε στην εγχώρια αγορά ούτε στο εξωτερικό. Επίσης έχουμε και προβλήματα με το ΠΟΠ. Το «Φιστίκι Αιγίνης» έχει χαρακτηριστεί ΠΟΠ αλλά θα πρέπει ο παραγωγός να κάνει αίτηση ΟΣΔΕ και να πληρώνει ασφάλιστρα ΕΛΓΑ. Επειδή όμως τα έξοδα της καλλιέργειας είναι μεγάλα πολλοί παραγωγοί στο νησί δεν θέλουν να πληρώνουν για ΟΣΔΕ και για τον ΕΛΓΑ και έτσι χάνουν το ΠΟΠ. Ακόμη δεν υπάρχει ενδιαφέρον στο νησί για να γίνουν νέες φυτεύσεις και αυτό το πρόβλημα θα το δούμε στο μέλλον που δεν θα έχουμε ανανέωση των δέντρων μεγάλης ηλικίας.

Ο κ. Γεώργιος Παπαβασίλης, παραγωγός κελυφωτού φιστικιού από τα Μέγαρα, ανέφερε στον ΑγροΤύπο ότι είναι πολύ μειωμένη φέτος η παραγωγή λόγω των δυσμενών καιρικών συνθηκών που είχαμε κατά την γονιμοποίηση (άνεμοι, βροχοπτώσεις κ.α.). Πολλοί παραγωγοί στην περιοχή έχουν αγοράσει μηχανήματα και κάνουν μηχανική συγκομιδή γιατί υπάρχει μεγάλη έλλειψη εργατών. Οι έμποροι έχουν κάνει την εμφάνισή τους στην περιοχή και οι τιμές παραγωγού αναμένεται να κινηθούν στα ίδια με τα περσινά επίπεδα, δηλαδή στα 8 ευρώ τα κλειστά και στα 10 ευρώ το κιλό τα ανοικτά.

Ο πρόεδρος του Αγροτικού Συνεταιρισμού Κελυφωτού Φιστικιού Μώλου - Θερμοπυλών, Βασίλης Ζυγομήτρος, τονίζει στον ΑγροΤύπο ότι εδώ και μια εβδομάδα έχει ξεκινήσει η συγκομιδή κελυφωτού φιστικιού. Η φετινή χρονιά έχει η περιοχή μια αυξημένη παραγωγή, γεγονός που σχετίζεται τόσο με τον φυσιολογικό κύκλο της φιστικιάς (εναλλαγή παραγωγικών και μη παραγωγικών ετών), όσο και με τις νέες φυτεύσεις που έχουν αρχίσει να μπαίνουν σταδιακά σε παραγωγή.

Ο κ. Μάκης Μπούργος, από τον Αγροτικό Συνεταιρισμό Φιστικοπαραγωγών Μάκρης στην Φθιώτιδα, τονίζει στον ΑγροΤύπο ότι φέτος αναμέναμε μια μεγάλη παραγωγή φιστικιών. Οι καιρικές συνθήκες είχαν βοηθήσει και είχαμε μια πολύ καλή καρπόδεση. Ωστόσο λίγο πριν την συγκομιδή είχαμε μια μεγάλη χαλαζόπτωση που έφερε την καταστροφή. Υπάρχουν περιοχές που έχουν ζημιά στο 60% της παραγωγής αλλά και περιοχές που έχουμε ολοκληρωτική καταστροφή στο 100%. Αυτή την στιγμή στην περιοχή έχουμε τρεις κατηγορίες φιστικιών. Τα φιστίκια που με την χαλαζόπτωση έπεσαν στο χώμα και χάθηκαν. Τα φιστίκια που είναι ποιοτικά υποβαθμισμένα και θα έχουν μια πολύ χαμηλή τιμή (κάτω από 4 ευρώ το κιλό). Τα φιστίκια που είναι πολύ καλής ποιότητας αλλά έχουν σημάδια και θα πουληθούν με μειωμένη τιμή.

Από την πλευρά του ο κ. Ηλίας Καλαθάς, παραγωγός από το Αρχάνι Φθιώτιδας, ανέφερε στον ΑγροΤύπο ότι η παραγωγή έχει ζημιές από την χαλαζόπτωση του Ιουλίου. Μεγάλο ποσοστό από την παραγωγή που συγκομίζουμε έχει σημάδια από το χαλάζι και είναι δύσκολο να πάρουμε τιμή. Οι γεωπόνοι του ΕΛΓΑ έκαναν τις εκτιμήσεις ζημιών πριν από την έναρξη της συγκομιδής. Οι παραγωγοί θα πρέπει να στηριχτούν οικονομικά για την φετινή απώλεια εισοδήματος που έχουν από την πολιτεία. 

Ολοκληρωτική είναι η καταστροφή που έφερε η έντονη χαλαζόπτωση της Παρασκευής (24/7) σε πολλούς παραγωγούς κελυφωτού φιστικιού στις περιοχές της δυτικής Φθιώτιδας.

Ακόμη και οι καρποί που παρέμειναν στα δένδρα είναι αμφίβολης ποιότητας και δύσκολα θα μπορέσουν να καλύψουν τις απαιτήσεις της αγοράς.

Αξίζει να τονίσουμε ότι την συγκεκριμένη χρονική περίοδο, οι παραγωγοί έχουν ήδη πραγματοποιήσει σχεδόν το σύνολο των καλλιεργητικών εξόδων και η ζημιά τους βρήκε λίγες ημέρες πριν την έναρξη της συγκομιδής.

Ο κ. Μάκης Μπούργος, από τον Αγροτικό Συνεταιρισμό Φιστικοπαραγωγών Μάκρης στην Φθιώτιδα, αναφέρει στον ΑγροΤύπο ότι η ακραίες καιρικές συνθήκες χτύπησαν, την Παρασκευή (24/7), πολλές περιοχές της δυτικής Φθιώτιδας. Πρώτα είχαμε ένα δυνατό ανεμοστρόβιλο και μετά μια έντονη χαλαζόπτωση που είχε διάρκεια 20 λεπτών.

Μάλιστα οι δυνατοί άνεμοι ξήλωσαν την στέγη του συνεταιρισμού και ευτυχώς δεν είχαμε θύματα. Το χαλάζι που είχε μέγεθος κορόμηλου έκανε ζημιά στην παραγωγή κελυφωτού φιστικιού που σε κάποιες περιοχές έφτασε και στο 100% της παραγωγής.

Ζημιές στα φιστίκια Μάκρης

Μέρος της παραγωγής που έμεινε στα δέντρα χτυπήθηκε τόσο δυνατά που αναμένεται τις επόμενες ημέρες να ξεραθεί. Η ζημιά είναι μεγάλη και το Σάββατο (25/7) που ήρθε στην περιοχή η διοίκηση του υποκαταστήματος του ΕΛΓΑ υποσχέθηκε γρήγορες εκτιμήσεις και δίκαιες αποζημιώσεις. Θεωρούμε ότι οι περιοχές που επλήγησαν από τα ακραία καιρικά φαινόμενα δεν θα έχουν παραγωγή φιστικιού. Η ζημιά ήρθε σε μια χρονιά που αναμέναμε μια καλή παραγωγή μετά από πολλά χρόνια. Τώρα θα πρέπει να πληρωθούν όσο το δυνατόν γρηγορότερα οι προκαταβολές των αποζημιώσεων από τον ΕΛΓΑ.

Ο κ. Ηλίας Καλαθάς, παραγωγός από το Αρχάνι Φθιώτιδας, ανέφερε στον ΑγροΤύπο ότι η καταιγίδα της Παρασκευής έφερε μεγάλη καταστροφή στις δενδρώδεις καλλιέργειες της περιοχής και κυρίως στο κελυφωτό φιστίκι. Ακόμη και τα φιστίκια που έμειναν στα δέντρα έχουν χτυπηθεί από το χαλάζι και δεν θα είναι εμπορεύσιμα. Η έντονη χαλαζόπτωση έπληξε τις περιοχές Πλατύστομο, Μακρακώμη, Αρχάνη, Μάκρη, Γραμμένη, Καστρί, Ζηλευτό, Λιανοκλάδι και Μεσοποταμιά στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας.

Ο ΕΛΓΑ ανακοίνωσε ότι θα ξεκινήσει τις εκτιμήσεις της ζημιάς από σήμερα Δευτέρα (27/7) και η περιοχή που επλήγηκε είναι σε έκτακτη ανάγκη. Οι παραγωγοί φιστικιού έκαναν όλα τα καλλιεργητικά έξοδα και λίγες ημέρες πριν την συγκομιδή έχασαν την παραγωγή τους. Το πρόβλημα είναι ότι δεν έχουν ξεκινήσει οι δηλώσεις του ΟΣΔΕ για το 2026. Αυτό σημαίνει ότι οι ζημιές θα δηλωθούν με βάση το ΟΣΔΕ του 2025. Τώρα περιμένουμε πότε θα γίνουν οι πληρωμές της προκαταβολής των αποζημιώσεων (65%).

Ο γεωπόνος του Αγροτικού Συνεταιρισμού Κελυφωτού Φιστικιού Μώλου – Θερμοπυλών κ. Γιάννης Δημόπουλος αναφέρει στον ΑγροΤύπο ότι ευτυχώς η περιοχή μας δεν επλήγηκε από την χαλαζόπτωση. Φέτος είχαμε μια καλή καρπόδεση και μέχρι στιγμής, η φετινή χρονιά εξελίσσεται φυσιολογικά για την εποχή, χωρίς να έχουν σημειωθεί παρατεταμένες ακραίες θερμοκρασίες αντίστοιχες με εκείνες των προηγούμενων ετών. Ελπίζουμε να μην έχουμε και στην περιοχή μας ακραία καιρικά φαινόμενα μέχρι την ολοκλήρωση της συγκομιδής κελυφωτού φιστικιού.

Ο κ. Χρήστος Κουκουτσέλος, αντιπρόεδρος στον Αγροτικό Συνεταιρισμό «Θεσσαλικό Φιστίκι» με έδρα στη Μαγνησία, ανέφερε στον ΑγροΤύπο ότι ευτυχώς η χαλαζόπτωση στην περιοχή μας δεν είχε την σφοδρότητα που είχε στην Φθιώτιδα. Είχαμε κάποιες ζημιές αλλά είναι σε περιορισμένη έκταση και δεν τραυματίστηκαν τα δέντρα. Οι εκτιμήσεις πάντως δείχνουν ότι αναμένουμε φέτος μια μέτρια παραγωγή φιστικιών. Αναμένεται να είναι η καλύτερη χρονιά μετά την θεομηνία του Ντάνιελ.

Το σίγουρο είναι ότι φέτος η παραγωγή θα είναι σε υψηλότερα επίπεδα σε σχέση με πέρσι. Οι καιρικές συνθήκες δείχνουν ότι φέτος θα έχουμε μια πρωιμότητα στην παραγωγή και η συγκομιδή κελυφωτού φιστικιού αναμένεται να ξεκινήσει μέσα στο Δεκαπενταύγουστο. Το θετικό είναι ότι από την εικόνα που έχουμε μέχρι σήμερα βλέπουμε να έχουμε καλό γέμισμα του καρπού και λίγα φιστίκια θα είναι άδεια.

Σε μία κρίσιμη φάση για την εξέλιξη των καρπών εισέρχεται αυτή την περίοδο η καλλιέργεια της φυστικιάς, με τους παραγωγούς που διαθέτουν αρδευτική δυνατότητα να ξεκινούν τα ποτίσματά τους. Παρότι πρόκειται για δέντρο με συγκριτικά περιορισμένες απαιτήσεις σε νερό και σημαντική προσαρμογή σε ξηροθερμικές συνθήκες, η άρδευση αποκτά ολοένα μεγαλύτερη σημασία για την ομαλή ωρίμανση, το άνοιγμα των καρπών και την ποιότητα της παραγωγής.

