Καλαμπόκι στην Ορεστιάδα: Καλή εικόνα πριν από τη συγκομιδή, αυξημένες φέτος οι εκτάσεις

Προς τα κάτω αναθεωρεί το Διεθνές Συμβούλιο Σιτηρών (IGC) την πρόβλεψή του για την παγκόσμια παραγωγή δημητριακών την περίοδο 2026/27, με μειώσεις σε μηνιαία βάση για το σιτάρι, το καλαμπόκι και το σόργο. Η νέα εκτίμηση διαμορφώνεται στους 2.416 εκατ. τόνους, μειωμένη κατά 5 εκατ. τόνους σε σχέση με την προηγούμενη πρόβλεψη.

Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στην Ευρώπη, όπου, λόγω της παρατεταμένης ζέστης, οι προοπτικές έχουν επιδεινωθεί περαιτέρω, με την πρόβλεψη για την ΕΕ να μειώνεται για δεύτερο συνεχόμενο μήνα. Την ίδια στιγμή, αυξάνονται οι ανάγκες της ΕΕ για εισαγωγές καλαμποκιού.

Χαμηλότερες προβλέψεις για παραγωγή, κατανάλωση και αποθέματα

Με μειώσεις σε μηνιαία βάση για το σιτάρι, το καλαμπόκι και το σόργο, η πρόβλεψη για την παγκόσμια παραγωγή δημητριακών συνολικά την περίοδο 2026/27 μειώνεται κατά 5 εκατ. τόνους, στους 2.416 εκατ. τόνους. Λόγω της παρατεταμένης ζέστης, οι προοπτικές έχουν επιδεινωθεί περαιτέρω στην Ευρώπη, με την πρόβλεψη για την ΕΕ να μειώνεται για δεύτερο συνεχόμενο μήνα.

Κυρίως λόγω αναθεώρησης της εκτίμησης για τη χρήση σε ζωοτροφές, η παγκόσμια κατανάλωση εκτιμάται κατά 3 εκατ. τόνους χαμηλότερα σε σχέση με τον προηγούμενο μήνα, στους 2.444 εκατ. τόνους, ελαφρώς μειωμένη σε ετήσια βάση. Οι προοπτικές για τα αποθέματα συνεχίζουν να περιορίζονται, με τα συνολικά αποθέματα (άθροισμα των αντίστοιχων τοπικών εμπορικών περιόδων) να εκτιμώνται κατά 4 εκατ. τόνους χαμηλότερα από την προηγούμενη πρόβλεψη, στους 606 εκατ. τόνους.

Αυξημένες ανάγκες της ΕΕ για εισαγωγές καλαμποκιού

Κυρίως λόγω των αυξημένων αναγκών της ΕΕ για εισαγωγές καλαμποκιού, η πρόβλεψη για το εμπόριο (Ιούλιος/Ιούνιος) αυξάνεται κατά 1 εκατ. τόνους σε σχέση με τον Ιούλιο, στους 451 εκατ. τόνους.

Εν μέσω αυξημένων κινδύνων για την ασφάλεια, οι θαλάσσιες εξαγωγές από τη Ρωσία και την Ουκρανία έχουν ουσιαστικά σταματήσει. Οι αναστολές στις θαλάσσιες μεταφορές έχουν μέχρι στιγμής επηρεάσει κυρίως τις ροές σιταριού, με τις εξαγωγές από την κλιμάκωση των εχθροπραξιών στα μέσα Ιουλίου να εκτιμάται ότι είναι περίπου 4 εκατ. τόνοι χαμηλότερες από τα κανονικά επίπεδα.

Εν μέρει λόγω της υποτονικής άμεσης ζήτησης για εισαγωγές, ο αντίκτυπος στην αγορά έχει παραμείνει σχετικά περιορισμένος μέχρι στιγμής, ωστόσο πολλά θα εξαρτηθούν από τη διάρκεια και τη σοβαρότητα των διαταραχών.

Σε επίπεδα-ρεκόρ το εμπόριο σόγιας

Χωρίς μεταβολή σε σχέση με τον Ιούλιο, το εμπόριο σόγιας το 2025/26 (Οκτώβριος/Σεπτέμβριος) εκτιμάται στο επίπεδο-ρεκόρ των 187 εκατ. τόνων (+2%). Λόγω αλληλοαντισταθμιζόμενων αναθεωρήσεων, οι εκτιμήσεις του Συμβουλίου για την παγκόσμια παραγωγή το 2026/27 διατηρούνται σε επίπεδο-ρεκόρ και οριακά υψηλότερα σε ετήσια βάση.

Οι προοπτικές για τη μεταποίηση και τη χρήση αναθεωρούνται προς τα πάνω, ενώ, εξαιτίας των υψηλότερων αρχικών αποθεμάτων, τα τελικά αποθέματα προβλέπονται σχεδόν αμετάβλητα σε μηνιαία βάση. Το εμπόριο προβλέπεται σταθερό σε μηνιαία βάση, σε νέο υψηλό επίπεδο (+2%).

Ρύζι: Χαμηλότερη η πρόβλεψη παραγωγής για το 2026/27

Οι εκτιμήσεις του Συμβουλίου για την προσφορά και τη ζήτηση ρυζιού το 2025/26 παραμένουν σε γενικές γραμμές αμετάβλητες, με τα αποθέματα να προβλέπεται ότι θα αυξηθούν σε ιστορικό υψηλό λόγω της συσσώρευσης αποθεμάτων στην Ινδία (+13% σε ετήσια βάση).

Η πρόβλεψη για την παγκόσμια παραγωγή το 2026/27 μειώνεται κατά 2 εκατ. τόνους, αντανακλώντας την προς τα κάτω αναθεώρηση της εκτίμησης για την Ινδία, γεγονός που οδηγεί επίσης σε οριακά χαμηλότερη εκτίμηση για τα αποθέματα. Το εμπόριο το 2027 (Ιανουάριος/Δεκέμβριος) προβλέπεται σε επίπεδο-ρεκόρ, λόγω της ισχυρής ζήτησης από αγοραστές στην Αφρική και την Ασία.

Σε συνάρτηση με τους αυξημένους γεωπολιτικούς και καιρικούς κινδύνους, ο Δείκτης Δημητριακών και Ελαιούχων Σπόρων του IGC (IGC Grains and Oilseeds Index – GOI) αυξήθηκε κατά 3% σε σύγκριση με το GMR του Ιουλίου.

Κατά 3% χαμηλότερη σε ετήσια βάση η παγκόσμια παραγωγή δημητριακών

Λόγω της μείωσης τόσο των συγκομιζόμενων εκτάσεων όσο και των αποδόσεων, η παραγωγή δημητριακών συνολικά προβλέπεται να μειωθεί κατά 3% σε ετήσια βάση το 2026/27, στους 2.416 εκατ. τόνους, παραμένοντας ωστόσο η δεύτερη μεγαλύτερη που έχει καταγραφεί ποτέ.

Η μικρότερη παραγωγή υπεραντισταθμίζει τα μεγαλύτερα αρχικά αποθέματα, με αποτέλεσμα η συνολική προσφορά να προβλέπεται μειωμένη κατά 1%. Παρά την ελαφρώς μειωμένη χρήση, τα παγκόσμια τελικά αποθέματα αναμένεται να περιοριστούν και εκτιμώνται κατά 4% χαμηλότερα σε ετήσια βάση, στους 606 εκατ. τόνους, με μειώσεις στο σιτάρι, το καλαμπόκι, το κριθάρι, το σόργο και τη σίκαλη. Το εμπόριο δημητριακών προβλέπεται να μειωθεί κατά 3%, στους 451 εκατ. τόνους.

Σόγια: Μεγαλύτερες σοδειές σε ΗΠΑ και Βραζιλία

Κυρίως λόγω των μεγαλύτερων σοδειών στις ΗΠΑ και τη Βραζιλία, η παγκόσμια παραγωγή σόγιας προβλέπεται να φτάσει σε υψηλό επίπεδο το 2026/27 (+2%). Αντανακλώντας τις προσδοκίες για ισχυρότερη ζήτηση για παράγωγα σόγιας στους τομείς των ζωοτροφών, των τροφίμων και των βιοκαυσίμων, η χρήση προβλέπεται να αυξηθεί κατά 3% σε ετήσια βάση, ενώ τα συνολικά αποθέματα είναι πιθανό να περιοριστούν, συμπεριλαμβανομένων εκείνων των βασικών εξαγωγικών χωρών.

Ενισχυμένες ιδιαίτερα από την αυξανόμενη ασιατική ζήτηση για ζωοτροφές, οι παγκόσμιες εμπορικές ροές προβλέπεται να φτάσουν στο επίπεδο-ρεκόρ των 190 εκατ. τόνων (+2%). Αν και παραμένουν χαμηλότερες από προηγούμενα υψηλά επίπεδα, οι πρόσφατες αγορές από την Κίνα έχουν ενισχύσει τις προσδοκίες για μέτρια ανάκαμψη των εξαγωγών των ΗΠΑ.

Ρύζι: Μείωση 1% της παγκόσμιας παραγωγής το 2026/27

Η παγκόσμια παραγωγή ρυζιού το 2026/27 αναμένεται να μειωθεί κατά 1% σε ετήσια βάση. Η αυξανόμενη ζήτηση για τρόφιμα αναμένεται να στηρίξει την αύξηση της παγκόσμιας κατανάλωσης και, ως εκ τούτου, τα αποθέματα θα μπορούσαν να μειωθούν για πρώτη φορά έπειτα από τέσσερα χρόνια, συμπεριλαμβανομένης της μείωσης των αποθεμάτων στην Ινδία. Υπό την προϋπόθεση ισχυρής ζήτησης από τους Αφρικανούς εισαγωγείς, το εμπόριο το 2027 (Ιανουάριος/Δεκέμβριος) θα μπορούσε να φτάσει σε επίπεδο-ρεκόρ.

