Σε κάθε προβατοτροφική εκμετάλλευση, η σωματική κατάσταση των προβατίνων αποτελεί έναν από τους βασικούς παράγοντες που καθορίζουν την αναπαραγωγική και παραγωγική τους ικανότητα. Δεν είναι απλώς μια εικόνα που αποτυπώνεται εξωτερικά, αλλά ένας δείκτης που συνδέεται άμεσα με την πορεία της αναπαραγωγής, τη γαλακτοπαραγωγή και τη συνολική λειτουργία του κοπαδιού, ιδιαίτερα στα κρίσιμα παραγωγικά στάδια.
Η σωματική κατάσταση της προβατίνας σχετίζεται κυρίως με το ποσοστό του σωματικού λίπους και σε μικρότερο βαθμό με την ανάπτυξη του μυϊκού ιστού. Μέσα από αυτήν αποτυπώνεται η ικανότητα του ζώου να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις κάθε φάσης της παραγωγής, από την περίοδο των οχειών έως τον τοκετό και τη γαλακτική περίοδο. Για τον παραγωγό, η σωστή εκτίμηση και διαχείρισή της δεν αποτελεί θεωρητική προσέγγιση, αλλά ουσιαστικό εργαλείο για τη σταθερότητα και την απόδοση της εκτροφής.
Πώς εκτιμάται η σωματική κατάσταση στο κοπάδι
Η εκτίμηση της σωματικής κατάστασης βασίζεται στην παρατήρηση και την ψηλάφηση συγκεκριμένων σημείων του σώματος, κυρίως γύρω από τη σπονδυλική στήλη και την οσφυϊκή περιοχή. Μέσα από αυτή τη διαδικασία, τα ζώα κατατάσσονται σε κατηγορίες από 0 έως 5, από υπερβολικά αδύνατα έως υπερβολικά παχιά. Η αξιολόγηση δεν γίνεται επιφανειακά. Περιλαμβάνει την αίσθηση των κάθετων και εγκάρσιων αποφύσεων των σπονδύλων, την ανάπτυξη του μυϊκού ιστού και την παρουσία ή όχι λιπώδους κάλυψης. Με αυτόν τον τρόπο, ο παραγωγός μπορεί να έχει μια σαφή εικόνα για το αν το ζώο βρίσκεται σε κατάσταση που του επιτρέπει να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της αναπαραγωγής και της γαλακτοπαραγωγής.
Γιατί η σωστή κατάσταση είναι κρίσιμη πριν την αναπαραγωγή
Κατά την περίοδο των οχειών, οι προβατίνες πρέπει να βρίσκονται σε συγκεκριμένο επίπεδο σωματικής κατάστασης. Η εμπειρία δείχνει ότι η καλύτερη εικόνα για την αναπαραγωγική απόδοση επιτυγχάνεται όταν η σωματική κατάσταση κινείται σε μεσαία επίπεδα, ούτε χαμηλά ούτε υπερβολικά υψηλά.
Η εκτίμηση της κατάστασης περίπου οκτώ εβδομάδες πριν από την έναρξη των οχειών είναι καθοριστική, καθώς σε αυτό το χρονικό διάστημα υπάρχει περιθώριο προσαρμογής της διατροφής. Έτσι, οι προβατίνες μπορούν να οδηγηθούν σταδιακά στην επιθυμητή κατάσταση, αποφεύγοντας απότομες αλλαγές που επιβαρύνουν τον οργανισμό τους. Στην πράξη, η κατάσταση των ζώων πριν από την αναπαραγωγή επηρεάζεται έντονα από το ύψος της προηγούμενης γαλακτοπαραγωγής. Προβατίνες που είχαν υψηλή παραγωγή γάλακτος, ιδιαίτερα προς το τέλος της γαλακτικής περιόδου, τείνουν να αδυνατίζουν περισσότερο και χρειάζονται μεγαλύτερη διατροφική υποστήριξη.