Οι μεταβολές των καιρικών συνθηκών και οι παρατεταμένες περίοδοι υψηλών θερμοκρασιών που έχουν καταγραφεί τα τελευταία χρόνια διαφοροποιούν τα δεδομένα σε σχέση με το παρελθόν, καθιστώντας αναγκαία την προσεκτικότερη διαχείριση του διαθέσιμου νερού.

Η περίοδος των ποτισμάτων και ο στόχος της άρδευσης

Όπως εξηγεί ο κ. Ζυγομήτρος, η φυστικιά δεν συγκαταλέγεται στις δενδρώδεις καλλιέργειες με πολύ υψηλές απαιτήσεις σε νερό. Για τον λόγο αυτόν, αρκετοί φυστικεώνες εξακολουθούν να καλλιεργούνται χωρίς συστηματική άρδευση, είτε επειδή δεν υπάρχει η απαιτούμενη υποδομή είτε επειδή, με βάση τις συνθήκες της περιοχής και την έως τώρα εμπειρία των παραγωγών, το πότισμα δεν θεωρούνταν απολύτως απαραίτητο.

Στους αρδευόμενους φυστικεώνες, τα ποτίσματα αρχίζουν συνήθως προς τα τέλη Ιουλίου ή τις αρχές Αυγούστου και συνεχίζονται κατά την κρίσιμη περίοδο εξέλιξης και ωρίμανσης των καρπών. Ο ίδιος έχει ήδη ξεκινήσει την άρδευση στον φυστικεώνα του, ενώ αντίστοιχα κινούνται και μέλη του Συνεταιρισμού που έχουν πρόσβαση σε νερό.

Βασικός στόχος είναι να υποστηριχθεί η ομαλή ανάπτυξη και ωρίμανση του καρπού και, σε έναν βαθμό, να ευνοηθεί το καλύτερο άνοιγμα του κελύφους. Σε ορισμένες περιπτώσεις, τα ποτίσματα συνδυάζονται και με λίπανση μέσω του αρδευτικού δικτύου.

Η άρδευση δεν αποτελεί απόλυτη εγγύηση ότι όλοι οι καρποί θα ανοίξουν. Μπορεί, ωστόσο, να συμβάλει ουσιαστικά στον περιορισμό προβλημάτων, ιδιαίτερα όταν υψηλές θερμοκρασίες συνδυάζονται με έλλειψη εδαφικής υγρασίας. «Όπου υπάρχει δυνατότητα άρδευσης, αυτά τα προβλήματα μετριάζονται στο ελάχιστο», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Υπάρχουν, πάντως, και παραγωγοί οι οποίοι, παρότι μπορούν να ποτίσουν, επιλέγουν να περιορίζουν την άρδευση, προκειμένου να αποφεύγουν την αυξημένη υγρασία και τα προβλήματα που ενδέχεται να τη συνοδεύουν. Επομένως, η πρακτική δεν μπορεί να εφαρμόζεται με τον ίδιο τρόπο σε όλους τους φυστικεώνες.

Η άρδευση περιορίζει τις επιπτώσεις των υψηλών θερμοκρασιών

Η σημασία της επαρκούς εδαφικής υγρασίας γίνεται περισσότερο εμφανής όταν επικρατούν παρατεταμένες υψηλές θερμοκρασίες. Σύμφωνα με τον κ. Ζυγομήτρο, η καταπόνηση της φυστικιάς δεν εκδηλώνεται συνήθως με έντονη μάρανση ή φυλλόπτωση. Το δέντρο δεν δείχνει εύκολα από το φύλλωμά του ότι διψάει, με τις βασικότερες επιπτώσεις να αποτυπώνονται στον καρπό.

Υπό δυσμενείς συνθήκες, οι καρποί ενδέχεται να μην ολοκληρώσουν φυσιολογικά την ωρίμανσή τους και να μην ανοίξουν. Η εξωτερική φλούδα παραμένει επάνω τους, δυσκολεύονται να αποκολληθούν από το δέντρο και δημιουργούνται προβλήματα κατά τη συγκομιδή.

Τα τελευταία χρόνια έχουν επίσης παρατηρηθεί περιπτώσεις κατά τις οποίες οι καρποί αρχίζουν να ζαρώνουν, παρουσιάζοντας εικόνα παρόμοια με εκείνη των ελιών όταν βρίσκονται υπό υδατική καταπόνηση, ενώ εμφανίζονται και σημάδια στις άκρες τους. Η εμπειρία των δύο προηγούμενων καλλιεργητικών περιόδων είναι ενδεικτική. Την περασμένη χρονιά, σε κτήματα της περιοχής, παρουσιάστηκε έντονα το φαινόμενο της παραμονής των καρπών επάνω στα δέντρα και της δυσκολίας στη συγκομιδή, ενώ αυξήθηκε σημαντικά και το ποσοστό του κλειστού φιστικιού.

Υπό φυσιολογικές συνθήκες, το κλειστό φιστίκι αντιστοιχεί περίπου στο 10%-15% της παραγωγής. Την περασμένη χρονιά, όμως, υπήρξαν παραγωγοί στους οποίους το ποσοστό έφθασε ακόμη και στο 70%. Την αμέσως προηγούμενη περίοδο, ένας έντονος και πολυήμερος καύσωνας στην περιοχή είχε επίσης οδηγήσει σε μείωση της παραγωγής.

Για τον λόγο αυτόν, όταν προβλέπεται η έλευση καύσωνα, είναι σημαντικό να υπάρχει επαρκής υγρασία στο έδαφος πριν αρχίσει η άνοδος της θερμοκρασίας. Όπου είναι δυνατόν, το πότισμα πρέπει να προηγείται και όχι να εφαρμόζεται αφού ο φυστικεώνας έχει ήδη στεγνώσει και τα δέντρα έχουν βρεθεί υπό έντονο στρες. «Όταν έχουμε προβλέψεις για καύσωνα, καλό είναι να είμαστε προετοιμασμένοι, ώστε το δέντρο να μη σοκαριστεί από τις συνθήκες αυτές», επισημαίνει.

Μικρότερες ποσότητες και συχνότερα ποτίσματα

Η αποτελεσματικότητα της άρδευσης δεν εξαρτάται μόνο από το αν θα ποτιστεί ένας φυστικεώνας, αλλά και από τον τρόπο εφαρμογής του νερού. Σύμφωνα με τον κ. Ζυγομήτρο, ούτε η υπερβολική άρδευση είναι επιθυμητή ούτε μία τόσο περιορισμένη ποσότητα που δεν μπορεί να επιφέρει ουσιαστικό αποτέλεσμα.

Η γενική κατεύθυνση είναι συχνότερα ποτίσματα με μικρότερες ποσότητες νερού, ώστε να επιτυγχάνεται καλύτερη αξιοποίηση του διαθέσιμου πόρου και να περιορίζονται οι απώλειες. Δεν υπάρχει, ωστόσο, ένα ενιαίο πρόγραμμα που να μπορεί να εφαρμοστεί σε όλους τους φυστικεώνες. Η συχνότητα και η διάρκεια των αρδεύσεων καθορίζονται από τον παραγωγό με βάση τις παρατηρήσεις και την εμπειρία του, τον τύπο του εδάφους, το μικροκλίμα, την πορεία της καλλιέργειας και τις επικρατούσες καιρικές συνθήκες.

Καθοριστικό ρόλο παίζει επίσης όχι μόνο το συνολικό ύψος των βροχοπτώσεων, αλλά και η χρονική κατανομή τους. Μία μεγάλη βροχόπτωση τον Μάρτιο δεν μπορεί να καλύψει τις ανάγκες του δέντρου κατά τους θερινούς μήνες. Αντίθετα, βροχές κατανεμημένες σταδιακά μέσα στην καλλιεργητική περίοδο μπορούν να καλύψουν μέρος των αναγκών και να βοηθήσουν ιδιαίτερα τους μη αρδευόμενους φυστικεώνες.

Αν, λόγω βλάβης ή άλλου απρόβλεπτου λόγου, χαθεί ένα προγραμματισμένο πότισμα, αυτό δεν σημαίνει ότι η καλλιέργεια δεν μπορεί να επανέλθει, καθώς η φυστικιά διαθέτει σημαντικές αντοχές. Η πορεία της, ωστόσο, πρέπει να παρακολουθείται, ώστε οι επόμενες παρεμβάσεις να προσαρμόζονται στις πραγματικές συνθήκες του φυστικεώνα.

Υπόγεια και επιφανειακή στάγδην άρδευση

Στους φυστικεώνες της περιοχής εφαρμόζονται τόσο υπόγεια όσο και επιφανειακά συστήματα στάγδην άρδευσης. Ο κ. Ζυγομήτρος χρησιμοποιεί υπόγεια στάγδην άρδευση, ενώ αρκετά μέλη του Συνεταιρισμού αρδεύουν με επιφανειακούς σταλάκτες.

Η υπόγεια στάγδην άρδευση αποτελεί ακριβότερη επένδυση και προϋποθέτει πολύ καθαρό νερό, προκειμένου να διασφαλίζεται η απρόσκοπτη λειτουργία του δικτύου. Βασικό της πλεονέκτημα είναι ότι περιορίζει τις απώλειες από την εξάτμιση και επιτρέπει καλύτερη αξιοποίηση του νερού.

Η επιφανειακή στάγδην άρδευση αποτελεί επίσης αξιόπιστη επιλογή, με χαμηλότερο κόστος εγκατάστασης σε σχέση με την υπόγεια. Η τελική απόφαση εξαρτάται από την οικονομική δυνατότητα του παραγωγού, τις συνθήκες του χωραφιού και την ποιότητα του διαθέσιμου νερού.

Η τελευταία αναδεικνύεται, σύμφωνα με τον κ. Ζυγομήτρο, σε έναν από τους σημαντικότερους παράγοντες για το μέλλον της καλλιέργειας, καθώς η επάρκεια και η καταλληλότητα του νερού θα καθορίσουν σε μεγάλο βαθμό τη δυνατότητα διατήρησης των καλλιεργειών τα επόμενα χρόνια. «Το σημαντικότερο ζήτημα στο μέλλον θα είναι το νερό. Αν δεν υπάρχει νερό, δεν θα μπορεί να υπάρξει καλλιέργεια», τονίζει.

«Χωρίς άρδευση δεν θα έχουμε τα αποτελέσματα που περιμένουμε»

Απευθυνόμενος ιδιαίτερα στους παραγωγούς που βρίσκονται στα πρώτα χρόνια της καλλιέργειας, ο κ. Ζυγομήτρος επισημαίνει ότι η αντίληψη πως η φυστικιά δεν χρειάζεται άρδευση πρέπει πλέον να επανεξεταστεί. Οι καιρικές συνθήκες έχουν αλλάξει σε σχέση με μία ή δύο δεκαετίες πριν και η διαχείριση του νερού χρειάζεται να αποτελεί μέρος του συνολικού σχεδιασμού του φυστικεώνα.

«Χωρίς άρδευση δεν θα έχουμε τα αποτελέσματα που περιμένουμε όσον αφορά το μέγεθος και την ποιότητα της παραγωγής», αναφέρει.

Μέχρι στιγμής, η φετινή χρονιά εξελίσσεται φυσιολογικά για την εποχή, χωρίς να έχουν σημειωθεί παρατεταμένες ακραίες θερμοκρασίες αντίστοιχες με εκείνες των προηγούμενων ετών. Οι παραγωγοί που διαθέτουν νερό και κρίνουν ότι η καλλιέργεια χρειάζεται άρδευση έχουν αρχίσει τα ποτίσματα, ενώ στους μη αρδευόμενους φυστικεώνες η εξέλιξη της παραγωγής εξαρτάται περισσότερο από τις καιρικές συνθήκες και από ενδεχόμενες βροχοπτώσεις.