Η εικόνα της αγοράς – Άνοδος 3% για τον δείκτη IGC GOI

Ο IGC GOI αυξήθηκε συνολικά κατά 3%, αγγίζοντας πρόσφατα το υψηλότερο επίπεδο των τελευταίων περισσότερων από δύο ετών, με καθαρές αυξήσεις σε όλες τις επιμέρους συνιστώσες του δείκτη.

Ο υποδείκτης σιταριού του IGC GOI ήταν κατά 2% υψηλότερος σε σύγκριση με τα μέσα Ιουλίου. Ενώ οι τιμές FOB στη Ρωσία εκτιμήθηκαν χαμηλότερες εν μέσω υποτίμησης του ρουβλίου και αύξησης του κόστους μεταφοράς, οι τιμές στις ανταγωνιστικές χώρες προέλευσης ήταν ως επί το πλείστον υψηλότερες.

Ο υποδείκτης καλαμποκιού του IGC GOI ενισχύθηκε κατά 3%, υποστηριζόμενος από τις προοπτικές περιορισμού των αποθεμάτων στις ΗΠΑ και τις συνεχιζόμενες διακοπές στις ουκρανικές αποστολές.

Υποστηριζόμενος εν μέρει από τις ανησυχίες σχετικά με την επίδραση του Ελ Νίνιο στις προοπτικές των καλλιεργειών για το 2026/27 σε περιοχές της Ασίας, ο υποδείκτης ρυζιού του IGC GOI κατέγραψε καθαρή άνοδο 3%.

Ο υποδείκτης σόγιας του IGC GOI αυξήθηκε κατά 4%, ωθούμενος προς τα πάνω από τις υψηλότερες τιμές στις χώρες προέλευσης της Νότιας Αμερικής, καθώς οι παραγωγοί στη Βραζιλία και την Αργεντινή έδειξαν μεγαλύτερη απροθυμία να πουλήσουν.

Το πράσινο σκουλήκι είναι ένας γνωστός εχθρός του αραβοσίτου, με την παρουσία του να γίνεται κυρίως αντιληπτή από τις προσβολές στις κορυφές των σπαδίκων. Πέρα από την άμεση ζημιά που μπορεί να προκαλέσει, ιδιαίτερη σημασία αποκτούν οι δευτερογενείς συνέπειες της προσβολής, καθώς στα σημεία αυτά μπορεί να ευνοηθεί η ανάπτυξη μυκήτων και, υπό κατάλληλες συνθήκες, η παραγωγή μυκοτοξινών, με αποτέλεσμα την επιβάρυνση του παραγόμενου προϊόντος.

Για την παρουσία του πράσινου σκουληκιού στον αραβόσιτο, τη σημασία των προσβολών του και την εικόνα που διαμορφώνεται στην καλλιέργεια μίλησε στον ΑγροΤύπο ο γεωπόνος της ΔΑΟΚ Δράμας, κ. Κωνσταντίνος Σίμογλου. 

Η πρώτη γενιά και οι προσβολές στις κορυφές των σπαδίκων

Στον αραβόσιτο, το πράσινο σκουλήκι εντοπίζεται συνήθως κατά την πρώτη γενιά του εντόμου, δηλαδή τον Ιούνιο και έως περίπου τα μέσα Ιουλίου. Πρόκειται για την περίοδο κατά την οποία η καλλιέργεια βρίσκεται σε στάδιο που την καθιστά ελκυστική για το έντομο. Όπως εξηγεί ο κ. Σίμογλου, τότε ο αραβόσιτος «είναι τρυφερός, είναι πάνω στην άνθηση» και διαθέτει αρκετά φρέσκα φυτικά μέρη στα οποία μπορεί να τραφεί και να αναπτυχθεί το έντομο.

Σε χρονιές κατά τις οποίες υπάρχει παρουσία πράσινου σκουληκιού, οι προσβολές γίνονται αντιληπτές εκείνη την περίοδο και λίγο αργότερα, μέσα στον Ιούλιο, κυρίως στις κορυφές των σπαδίκων. «Στην πραγματικότητα αυτό είναι κατά κύριο λόγο που κάνει. Προσβάλλει τον σπάδικα στην κορυφή», αναφέρει.

Για το 2026, ωστόσο, σύμφωνα με τον ίδιο, το πράσινο σκουλήκι δεν απασχόλησε ιδιαίτερα ούτε τον αραβόσιτο ούτε το βαμβάκι. Στον αραβόσιτο δεν έκανε αισθητή την παρουσία του κατά τη συγκεκριμένη περίοδο και δεν εντοπίστηκαν ιδιαίτερες προσβολές. Με τις καλλιέργειες πλέον να έχουν σε μεγάλο βαθμό ολοκληρώσει τον κύκλο τους και τις συγκομιδές να πλησιάζουν, η φετινή χρονιά εξελίσσεται χωρίς κάτι ιδιαίτερο από πλευράς του συγκεκριμένου εχθρού.

Από την προσβολή του σπάδικα στους μύκητες και τις μυκοτοξίνες

Με βάση την εικόνα και τις μετρήσεις που έχουν πραγματοποιηθεί στην περιοχή, η άμεση απώλεια καρπού από το πράσινο σκουλήκι δεν φαίνεται να αποτελεί το σημαντικότερο μέρος του προβλήματος. Ο κ. Σίμογλου επισημαίνει ότι, στο πλαίσιο εκτεταμένων μετρήσεων που έχουν γίνει για το Diabrotica, υπήρχε παράλληλα η δυνατότητα παρατήρησης και άλλων ζημιών στους σπάδικες. Με βάση αυτές τις παρατηρήσεις, η άμεση απώλεια καρπού ή κόκκου από το πράσινο σκουλήκι δεν φαίνεται να είναι σημαντική. Μάλιστα, όπως σημειώνει, σε μια χρονιά ευνοϊκή για την πυραλίδα, η τελευταία θα μπορούσε να προκαλέσει μεγαλύτερη ζημιά από το πράσινο σκουλήκι.

Μεγαλύτερη σημασία αποκτούν οι δευτερογενείς συνέπειες της προσβολής, καθώς στα σημεία αυτά μπορούν να αναπτυχθούν μύκητες και, υπό ευνοϊκές συνθήκες, να προκύψει ζήτημα μυκοτοξινών. «Περισσότερο έντονη παρουσία έχουν οι μύκητες, που μπορεί να ξεκινήσουν από μια τέτοια προσβολή», αναφέρει ο κ. Σίμογλου. Το ζήτημα αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα σε χρονιές ευνοϊκές για την ανάπτυξη μυκήτων και ιδιαίτερα όταν επικρατούν υψηλές θερμοκρασίες, καθώς μπορεί να αυξηθεί η παραγωγή μυκοτοξινών και να επιβαρυνθεί το παραγόμενο προϊόν.

Η διάσταση αυτή αφορά πλέον όχι μόνο την καλλιεργητική ζημιά αλλά και την ασφάλεια των παραγόμενων τροφίμων ή ζωοτροφών. Σύμφωνα με τον γεωπόνο της ΔΑΟΚ Δράμας, στο παρελθόν έχουν υπάρξει συγκεκριμένες χρονιές, με ιδιαίτερες συνθήκες, κατά τις οποίες καταγράφηκαν προβλήματα από αυξημένες συγκεντρώσεις μυκοτοξινών.

Έχουν υπάρξει περιπτώσεις επιστροφής φορτίων καλαμποκιού επειδή οι συγκεντρώσεις βρίσκονταν πάνω από τα επιτρεπόμενα όρια, ενώ έχουν καταγραφεί ακόμη και απορρίψεις γάλακτος από γαλακτοβιομηχανίες. Όπως εξηγεί, οι γαλακτοβιομηχανίες ελέγχουν τα επίπεδα των μυκοτοξινών και, όταν τα ζώα έχουν τραφεί με επιβαρυμένο καλαμπόκι, μπορεί αντίστοιχα να επιβαρυνθεί και το παραγόμενο γάλα. «Έχουν συμβεί και αυτά. Ήταν συγκεκριμένες χρονιές με πολύ ιδιαίτερες συνθήκες», υπογραμμίζει.

Ως προς την αντιμετώπιση των συγκεκριμένων μυκήτων, ο κ. Σίμογλου αναφέρει ότι αυτή τη στιγμή δεν υπάρχουν συγκεκριμένα μυκητοκτόνα με αυτόν τον στόχο. Στο παρελθόν, όπως θυμάται, είχε δοθεί για μία χρονιά κατ’ εξαίρεση άδεια διάρκειας 120 ημερών, κατά παρέκκλιση, για σκεύασμα εφαρμογής στο έδαφος, με στόχο τον περιορισμό επιβλαβών μυκήτων, μεταξύ των οποίων είδη Fusarium και άλλοι μύκητες που μπορούν να παράγουν μυκοτοξίνες.

Η δυνατότητα αυτή δεν συνεχίστηκε και, σύμφωνα με τον ίδιο, δεν υπήρξε αντίστοιχη άδεια τη φετινή χρονιά. Συνεπώς, στην παρούσα φάση δεν υπάρχει κάποιο συγκεκριμένο διαθέσιμο εργαλείο με στόχο τους συγκεκριμένους μύκητες. Υπό αυτή την έννοια, μεγαλύτερη σημασία αποκτά η διαχείριση των εντόμων που μπορούν να διευκολύνουν την εγκατάστασή τους, όπως η πυραλίδα ή το πράσινο σκουλήκι. Πρόκειται, ωστόσο, για ένα ευρύτερο ζήτημα που απαιτεί συστηματική παρακολούθηση και δεν είναι απλό να εφαρμοστεί σε επίπεδο παραγωγού.