Η τόνωση πριν από την αναπαραγωγή και ο ρόλος της
Στο πλαίσιο της προετοιμασίας των προβατίνων για την αναπαραγωγή, ιδιαίτερη σημασία έχει και η πρακτική της τόνωσης. Πρόκειται για τη βραχυχρόνια χορήγηση αυξημένων ποσοτήτων τροφής λίγο πριν από την περίοδο των οχειών, με στόχο την υποστήριξη της αναπαραγωγικής λειτουργίας των ζώων. Η τόνωση έχει αποδειχθεί ότι επηρεάζει θετικά τη γονιμότητα των προβατίνων, καθώς συμβάλλει στη διαμόρφωση ενός ανερχόμενου ενεργειακού ισοζυγίου κατά την κρίσιμη αυτή περίοδο. Ωστόσο, είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η πρακτική αυτή δεν μεταβάλλει ουσιαστικά τη σωματική κατάσταση των ζώων. Για τον λόγο αυτό, δεν μπορεί να υποκαταστήσει τη σωστή και έγκαιρη διαχείριση της σωματικής κατάστασης που προηγείται.
Η εφαρμογή της τόνωσης προϋποθέτει ότι οι προβατίνες έχουν ήδη προσαρμοστεί στη σωματική κατάσταση που θεωρείται επιθυμητή για την αναπαραγωγή. Όταν αυτή η βάση έχει εξασφαλιστεί, η τόνωση μπορεί να εφαρμοστεί σε όλα τα ζώα, ανεξάρτητα από τη σωματική τους κατάσταση, ενισχύοντας την αναπαραγωγική διαδικασία χωρίς απότομες ή ακραίες παρεμβάσεις.
Η επίδραση στη γαλακτοπαραγωγή
Η εικόνα του ζώου κατά τον τοκετό παίζει καθοριστικό ρόλο στη γαλακτοπαραγωγή που θα ακολουθήσει. Προβατίνες που φτάνουν στον τοκετό με πολύ χαμηλή σωματική κατάσταση δεν μπορούν να εκφράσουν το παραγωγικό τους δυναμικό, με αποτέλεσμα μειωμένη παραγωγή γάλακτος. Από την άλλη πλευρά, ζώα με υπερβολικά υψηλή σωματική κατάσταση εμφανίζουν επίσης προβλήματα, καθώς η αυξημένη λιπώδης κάλυψη συνδέεται με μειωμένη γαλακτοπαραγωγή και αυξημένο κίνδυνο μεταβολικών διαταραχών πριν ή αμέσως μετά τον τοκετό. Η ισορροπία, επομένως, είναι το ζητούμενο.
Σταδιακές παρεμβάσεις, όχι απότομες αλλαγές
Οποιαδήποτε προσπάθεια βελτίωσης ή διόρθωσης της σωματικής κατάστασης πρέπει να γίνεται σταδιακά. Οι απότομες αλλαγές στη διατροφή δεν βοηθούν και συχνά οδηγούν στο αντίθετο αποτέλεσμα. Η προσαρμογή των σιτηρεσίων, ανάλογα με την κατάσταση των ζώων, είναι πιο αποτελεσματική όταν γίνεται έγκαιρα και με ήπιες μεταβολές. Η ομαδοποίηση των προβατίνων με παρόμοια σωματική κατάσταση διευκολύνει τη σωστή διαχείριση και επιτρέπει πιο στοχευμένη διατροφή, χωρίς σπατάλη πόρων.
Ένα ζήτημα που κρίνει την εκτροφή
Η σωματική κατάσταση των προβατίνων λειτουργεί ως ένας καθρέφτης της συνολικής εικόνας της εκτροφής. Χωρίς να απαιτεί πολύπλοκες παρεμβάσεις, προσφέρει στον κτηνοτρόφο μια σαφή ένδειξη για το κατά πόσο τα ζώα μπορούν να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της αναπαραγωγής και της παραγωγής. Η έγκαιρη εκτίμηση και η σταδιακή διαχείρισή της επιτρέπουν στο κοπάδι να προχωρά ισορροπημένα από το ένα παραγωγικό στάδιο στο επόμενο. Για τον παραγωγό, αυτή η ισορροπία μεταφράζεται σε μεγαλύτερη σταθερότητα, λιγότερες δυσκολίες και καλύτερη αξιοποίηση του δυναμικού των ζώων, χωρίς υπερβολές και χωρίς απότομες αλλαγές.
Πηγή: Γεωργία – Κτηνοτροφία 8, 2006, «Η σημασία της σωματικής κατάστασης των προβατίνων», σελ. 35–36