Η φυστικιά παραμένει ανθεκτικό δέντρο, αλλά η ανθεκτικότητά της δεν πρέπει να συγχέεται με την απουσία αναγκών. Η έγκαιρη και μετρημένη άρδευση, προσαρμοσμένη στις συνθήκες κάθε φυστικεώνα, μπορεί να στηρίξει την ομαλή ωρίμανση, να περιορίσει τα προβλήματα στους καρπούς και να συμβάλει στη διατήρηση της ποιότητας και της εμπορικής αξίας της παραγωγής.

Μια καλή παραγωγή αμυγδάλων φαίνεται να έχουμε φέτος και σε αυτό βοήθησαν οι καιρικές συνθήκες που επικράτησαν σε όλες τις ζώνες καλλιέργειας στην χώρα μας.

Αυτό που προβληματίζει φέτος τους παραγωγούς είναι η πορεία των τιμών αλλά και αν θα γίνουν εισαγωγές και «ελληνοποιήσεις».

Ο κ. Κώστας Σπανούλης, αμυγδαλοπαραγωγός από την περιοχή της Λάρισας και πρόεδρος στον Αγροτικό Συνεταιρισμό Θεσσαλικών Καρπών «Καρπολόγιον», τόνισε στον ΑγροΤύπο ότι φέτος αναμένουμε μια καλή παραγωγή στα αμύγδαλα, μετά από μια καταστροφική περσινή χρονιά.

Οι καιρικές συθήκες ευνόησαν την καρπόδεση και δεν είχαμε ζημιές κατά την ευαίσθητη φάση της καλλιέργειας. Αυτή την εποχή δεν υπάρχουν περσινά αποθέματα. Η τελευταία εμπορική πράξη που κάναμε για την περσινή παραγωγή είχε τιμή «σκούπα» για ψίχα αμυγδάλου στις Φυρανιές στα 12 ευρώ το κιλό και στις άλλες ποικιλίες στα 9,5 ευρώ το κιλό. Η συγκομιδή στα πρώιμα αμύγδαλα αναμένεται να ξεκινήσει μετά τις 20 Αυγούστου.

Η φόμοψη είναι σοβαρή μυκητολογική ασθένεια της αμυγδαλιάς (Phomopsis amygdali) που προκαλεί νέκρωση οφθαλμών και έλκη στους βλαστούς. Οι αμυγδαλεώνες που εγκαταλείφθηκαν από τους παραγωγούς αποτελούν εστίες μόλυνσης. Ζητάμε να υπάρξει ένα πρόγραμμα, που να χρηματοδοτηθεί από το Πρόγραμμα Αγροτικής Ανάπτυξης (ΠΑΑ) που να χρηματοδοτήσει την εκρίζωση των δέντρων που έχουν προσβληθεί και να καθαρίσουν τα χωράφια. Μόνο έτσι θα γλυτώσουν και τα υγιή δέντρα από τον κίνδυνο να μολυνθούν.

Όσον αφορά την αγορά του αμυγδάλου υπάρχει ζήτηση για την καλή ποιότητα. Το 2026 αποτέλεσε σταθμό για την πορεία της ομάδας, καθώς πραγματοποιήθηκαν οι πρώτες εξαγωγές στη γαλλική αγορά. Σήμερα, τα αμύγδαλα του Καρπολογίου βρίσκονται σε επιλεγμένους γαστρονομικούς χώρους, εστιατόρια και ξενοδοχεία στο Παρίσι. Υπάρχει καλή ζήτηση για ψίχα ελληνικού αμυγδάλου στην γαλλική αγορά και μας δίνουν πολύ καλύτερη τιμή εξαγωγής, σε σχέση με αυτή που μας δίνει το εμπόριο στην χώρα μας. Πιστεύουμε ότι μόνο με τις εξαγωγές μπορεί το αμύγδαλο να αποκτήσει την προστιθέμενη αξία. Για άλλη μία φορά αποδεικνύεται ότι η οργάνωση και η ομαδικότητα μέσα από συνεταιριστικά σχήματα μπορεί να μας πάνε παρακάτω.

Πάντως λόγω της αυξημένης φετινής παραγωγής δεν βλέπω να γίνονται πολλές εισαγωγές φέτος χαμηλής ποιότητας αμυγδάλων από Ιράν, Τουρκία, Αίγυπτο, Ισπανία και ΗΠΑ. Μεγάλο πρόβλημα όμως για τον κλάδο είναι οι ελληνοποιήσεις. Για αυτό προχωρήσαμε σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας για να εφαρμόσουμε από τον συνεταιρισμό ένα σύστημα ιχνηλασιμότητας. Μόνο με την ιχνηλασιμότητα μπορεί να αντιμετωπιστούν οι ελληνοποιήσεις.   

Ο πρόεδρος του Αγροτικού Συνεταιρισμού Αμυγδάλων και Ξηρών Καρπών Λαμίας - Almoland, Θύμιος Κασούμης, τόνισε στον ΑγροΤύπο ότι φέτος αναμένουμε μια πολύ καλή παραγωγική χρονιά για τα αμύγδαλα. Οι ιδανικές καιρικές συνθήκες που έχουν επικρατήσει όλο το προηγούμενο διάστημα είχαν σαν αποτέλεσμα να έχουμε μια καλή ανθοφορία και καρπόδεση.  Αυτή την εποχή κρίσιμος παράγοντας για την καλλιέργεια είναι τα ποτίσματα για να καταφέρουν τα δέντρα να κρατήσουν την καλή παραγωγή.

Θυμίζουμε ότι πέρσι ήταν μια καταστροφική χρονιά λόγω των παγετών και έχουμε μηδενικά αποθέματα αμυγδάλων. Πάντως το εμπόριο αυτή την περίοδο δεν φαίνεται να έχει μεγάλο εμπορικό ενδιαφέρον για την περσινή παραγωγή επειδή αναμένει σε ένα περίπου μήνα να αγοράσει την φετινή παραγωγή που θα έχει μεγάλες ποσότητες. Εκτίμησή μου είναι ότι στο ξεκίνημα της φετινής εμπορικής περιόδου δεν θα έχουμε πολλές εμπορικές πράξεις και οι έμποροι θα περιμένουν να δουν την ποιότητα πριν αγοράσουν τις μεγάλες ποσότητες.

Από την πλευρά της η μεταποίηση (ζαχαροπλαστική κ.α.) ζητά συγκεκριμένα μεγέθη που να είναι ταξινομημένα. Θα πρέπει οι παραγωγοί να καταλάβουν τι ζητάει η αγορά για να γίνουν εφικτές εμπορικές συμφωνίες για μεγάλες ποσότητες.

Ο συνεταιρισμός πουλάει κυρίως ψίχα αμυγδάλου. Ο μέσος όρος της τιμής την τελευταία 10ετία κυμαίνεται στα 6 έως 6,5 ευρώ το κιλό για τις Φυρανιές και από 5 έως 5,5 ευρώ το κιλό για τις υπόλοιπες αυτογόνιμες ποικιλίες.

Ο παραγωγός από την Λάρισα κ. Χρήστος Ζιώγας, αναφέρει στον ΑγροΤύπο ότι είμαστε αυτή την περίοδο στην άρδευση της καλλιέργειας. Οι καιρικές συνθήκες βοήθησαν φέτος πολύ την καλλιέργεια και αναμένουμε μια πολύ καλή παραγωγική χρονιά. Οι ποικιλίες Φυρανιές και Τέξας είναι φορτωμένες με καρπό και η ψίχα φέτος είναι γεμάτη.

Ο κ. Γρηγόρης Γρουζίδης, παραγωγός και πρόεδρος Αγροτικού Συλλόγου Παγγαίου, τονίζει στον ΑγροΤύπο ότι φέτος έγινε έγινε σωστή γονιμοποίηση και αναμένουμε μια καλή παραγωγή στα αμύγδαλα. Πάντως η περσινή ήταν μια καταστροφική χρονιά με μεγάλες απώλειες στην παραγωγή λόγω των παγετών του Μαρτίου. Την προηγούμενη εβδομάδα ο ΕΛΓΑ μας πλήρωσε την αποζημίωση για τις ζημιές από την χαλαζοπτωση του 2022 και την ακαρπία του 2023. 

Η καρυδιά διανύει μία από τις πλέον απαιτητικές περιόδους του ετήσιου βιολογικού της κύκλου. Κατά τους θερινούς μήνες, οι ανάγκες της καλλιέργειας σε νερό κορυφώνονται, ενώ παράλληλα οι υψηλές θερμοκρασίες αυξάνουν τον κίνδυνο θερμικής καταπόνησης και εμφάνισης ηλιοεγκαυμάτων στους καρπούς. Στο πλαίσιο αυτό, η σωστή διαχείριση της άρδευσης, η επαρκής διαβροχή του εδάφους και η εφαρμογή μέτρων προστασίας από τις υψηλές θερμοκρασίες αποκτούν ιδιαίτερη σημασία για την ομαλή ανάπτυξη των δέντρων και τη διασφάλιση της ποσότητας και της ποιότητας της παραγωγής.

Οι ανάγκες της καρυδιάς σε νερό κορυφώνονται τον Ιούλιο και τον Αύγουστο

Σύμφωνα με τον γεωπόνο, παραγωγό και υπεύθυνο παραγωγής του Συνεταιρισμού Καρυδιών «ΓΑΙΑ ΔΟΜΟΚΟΥ», κ. Χαράλαμπο Ψαρογιάννη, ο οποίος είναι επίσης υποψήφιος διδάκτορας στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, η περίοδος που διανύουμε χαρακτηρίζεται από τις μεγαλύτερες απαιτήσεις της καλλιέργειας σε νερό, γεγονός που καθιστά την άρδευση καθοριστικό παράγοντα για την ομαλή λειτουργία των δέντρων και την ανάπτυξη των καρπών.

Όπως εξηγεί, κατά τους μήνες Ιούλιο και Αύγουστο ο φυτικός συντελεστής της καρυδιάς φτάνει στα υψηλότερα επίπεδα της καλλιεργητικής περιόδου, προσεγγίζοντας ακόμη και το 1,19. Ως εκ τούτου, οι ποσότητες νερού που απαιτούνται αυτή την εποχή είναι οι μεγαλύτερες ολόκληρης της περιόδου. «Οι αρδεύσεις αυτή την περίοδο πρέπει να είναι τακτικότατες και οι ποσότητες νερού είναι οι μεγαλύτερες ολόκληρης της χρονιάς», επισημαίνει χαρακτηριστικά.

Όπως αναφέρει, σύμφωνα με τη βιβλιογραφία, οι συνολικές ανάγκες της καλλιέργειας μπορούν να φτάσουν έως και τα 1.200 mm νερού ανά καλλιεργητική περίοδο, προκειμένου να επιτευχθούν ικανοποιητικές αποδόσεις ως προς την ποσότητα και την ποιότητα των καρπών.

Για τον λόγο αυτό, τονίζει ότι η καρυδιά δεν μπορεί ουσιαστικά να καλλιεργηθεί ξηρικά. Η ανεπαρκής παροχή νερού οδηγεί σε μεγάλη υποβάθμιση τόσο της ποσότητας της παραγωγής όσο και των ποιοτικών χαρακτηριστικών του καρπού.

Ελλειμματική άρδευση και περιορισμένη διαβροχή: τα βασικότερα λάθη

Ιδιαίτερη έμφαση δίνει ο κ. Ψαρογιάννης στα λάθη που εξακολουθούν να παρατηρούνται στη διαχείριση της άρδευσης, σημειώνοντας ότι το συχνότερο πρόβλημα είναι η εφαρμογή μικρότερων ποσοτήτων νερού ή η παρεμβολή μεγάλων χρονικών διαστημάτων ανάμεσα στα ποτίσματα. Όπως αναφέρει, αρκετοί παραγωγοί ποτίζουν τα δέντρα ανά δέκα ημέρες ή ακόμη και ανά δεκαπέντε ημέρες, ιδιαίτερα σε βαριά αργιλώδη εδάφη, θεωρώντας ότι ένα τόσο μεγάλο διάστημα μεταξύ των αρδεύσεων είναι επαρκές.