Γιατί συνήθως δεν γίνονται επεμβάσεις για το πράσινο σκουλήκι

Σε αντίθεση με το βαμβάκι, όπου υπάρχει πρόγραμμα παρακολούθησης του πράσινου σκουληκιού, στον αραβόσιτο το συγκεκριμένο έντομο δεν παρακολουθείται στο αντίστοιχο πλαίσιο. Στην καλλιέργεια του αραβοσίτου παρακολουθείται, αντίθετα, το Diabrotica.

Με βάση τη φετινή εικόνα και την απουσία ιδιαίτερων προσβολών, ο κ. Σίμογλου δεν θεωρεί ότι πραγματοποιήθηκαν ψεκασμοί στον αραβόσιτο με στόχο το πράσινο σκουλήκι. Ακόμη όμως και γενικότερα, από την εμπειρία του στην περιοχή, το συγκεκριμένο έντομο δεν φαίνεται να αποτελεί εχθρό για τον οποίο οι παραγωγοί προχωρούν συστηματικά σε επεμβάσεις.

Ένας επιπλέον παράγοντας είναι η δυσκολία πραγματοποίησης εφαρμογών στο συγκεκριμένο στάδιο της καλλιέργειας. Όπως εξηγεί ο κ. Σίμογλου, από την άνθηση και μετά η επέμβαση γίνεται πολύ δύσκολη, δεν διαθέτουν όλοι οι παραγωγοί τη δυνατότητα να την πραγματοποιήσουν, ενώ παράλληλα είναι και κοστοβόρα. «Νομίζω ότι αφήνεται, δεν ψεκάζεται», αναφέρει χαρακτηριστικά, διευκρινίζοντας ότι, εάν πραγματοποιούνται τέτοιες εφαρμογές, πρόκειται πιθανότατα για ελάχιστες περιπτώσεις που αποτελούν εξαίρεση και όχι για μια γενικευμένη πρακτική.

Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι αποκλείεται μια επέμβαση, εφόσον αυτή κριθεί αναγκαία. Όπως επισημαίνει ο κ. Σίμογλου, όταν πραγματοποιείται θα πρέπει να γίνεται ορθολογικά, ενώ καθοριστική είναι και η επιλογή του κατάλληλου χρόνου εφαρμογής, η εκτίμηση του οποίου αποτελεί ένα σύνθετο ζήτημα και προϋποθέτει συστηματική παρακολούθηση.

Προβληματισμός επικρατεί μεταξύ 0ρυζοπαραγωγών που δεν έλαβαν την ενίσχυση de minimis, η οποία καταβλήθηκε στις 21 Αυγούστου, καθώς μέχρι στιγμής δεν γνωρίζουν τον λόγο για τον οποίο έμειναν εκτός πληρωμής ούτε εάν απαιτείται κάποια ενέργεια από την πλευρά τους.

Για το θέμα μίλησε στον ΑγροΤύπο ο πρόεδρος του Α’ Αγροτικού Συνεταιρισμού Χαλάστρας, κ. Χρήστος Γκαντζάρας, αναφέροντας ότι περίπου 680 ρυζοπαραγωγοί δεν είδαν τα χρήματα στους λογαριασμούς τους και και αναμένουν ενημέρωση για το τι έχει συμβεί.

Περίπου 680 παραγωγοί χωρίς πληρωμή – Αναζητούν απαντήσεις

Σύμφωνα με τον κ. Γκαντζάρα, γίνονται ενέργειες και αναζητούνται απαντήσεις και μέσω της ΑΑΔΕ, χωρίς ωστόσο μέχρι στιγμής να υπάρχει ξεκάθαρη ενημέρωση. «Περίπου 680 παραγωγοί δεν είδαν χρήματα στους λογαριασμούς τους και δεν γνωρίζουν τον λόγο για τον οποίο δεν πληρώθηκαν», ανέφερε ο ίδιος.

Παράλληλα, εξέφρασε τον προβληματισμό του για το γεγονός ότι οι συγκεκριμένοι παραγωγοί μπόρεσαν να προχωρήσουν κανονικά στη διαδικασία υποβολής της αίτησης, αλλά τελικά δεν έλαβαν την ενίσχυση. «Εάν δεν ήταν δικαιούχοι, δεν θα έπρεπε από την αρχή να τους επιτραπεί να κάνουν την αίτηση», επισήμανε.

Εκείνο που ζητούν πλέον οι παραγωγοί είναι να υπάρξει σαφής ενημέρωση για τους λόγους που οδήγησαν στη μη πληρωμή, αλλά και για τις ενέργειες στις οποίες θα πρέπει να προχωρήσουν, όπου αυτό απαιτείται. Ο κ. Γκαντζάρας ανέφερε ότι σε ορισμένες περιπτώσεις ενδέχεται, για παράδειγμα, να υπάρχουν οφειλές και να έχει παρακρατηθεί το σχετικό ποσό, χωρίς ωστόσο, όπως σημείωσε, να υπάρχει μέχρι στιγμής σαφής ενημέρωση για το τι ακριβώς έχει συμβεί σε κάθε περίπτωση και για το πώς θα πρέπει να κινηθούν οι παραγωγοί.

Σε δύσκολη συγκυρία για τη ρυζοκαλλιέργεια

Το ζήτημα της μη πληρωμής έρχεται, σύμφωνα με τον κ. Γκαντζάρα, σε μια ήδη δύσκολη περίοδο για τη ρυζοκαλλιέργεια. Οι παραγωγοί ανέμεναν τα συγκεκριμένα ποσά εδώ και μεγάλο χρονικό διάστημα, καθώς αφορούν ζημιές του 2025, ενώ παράλληλα καλούνται να ανταποκριθούν στις οικονομικές υποχρεώσεις της τρέχουσας καλλιεργητικής περιόδου.

Όπως ανέφερε, υπάρχουν παραγωγοί με εκκρεμείς υποχρεώσεις, μεταξύ άλλων και για την αγορά φυτοπροστατευτικών προϊόντων, ενώ η φετινή χρονιά έχει ήδη παρουσιάσει δυσκολίες και καθυστερήσεις σε καλλιεργητικές εργασίες. Για τον λόγο αυτό, η αναμονή για τα χρήματα της ενίσχυσης αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία για τις εκμεταλλεύσεις που δεν πληρώθηκαν.

Στα 70 ευρώ ανά στρέμμα η ενίσχυση για το ρύζι

Υπενθυμίζεται ότι, σύμφωνα με την ανακοίνωση της ΑΑΔΕ, στις 21 Αυγούστου αποδόθηκαν συνολικά 22.010.560,47 ευρώ σε 4.882 δικαιούχους στο πλαίσιο της κρατικής ενίσχυσης ήσσονος σημασίας (de minimis).

Μεταξύ των ενισχύσεων περιλαμβάνεται η στήριξη των παραγωγών ρυζιού σε ολόκληρη την Επικράτεια που υπέστησαν ζημιές λόγω δυσμενών καιρικών συνθηκών κατά το 2025, με το ύψος της ενίσχυσης να ανέρχεται σε 70 ευρώ ανά στρέμμα.

Η ενίσχυση χορηγείται σε ποσοστό 100% στους επαγγελματίες αγρότες που είναι εγγεγραμμένοι στο Μητρώο Αγροτών και Αγροτικών Εκμεταλλεύσεων και σε ποσοστό 50% στους λοιπούς δικαιούχους, με ανώτατο όριο ενίσχυσης τα 50.000 ευρώ ανά επιχείρηση σε βάθος τριετίας.

Σε καλή κατάσταση βρίσκεται μέχρι στιγμής το καλαμπόκι στην Καρδίτσα, με την καλλιέργεια να οδεύει σταδιακά προς την ωρίμανση και τους παραγωγούς να αναμένουν την έναρξη του κύριου αλωνισμού μέσα στον Σεπτέμβριο. Η φετινή καλλιεργητική περίοδος εξελίχθηκε χωρίς ιδιαίτερες πιέσεις από υψηλές θερμοκρασίες ή εντομολογικές προσβολές, δημιουργώντας προσδοκίες για καλές αποδόσεις. Την ίδια στιγμή, ωστόσο, το αυξημένο κόστος παραγωγής και κυρίως το κόστος της άρδευσης εξακολουθούν να αποτελούν καθοριστικούς παράγοντες για τη βιωσιμότητα της καλλιέργειας.

Περισσότερο καλαμπόκι φέτος – Περιορίζεται σημαντικά το ενσίρωμα

Σύμφωνα με την εικόνα που μεταφέρει ο κ. Βλάχος από την περιοχή, οι εκτάσεις με καλαμπόκι εμφανίζονται φέτος αυξημένες κατά περίπου 10%, καθώς η καλλιέργεια κέρδισε μέρος των εκτάσεων που τα προηγούμενα χρόνια κατευθύνονταν στο σιτάρι και στο βαμβάκι. Όπως επισημαίνει, η δυσμενέστερη εικόνα που παρουσίασαν οι δύο αυτές καλλιέργειες επηρέασε τις φετινές επιλογές των παραγωγών, με το σιτάρι ειδικότερα να χάνει έδαφος. Ο ίδιος καλλιεργεί φέτος περίπου 150 στρέμματα καλαμποκιού, ενώ αναφέρεται και στη μειωμένη οικονομική ελκυστικότητα του σιταριού. «Με 18 λεπτά το σιτάρι, όπως και να το βάλεις κάτω, δεν βγαίνει», σημειώνει χαρακτηριστικά.

Η μετατόπιση αυτή είναι ορατή, σύμφωνα με τον ίδιο, και σε επίπεδο χωριών, όπου το βαμβάκι εξακολουθεί να κυριαρχεί, το καλαμπόκι ακολουθεί και το σιτάρι έχει περιοριστεί σημαντικά. Αναφέρει μάλιστα περιπτώσεις παραγωγών που, ενώ στο παρελθόν καλλιεργούσαν εκατοντάδες στρέμματα βαμβακιού, φέτος επέλεξαν αποκλειστικά καλαμπόκι.

