Με θετική μέχρι στιγμής εικόνα προχωρά η φετινή βαμβακοκαλλιέργεια στην περιοχή των Φαρσάλων, χωρίς σοβαρές προσβολές από τους βασικούς εχθρούς και με τα χωράφια να δημιουργούν προσδοκίες για μία καλή παραγωγική χρονιά. Η τελική απόδοση, ωστόσο, θα φανεί στη ζυγαριά, ενώ σε επόμενο στάδιο θα αξιολογηθούν και τα ποιοτικά χαρακτηριστικά του προϊόντος.
Στον Αγροτικό Συνεταιρισμό Βαμβακοπαραγωγών Φαρσάλων «Cotton Farsala» λειτουργεί η πρώτη αναγνωρισμένη Οργάνωση Παραγωγών Βάμβακος στην Ελλάδα, η οποία αριθμεί περισσότερα από 150 μέλη και δίνει έμφαση στην ποιότητα, την ομοιογένεια και την ιχνηλασιμότητα του προϊόντος
Καλή η μέχρι τώρα εικόνα – Χωρίς σοβαρές προσβολές από πράσινο και ρόδινο σκουλήκι
Η φετινή καλλιεργητική περίοδος εξελίχθηκε χωρίς γενικευμένα προβλήματα στα αγροτεμάχια των μελών του συνεταιρισμού. Κατά την εγκατάσταση της καλλιέργειας παρουσιάστηκαν μόνο μεμονωμένα προβλήματα, χωρίς να δημιουργηθεί σημαντικό ζήτημα με επανασπορές.
Στη συνέχεια εμφανίστηκαν μυζητικά έντομα, τα οποία αντιμετωπίστηκαν, ενώ το βασικό στοιχείο της φετινής περιόδου είναι ότι δεν υπήρξαν σοβαρά προβλήματα από πράσινο και ρόδινο σκουλήκι. Καταγράφηκαν επίσης ζημιές από χαλαζόπτωση σε συγκεκριμένα σημεία, χωρίς όμως, σύμφωνα με τον κ. Ζιάμα, να χαρακτηρίζουν τη συνολική εικόνα της παραγωγής στην περιοχή.
Με βάση την εικόνα που παρουσιάζουν αυτή τη στιγμή τα χωράφια, οι προσδοκίες είναι θετικές. «Θεωρούμε ότι είναι μία από τις καλές χρονιές», αναφέρει ο κ. Ζιάμας. Διατηρεί, ωστόσο, επιφύλαξη ως προς το τελικό παραγωγικό αποτέλεσμα, καθώς η εικόνα στο χωράφι δεν αποτυπώνει απαραίτητα το τελικό βάρος, ενώ δεν αποκλείεται να υπάρχει επίδραση και από τα μυζητικά έντομα. Όπως χαρακτηριστικά σημειώνει, «θα το δείξει η ζυγαριά».
Αναμονή υπάρχει και ως προς τα ποιοτικά χαρακτηριστικά. Μία απότομη πτώση της θερμοκρασίας, σε επίπεδα χαμηλά για την εποχή, δημιουργεί, σύμφωνα με τον ίδιο, το ερώτημα εάν θα μπορούσε να επηρεάσει το micronaire. Πρόκειται για ενδεχόμενο που θα μπορεί να αξιολογηθεί μεταγενέστερα, ενώ, όπως επισημαίνει, η περιοχή δεν αντιμετωπίζει συνήθως πρόβλημα ως προς το συγκεκριμένο χαρακτηριστικό.
Ιδιαίτερη σημασία θα έχουν και οι καιρικές συνθήκες κατά το άνοιγμα των καρυδιών. «Εκείνη την περίοδο χρειαζόμαστε οπωσδήποτε την ηλιοφάνεια», αναφέρει ο κ. Ζιάμας, εξηγώντας ότι παρατεταμένη συννεφιά μπορεί να επηρεάσει το χρώμα του βαμβακιού. Με τα μέχρι τώρα δεδομένα, πάντως, εκτιμά ότι η χρονιά μπορεί να εξελιχθεί θετικά και ως προς την ποιότητα.
6.500 στρέμματα βαμβακιού στα Φάρσαλα – Μείωση περίπου 20% στη Θεσσαλία την τελευταία τριετία
Σε επίπεδο εκτάσεων, η εικόνα στον συνεταιρισμό παραμένει σχετικά σταθερή. Σύμφωνα με τον κ. Ζιάμα, στα Φάρσαλα καλλιεργούνται περίπου 6.500 στρέμματα βαμβακιού από παραγωγούς της Οργάνωσης, χωρίς να έχει καταγραφεί αντίστοιχη υποχώρηση με αυτή που παρατηρείται ευρύτερα στη Θεσσαλία. Όπως εκτιμά ο ίδιος, οι εκτάσεις με βαμβάκι στη Θεσσαλία έχουν μειωθεί περίπου κατά 20% την τελευταία τριετία.
Την ίδια στιγμή, έντονη παραμένει η οικονομική πίεση που αντιμετωπίζει ο παραγωγός. «Ως παραγωγός είμαι συγκρατημένος έως απογοητευμένος», αναφέρει ο κ. Ζιάμας, συνδέοντας αυτή την εικόνα με το υψηλό κόστος παραγωγής και τη δυσκολία να βρεθεί σήμερα ένα προϊόν που να εξασφαλίζει ικανοποιητική οικονομική απόδοση για τον Έλληνα παραγωγό. Στην επιβάρυνση αυτή προστίθενται και οι συνέπειες ακραίων καιρικών φαινομένων προηγούμενων ετών, καθώς, όπως επισημαίνει, έπειτα από μία πολύ δύσκολη χρονιά δεν είναι εύκολο για μία αγροτική εκμετάλλευση να ανακάμψει γρήγορα.