Ωστόσο, η καρυδιά δεν εμφανίζει εύκολα εμφανή συμπτώματα δίψας. Έτσι, μπορεί να πλησιάσει στο σημείο μαρασμού χωρίς ο παραγωγός να έχει αντιληφθεί έγκαιρα την ένταση του υδατικού στρες. «Όταν φτάσει εκεί, η ζημιά έχει ήδη γίνει», τονίζει, εξηγώντας ότι οι επιπτώσεις δεν περιορίζονται μόνο στην ποιότητα του φετινού καρπού. Το στρες που υφίσταται το δέντρο μπορεί να επηρεάσει και την ποσότητα και την ποιότητα της παραγωγής της επόμενης χρονιάς, ακόμη και αν στη συνέχεια αποκατασταθεί η κανονική άρδευση.

Εξίσου σημαντικός είναι και ο σωστός σχεδιασμός του αρδευτικού συστήματος. Σύμφωνα με τον κ. Ψαρογιάννη, η ριζική αρχιτεκτονική της καρυδιάς χαρακτηρίζεται ως χονδροειδής, ενώ το δέντρο δεν διαθέτει ριζικά τριχίδια. Η απορρόφηση του εδαφικού διαλύματος πραγματοποιείται μέσω των λεπτών ριζών, οι οποίες εκτείνονται σε μεγάλο τμήμα του εδάφους. Παράλληλα, η καρυδιά αναπτύσσει μυκορριζικές συμβιώσεις, οι οποίες υποβοηθούν την απορρόφηση από το εκτεταμένο ριζικό της σύστημα.

Για τον λόγο αυτό, το νερό πρέπει να κατανέμεται σε όσο το δυνατόν μεγαλύτερη επιφάνεια και να ενεργοποιεί μεγαλύτερο μέρος του ριζικού συστήματος. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί είτε με τη χρήση περισσότερων σταλακτηφόρων αγωγών είτε με μικροεκτοξευτήρες, ώστε η διαβροχή να μην περιορίζεται σε μια στενή ζώνη κοντά στον κορμό. «Πρέπει να διαβρέχουμε όσο το δυνατόν περισσότερο έδαφος», επισημαίνει.

Όπως εξηγεί, στη δενδροκομία θεωρείται ανεκτό να διαβρέχεται τουλάχιστον περίπου το ένα τρίτο της επιφάνειας του αγρού. Αντίθετα, ένας μόνο διατρητός αγωγός ή ένα λάστιχο τοποθετημένο κοντά στη γραμμή των δέντρων μπορεί να μην καλύπτει ούτε το ένα δέκατο της επιφάνειας.

Η πρακτική αυτή είναι ακόμη πιο ανεπαρκής στην καρυδιά, λόγω του εκτεταμένου ριζικού της συστήματος και της ανάγκης να φτάνει το νερό σε όσο το δυνατόν περισσότερες λεπτές ρίζες απορρόφησης. Για τον ίδιο λόγο, η τοποθέτηση ενός μόνο αγωγού επάνω στη γραμμή και πολύ κοντά στους κορμούς δεν μπορεί να θεωρηθεί σωστά σχεδιασμένο σύστημα άρδευσης.

Παράλληλα, κατά την άρδευση πρέπει να αποφεύγεται η διαβροχή του κορμού και ιδιαίτερα της περιοχής του λαιμού, καθώς αυξάνεται ο κίνδυνος προσβολών από φυτοφθόρα και ενδεχόμενης απώλειας φυτικού κεφαλαίου.

Θερμοκρασίες άνω των 38°C και αυξημένος κίνδυνος ηλιοεγκαυμάτων

Πέρα από την επάρκεια νερού, ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται και ως προς την προστασία των δέντρων από τις υψηλές θερμοκρασίες του καλοκαιριού. Όπως εξηγεί ο γεωπόνος, όταν η θερμοκρασία ξεπερνά τους 38°C και οι υψηλές θερμοκρασίες διατηρούνται για μεγάλο χρονικό διάστημα, το δέντρο αντιδρά κλείνοντας τα στόματά του. Με τον τρόπο αυτό περιορίζεται η απώλεια νερού, ταυτόχρονα όμως μειώνεται η φωτοσυνθετική λειτουργία και η παραγωγή των απαραίτητων φωτοσυνθετικών προϊόντων για την τροφοδοσία και την ανάπτυξη των καρπών.

Παράλληλα, αυξάνεται σημαντικά ο κίνδυνος πρόκλησης ηλιοεγκαυμάτων πρώτου, δεύτερου ή τρίτου βαθμού. Σύμφωνα με τον ίδιο, στα σοβαρότερα εγκαύματα δεύτερου και τρίτου βαθμού μπορεί να καταστραφεί ουσιαστικά ολόκληρο το εσωτερικό του καρπού. Ακόμη όμως και στα εγκαύματα πρώτου βαθμού, κατά τα οποία ο καρπός δεν μαυρίζει εξωτερικά, η ζημιά έχει ήδη συμβεί.

Καθώς οι θερμοκρασίες υποχωρούν και η καλλιέργεια πλησιάζει προς τον Σεπτέμβριο, το προσβεβλημένο σημείο μπορεί να εμφανίσει πιο ανοιχτό πράσινο χρωματισμό. Στο εσωτερικό, ωστόσο, παρατηρούνται κενά, καθώς ο καρπός δεν έχει γεμίσει κανονικά στο σημείο όπου προκλήθηκε η ζημιά.

Για τον περιορισμό της θερμικής καταπόνησης, ο κ. Ψαρογιάννης αναφέρει ότι στον συνεταιρισμό συνιστούν και εφαρμόζουν καολίνη, ένα αδρανές αργιλικό υλικό που αυξάνει την ανακλαστικότητα και συμβάλλει στον περιορισμό της θερμικής επιβάρυνσης των δέντρων. Η εφαρμογή της, ωστόσο, δεν πρέπει να γίνεται πρόωρα. Όπως υπογραμμίζει, προηγουμένως οι καρποί πρέπει να έχουν αποκτήσει το πλήρες μέγεθός τους και η καλλιέργεια να έχει εισέλθει στο στάδιο της σκλήρυνσης και του γεμίσματος.

«Δεν πρέπει να βιαζόμαστε», σημειώνει, εξηγώντας ότι η καολίνη σκιάζει σε έναν βαθμό το δέντρο και περιορίζει τη φωτοσύνθεση. Αν εφαρμοστεί πριν ολοκληρωθεί η αύξηση του μεγέθους των καρπών, υπάρχει κίνδυνος αυτοί να παραμείνουν μικρότεροι. Εφόσον όμως χρησιμοποιηθεί στο κατάλληλο στάδιο, μπορεί να βοηθήσει ώστε τα δέντρα να εισέλθουν στην ιδιαίτερα θερμή περίοδο του Ιουλίου και του Αυγούστου με όσο το δυνατόν μικρότερη θερμική καταπόνηση.

Η φυτοκάλυψη συμβάλλει στον περιορισμό της θερμικής επιβάρυνσης

Ένα ακόμη σημείο που επισημαίνει ο κ. Ψαρογιάννης αφορά τη διαχείριση της αυτοφυούς βλάστησης στον καρυδεώνα. Όπως αναφέρει, αρκετοί παραγωγοί επιμένουν στις συνεχείς κοπές των ζιζανίων, στις ζιζανιοκτονίες ή ακόμη και στα οργώματα και στις επεμβάσεις με καλλιεργητή, επιδιώκοντας να διατηρούν το έδαφος εντελώς γυμνό.

Ωστόσο, κατά τη θερμή περίοδο, η διατήρηση της φυτοκάλυψης στους διαδρόμους μπορεί να συμβάλει σημαντικά στη μείωση της θερμοκρασίας του εδάφους και του μικροκλίματος του οπωρώνα, μέσω της σκίασης και της διαπνοής της βλάστησης.

Η πρακτική αυτή, πάντως, πρέπει να προσαρμόζεται στο αρδευτικό σύστημα. Όταν χρησιμοποιούνται μπεκ, χρειάζεται να διατηρείται ελεύθερη η περιοχή γύρω τους, ώστε να εξασφαλίζεται η ομοιόμορφη κατανομή του νερού. Αντίθετα, όταν εφαρμόζεται στάγδην άρδευση με σταλακτηφόρους αγωγούς, ο ίδιος θεωρεί ότι δεν υπάρχει λόγος για νέες κοπές της βλάστησης έως τη συγκομιδή, ιδιαίτερα στους διαδρόμους.

Όπως επισημαίνει, κατά τις μεσημβρινές ώρες ένα καλυμμένο έδαφος μπορεί να φτάνει περίπου τους 30–35°C, ενώ ένα ακάλυπτο έδαφος είναι δυνατόν να προσεγγίσει ακόμη και τους 60–70°C, δημιουργώντας πολύ μεγαλύτερη θερμική επιβάρυνση τόσο στο έδαφος όσο και στο μικροκλίμα του οπωρώνα.

Ο κ. Ψαρογιάννης αναφέρει ακόμη ότι, σε μετρήσεις που πραγματοποίησε, καταγράφηκε διαφορά περίπου 3°C στη θερμοκρασία των φύλλων. Όπως εξηγεί, η χαμηλότερη θερμοκρασία επιτρέπει στο δέντρο να διατηρεί για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα ανοικτά τα στόματά του και να συνεχίζει τη φωτοσυνθετική του λειτουργία κατά τις θερμότερες ώρες της ημέρας, γεγονός που μπορεί να συμβάλει στη συνολικά καλύτερη λειτουργία του κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού.

Η άρδευση αποτελεί μία από τις σημαντικότερες καλλιεργητικές φροντίδες της αμυγδαλιάς κατά τη θερινή περίοδο. Αν και πρόκειται για καλλιέργεια που θεωρείται λιγότερο απαιτητική σε νερό σε σχέση με άλλα δενδρώδη είδη, η ορθολογική διαχείριση της άρδευσης επηρεάζει άμεσα τόσο την ποσότητα όσο και την ποιότητα της παραγωγής.

Με αφετηρία τη σημασία της σωστής διαχείρισης του νερού, ο ΑγροΤύπος συνομίλησε με τον κ. Ευθύμιο Κασούμη, γεωπόνο και πρόεδρο του Α.Σ. Αμυγδάλων και Ξηρών Καρπών Λαμίας «Almoland», ο οποίος εξηγεί πώς οι ανάγκες της καλλιέργειας διαφοροποιούνται ανάλογα με τις συνθήκες κάθε αγροτεμαχίου και ποια σημεία απαιτούν ιδιαίτερη προσοχή κατά την άρδευση.

Η άρδευση είναι απαραίτητη για την ποσότητα και την ποιότητα της παραγωγής

Παρότι η αμυγδαλιά δεν συγκαταλέγεται στις πλέον απαιτητικές σε νερό καλλιέργειες, δεν μπορεί να αποδώσει ικανοποιητικά χωρίς άρδευση. Σύμφωνα με τον κ. Κασούμη, το νερό αποτελεί καθοριστικό παράγοντα για την ομαλή ανάπτυξη του καρπού και ιδιαίτερα για το γέμισμα της ψίχας, το οποίο πραγματοποιείται στις αρχές του καλοκαιριού, με διαφοροποιήσεις ανάλογα με την πρωιμότητα και τα χαρακτηριστικά κάθε ποικιλίας.