Διαφορετική είναι πλέον η κατάσταση στο καλαμπόκι που προορίζεται για ενσίρωση. Ο κ. Βλάχος αναφέρει ότι τα προηγούμενα χρόνια σημαντικό μέρος του καλαμποκιού κατευθυνόταν προς αυτή τη χρήση, σε ποσοστά που, ανάλογα με τη χρονιά, μπορούσαν να φθάσουν ακόμη και το 20%-40%, προσφέροντας παράλληλα καλύτερες απολαβές. Σήμερα, όμως, τα δεδομένα έχουν αλλάξει αισθητά.

Όπως εξηγεί, παραγωγοί της περιοχής έμειναν απλήρωτοι τα προηγούμενα χρόνια, ενώ σημαντικό ρόλο έχει διαδραματίσει και η μεγάλη συρρίκνωση της τοπικής κτηνοτροφίας. «Δεν νομίζω να υπάρχει πλέον ενσίρωμα για το εμπόριο», σημειώνει, διευκρινίζοντας ότι η παραγωγή που εξακολουθεί να γίνεται αφορά κυρίως κτηνοτρόφους που καλλιεργούν για τις ανάγκες των δικών τους εκμεταλλεύσεων. Η τιμή που αναφέρει για το ενσίρωμα βρίσκεται περίπου στα 4 λεπτά.

Την ίδια στιγμή, ο Αγροτικός Συνεταιρισμός Καρδίτσας «Η Νέα Ένωση» δεν δραστηριοποιείται αυτή την περίοδο στη συγκέντρωση καλαμποκιού, καθώς οι εγκαταστάσεις του υπέστησαν σημαντικές ζημιές από την κακοκαιρία Daniel, φιλοδοξώντας, ωστόσο, να επιστρέψει και σε αυτό το κομμάτι της δραστηριότητάς του.

Ήπια καλλιεργητική περίοδος και προσδοκίες για καλές αποδόσεις

Ως προς την εξέλιξη της καλλιέργειας, η φετινή εικόνα χαρακτηρίζεται θετική. Η διαθεσιμότητα νερού στην περιοχή που εξυπηρετείται από τη λίμνη Πλαστήρα, σε συνδυασμό με τις σχετικά ήπιες καιρικές συνθήκες, συνέβαλε, σύμφωνα με τον κ. Βλάχο, στην ομαλή πορεία του καλαμποκιού.

Η ίδια εικόνα καταγράφεται και στα δικά του 150 στρέμματα. Οι σπορές εξελίχθηκαν χωρίς καθυστερήσεις, ενώ το καλοκαίρι δεν παρουσίασε ακραίες συνθήκες που θα μπορούσαν να επιβαρύνουν την καλλιέργεια. «Ήταν μια καλή χρονιά και, να πω την αλήθεια, δεν καταλάβαμε πώς πέρασε το καλοκαίρι. Δεν είχαμε καύσωνες», αναφέρει.

Αντίστοιχα θετική ήταν η εικόνα από πλευράς εντομολογικών προσβολών. Όπως σημειώνει, δεν παρουσιάστηκαν προβλήματα από σκουλήκια ή άλλες σημαντικές προσβολές ούτε φέτος ούτε την προηγούμενη χρονιά, σε αντίθεση με παλαιότερες περιόδους κατά τις οποίες είχαν εμφανιστεί περισσότερα προβλήματα.

Με βάση τα δεδομένα αυτά, εκτιμά ότι η παραγωγή αναμένεται να κινηθεί σε καλά επίπεδα. «Νομίζω ότι δεν θα υπάρξει καλαμπόκι κάτω από 1.300 κιλά το στρέμμα», αναφέρει, επισημαίνοντας πάντως ότι η τελική απόδοση διαφοροποιείται από χωράφι σε χωράφι και εξαρτάται από παράγοντες όπως το πότισμα και οι καλλιεργητικοί χειρισμοί.

Σημαντική παράμετρο αποτελεί και το κόστος της λίπανσης. Όπως αναφέρει, τα λιπάσματα έχουν αυξηθεί περίπου κατά 60%, γεγονός που ενδέχεται να οδήγησε ορισμένους παραγωγούς σε περιορισμό των ποσοτήτων που εφάρμοσαν για λόγους οικονομίας. 

Μετά τις 20 Σεπτεμβρίου ο κύριος αλωνισμός

Το καλαμπόκι στην περιοχή βρίσκεται πλέον προς το τελικό στάδιο της καλλιεργητικής του πορείας, με τον κ. Βλάχο να εκτιμά ότι μέσα στις επόμενες εβδομάδες θα αρχίσει σταδιακά ο αλωνισμός. Όπως εξηγεί, παραδοσιακά τα πρώτα καλαμπόκια για σπυρί στην περιοχή αρχίζουν να συγκομίζονται μετά τις 20 Σεπτεμβρίου, καθώς οι παραγωγοί περιμένουν την υγρασία του καρπού να υποχωρήσει στα επιθυμητά επίπεδα, περίπου στο 13%-14%. «Μετά τις 20 Σεπτεμβρίου ξεκινούσε πάντα ο αλωνισμός», αναφέρει, με τη συγκομιδή να εκτείνεται στη συνέχεια για αρκετές εβδομάδες, ανάλογα με την περιοχή, τις εκτάσεις και τη διαθεσιμότητα των μηχανημάτων.

Νωρίτερα έχει ήδη αρχίσει η συγκομιδή των εκτάσεων που προορίζονται για ενσίρωση, με τον ίδιο να αναφέρει ότι στην περιοχή είχε ξεκινήσει περίπου δέκα ημέρες πριν από τη συνομιλία μας. Πρόκειται, ωστόσο, για σαφώς μικρότερη δραστηριότητα σε σχέση με προηγούμενα χρόνια, καθώς το μεγαλύτερο μέρος του καλαμποκιού κατευθύνεται πλέον στην παραγωγή σπυριού.

Κόστος, νερό και προοπτικές για την καλλιέργεια

Η καλή μέχρι στιγμής εικόνα της παραγωγής δεν εξαλείφει την αβεβαιότητα γύρω από το τελικό οικονομικό αποτέλεσμα. Όπως τονίζει ο κ. Βλάχος, από την πλευρά του ο παραγωγός μπορεί να επιδιώξει να παράξει ένα καλό προϊόν και να πετύχει ικανοποιητική απόδοση, όμως η τιμή αποτελεί διαφορετική παράμετρο.

Όπως αναφέρει, ακόμη και εάν οι φετινές τιμές κινηθούν κοντά στα επίπεδα του 2024 και του 2025, οι συνθήκες παραγωγής δεν είναι ίδιες, καθώς το κόστος των εισροών έχει αυξηθεί σημαντικά. Χαρακτηριστικά μεταφέρει ότι μια παλέτα λιπάσματος που στο παρελθόν κόστιζε περίπου 600 ευρώ μπορεί πλέον να φθάνει τα 1.400 ευρώ.

Καθοριστική παράμετρο για το μέλλον του καλαμποκιού στην περιοχή αποτελεί, σύμφωνα με τον ίδιο, το κόστος της άρδευσης. Για τις εκτάσεις που μπορούν να αξιοποιήσουν το νερό της λίμνης Πλαστήρα, η καλλιέργεια εξακολουθεί να παρουσιάζει ενδιαφέρον, καθώς οι παραγωγοί δεν επιβαρύνονται με το υψηλό ενεργειακό κόστος που συνεπάγεται η άντληση νερού από γεωτρήσεις «Εμείς είμαστε από τους τυχερούς που υπάρχει η λίμνη και δεν έχουμε ούτε ρεύμα ούτε πετρέλαιο. Συμφέρει το καλαμπόκι», επισημαίνει.

Αντίθετα, θεωρεί πολύ δυσκολότερη την οικονομική εξίσωση στις περιοχές που εξαρτώνται από γεωτρήσεις, εξαιτίας του κόστους ηλεκτρικής ενέργειας και καυσίμων. Όπως αναφέρει, το ρεύμα έχει αυξηθεί σημαντικά, ενώ το πετρέλαιο βρίσκεται κοντά στα 2 ευρώ. Ως χαρακτηριστικό παράδειγμα μεταφέρει περίπτωση παραγωγού από τη Λάρισα, όπου το κόστος ηλεκτρικού ρεύματος για την άρδευση καλαμποκιού έφθασε περίπου τα 90 ευρώ ανά στρέμμα.

Παρά τις πιέσεις αυτές, εκτιμά ότι «το καλαμπόκι θα υπάρχει πάντα», ιδιαίτερα στις περιοχές όπου η δυνατότητα άρδευσης επιτρέπει να συγκρατηθεί το κόστος. Στην επιλογή της καλλιέργειας συνηγορούν, σύμφωνα με τον ίδιο, τόσο οι δυσκολίες που αντιμετωπίζουν το σιτάρι και το βαμβάκι όσο και η σημαντική αύξηση των αποδόσεων του καλαμποκιού την τελευταία δεκαετία. Όπως αναφέρει, από επίπεδα 800-900 κιλών ανά στρέμμα πριν από περίπου δέκα χρόνια, σήμερα οι αποδόσεις μπορούν να φθάσουν ακόμη και τους 2-2,5 τόνους ανά στρέμμα.

Στα πλεονεκτήματα της καλλιέργειας προσθέτει και τις μικρότερες απαιτήσεις σε εργατικά χέρια. «Το καλαμπόκι είναι η πιο εύκολη καλλιέργεια», αναφέρει, επισημαίνοντας παράλληλα την έλλειψη εργατικού δυναμικού στην περιοχή, ιδιαίτερα σε καλλιέργειες όπως το βαμβάκι.