Ιδιαίτερη παράμετρος, κατά τον ίδιο, είναι και ο τρόπος με τον οποίο το ελληνικό και ευρωπαϊκό βαμβάκι καλείται να ανταγωνιστεί προϊόν που παράγεται υπό διαφορετικούς όρους. Αναφέρεται στους περιορισμούς που ισχύουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση ως προς τις διαθέσιμες δραστικές ουσίες και στη μη χρήση γενετικά τροποποιημένου σπόρου, επισημαίνοντας ότι, παρά τις διαφορετικές συνθήκες παραγωγής, το τελικό προϊόν καλείται να κινηθεί στην ίδια χρηματιστηριακή αγορά. «Δεν μιλάμε για το ίδιο προϊόν», σημειώνει χαρακτηριστικά.
Ιχνηλασιμότητα μέχρι το αγροτεμάχιο – Διαχείριση και του εκκοκκισμένου προϊόντος
Κεντρικό στοιχείο της λειτουργίας του συνεταιρισμού είναι η προσπάθεια παραγωγής περισσότερο ομοιογενούς προϊόντος. Όπως εξηγεί ο κ. Ζιάμας, στην Ελλάδα χρησιμοποιείται μεγάλος αριθμός ποικιλιών με διαφορετικά ποιοτικά χαρακτηριστικά, γεγονός που μπορεί να δημιουργεί διαφοροποιήσεις στο τελικό προϊόν. «Εμείς προσπαθούμε να το ομοιογενοποιήσουμε», αναφέρει.
Στο πλαίσιο αυτό, η ιχνηλασιμότητα φτάνει σε επίπεδο αγροτεμαχίου και όχι μόνο παραγωγού. Οι παραγωγοί που εντάσσονται στο σχήμα ενημερώνονται για τον τρόπο λειτουργίας του και ακολουθούν το ιδιωτικό πρωτόκολλο που εφαρμόζεται, ενώ, όπως αναφέρει ο κ. Ζιάμας, εφαρμόζονται πρακτικές και πιστοποιήσεις με έμφαση, μεταξύ άλλων, στο περιβάλλον και στον εργαζόμενο. Η ιχνηλασιμότητα μπορεί να διατηρηθεί μέχρι τον τελικό καταναλωτή, εφόσον ακολουθείται σε όλα τα στάδια της αλυσίδας, κάτι που γίνεται δυσκολότερο όταν το προϊόν εγκαταλείπει την Ελλάδα και, ακόμη περισσότερο, την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Η διαχείριση του προϊόντος δεν σταματά στο σύσπορο βαμβάκι. Ο συνεταιρισμός μισθώνει εκκοκκιστήριο και πραγματοποιεί την εκκόκκιση φασόν, διαχειριζόμενος στη συνέχεια τα προϊόντα της εκκόκκισης. Με αυτό τον τρόπο μπορεί να διαπραγματεύεται το εκκοκκισμένο βαμβάκι με βάση συγκεκριμένα ποιοτικά χαρακτηριστικά και να συνάπτει συμβόλαια που λαμβάνουν υπόψη, μεταξύ άλλων, το χρώμα και το μήκος της ίνας.
Η πρακτική αυτή συνοδεύεται, ωστόσο, και από ρίσκο. Εάν έχει συμφωνηθεί συμβόλαιο με συγκεκριμένες ποιοτικές προδιαγραφές και μεσολαβήσουν παρατεταμένη συννεφιά, βροχοπτώσεις ή ένα έντονο καιρικό φαινόμενο, τα χαρακτηριστικά του τελικού προϊόντος μπορεί να επηρεαστούν. Το ρίσκο είναι μεγαλύτερο για ένα σχήμα του οποίου σημαντικό μέρος της παραγωγής είναι γεωγραφικά συγκεντρωμένο.
«Λανθασμένη η λογική να φύγουμε από το βαμβάκι»
Παρά τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει η καλλιέργεια, ο κ. Ζιάμας θεωρεί ότι το βαμβάκι εξακολουθεί να έχει θέση στη Θεσσαλία. Όπως επισημαίνει, πρόκειται για προϊόν με ευρεία χρήση στην καθημερινότητα, ενώ ο εξοπλισμός και μεγάλο μέρος της παραγωγικής δραστηριότητας στην περιοχή είναι προσανατολισμένα γύρω από την καλλιέργειά του. Στο πλαίσιο αυτό, σημειώνει ότι «θα ήταν λανθασμένη η λογική να φύγουμε από αυτή την καλλιέργεια».
Κατά την προσωπική του άποψη, μία μεγάλης κλίμακας μετατόπιση προς άλλες καλλιέργειες θα απαιτούσε σαφέστερο διαχωρισμό των παραγωγικών ζωνών, ώστε μία μαζική στροφή σε διαφορετικά προϊόντα να μην προκαλέσει πίεση σε περιοχές όπου οι συγκεκριμένες καλλιέργειες είναι ήδη οργανωμένες και ανεπτυγμένες.
Για τον ίδιο, πάντως, η προσπάθεια γύρω από το βαμβάκι παραμένει ένας διαρκής και καθημερινός αγώνας.