«Δεν είναι μία από τις απαιτητικές καλλιέργειες. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι μπορούμε να έχουμε μία καλλιέργεια χωρίς άρδευση. Είναι απαραίτητος παράγοντας. Δεν θα έχουμε ούτε την ποιότητα ούτε την ποσότητα», τονίζει χαρακτηριστικά.

Η έναρξη της αρδευτικής περιόδου διαφοροποιείται κάθε χρόνο ανάλογα με τις καιρικές συνθήκες. Σε περιόδους με επαρκείς ανοιξιάτικες βροχοπτώσεις μπορεί να μην απαιτηθεί άρδευση μέχρι και τον Μάιο, ενώ σε συνθήκες παρατεταμένης ανομβρίας τα πρώτα ποτίσματα ενδέχεται να ξεκινήσουν ακόμη και από τον Μάρτιο. Όπως σημειώνει, η αυξημένη υγρασία της φετινής άνοιξης συνέβαλε θετικά στην κάλυψη των πρώτων αναγκών των δέντρων.

Καθώς προχωρά η ανάπτυξη του καρπού, οι ανάγκες της καλλιέργειας σε νερό αυξάνονται σημαντικά και τα ποτίσματα συνεχίζονται καθ' όλη τη διάρκεια του καλοκαιριού.  «Δεν μπορούμε να στερήσουμε το νερό. Οι ανάγκες διαφοροποιούνται ανάλογα με την πρωιμότητα κάθε ποικιλίας, όμως μέσα στο καλοκαίρι τα ποτίσματα συνεχίζονται», σημειώνει.

Πριν από τη συγκομιδή, ωστόσο, η πρακτική διαφοροποιείται. Η συνήθης τακτική είναι η μείωση ή ακόμη και η διακοπή των ποτισμάτων περίπου 15 ημέρες πριν από τη συγκομιδή, ώστε να διευκολυνθεί η αποξήρανση του καρπού πάνω στο δέντρο και η διαδικασία συλλογής.

Ωστόσο, η πρακτική αυτή προσαρμόζεται πάντα στις επικρατούσες καιρικές συνθήκες. «Αν επικρατούν ιδιαίτερα υψηλές θερμοκρασίες ή καύσωνας, δεν μπορούμε να αφήσουμε τα δέντρα χωρίς νερό», διευκρινίζει, υπογραμμίζοντας ότι οι τελικές παρεμβάσεις πρέπει να προσαρμόζονται στις συνθήκες που επικρατούν κάθε χρονιά.

Το έδαφος καθορίζει τη συχνότητα και την ποσότητα του νερού

Σύμφωνα με τον κ. Κασούμη, η μηχανική σύσταση του εδάφους αποτελεί τον βασικό παράγοντα που καθορίζει τόσο τη συχνότητα όσο και την ποσότητα της άρδευσης. Σε εδάφη που συγκρατούν την υγρασία, μία άρδευση περίπου κάθε 20 ημέρες μπορεί να θεωρηθεί επαρκής, ενώ σε ελαφρύτερα εδάφη, όπου το νερό απομακρύνεται ταχύτερα, μπορεί να απαιτείται άρδευση ακόμη και κάθε 10 ημέρες. «Ο βασικός κανόνας είναι ότι στα εδάφη που δεν συγκρατούν υγρασία ποτίζουμε συχνότερα με μικρότερες ποσότητες νερού, ενώ στα εδάφη που συγκρατούν περισσότερη υγρασία ποτίζουμε πιο αραιά και με μεγαλύτερες ποσότητες», αναφέρει.

Ως ενδεικτική ποσότητα, ο κ. Κασούμης εκτιμά ότι ένα ικανοποιητικό πότισμα μπορεί να αντιστοιχεί περίπου σε 300-350 λίτρα νερού ανά δέντρο. Όπως διευκρινίζει, η ποσότητα αυτή δεν εφαρμόζεται σημειακά στη βάση του κορμού, αλλά κατανέμεται στην επιφάνεια που διαβρέχεται γύρω από το δέντρο. Στην περίπτωση των μπεκ, για παράδειγμα, το νερό καλύπτει ακτίνα περίπου 2,5 μέτρων γύρω από το δέντρο, ενώ και στη στάγδην άρδευση διαβρέχεται μία ευρύτερη ζώνη του ριζικού συστήματος.

Καθοριστικό ρόλο στη σωστή διαχείριση της άρδευσης παίζει και η εμπειρία του παραγωγού, καθώς ακόμη και αγροτεμάχια της ίδιας εκμετάλλευσης μπορεί να παρουσιάζουν σημαντικές διαφοροποιήσεις. «Δεν μπορεί κάποιος να σου πει με μία ματιά πόσο νερό χρειάζεται ένα χωράφι και κάθε πότε. Ο ίδιος ο παραγωγός πρέπει να γνωρίζει πώς δουλεύει το χωράφι του και να παρατηρεί την καλλιέργεια για να βγάζει τα σωστά συμπεράσματα», επισημαίνει.

Όπως αναφέρει, σε ένα αγροτεμάχιο μπορεί να απαιτείται πότισμα για τρεις ώρες κάθε δέκα ημέρες, ενώ σε ένα άλλο η άρδευση μπορεί να πραγματοποιείται ανά 20 ή ακόμη και 25 ημέρες, χωρίς να δημιουργείται πρόβλημα. Αυτό, όπως εξηγεί, επιβεβαιώνει ότι δεν υπάρχει μία ενιαία «συνταγή» για όλους τους αμυγδαλεώνες, αλλά η άρδευση πρέπει να προσαρμόζεται στις ιδιαιτερότητες κάθε χωραφιού.

Στάγδην ή μπεκ; Η επιλογή εξαρτάται από τις συνθήκες της εκμετάλλευσης

Στην πράξη, η άρδευση των αμυγδαλεώνων πραγματοποιείται κυρίως με στάγδην συστήματα ή με μπεκ (σπρέι). Σύμφωνα με τον κ. Κασούμη, η επιλογή του κατάλληλου συστήματος δεν είναι μονοδιάστατη, αλλά εξαρτάται από τη σύσταση του εδάφους, τη διαθεσιμότητα του νερού, το κόστος λειτουργίας και τις ανάγκες της κάθε εκμετάλλευσης.

Η στάγδην άρδευση προσφέρει τη δυνατότητα εφαρμογής θρεπτικών στοιχείων μέσω υδρολίπανσης, πρακτική που εφαρμόζουν ορισμένα μέλη του συνεταιρισμού. Όπως επισημαίνει ο κ. Κασούμης, ακόμη και στη στάγδην άρδευση η υγρασία δεν περιορίζεται σε ένα μόνο σημείο, αλλά διαχέεται σε μία ευρύτερη ζώνη γύρω από το ριζικό σύστημα.

Τα μπεκ, από την άλλη πλευρά, χρησιμοποιούνται επίσης ευρέως και, όταν διαθέτουν μεγαλύτερες παροχές, μπορούν να ολοκληρώσουν την άρδευση σε δύο έως τρεις ώρες, περιορίζοντας, ανάλογα με τις συνθήκες, τον χρόνο λειτουργίας της εγκατάστασης και το ενεργειακό κόστος. «Η επιλογή δεν είναι τόσο απλή. Παίζουν ρόλο η ποσότητα του διαθέσιμου νερού, το κόστος της άρδευσης, η κατανάλωση ρεύματος ή πετρελαίου και οι ανάγκες κάθε παραγωγού», εξηγεί.

Ιδιαίτερη σημασία, σύμφωνα με τον ίδιο, έχει και ο σωστός σχεδιασμός της εγκατάστασης από την αρχή του οπωρώνα. Η σύγχρονη τάση είναι οι σωληνώσεις να τοποθετούνται υπόγεια, ανεξάρτητα από το σύστημα άρδευσης που επιλέγεται, ώστε να διευκολύνονται οι ψεκασμοί, οι καλλιεργητικές εργασίες και κυρίως η μηχανική συγκομιδή. «Όλα αυτά πρέπει να μελετηθούν από την αρχή της εγκατάστασης του οπωρώνα. Η σωστή διάταξη του αρδευτικού συστήματος εξυπηρετεί συνολικά τη λειτουργία της καλλιέργειας», σημειώνει.

Καύσωνας, ποιότητα νερού και συντήρηση του αρδευτικού δικτύου

Η κατάσταση στην οποία βρίσκεται η καλλιέργεια πριν από έναν καύσωνα επηρεάζει σημαντικά την ικανότητά της να ανταποκριθεί στο θερμικό στρες. Σύμφωνα με τον κ. Κασούμη, μία καλλιέργεια που έχει δεχθεί τις απαιτούμενες φροντίδες από την αρχή και στην οποία η ανάπτυξη του καρπού έχει προχωρήσει ομαλά μπορεί να στρεσαριστεί από τον καύσωνα, χωρίς αυτό να σημαίνει απαραίτητα ότι θα προκύψει σοβαρή ζημιά.

«Μία καλλιέργεια που είναι προσεγμένη από την αρχή και έχει γεμίσει σωστά η ψίχα, σίγουρα θα στρεσαριστεί από τον καύσωνα, αλλά δεν θα αντιμετωπίσει σοβαρό πρόβλημα. Αν όμως η ανάπτυξη του καρπού ήταν ήδη περιορισμένη, τότε το πρόβλημα επιδεινώνεται σημαντικά», αναφέρει. Εάν, όμως, η ψίχα δεν έχει αναπτυχθεί επαρκώς πριν από ένα έντονο κύμα ζέστης, υπάρχει ο κίνδυνος να μην ολοκληρωθεί η ανάπτυξη του αμυγδάλου και να παραμείνει ουσιαστικά μόνο το περίβλημα του καρπού.

Σημαντικός παράγοντας είναι επίσης η ποιότητα του αρδευτικού νερού. Αν και ο παραγωγός συνήθως δεν μπορεί να μεταβάλει τα χαρακτηριστικά της διαθέσιμης πηγής, είναι σημαντικό να γνωρίζει την ποιότητά του, καθώς οι συνθήκες διαφέρουν από περιοχή σε περιοχή. Όσον αφορά τις περιοχές στις οποίες δραστηριοποιούνται τα μέλη του συνεταιρισμού, ο κ. Κασούμης αναφέρει ότι δεν αντιμετωπίζονται προβλήματα επάρκειας νερού.

Κρίσιμη είναι, τέλος, η σωστή λειτουργία και συντήρηση του αρδευτικού δικτύου. Ο έλεγχος πρέπει να ξεκινά πριν από την έναρξη της αρδευτικής περιόδου και να επαναλαμβάνεται σε τακτά χρονικά διαστήματα. «Το σύστημα χρειάζεται συντήρηση. Πρέπει να ελέγχονται τα φίλτρα, να υπάρχει σωστή και ομοιόμορφη παροχή νερού σε όλα τα σημεία και να μην περιμένουμε την τελευταία στιγμή για να διορθώσουμε προβλήματα», επισημαίνει.

Παράλληλα, πρέπει να αποφεύγεται, όσο είναι δυνατόν, η άμεση διαβροχή του κορμού, καθώς και τόσο η υπερβολική όσο και η ανεπαρκής άρδευση. «Δεν υπάρχει μία συνταγή που να ισχύει για όλους. Κάθε παραγωγός πρέπει να γνωρίζει το χωράφι του, να παρακολουθεί την καλλιέργεια και να προσαρμόζει ανάλογα την άρδευση», καταλήγει χαρακτηριστικά ο κ. Κασούμης.

Η καρυδιά βρίσκεται αυτή την περίοδο στο κρίσιμο στάδιο γεμίσματος της ψίχας, κατά το οποίο η σωστή και ισορροπημένη θρέψη μπορεί να επηρεάσει καθοριστικά την ποιότητα της παραγωγής. Η επάρκεια των στοιχείων, ο χρόνος, η μορφή και ο τρόπος εφαρμογής των λιπασμάτων, αλλά και ο έλεγχος της πραγματικής θρεπτικής κατάστασης των δέντρων μέσω της φυλλοδιαγνωστικής αποτελούν βασικά σημεία της καλλιεργητικής διαχείρισης.