Πέρα από τις επιμέρους καλλιεργητικές επιλογές, ο κ. Βλάχος στέκεται και σε ένα ευρύτερο ζήτημα για την ύπαιθρο: τη σταδιακή αποχώρηση ανθρώπων από τα χωριά και τη δυσκολία παραμονής των νεότερων γενεών στην αγροτική δραστηριότητα, σε ένα περιβάλλον αυξημένου κόστους και οικονομικών πιέσεων για τον πρωτογενή τομέα. «Δεν υπάρχουν άνθρωποι και, όταν δεν υπάρχουν οι υποδομές για να κρατήσουν τον κόσμο στα χωριά, τι περιμένουμε να γίνει;», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Η παραγωγή σιτηρών στην Ευρωπαϊκή Ένωση αναμένεται να είναι μειωμένη, για την περίοδο 2026/2027, καθώς οι δυσμενείς καιρικές συνθήκες και το αυξανόμενο κόστος παραγωγής επηρεάζουν αρνητικά τις αποδόσεις των καλλιεργειών, σύμφωνα με το Υπουργείο Γεωργίας των ΗΠΑ (USDA).

Οι μεγαλύτερες μειώσεις στις αποδόσεις προβλέπονται στη Γαλλία, την Ουγγαρία, την Πολωνία και τη Γερμανία.

Το USDA προβλέπει ότι η συνολική παραγωγή σιτηρών στην ΕΕ αναμένεται να ανέλθει στους 266 εκατομμύρια τόνους, μειωμένη, κατά 8%, από τους 289,2 εκατομμύρια τόνους, που είχαμε κατά την περίοδο 2025/2026. Η μείωση της παραγωγής αντανακλά τόσο τη μειωμένη έκταση καλλιέργειας λόγω του υψηλότερου κόστους λιπασμάτων και καυσίμων όσο και τις χαμηλότερες αποδόσεις που προκαλούνται από την ξηρασία και τα επαναλαμβανόμενα κύματα καύσωνα που έχουμε φέτος στην Ευρώπη.

Το καλαμπόκι αναμένεται να δει μία από τις μεγαλύτερες μειώσεις στην παραγωγή. Το USDA μείωσε την πρόβλεψη παραγωγής καλαμποκιού της ΕΕ για το 2026/2027 σε 52,5 εκατομμύρια τόνους, 1,25 εκατομμύρια τόνους κάτω από την περσινή σοδειά και τη μικρότερη συγκομιδή από την περίοδο 2022/2023. Οι αγρότες μείωσαν τις εκτάσεις καλαμποκιού λόγω του αυξανόμενου κόστους παραγωγής και των ανησυχιών για την ξηρασία, με τις μεγαλύτερες μειώσεις να αναφέρονται στη Γαλλία, ακολουθούμενη από την Πολωνία, την Ουγγαρία, τη Βουλγαρία, τη Ρουμανία, την Ισπανία και την Πορτογαλία.

Οι προοπτικές για το σιτάρι επίσης αναφέρουν μειωμένη παραγωγή. Το USDA μείωσε την πρόβλεψή του σε 133,8 εκατομμύρια τόνους, μειωμένη, κατά 8%, από τους 145,3 εκατομμύρια τόνους που συγκομίστηκαν το 2025/2026, η οποία ήταν η μεγαλύτερη παραγωγή σιταριού στην ΕΕ εδώ και μια δεκαετία. Τα συνεχόμενα κύματα καύσωνα με θερμοκρασίες που υπερβαίνουν τους 35°C από τον Μάιο έχουν μειώσει σημαντικά το δυναμικό απόδοσης σε μεγάλο μέρος της Ευρώπης. Σε όλη την ΕΕ μόνο η Ρουμανία και η Βουλγαρία αναμένεται να παράγουν μεγαλύτερες σοδείες σιταριού από ό,τι είχε αρχικά προβλεφθεί από το USDA.

Καθώς η παραγωγή σιταριού μειώνεται, ιδίως στη Γαλλία και την Ουγγαρία, οι εισαγωγές στην ΕΕ προβλέπεται να αυξηθούν, από τους 26,5 εκατομμύρια τόνους που ήταν το 2025/26 στους 28,4 εκατομμύρια τόνους το 2026/2027.

Από την άλλη οι εισαγωγές καλαμποκιού από την Ουκρανία, τις Ηνωμένες Πολιτείες, τη Βραζιλία και τον Καναδά θα διαδραματίσουν κρίσιμο ρόλο στην κάλυψη της ζήτησης στην ΕΕ.

Η μειωμενη σοδειά αναμένεται επίσης να μειώσει σημαντικά τα αποθέματα σιτηρών της Ευρώπης. Αφού έφτασαν στο επίπεδο ρεκόρ των 37,5 εκατομμυρίων τόνων για το 2025/2026, τα τελικά αποθέματα φέτος της ΕΕ προβλέπεται να μειωθούν, κατά 21%, σε 29,6 εκατομμύρια τόνους, γεγονός που υποδηλώνει ένα σημαντικά πιο περιορισμένο ισοζύγιο σιτηρών στην ευρωπαϊκή αγορά.

Μειωμένες είναι φέτος οι εκτάσεις καλλιέργειας με σκληρό σιτάρι στον Καναδά.

H Στατιστική Υπηρεσία του Καναδά (STC) αναφέρει ότι το 2026 έχουν σπαρθεί με σκληρό 2.371 χιλιάδες εκτάρια (1 εκτάριο = 10 στρέμματα), σε σχέση με τα 2.643 χιλιάδες εκτάρια που σπάρθηκαν το 2025.

Μειωμένες προβλέπεται να είναι οι μέσες αποδόσεις που το 2026-2027 αναμένεται να κυμανθούν σε 2,60 τόνους/εκτάριο, όταν το 2025 είχαν κυμανθεί σε 2,75 τόνους/εκτάριο.

Για την περίοδο 2026/2027, η παραγωγή σκληρού σιταριού στον Καναδά προβλέπεται να ανέλθει σε 6 εκατομμύρια μετρικούς τόνους, μειωμένη, κατά 8%, σε σύγκριση με το επίπεδο ρεκόρ που επιτεύχθηκε την περσινή περίοδο (2025/2026).

Μειωμένες αναμένεται να είναι οι καναδικές εξαγωγές την ερχόμενη περίοδο - κυρίως λόγω της μειωμένης ζήτησης από τις χώρες της Βόρειας Αφρικής - και να ανέλθουν σε 5,15 εκατομμύρια τόνοι, μειωμένες, κατά 8%, σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος.

Η εγχώρια χρήση σκληρού στην καναδική αγορά προβλέπεται να ανέλθει σε 0,7 εκατομμύρια τόνους και τα αποθέματα στους 1,2 εκατομμύρια τόνους.

Προβλέψεις παγκόσμια παραγωγής σκληρού

Επίσης η STC προβλέπει ότι η παγκόσμια παραγωγή σκληρού σιταριού θα αυξηθεί, κατά 6%, στους 48,4 εκατομμύρια τόνους.

Όπως τονίζει οι μικρότερες εκτάσεις καλλιέργειας στη Βόρεια Αμερική αντισταθμίζονται από τις γενικά ευνοϊκές συνθήκες και την αυξημένη παραγωγή στη Βόρεια Αφρική. Οι μεγαλύτερες συγκομιδές στο Μαρόκο, την Αλγερία και την Τυνησία αναμένεται να μειώσουν τις εισαγωγές από τον Καναδά.

Η συνολική παραγωγή σκληρού σιταριού αναμένεται να ανέλθει στο ρεκόρ των 39,2 εκατομμυρίων τόνων, με αυξημένη παραγωγή στην Τουρκία, τις χώρες στην Βόρεια Αφρική και το Μεξικό.

Η παγκόσμια κατανάλωση προβλέπεται να αυξάνεται, κατά 3% ετησίως, με αύξηση τόσο στη χρήση τροφίμων όσο και για τις ζωοτροφές.

Από την άλλη όμως το εμπόριο προβλέπεται να μειωθεί, κατά 11%, λόγω της υποτονικής ζήτησης από τη Βόρεια Αφρική και των αυξημένων συγκομιδών.

Τα τελικά αποθέματα αναμένεται να αυξηθούν, κατά 19%, να ανέλθουν στους 11 εκατομμύρια τόνους, το υψηλότερο επίπεδο των τελευταίων τριών δεκαετιών.

Οι τιμές πιθανότατα θα παραμείνουν συγκρατημένες στις αρχές του χειμώνα, εκτός εάν προκύψουν ανησυχίες για ζημιές στην παραγωγή ή την ποιότητα στον Καναδά ή στις βόρειες πεδιάδες των ΗΠΑ.

Αυτή την εβδομάδα ξεκινά η διαδικασία της κοπής του καλαμποκιού για την παραγωγή του ενσιρώματος. Οι καιρικές συνθήκες μέχρι σήμερα έχουν βοηθήσει την καλλιέργεια καλαμποκιού και δεν έχουμε τα περσινά προβλήματα με μειωμένες αποδόσεις.

Ο κ. Στέργιος Λίτος, παραγωγός από τη Νιγρίτα Σερρών, αναφέρει στον ΑγροΤύπο ότι ομαλά και χωρίς προβλήματα εξελίσσεται η καλλιέργεια καλαμποκιού στην χώρα. Από την ερχόμενη Πέμπτη ή Παρασκευή αναμένεται να ξεκινήσουν οι κοπές καλαμποκιού για ενσίρωμα. Οι τιμές που έχουν συμφωνήσει με τους παραγωγούς τα εργοστάσια είναι στα 4 λεπτά το κιλό και οι έμποροι στα 5 λεπτά το κιλό ή γύρω στα 300 ευρώ το στρέμμα.

Ο κ. Χρήστος Χατζηγιαννάκος, παραγωγός από Ερατεινό Καβάλας αναφέρει στον ΑγροΤύπο ότι από 4 με 5 Αυγούστου θα ξεκινήσουμε τις κοπές καλαμποκιού για ενσίρωμα. Οι τιμές παραγωγού είναι στα 5 λεπτά το κιλό. Πολλοί παραγωγοί κάνουν συμφωνία με κτηνοτρόφους με το στρέμμα, σε τμή που κυμαίνεται από 270 έως 300 ευρώ ανάλογα το χωράφι. Πάντως φέτος η καλλιέργεια εξελίσσεται χωρίς προβλήματα στην περιοχή αν και είχαμε κάποια προβλήματα σε τοπικό επίπεδο με πλαγιάσματα και ζημιές από χαλαζόπτωση.