Το γέμισμα της ψίχας και ο ρόλος του καλίου

Σύμφωνα με τον κ. Ψαρογιάννη, οι καρυδεώνες βρίσκονται αυτή την περίοδο σε ένα καθοριστικό φαινολογικό στάδιο, καθώς εξελίσσεται το γέμισμα της ψίχας. Πρόκειται για μία φάση κατά την οποία η ορθολογική θρέψη των δέντρων αποκτά καθοριστική σημασία για την ποιοτική εξέλιξη του καρπού. «Είμαστε στο στάδιο γεμίσματος της ψίχας. Είναι ένα πολύ κρίσιμο στάδιο, το οποίο απαιτεί ορθολογικές λιπάνσεις και κυρίως καλιούχες εφαρμογές», επισημαίνει.

Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται την περίοδο αυτή στο κάλιο, το οποίο συμμετέχει στη διαδικασία ανάπτυξης και γεμίσματος του καρπού. Ωστόσο, όπως εξηγεί ο ίδιος, η αποτελεσματικότητα της λίπανσης δεν εξαρτάται μόνο από τη συνολική ποσότητα του στοιχείου που εφαρμόζεται, αλλά και από τον χρόνο, τη μορφή και τον τρόπο χορήγησής του.

Στον Συνεταιρισμό εφαρμόζεται πρόγραμμα θρέψης βασισμένο σε εξειδικευμένες συστάσεις, σύμφωνα με το οποίο οι ποσότητες των λιπασμάτων κατανέμονται σε επιμέρους εφαρμογές, ανάλογα με το φαινολογικό στάδιο και τις ανάγκες των δέντρων. «Δεν εφαρμόζουμε όλο το λίπασμα μία φορά. Το κάλιο μπορεί να κατανεμηθεί ακόμη και σε τέσσερις εφαρμογές μέχρι τον Αύγουστο, ώστε να αυξάνεται η δυνατότητα αξιοποίησής του από τα δέντρα», αναφέρει.

Η πρακτική αυτή αποκτά ιδιαίτερη σημασία σε εδάφη όπου παρατηρούνται υψηλές συγκεντρώσεις μαγνησίου ή άλλων ανταγωνιστικών στοιχείων. Σε αυτές τις περιπτώσεις, η εφάπαξ εφαρμογή μεγάλης ποσότητας καλίου μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα μέρος του στοιχείου να μην παραμένει διαθέσιμο ή να μην απορροφάται αποτελεσματικά από το ριζικό σύστημα.

Ως προς τη μορφή του καλίου, ο κ. Ψαρογιάννης αναφέρει ότι προτείνεται κυρίως η χρήση νιτρικού καλίου, καθώς, εκτός από κάλιο, παρέχει και μονάδες αζώτου, οι οποίες εξακολουθούν να είναι αναγκαίες για την καλλιέργεια και κατά τη θερινή περίοδο. «Η καρυδιά έχει σχεδόν ισομερείς ανάγκες σε άζωτο από την έκπτυξη των πρώτων φύλλων, τον Απρίλιο, μέχρι και τον Σεπτέμβριο. Επομένως, χρειάζεται άζωτο σε όλη τη διάρκεια της βλαστικής της φάσης και όχι μόνο κατά την έναρξη της άνοιξης», εξηγεί.

Για τον λόγο αυτό, οι μονάδες αζώτου που παρέχονται μέσω του νιτρικού καλίου συνυπολογίζονται στο συνολικό πρόγραμμα αζωτούχου λίπανσης. Παράλληλα, εφιστά την προσοχή στη μακροχρόνια χρήση μορφών όπως το χλωριούχο κάλιο, καθώς, σύμφωνα με τον ίδιο, η συστηματική εφαρμογή του ενδέχεται να συμβάλει στην αύξηση της αλατότητας των εδαφών.

Τα συχνότερα λάθη στη θρέψη και ο ρόλος της υδρολίπανσης

Ένα από τα συχνότερα προβλήματα που παρατηρούνται στην πράξη, σύμφωνα με τον κ. Ψαρογιάννη, είναι η αντίληψη ότι η λίπανση της καρυδιάς μπορεί να ολοκληρωθεί με μία ή δύο μεγάλες εφαρμογές στις αρχές της καλλιεργητικής περιόδου. Έτσι, αρκετοί παραγωγοί εφαρμόζουν μεγάλες ποσότητες αζώτου τον Μάρτιο ή τον Απρίλιο και στη συνέχεια ολόκληρη την ποσότητα καλίου τον Μάιο, θεωρώντας ότι με αυτόν τον τρόπο έχουν καλύψει τις ανάγκες της καλλιέργειας μέχρι τη συγκομιδή.

«Δεν μπορεί να έχουμε ρίξει μία μεγάλη ποσότητα αζώτου τον Μάρτιο ή τον Απρίλιο και να θεωρούμε ότι τελειώσαμε με το άζωτο. Αντίστοιχα, δεν μπορεί να εφαρμόζουμε όλο το κάλιο τον Μάιο και να περιμένουμε ότι θα παραμείνει διαθέσιμο για το δέντρο μέχρι το τέλος της περιόδου», τονίζει.

Όπως εξηγεί, ακόμη και όταν ένα λίπασμα διαθέτει τεχνολογίες ελεγχόμενης ή βραδείας αποδέσμευσης, δεν είναι δεδομένο ότι όλα τα θρεπτικά στοιχεία θα παραμείνουν διαθέσιμα στο δέντρο για μεγάλο χρονικό διάστημα. Οι φυσικοχημικές ιδιότητες του εδάφους, οι ανταγωνισμοί μεταξύ των στοιχείων και οι συνθήκες υγρασίας μπορούν να επηρεάσουν σημαντικά τη διαθεσιμότητα και την απορρόφησή τους.

Μάλιστα, όπως αναφέρει, σε ορισμένους καρυδεώνες παρατηρούνται ακόμη αδιάλυτοι κόκκοι λιπάσματος στην επιφάνεια του εδάφους αρκετό διάστημα μετά την εφαρμογή, ιδιαίτερα στην περίπτωση ορισμένων καλιούχων λιπασμάτων που διαλύονται δυσκολότερα.

Για τη βελτίωση της αξιοποίησης των λιπασμάτων, ο κ. Ψαρογιάννης προκρίνει την υδρολίπανση, ιδιαίτερα στους καρυδεώνες όπου υπάρχουν ήδη εγκατεστημένα αρδευτικά συστήματα υπό πίεση. «Από τη στιγμή που διαθέτουμε σύστημα άρδευσης, δεν υπάρχει λόγος να επιμένουμε αποκλειστικά στις επιφανειακές λιπάνσεις. Η υδρολίπανση μάς επιτρέπει να κατανέμουμε τις ποσότητες σε περισσότερες εφαρμογές και να αυξάνουμε την αποτελεσματικότητα της θρέψης», αναφέρει.

Σύμφωνα με την εκτίμησή του, μέσω της υδρολίπανσης μπορεί να αξιοποιηθεί έως και το 80% της ποσότητας του λιπάσματος που εφαρμόζεται, σε σύγκριση με μία επιφανειακή εφαρμογή, όπου η αξιοποίηση μπορεί να περιορίζεται έως περίπου το 50%.

Πέρα από τη μεγαλύτερη αξιοποίηση του λιπάσματος, η υδρολίπανση επιτρέπει την ακριβέστερη προσαρμογή των δόσεων στο φαινολογικό στάδιο και στις πραγματικές ανάγκες των δέντρων, περιορίζοντας τόσο τις απώλειες όσο και τον κίνδυνο υπερβολικών εφαρμογών. Επομένως, ζητούμενο δεν είναι απλώς η εφαρμογή μεγαλύτερων ποσοτήτων λιπάσματος, αλλά η ορθολογική διαχείριση της θρέψης, με σωστή κατανομή των εφαρμογών και προσαρμογή τους στις ανάγκες των δέντρων και στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά κάθε αγρού.

Φυλλοδιαγνωστική: Διορθώσεις σήμερα και σχεδιασμός για την επόμενη χρονιά

Η φυλλοδιαγνωστική αποτελεί βασικό εργαλείο για την αξιολόγηση της θρεπτικής κατάστασης των δέντρων. Σύμφωνα με τον κ. Ψαρογιάννη, η κατάλληλη περίοδος για τη συλλογή των φύλλων είναι τα τέλη Ιουλίου με τις αρχές Αυγούστου, όταν υπάρχει σχετική ισορροπία στη διακίνηση των χυμών μέσα στο δέντρο. «Είναι ο καιρός της φυλλοδιαγνωστικής. Τέλη Ιουλίου με αρχές Αυγούστου υπάρχει μία ισορροπία στους χυμούς του δέντρου και αυτή είναι η κατάλληλη εποχή για να συλλέξουμε φύλλα και να τα στείλουμε στο εργαστήριο», σημειώνει. Μέσω της εργαστηριακής ανάλυσης μπορούν να εντοπιστούν τόσο πιθανές ελλείψεις όσο και περίσσειες θρεπτικών στοιχείων.

Σε περίπτωση που διαπιστωθούν ελλείψεις μακροστοιχείων, όπως το άζωτο, μπορούν να εξεταστούν διορθωτικές εφαρμογές είτε μέσω του εδάφους είτε διαφυλλικά, ανάλογα με το στοιχείο, το μέγεθος της έλλειψης και το στάδιο της καλλιέργειας. Ωστόσο, όπως διευκρινίζει, τα μακροστοιχεία δεν διορθώνονται πάντοτε εύκολα ή ολοκληρωμένα μέσω διαφυλλικών εφαρμογών.

«Αν δούμε ότι κάποιο μακροστοιχείο είναι ελλειμματικό, θα προσπαθήσουμε να κάνουμε ορισμένες διορθώσεις, είτε από το έδαφος είτε διαφυλλικά. Παράλληλα, όμως, θα πρέπει να προσαρμόσουμε και το πρόγραμμα της επόμενης χρονιάς», αναφέρει. Στα μικροστοιχεία, αντίθετα, η διαφυλλική εφαρμογή μπορεί να προσφέρει αμεσότερη αντιμετώπιση μιας έλλειψης. «Όταν εντοπίζουμε έλλειψη μικροστοιχείων, η διαφυλλική επέμβαση πρέπει να γίνεται άμεσα», υπογραμμίζει.

Παράλληλα, τα αποτελέσματα της φυλλοδιαγνωστικής επιτρέπουν να αξιολογηθεί αν οι ποσότητες των θρεπτικών στοιχείων που εφαρμόστηκαν ανταποκρίθηκαν στις πραγματικές ανάγκες της καλλιέργειας. Όπου είναι εφικτό, η λίπανση μπορεί να προσαρμόζεται και με βάση την αναμενόμενη ή την τελική παραγωγή, ώστε να επιτυγχάνεται καλύτερη ισορροπία στο πρόγραμμα θρέψης.

Όπως καταλήγει ο κ. Ψαρογιάννης, η φυλλοδιαγνωστική αποτελεί ουσιαστικά εργαλείο ελέγχου και αναπροσαρμογής της συνολικής στρατηγικής θρέψης. «Είναι σημαντικό να γίνεται η φυλλοδιαγνωστική, ώστε να έχουμε πραγματική εικόνα και να μπορούμε να βελτιώνουμε όσα σχετίζονται είτε με ελλείψεις είτε με περίσσειες θρεπτικών στοιχείων».