Ο κ. Μιχάλης Μαρκάκης, από την Χρυσούπολη Καβάλας, δηλώνει στον ΑγροΤύπο ότι από τις 3 του Αυγούστου θα ξεκινήσει φέτος η περίοδος για το ενσίρωμα καλαμποκιού. Οι τιμές παραγωγού είναι στα 5 λεπτά το κιλό. Η καλλιέργεια φέτος πάει καλά, αν και είχαμε ανέμους στην περιοχή δεν είχαν πλαγιάσματα στα φυτά. Περιμένουμε καλές αποδόσεις αν συνεχιστούν οι καλές καιρικές συνθήκες.

Ο κ. Γεώργιος Παπαδούλης, παραγωγός από την Λάρισα, αναφέρει στον ΑγροΤύπο ότι στην περιοχή ξεκίνησαν κοπές καλαμποκιού για ενσίρωμα. Οι τιμές κυμαίνονται στα 4,8 λεπτά το κιλό. Όσοι παραγωγοί θα συγκομίσουν καλαμπόκι καρπό (σπυρί) συνεχίζουν τα ποτίσματα. Ανάλογα τις καιρικές συνθήκες που θα έχουμε η συγκομιδή του αναμένεται να ξεκινήσει από 15 έως 18 Σεπτεμβρίου. Πάντως φέτος τα καλαμπόκια έχουν καλό γέμισμα και αν συνεχιστούν οι καλές καιρικές συνθήκες αναμένεται να έχουμε καλές αποδόσεις.

Ο κ. Βελισάριος Στραβομύτης, παραγωγός από την περιοχή του Αγρινίου, δήλωσε στον ΑγροΤύπο ότι σε περίπου 10 ημέρες θα ξεκινήσουμε τις κοπές καλαμποκιού για ενσίρωμα. Οι τιμές στην περιοχή κυμαίνονται από 5,5 έως 6 λεπτά το κιλό. Φέτος είχαμε κάτι προβλήματα με την άρδευση αλλά οι καιρικές συνθήκες βοήθησαν τα καλαμπόκια και έχουν καλά γεμίσματα και υψηλές αποδόσεις. Το θετικό είναι ότι πήγε καλά η γονιμοποίηση και δεν είχαμε πολλούς καύσωνες, όπως είχαμε την περσινή περίοδο. 

Από τον Τύρναβο ο κ. Αθανάσιος Κουτίνας, πρόεδρος του Πανελλήνιου Αγροτικού Κτηνοτροφικού Συνεταιρισμού Εκτροφέων Βοοειδών «Βους Ελλάς», αναφέρει στον ΑγροΤύπο ότι έχουν ξεκινήσει οι κοπές για τα ενσιρώματα. Οι τιμές αυτή την εποχή που αγοράζουμε από τον παραγωγό κυμαίνονται στα 5 λεπτά το κιλό. Όσοι κάνουν ενσίρωση σταματούν το πότισμα. Όσοι πάνε για αλώνι έχουν τουλάχιστον ακόμη δύο ποτίσματα συν τα έξοδα της συγκομιδής.

Επιτέλους υπογράφηκε η Κοινή Υπουργική Απόφαση (ΚΥΑ) των Υπουργών Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων για τη χορήγηση κρατικών ενισχύσεων ήσσονος σημασίας (de minimis).

Η κρατική ενίσχυση αφορά τρεις βασικές κατηγορίες: Τους παραγωγούς ρυζιού, τους παραγωγούς που επλήγησαν από τον παγετό του 2021 και παραγωγούς της Περιφερειακής Ενότητας Ιωαννίνων που επλήγησαν από λειψυδρία το 2025.

Όπως ενημερώνει ο βουλευτής Πέλλας, Διονύσης Σταμενίτης, για την Περιφερειακή Ενότητα Πέλλας, δικαιούχοι της ενίσχυσης είναι οι παραγωγοί κερασιών, μήλων και βύσσινων, κυρίως της περιοχής της Βεγορίτιδας, οι οποίοι είχαν μείνει εκτός των αρχικών αποζημιώσεων του προανθικού παγετού του 2021 λόγω τεχνικών ζητημάτων (έπρεπε να αλλάξει η λέξη ΟΠΕΚΕΠΕ στο σχετικό ΦΕΚ).

Στην ίδια απόφαση προβλέπεται και η ενίσχυση για τους παραγωγούς ρυζιού στην Επικράτεια, λόγω ζημιών που υπέστησαν ως άμεσο επακόλουθο των δυσμενών καιρικών συνθηκών κατά το έτος 2025.

Παράλληλα, το επόμενο διάστημα αναμένεται και η έκδοση της σχετικής Κοινής Υπουργικής Απόφασης για τη δρομολόγηση της καταβολής των αποζημιώσεων που αφορούν το προανθικό του 2025.

Όπως αναφέρει ο βουλευτής κ. Σταμενίτης, «η υπογραφή της Κοινής Υπουργικής Απόφασης σηματοδοτεί την ολοκλήρωση μιας προσπάθειας για την αποκατάσταση μιας εκκρεμότητας που παρέμενε από τον καταστροφικό παγετό της Άνοιξης του 2021. Από την πρώτη στιγμή είχαμε δεσμευθεί απέναντι στους παραγωγούς που είχαν εξαιρεθεί από τις αρχικές πληρωμές ότι θα εξαντλήσουμε κάθε δυνατότητα ώστε να βρεθεί λύση για τα κενά που είχε δημιουργήσει η αρχική ΚΥΑ, ανοίγοντας τον δρόμο για την καταβολή των ενισχύσεων. Σύμφωνα με τον προγραμματισμό που υπάρχει σήμερα οι πληρωμές εκτιμάται ότι θα πραγματοποιηθούν προς τα τέλη Αυγούστου, προκειμένου να ολοκληρωθούν οι προβλεπόμενες τεχνικές διαδικασίες εφαρμογής της ΚΥΑ».

Ανακοίνωση του ΥπΑΑΤ

Μετά από μια καλλιεργητική περίοδο που χαρακτηρίστηκε από χαμηλές αποδόσεις, υποβαθμισμένη ποιότητα και τιμές που δεν κάλυψαν το κόστος παραγωγής, ο Αγροτικός Σύλλογος Κομοτηνής «Σπάρτακος» ζητά με αίτημά του προς το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων τη χορήγηση ενίσχυσης de minimis ανά στρέμμα για τους παραγωγούς χειμερινών σιτηρών της Ροδόπης.

Το ζήτημα αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα για την τοπική αγροτική οικονομία, καθώς, σύμφωνα με την εκτίμηση του προέδρου του Συλλόγου, στον νομό Ροδόπης καλλιεργούνται περίπου 250.000 έως 300.000 στρέμματα με σιτάρι.

Όπως εξηγεί στον ΑγροΤύπο ο κ. Νίκος Μποτρότσος, η φετινή καλλιεργητική περίοδος άφησε τη μεγάλη πλειονότητα των παραγωγών χωρίς ουσιαστικό οικονομικό όφελος, καθώς οι χαμηλές αποδόσεις, η υποβαθμισμένη ποιότητα και οι χαμηλές τιμές δεν επέτρεψαν την κάλυψη του κόστους παραγωγής.

Χαμηλές αποδόσεις, προβλήματα ποιότητας και τιμές κάτω από το κόστος

Σύμφωνα με τον κ. Μποτρότσο, η φετινή εικόνα των χειμερινών σιτηρών επηρεάστηκε καθοριστικά από τις έντονες και παρατεταμένες βροχοπτώσεις του χειμώνα και τις υγρές συνθήκες που συνεχίστηκαν την άνοιξη. Σε ορισμένες περιπτώσεις, αγροτεμάχια πλημμύρισαν, με αποτέλεσμα τα σιτάρια να μην φυτρώσουν σχεδόν καθόλου, να εμφανίσουν προβληματικό φύτρωμα ή ακόμη και να καταστραφεί η καλλιέργεια. Η παρατεταμένη παρουσία νερού δυσχέρανε επίσης τη συνέχιση των καλλιεργητικών εργασιών και καθυστέρησε την εξέλιξη της καλλιέργειας.

Ακόμη όμως και στα χωράφια όπου τα φυτά φύτρωσαν κανονικά, η υπερβολική υγρασία επηρέασε την ανάπτυξή τους. Όπως περιγράφει, παρατηρήθηκαν καθυστέρηση της ανάπτυξης, κιτρίνισμα και έντονη καταπόνηση των φυτών, με συνέπεια τη μείωση των τελικών αποδόσεων. «Υπήρχαν χωράφια που ενώ φύτρωσαν κανονικά, οι αποδόσεις τους κυμάνθηκαν στα 250 με 300 κιλά το στρέμμα», επισημαίνει. Μόνο μια μειοψηφία αγροτεμαχίων έφτασε τα 400-500 κιλά ανά στρέμμα, χωρίς οι αποδόσεις αυτές να χαρακτηρίζουν τη γενική εικόνα της περιοχής. Πέρα από τη μείωση της ποσότητας, προβλήματα καταγράφηκαν και στην ποιότητα του προϊόντος. Σύμφωνα με τον ίδιο, οι μετρήσεις έδειξαν ότι η ποιότητα κυμάνθηκε από κακή έως μέτρια, χωρίς να καταγράφονται σιτάρια υψηλής ποιότητας.