Η καρπόκαψα αποτελεί διαχρονικά έναν από τους σημαντικότερους εχθρούς της καλλιέργειας της καρυδιάς, καθώς μπορεί να προκαλέσει ιδιαίτερα σοβαρές απώλειες στην παραγωγή όταν δεν παρακολουθείται και δεν αντιμετωπίζεται έγκαιρα. Η αποτελεσματική διαχείρισή της δεν βασίζεται σε προληπτικούς ή επαναλαμβανόμενους ψεκασμούς, αλλά στην κατανόηση της βιολογίας του εντόμου, στη συνεχή παρακολούθηση των πληθυσμών και στις στοχευμένες επεμβάσεις την κατάλληλη χρονική στιγμή.

Στο πλαίσιο αυτό, ο ΑγροΤύπος συνομιλεί με τον γεωπόνο κ. Χαράλαμπο Ψαρογιάννη, παραγωγό και υπεύθυνο παραγωγής του Συνεταιρισμού Καρυδιών «ΓΑΙΑ ΔΟΜΟΚΟΥ», καθώς και υποψήφιο διδάκτορα στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, ο οποίος μεταφέρει την εικόνα από την καλλιέργεια και δίνει πρακτικές κατευθύνσεις για την αποτελεσματική αντιμετώπιση του εντόμου.

Η βιολογία της καρπόκαψας καθορίζει την εξέλιξη των προσβολών

Σύμφωνα με τον κ. Ψαρογιάννη, η καρπόκαψα (Cydia pomonella) μπορεί, υπό συνθήκες υψηλής πίεσης, να προκαλέσει ακόμη και απώλειες που αγγίζουν το 90% της παραγωγής, γεγονός που την καθιστά τον σημαντικότερο εχθρό της καρυδιάς. Όπως εξηγεί, πρόκειται για έντομο που υπάρχει μέσα στον ίδιο τον αγρό και δεν μετακινείται μαζικά από χωράφι σε χωράφι, αν και μπορεί να πλήξει και γειτονικές καλλιέργειες. Η προσβολή ξεκινά από τον πληθυσμό που ήδη βρίσκεται στο αγροτεμάχιο, καθώς οι προνύμφες της τελευταίας γενιάς διαχειμάζουν σε σχισμές του κορμού και άλλες προστατευμένες θέσεις του δέντρου, παραμένοντας σε διάπαυση μέχρι την επόμενη άνοιξη.

Η διαχειμάζουσα γενιά λειτουργεί ως δείκτης της πίεσης που θα δεχθεί η καλλιέργεια κατά τη διάρκεια της χρονιάς. Όπως αναφέρει ο κ. Ψαρογιάννης, πρόκειται για μια γενιά στην οποία συνήθως δεν γίνονται χημικές επεμβάσεις σε εντατικά καλλιεργούμενους οπωρώνες όπου εφαρμόζεται ήδη πρόγραμμα φυτοπροστασίας, ωστόσο η παρακολούθησή της είναι ιδιαίτερα χρήσιμη για την εκτίμηση του κινδύνου. «Η πρώτη γενιά είναι αυτή που μας δείχνει τι πίεση έχουμε μέσα στο χωράφι μας», επισημαίνει χαρακτηριστικά.

Η συγκεκριμένη γενιά παρουσιάζει σημαντικές διαφορές σε σχέση με τις επόμενες. Τα θηλυκά ακμαία παράγουν περίπου 30 αυγά, ενώ στις επόμενες γενεές ο αριθμός αυτός διπλασιάζεται και μπορεί να φτάσει τα 60 αυγά ανά θηλυκό, γεγονός που εξηγεί γιατί ο πληθυσμός του εντόμου αυξάνεται εκθετικά όσο προχωρά η καλλιεργητική περίοδος.

Παράλληλα, διαφοροποιείται και ο τρόπος προσβολής των καρπών. Στη διαχειμάζουσα γενιά, όταν οι καρποί βρίσκονται ακόμη σε πολύ μικρό μέγεθος, η είσοδος της προνύμφης πραγματοποιείται από την περιοχή των σεπάλων, δηλαδή από την κορυφή του καρπού. Αντίθετα, στις επόμενες γενεές οι προνύμφες εισέρχονται κυρίως από τα πλάγια του καρυδιού και ιδιαίτερα στο σημείο όπου εφάπτονται δύο καρποί.

Όπως αναφέρει, σε χώρες όπως οι ΗΠΑ η πρώτη γενιά μπορεί σε ορισμένες περιπτώσεις να αφήνεται να δράσει, λειτουργώντας ως μια ήπια φυσική αραίωση καρπών, καθώς τότε η καλλιέργεια βρίσκεται ακόμη σε στάδιο άνθους ή πολύ μικρού καρπιδίου. Πρόκειται, ωστόσο, για πρακτική που συνδέεται με συγκεκριμένα συστήματα διαχείρισης και δεν αναιρεί την ανάγκη παρακολούθησης του πληθυσμού.

Η παρακολούθηση των πτήσεων είναι το «κλειδί» για αποτελεσματική αντιμετώπιση

Όπως τονίζει ο κ. Ψαρογιάννης, η επιτυχής διαχείριση της καρπόκαψας βασίζεται πρωτίστως στην παρακολούθηση των πληθυσμών του εντόμου και όχι σε προγραμματισμένους ψεκασμούς χωρίς τεκμηρίωση. Οι φερομονικές παγίδες τύπου Delta χρησιμοποιούνται για την καταγραφή των αρσενικών ακμαίων, ενώ οι παγίδες καιρομόνης μπορούν να συλλέγουν τόσο αρσενικά όσο και θηλυκά άτομα, παρέχοντας ακόμη περισσότερες πληροφορίες για την εξέλιξη του πληθυσμού.

Αν και η χρήση τους δεν είναι ιδιαίτερα διαδεδομένη στη χώρα μας, ο ίδιος επισημαίνει ότι προσφέρουν σημαντικά πλεονεκτήματα, καθώς επιτρέπουν ακόμη και την εκτίμηση της ωριμότητας των θηλυκών πριν από την ωοτοκία. Όπως εξηγεί, η διάκριση αρσενικών και θηλυκών ατόμων μπορεί να γίνει με παρατήρηση στο μικροσκόπιο, γεγονός που παρέχει χρήσιμες πληροφορίες για την εξέλιξη του πληθυσμού και τον χρόνο της ωοτοκίας.

Ιδιαίτερη σημασία έχει η επίδραση της θερμοκρασίας στην εξέλιξη του εντόμου, καθώς κάθε γενιά αναπτύσσεται με βάση τη θερμική ηλικία και γι' αυτό οι ψυχρότερες ανοιξιάτικες συνθήκες μπορούν να μεταβάλουν σημαντικά τη δυναμική των πληθυσμών.«Φέτος, όπως και πέρυσι, η ψυχρή άνοιξη οδήγησε τη διαχειμάζουσα γενιά να εμφανίσει δύο κορυφές πτήσης», αναφέρει.

Το φαινόμενο αυτό σημαίνει ότι μέσα στον ίδιο οπωρώνα μπορούν να συνυπάρχουν προνύμφες διαφορετικής ηλικίας. Έτσι, όταν ανοίγονται προσβεβλημένα καρύδια, μπορεί να εντοπίζονται προνύμφες σε διαφορετικά στάδια ανάπτυξης, άλλες πιο κοντά στην έξοδο από τον καρπό και άλλες που χρειάζονται περισσότερο χρόνο για να ολοκληρώσουν τον κύκλο τους. Σε αυτή την περίπτωση, ακόμη και αν πραγματοποιηθεί μία επέμβαση, οι νεότερες προνύμφες μπορούν να συνεχίσουν τον κύκλο τους και να προκαλέσουν νέες προσβολές λίγες ημέρες αργότερα.

Για τον λόγο αυτό, όπως υπογραμμίζει, οι επεμβάσεις πρέπει να βασίζονται στις συλλήψεις των παγίδων, στις καιρικές συνθήκες και στη χρονική στιγμή που ξεκινά η σύζευξη των ακμαίων.«Δεν ψεκάζουμε όποτε να 'ναι. Η επέμβαση πρέπει να γίνεται στο κατάλληλο χρονικό σημείο, ώστε να έχουμε το καλύτερο αποτέλεσμα», σημειώνει. Παράλληλα, επισημαίνει ότι οι άκαιροι και επαναλαμβανόμενοι ψεκασμοί αυξάνουν το κόστος παραγωγής και μπορούν να διαταράξουν την ισορροπία του αγροτεμαχίου. Ορισμένα σκευάσματα είναι πιο εκλεκτικά ως προς τα λεπιδόπτερα, όμως άλλα μπορούν να επηρεάσουν και ωφέλιμους οργανισμούς, δημιουργώντας στη συνέχεια περιθώριο εμφάνισης δευτερογενών προβλημάτων, όπως αφίδες και τετράνυχοι.

Η τρέχουσα γενιά είναι η πλέον επικίνδυνη – Ο ρόλος του κομφούζιου

Αναφερόμενος στη σημερινή εικόνα των καρυδεώνων, ο κ. Ψαρογιάννης εξηγεί ότι στην περιοχή τους οι καρποί έχουν πλέον αποκτήσει σχεδόν το μέγιστο μέγεθός τους και έχει ξεκινήσει η σκλήρυνση του κελύφους. Η διαδικασία αρχίζει από το κάτω άκρο του καρυδιού και εξελίσσεται προς τον ποδίσκο, παράλληλα με το γέμισμα του καρπού. Η εικόνα, ωστόσο, διαφοροποιείται ανάλογα με την περιοχή, καθώς στις βορειότερες ζώνες η σκλήρυνση του κελύφους μπορεί να έχει προχωρήσει περισσότερο. Η διαφοροποίηση αυτή συνδέεται τόσο με τη θερμική ηλικία των δέντρων όσο και με τη θερμική εξέλιξη του εντόμου. Ενδεικτικά, όπως αναφέρει, η πρώτη γενιά μετά τη διαχειμάζουσα μπορεί να είχε ξεκινήσει νωρίτερα σε περιοχές όπως η Κατερίνη, ενώ στη δική τους περιοχή οι πτήσεις των ακμαίων παρατηρήθηκαν μετά τις 25-30 Ιουνίου.

Όπως αναφέρει, η γενιά που δρα αυτή την περίοδο είναι η πλέον καταστροφική για την παραγωγή. «Αν δεν επέμβουμε τώρα, μπορεί να χαθεί έως και το 50% της παραγωγής, ενώ η επόμενη γενιά, που αναμένεται περίπου στα τέλη Ιουλίου με αρχές Αυγούστου, μπορεί να προκαλέσει επιπλέον σοβαρές απώλειες», τονίζει. Παρότι η σκλήρυνση του κελύφους δυσκολεύει την είσοδο της προνύμφης, δεν αποτελεί ασφαλή προστασία. Η είσοδος του εντόμου μπορεί να καθυστερήσει, ακόμη και για διάστημα μερικών ημερών, όμως η προσβολή εξακολουθεί να πραγματοποιείται. Επιπλέον, τα τραύματα που δημιουργούνται μπορούν να λειτουργήσουν ως ευνοϊκό σημείο για δευτερογενείς προσβολές, μεταξύ άλλων και από τον πορτοκαλοσκώληκα.

Ιδιαίτερη αναφορά κάνει και στη μέθοδο της σεξουαλικής σύγχυσης (κομφούζιο), η οποία εφαρμόζεται ήδη από αρκετούς καρυδοπαραγωγούς. Όπως εξηγεί, η αποτελεσματικότητά της εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη σωστή εφαρμογή και τη συνολική εικόνα της περιοχής. Όταν εφαρμόζεται μεμονωμένα σε έναν οπωρώνα, ενώ οι γειτονικές καλλιέργειες ακολουθούν διαφορετική ή λιγότερο συντονισμένη διαχείριση, ενδέχεται να μην αποδώσει στον ίδιο βαθμό.

Οι διαχυτήρες φερομόνης πρέπει να τοποθετούνται ψηλά, στις κορυφές των δέντρων, καθώς εκεί πραγματοποιούνται οι νυχτερινές πτήσεις και η σύζευξη των ακμαίων. Με αυτόν τον τρόπο παρεμποδίζεται η σύζευξη και μειώνονται οι προσβολές. Ωστόσο, υπογραμμίζει ότι το κομφούζιο δεν αποτελεί από μόνο του πανάκεια. «Ιδιαίτερα τα πρώτα χρόνια εφαρμογής απαιτείται συνεχής παρακολούθηση, καθώς μπορεί να υπάρχει ένα αποδεκτό ποσοστό προσβολών και πρέπει να αξιολογείται στην πράξη αν το σύστημα λειτουργεί επαρκώς», επισημαίνει.

Καλλιεργητικά μέτρα, προστασία των ωφέλιμων οργανισμών και υπεύθυνη χρήση των φυτοπροστατευτικών

Πέρα από τις χημικές επεμβάσεις, σημαντικό ρόλο στη διαχείριση της καρπόκαψας παίζουν και τα καλλιεργητικά μέτρα, καθώς συμβάλλουν στη μείωση του πληθυσμού του εντόμου μέσα στον οπωρώνα. Ο κ. Ψαρογιάννης επισημαίνει ότι η άμεση συλλογή των προσβεβλημένων καρπών που πέφτουν στο έδαφος αποτελεί μία από τις σημαντικότερες πρακτικές διαχείρισης, καθώς κάθε καρπός που παραμένει στο χωράφι μπορεί να αποτελέσει νέα εστία προσβολής. Η χρήση εργαλείων συλλογής, όπως τα ρολάκια συλλογής καρπών, διευκολύνει σημαντικά τη διαδικασία, ενώ η εξέταση των προνυμφών στους πεσμένους καρπούς βοηθά στην εκτίμηση της εξέλιξης του πληθυσμού και του χρόνου εμφάνισης της επόμενης γενιάς.

Παράλληλα, δίνει ιδιαίτερη έμφαση στη διατήρηση των ωφέλιμων οργανισμών και της βιοποικιλότητας. Όπως αναφέρει, στον Συνεταιρισμό «ΓΑΙΑ ΔΟΜΟΚΟΥ» εφαρμόζονται αναγεννητικές καλλιεργητικές πρακτικές, γι' αυτό και αποφεύγονται οι προληπτικοί εντομολογικοί ψεκασμοί.

Κλείνοντας, υπογραμμίζει ότι κάθε επέμβαση πρέπει να βασίζεται στα δεδομένα του κάθε αγροτεμαχίου, να πραγματοποιείται σε συνεργασία με τον γεωπόνο και να αποφεύγεται η αλόγιστη χρήση των ίδιων δραστικών ουσιών, ώστε να περιορίζεται ο κίνδυνος ανάπτυξης ανθεκτικότητας. «Έχουμε ευθύνη απέναντι στο αγροτεμάχιό μας, στην παραγωγή μας, στους υπόλοιπους παραγωγούς, στους πελάτες μας και στο περιβάλλον. Η φυτοπροστασία πρέπει να γίνεται με σύνεση και τεκμηρίωση», καταλήγει.

Οι παρατεταμένες ανοιξιάτικες βροχοπτώσεις, οι αυξημένες συνθήκες υγρασίας και οι ήπιες θερμοκρασίες που επικράτησαν σε πολλές αμυγδαλοπαραγωγικές περιοχές της χώρας δημιούργησαν ευνοϊκό περιβάλλον για την ανάπτυξη μυκητολογικών ασθενειών. Ανάμεσα σε αυτές, η πολυστίγμωση φαίνεται να απασχολεί ιδιαίτερα τους παραγωγούς, καθώς έχουν ήδη αρχίσει να εμφανίζονται τα πρώτα συμπτώματα προσβολών που ξεκίνησαν νωρίτερα την άνοιξη.

Για την κατάσταση που επικρατεί φέτος στους αμυγδαλεώνες, αλλά και για τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι παραγωγοί στην αντιμετώπιση της ασθένειας, ο ΑγροΤύπος συνομίλησε με τον κ. Ευθύμιο Κασούμη, γεωπόνο και πρόεδρο του Α.Σ. Αμυγδάλων και Ξηρών Καρπών Λαμίας «Almoland».

Τι είναι η πολυστίγμωση και γιατί ευνοήθηκε φέτος

Η πολυστίγμωση αποτελεί μία από τις χαρακτηριστικές μυκητολογικές ασθένειες της αμυγδαλιάς. Προσβάλλει αποκλειστικά τα φύλλα, όπου εμφανίζονται χαρακτηριστικές κίτρινες έως πορτοκαλοκόκκινες κηλίδες, οι οποίες δύσκολα συγχέονται με άλλη ασθένεια.

Οι μολύνσεις ευνοούνται από τις ανοιξιάτικες βροχές, τις πολλές ώρες διαβροχής των φύλλων και θερμοκρασίες που κυμαίνονται συνήθως μεταξύ 10 και 20 βαθμών Κελσίου. Οι καιρικές συνθήκες που επικράτησαν τη φετινή περίοδο δημιούργησαν υψηλό κίνδυνο πρωτογενών μολύνσεων, με αποτέλεσμα τα συμπτώματα να αρχίζουν πλέον να γίνονται ορατά σε αρκετούς οπωρώνες.

Όπως επισημαίνει ο κ. Κασούμης, «ήδη σε ορισμένα περιβόλια η ασθένεια έχει ξεκινήσει έντονα», γεγονός που αποδίδεται κυρίως στο παρατεταμένο διάστημα υγρασίας που προηγήθηκε.

Η εικόνα στους αμυγδαλεώνες

Ήδη σε αρκετούς αμυγδαλεώνες της ευρύτερης περιοχής της Λαμίας έχουν αρχίσει να γίνονται ορατά τα πρώτα συμπτώματα πολυστίγμωσης, με τους παραγωγούς να παρακολουθούν την εξέλιξη της ασθένειας μετά τις έντονες ανοιξιάτικες βροχοπτώσεις.

Σύμφωνα με τον πρόεδρο του συνεταιρισμού, η εικόνα διαφέρει σημαντικά από περιοχή σε περιοχή. Όπως αναφέρει, η πολυστίγμωση εμφανίζεται φέτος σε αρκετές αμυγδαλοπαραγωγικές ζώνες της χώρας, ωστόσο η ένταση και η έκταση των προσβολών δεν είναι παντού η ίδια. Σε ορισμένες περιοχές το πρόβλημα εμφανίζεται πιο περιορισμένο, ενώ σε άλλες η εξάπλωση της ασθένειας προκαλεί ήδη έντονο προβληματισμό στους παραγωγούς.

«Εδώ, αλλά και σε χωράφια που έχω επισκεφθεί ή για τα οποία ενημερώνομαι από παραγωγούς άλλων περιοχών, βλέπουμε ήδη συμπτώματα της ασθένειας», αναφέρει χαρακτηριστικά, προσθέτοντας ότι στη Λάρισα το πρόβλημα εμφανίζεται ιδιαίτερα έντονο, ενώ ακόμη μεγαλύτερη πίεση μεταφέρουν παραγωγοί από την περιοχή της Φαρκαδόνας.

Ο ίδιος επισημαίνει επίσης ότι κάθε περιοχή παρουσιάζει τις δικές της ιδιαιτερότητες ως προς τις ασθένειες που εμφανίζονται. Χαρακτηριστικά αναφέρει ότι, σε αντίθεση με την πολυστίγμωση, η φόμοψη δεν έχει αποτελέσει μέχρι στιγμής πρόβλημα στην περιοχή δραστηριοποίησης του συνεταιρισμού

Όταν η φυλλόπτωση επηρεάζει και την επόμενη χρονιά

Αν και η πολυστίγμωση θεωρούνταν για χρόνια μια σχετικά διαχειρίσιμη ασθένεια, οι έντονες προσβολές μπορούν να έχουν σημαντικές συνέπειες για την παραγωγικότητα των δέντρων.

Οι χαρακτηριστικές κηλίδες στα φύλλα οδηγούν σταδιακά σε κιτρίνισμα και πρόωρη φυλλόπτωση μέσα στο καλοκαίρι. Η απώλεια του φυλλώματος δεν επηρεάζει μόνο τη φωτοσυνθετική ικανότητα του δέντρου, αλλά μπορεί να επηρεάσει και τη διαφοροποίηση των οφθαλμών που θα δώσουν την παραγωγή της επόμενης χρονιάς.

Όπως εξηγεί ο κ. Κασούμης, «αν προχωρήσει η ασθένεια, τα φύλλα πέφτουν μέσα στο καλοκαίρι και ξεραίνονται τα μάτια που βρίσκονται πίσω από το φύλλο, δηλαδή οι οφθαλμοί από τους οποίους περιμένουμε την παραγωγή της επόμενης χρονιάς». Για τον λόγο αυτό, ακόμη και αν οι υψηλότερες θερμοκρασίες του καλοκαιριού περιορίσουν την περαιτέρω εξάπλωση του μύκητα, η ζημιά μπορεί να έχει ήδη δρομολογηθεί εφόσον η προσβολή εξελιχθεί ανεξέλεγκτα.

Παράλληλα, ο γεωπόνος επισημαίνει ότι όταν οι έντονες προσβολές επαναλαμβάνονται για συνεχόμενα έτη, μπορεί να οδηγήσουν σε γενικότερη εξασθένηση των δέντρων και σταδιακή μείωση της παραγωγικής τους δυναμικότητας.

Η πρόκληση της αντιμετώπισης και η ανάγκη προσαρμογής

Ένα από τα βασικότερα ζητήματα που αναδεικνύουν οι παραγωγοί είναι οι περιορισμένες διαθέσιμες λύσεις για την αποτελεσματική διαχείριση της ασθένειας. Ο κ. Κασούμης υπενθυμίζει ότι τα προηγούμενα χρόνια η αντιμετώπιση της πολυστίγμωσης ήταν πιο απλή, καθώς υπήρχαν δραστικές ουσίες που παρείχαν ικανοποιητική αποτελεσματικότητα εναντίον του παθογόνου.

Ωστόσο, μετά την κατάργηση ορισμένων δραστικών ουσιών που χρησιμοποιούνταν ευρέως, οι παραγωγοί και οι γεωπόνοι καλούνται πλέον να διαχειριστούν την ασθένεια με σαφώς περιορισμένο διαθέσιμο οπλοστάσιο εγκεκριμένων λύσεων. Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά, «το πρόβλημά μας είναι ότι δεν έχουμε δραστικές».

Όσον αφορά τις επεμβάσεις φυτοπροστασίας, ο πρόεδρος επισημαίνει ότι αυτές θα πρέπει να στοχεύουν στον περιορισμό της εξάπλωσης της ασθένειας και στην προστασία της νέας βλάστησης, ενώ όπου απαιτούνται επαναλήψεις, αυτές συνδέονται με τις περιόδους διαβροχής και όχι με ένα αυστηρά ημερολογιακό πρόγραμμα εφαρμογών.

Παράλληλα, η καλλιεργητική διαχείριση εξακολουθεί να διαδραματίζει σημαντικό ρόλο. Ο σωστός αερισμός της κόμης μέσω κατάλληλου κλαδέματος αλλά και η γενικότερη παρακολούθηση των οπωρώνων συμβάλλουν στον περιορισμό των ευνοϊκών συνθηκών για την ανάπτυξη της ασθένειας.

Όπως καταλήγει ο ίδιος, «σίγουρα όλα βοηθούν», ωστόσο η φετινή χρονιά αναδεικνύει την ανάγκη εύρεσης αποτελεσματικών και εγκεκριμένων λύσεων που θα επιτρέψουν στους παραγωγούς να διαχειριστούν με μεγαλύτερη ασφάλεια την πολυστίγμωση τα επόμενα χρόνια.