Η εξέλιξη αυτή είχε άμεσο αντίκτυπο και στις συμφωνημένες τιμές. Παραγωγοί που είχαν συνάψει συμβόλαια με υψηλότερη τιμή, υπό την προϋπόθεση επίτευξης συγκεκριμένων ποιοτικών χαρακτηριστικών, δεν πληρώθηκαν τελικά αυτή την τιμή, καθώς οι μετρήσεις έδειξαν ότι η απαιτούμενη ποιότητα δεν επιτεύχθηκε. Όπως σημειώνει ο πρόεδρος του Συλλόγου, από την εικόνα που διαθέτει, ανάλογα προβλήματα ποιότητας καταγράφηκαν λόγω των βροχοπτώσεων και σε άλλες περιοχές της Βόρειας Ελλάδας.

Στην ήδη δύσκολη παραγωγική εικόνα προστέθηκε και η ιδιαίτερα χαμηλή τιμή παραγωγού, η οποία, σύμφωνα με τον ίδιο, διαμορφώνεται περίπου στα 20 λεπτά ανά κιλό. Με αποδόσεις της τάξης των 250-300 κιλών ανά στρέμμα, τα ακαθάριστα έσοδα φτάνουν περίπου τα 60 ευρώ ανά στρέμμα, όταν τα έξοδα κυμαίνονται, ανάλογα με τον καλλιεργητή, μεταξύ 70 και 100 ευρώ ανά στρέμμα. Ο συνδυασμός των χαμηλών αποδόσεων και της ιδιαίτερα χαμηλής τιμής παραγωγού οδήγησε τη μεγάλη πλειονότητα των παραγωγών σε αρνητικό οικονομικό αποτέλεσμα.

Το αίτημα για de minimis και το κενό στην κάλυψη των ζημιών

Μέσα σε αυτό το οικονομικό περιβάλλον, ο Α.Σ. Κομοτηνής «Σπάρτακος» αποφάσισε να υποβάλει αίτημα προς το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, ζητώντας τη χορήγηση ενίσχυσης de minimis ανά στρέμμα για τους παραγωγούς χειμερινών σιτηρών της Ροδόπης. Σύμφωνα με τον κ. Μποτρότσο, η πρωτοβουλία βασίζεται και στο γεγονός ότι αντίστοιχες ενισχύσεις έχουν χορηγηθεί σε άλλες περιπτώσεις καλλιεργειών, όπως το ρύζι και η μηδική. Στόχος είναι οι παραγωγοί να αποκτήσουν ένα εισόδημα που θα τους επιτρέψει να καλύψουν τις οικογενειακές και επιχειρηματικές τους υποχρεώσεις. «Το καλύτερο θα ήταν να υπάρξει πανελλαδική εφαρμογή, γιατί η χαμηλή τιμή αφορά όλους τους παραγωγούς. Εμείς όμως εκπροσωπούμε τη Ροδόπη και διεκδικούμε αυτή την ενίσχυση για τους παραγωγούς του νομού μας», σημειώνει.

Το αίτημα έχει αποσταλεί στους αιρετούς της περιοχής, μεταξύ των οποίων οι τοπικοί βουλευτές και εκπρόσωποι της αυτοδιοίκησης, και έχει μεταφερθεί στο Υπουργείο, από το οποίο ο Σύλλογος αναμένει επίσημη απάντηση. Όπως διευκρινίζει, οι τοπικοί αιρετοί δεν είναι αρμόδιοι για την τελική απόφαση, μπορούν όμως να προωθήσουν το αίτημα και να ασκήσουν πίεση προς το Υπουργείο για τη χορήγηση της ενίσχυσης.

Αναφερόμενος στο ισχύον πλαίσιο αποζημιώσεων, ο κ. Μποτρότσος εξηγεί ότι ο κανονισμός του ΕΛΓΑ καλύπτει συγκεκριμένα ζημιογόνα καιρικά φαινόμενα. Για την περιοχή έχει εκδοθεί αναγγελία, η οποία αφορά κυρίως αγροτεμάχια όπου το νερό λίμνασε, τα σιτάρια δεν φύτρωσαν ή η καλλιέργεια καταστράφηκε.

Οι περιπτώσεις έντονης ή ολοκληρωτικής καταστροφής αφορούν, όπως σημειώνει, περιορισμένο αριθμό αγροτεμαχίων. Το ευρύτερο πρόβλημα για την πλειονότητα των παραγωγών είναι η σημαντική μείωση των αποδόσεων, η οποία, σύμφωνα με τον ίδιο, δεν καλύπτεται από τον ισχύοντα κανονισμό του ΕΛΓΑ. Ως αποτέλεσμα, μεγάλο μέρος των παραγωγών αντιμετωπίζει σημαντική απώλεια εισοδήματος χωρίς να καλύπτεται από το υφιστάμενο πλαίσιο αποζημιώσεων.

Τρία συνεχόμενα δύσκολα χρόνια για τις αροτραίες καλλιέργειες

Ο πρόεδρος του Συλλόγου επισημαίνει ότι η φετινή κατάσταση δεν αποτελεί μεμονωμένο περιστατικό, αλλά έρχεται να προστεθεί σε μια δύσκολη περίοδο περίπου τριών ετών για τις εκτατικές καλλιέργειες της περιοχής, κατά την οποία οι παραγωγοί βρέθηκαν αντιμέτωποι με προβληματικές παραγωγικές χρονιές, χαμηλές τιμές και σημαντική αύξηση του κόστους παραγωγής. Όπως αναφέρει, σε σύγκριση με τα προηγούμενα χρόνια, το συνολικό κόστος καλλιέργειας έχει αυξηθεί περίπου κατά 35%, ενώ σήμερα το κόστος παραγωγής του σιταριού υπολογίζεται περίπου στα 25 λεπτά ανά κιλό, τη στιγμή που η τιμή παραγωγού διαμορφώνεται περίπου στα 20 λεπτά ανά κιλό. Η πίεση αυτή οδήγησε αρκετούς παραγωγούς να περιορίσουν τη συμμετοχή τους σε πιο δυναμικές καλλιέργειες, όπως το βαμβάκι και το καλαμπόκι, και να στραφούν περισσότερο στα χειμερινά σιτηρά.

Η επιλογή αυτή έγινε με την προσδοκία χαμηλότερου και περισσότερο διαχειρίσιμου κόστους παραγωγής. «Πήγαμε στα χειμερινά σιτηρά γνωρίζοντας ότι το εισόδημα θα είναι μειωμένο. Αυτό που δεν γνωρίζαμε ήταν ότι όχι μόνο θα είναι μειωμένο, αλλά θα μπούμε και μέσα», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Όσον αφορά το κόστος παραγωγής, ο κ. Μποτρότσος επισημαίνει ότι μόνο για τη λίπανση απαιτούνται περίπου 30 ευρώ ανά στρέμμα, προκειμένου να επιτευχθεί μια ικανοποιητική παραγωγή. Το κόστος ηλεκτρικής ενέργειας παραμένει επίσης υψηλό. Ωστόσο, στα χειμερινά σιτηρά οι ανάγκες άρδευσης είναι περιορισμένες και, όπως αναφέρει, συνήθως απαιτείται μόνο ένα πότισμα. Για τον λόγο αυτό, το ενεργειακό κόστος ανά στρέμμα είναι μικρότερο από το κόστος της λίπανσης.

Η συρρίκνωση των σιτηρών και ο κίνδυνος εγκατάλειψης του επαγγέλματος

Ο κ. Μποτρότσος εκφράζει έντονο προβληματισμό για τη βιωσιμότητα των αγροτικών εκμεταλλεύσεων και το μέλλον των αροτραίων καλλιεργειών στην περιοχή. Ακόμη και σε αυτή τη μειοψηφία αγροτεμαχίων, το οικονομικό αποτέλεσμα ήταν, σύμφωνα με τον ίδιο, είτε μηδενικό είτε περιορίστηκε σε μόλις 10-20 ευρώ ανά στρέμμα.

Για έναν μέσο παραγωγό που καλλιεργεί περίπου 100 στρέμματα σιτηρών, το οικονομικό αποτέλεσμα από τη συγκεκριμένη καλλιέργεια περιορίζεται, σύμφωνα με τον ίδιο, περίπου στα 1.000 ευρώ. «Τι επιχείρηση να κρατήσεις και τι οικογένεια να κρατήσεις με ένα εισόδημα χιλίων ευρώ;», διερωτάται, επισημαίνοντας ότι το ποσό αυτό δεν επαρκεί για την κάλυψη των πάγιων εξόδων της εκμετάλλευσης και των υποχρεώσεων, οι οποίες συνεχίζουν να τρέχουν.

Όπως εκτιμά, εάν η σημερινή κατάσταση συνεχιστεί, οι εκτάσεις με χειμερινά σιτηρά θα μειωθούν τα επόμενα χρόνια. «Το αμέσως επόμενο στάδιο από το να φύγεις από τα χειμερινά σιτηρά είναι να εγκαταλείψεις το επάγγελμα», τονίζει, εξηγώντας ότι τα χειμερινά σιτηρά αποτελούν για πολλούς παραγωγούς την τελευταία δυνατότητα διατήρησης ενός εισοδήματος από την αγροτική δραστηριότητα.

Τέλος, ο πρόεδρος αναφέρει ότι, οι παραγωγοί στράφηκαν στα χειμερινά σιτηρά αφού απομακρύνθηκαν από πιο δυναμικές καλλιέργειες, όπως το καλαμπόκι και το βαμβάκι. Αν υποχρεωθούν να περιορίσουν και τα σιτηρά, δεν θα υπάρχει, κατά την εκτίμησή του, κάποια άλλη άμεσα διαθέσιμη καλλιεργητική επιλογή. «Αν συνεχίσουν έτσι τα πράγματα, θα δούμε χωράφια παρατημένα τα επόμενα χρόνια», προειδοποιεί.

Παγωμένη παραμένει η εγχώρια αγορά στο σκληρό σιτάρι, με παραγωγούς και συνεταιρισμούς να έχουν αποθηκεύσει την φετινή σοδειά τους και να περιμένουν τις εξελίξεις.

Οι έμποροι δεν δείχνουν ενδιαφέρον για αγορές, ενώ οι παραγωγοί αναμένουν μια άνοδο των τιμών που να τους καλύψει το φετινό υψηλό κόστος καλλιέργειας.

Συμφωνία είχαμε στον πρόσφατο διαγωνισμό (16/7) για την πώληση 17.000 τόνων σκληρού σιταριού φετινής εσοδείας (2026), που έκανε ο Αγροτικός Συνεταιρισμός Δημητριακών Ορεστιάδας «Η Ένωση». Η καλύτερη προσφορά ήταν στα 23,4 λεπτά το κιλό (234 ευρώ ο τόνος) επί του αυτοκινήτου στις αποθήκες του συνεταιρισμού της Ορεστιάδας. Αν αφαιρεθούν τα δύο λεπτά που κρατάει ο Συνεταιρισμός ο παραγωγός θα εισπράξει 21,4 λεπτά το κιλό. Όπως δήλωσε στον Αγροτύπο ο κ. Λάμπης Κουμπρίδης, πρόεδρος στον Αγροτικό Συνεταιρισμό Δημητριακών Ορεστιάδας «Η Ένωση», όποιος παραγωγός επιθυμεί να αφήσει ανοιχτή την τιμή και μπορεί να πληρωθεί προκαταβολή στα 15 λεπτά το κιλό και να περιμένει. Με ανοικτή τιμή έχουμε στον συνεταιρισμό περίπου 2.500 τόνους σκληρό σιτάρι. Αυτή την εβδομάδα όποιος παραγωγός θέλει να κλείσει τιμή είναι στα 20 λεπτά το κιλό. Κάθε εβδομάδα θα ανακοινώνεται νέα τιμή παραγωγού για το σιτάρι. Οι ανοικτές τιμές θα μείνουν μέχρι το τέλος Ιανουαρίου. Πάντως προβλέπω ότι θα συνεχιστεί αυτή η εικόνα της αγοράς και αν θα έχουμε κάποια άνοδο στις τιμές αναμένεται να γίνει το Νοέμβριο που θα έχουμε τι νέες σπορές.

Προκαταβολή 20 λεπτών το κιλό για το σκληρό σιτάρι σε όσους παραγωγούς το παρέδωσαν στα σιλό του συνεταιρισμού αποφάσισε το διοικητικό συμβούλιο του Αγροτικού Συνεταιρισμού Βόλου (ΕΒΟΛ). Ο κ. Στέφανος Διακομής, πρόεδρος του Αγροτικού Συνεταιρισμού Βόλου (ΕΒΟΛ), δηλώνει στον ΑγροΤύπο ότι μέσα στο πρώτο δεκαήμερο του Σεπτεμβρίου αναμένεται να προχωρήσει ο συνεταιρισμός σε διαγωνισμό για την πώληση 6.000 τόνων σκληρού σιταριού. Πάντως η εικόνα της αγοράς φέτος δεν είναι καλή για το σκληρό σιτάρι.

Από την πλευρά του ο κ. Γιάννης Κουκούτσης, πρόεδρος του Αγροτικού Συνεταιρισμού Πλατύκαμπου, αναφέρει στον ΑγροΤύπο ότι ο συνεταιρισμός ανακοίνωσε προκαταβολή για το σκληρό σιτάρι στα 20 λεπτά το κιλό. Υπάρχει φέτος μεγάλη απογοήτευση στους παραγωγούς που βλέπουν τόσο χαμηλές τιμές στην αγορά. Το εμπόριο είναι «παγωμένο» από την αρχή της καλλιεργητικής περιόδου και έχει φέρει μεγάλη αβεβαιότητα στους παραγωγούς. Ειδικά στις περιοχές που δεν είχαν καλά κιλά η κατάσταση είναι απογοητευτική. Ούτε τα 21,4 λεπτά το κιλό που είχαμε στο διαγωνισμό της Ορεστιάδας ικανοποιούν τους παραγωγούς. Θα έπρεπε φέτος με την αύξηση του κόστους καλλιέργειας η τιμή παραγωγού στο σκληρό να ήταν το λιγότερο στα 28 λεπτά το κιλό για να είχαν εισόδημα οι παραγωγοί.

Αίτημα για de minimis

O Αγροτικός Σύλλογος του Δήμου Κομοτηνής «Σπάρτακος» με έγγραφο που απέστειλε προς την περιφέρεια και τους τοπικούς βουλευτές ζητά να προωθήσουν το αίτημα για χορήγηση ενίσχυσης de minimis. Περιγράφοντας την κατάσταση και τις συνθήκες που διαμορφώθηκαν τη φετινή καλλιεργητική χρονιά για τους παραγωγούς σκληρού σίτου του νομού ο Σύλλογος εξηγεί πως οι έντονες και παρατεταμένες βροχοπτώσεις κατά τους χειμερινούς μήνες επηρέασαν σημαντικά την καλλιέργεια, με αποτέλεσμα σε πολλές περιοχές οι αποδόσεις να πέσουν ακόμη και στα 150 κιλά ανά στρέμμα, ενώ ο μέσος όρος του νομού διαμορφώνεται περίπου στα 300 κιλά ανά στρέμμα.

Την ίδια στιγμή, το κόστος παραγωγής αυξήθηκε περίπου κατά 35% σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια. Καύσιμα, λιπάσματα, φυτοπροστατευτικά, ανταλλακτικά, εργασίες καλλιέργειας και αλωνισμού επιβάρυναν σημαντικά τον παραγωγό. Όπως μεταφέρει ο Σύλλογος, με βάση τα πραγματικά δεδομένα της καλλιέργειας, το κόστος παραγωγής υπολογίζεται περίπου στα 25 λεπτά ανά κιλό.

Ωστόσο, οι παραγωγοί καλούνται να πουλήσουν το προϊόν τους με τιμές που διαμορφώνονται στα 20 λεπτά το κιλό. Αυτό σημαίνει ότι, ακόμη και όσοι είχαν φυσιολογικές αποδόσεις, πωλούν κάτω από το κόστος παραγωγής, ενώ όσοι επλήγησαν από τις καιρικές συνθήκες υφίστανται ακόμη μεγαλύτερη απώλεια εισοδήματος.

Παράλληλα τονίζει ότι «οι αποζημιώσεις του ΕΛΓΑ αφορούν συγκεκριμένες ζημιές που αναγνωρίζονται από τον Κανονισμό και δεν καλύπτουν τη συνολική απώλεια εισοδήματος που προκαλεί ο συνδυασμός χαμηλών αποδόσεων, αυξημένου κόστους και ιδιαίτερα χαμηλών τιμών».

Για τον λόγο αυτό ζητά από το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων η άμεση ενεργοποίηση ενίσχυσης ήσσονος σημασίας (de minimis) για τους παραγωγούς σκληρού σίτου του Νομού Ροδόπης.

Το αίτημά τους μετέφερε με αναφορά του στο υπουργείο ο βουλευτής, Ιλχάν Αχμέτ, τονίζοντας πως η Ροδόπη είναι «μια εξόχως αγροτική περιοχή της χώρας μας, με αγροτικό πληθυσμό και εξάρτηση από την αγροτική οικονομία και παραγωγή» και ζητώντας την ικανοποίηση του αιτήματος αυτών.

Τιμή στην Ιταλία

Μειωμένες σε σχέση με πέρσι παραμένουν οι τιμές στο σκληρό σιτάρι στην Ιταλία.

Τον Ιούλιο του 2026, οι τιμές για το σκληρό σιτάρι στο χρηματιστήριο της Φότζια παραμένουν σε χαμηλά επίπεδα γύρω στα 276,50 ευρώ ο τόνος.

Στις 22 Ιουλίου, η τιμή στο βιολογικό σκληρό σιτάρι στο χρηματιστήριο της Φότζια κυμαινόταν από 310 ευρώ ο τόνος (κατώτερη) έως 315 ευρώ ο τόνος (ανώτερη).

Σε μόλις δύο χρόνια, η τιμή του σκληρού σιταριού έχει μειωθεί από περίπου 0,35 ευρώ το κιλό στα 0,27 ευρώ το κιλό, που είναι σήμερα, πολύ κάτω από το κόστος παραγωγής, σύμφωνα με την ιταλική αγροτική οργάνωση Coldiretti. Οι χαμηλές τιμές θέτουν σε κίνδυνο την οικονομική επιβίωση χιλιάδων ιταλικών αγροκτημάτων, τονίζει η ιταλική οργάνωση.

Η παγκόσμια παραγωγή σιτηρών, κατά την περίοδο 2026/2027, προβλέπεται να μειωθεί σε 2,42 δισεκατομμύρια τόνους, μειωμένη κατά 69 εκατομμύρια τόνους ή 2,7%, σε σχέση με την ρεκόρ συγκομιδή που είχε σημειωθεί την προηγούμενη σεζόν.

Παρόλα αυτά, θα εξακολουθεί να είναι η δεύτερη μεγαλύτερη συγκομιδή σιτηρών που έχει καταγραφεί ποτέ, σύμφωνα με το Διεθνές Συμβούλιο Σιτηρών (IGC).

Η παγκόσμια παραγωγή καλαμποκιού προβλέπεται να φτάσει τους 1,306 δισεκατομμύρια τόνους, μειωμένη κατά 37 εκατομμύρια τόνους από την προηγούμενη σεζόν.

Η παραγωγή σιταριού αναμένεται να μειωθεί κατά 23 εκατομμύρια τόνους σε 821 εκατομμύρια τόνους.

Σε σύγκριση με την έκθεση του Ιουνίου, οι προβλέψεις της IGC και για τις δύο καλλιέργειες παραμένουν σε μεγάλο βαθμό αμετάβλητες.

Πάντως παρά τη χαμηλότερη παραγωγή, η παγκόσμια κατανάλωση σιτηρών αναμένεται να φτάσει σε νέο ιστορικό υψηλό. Υποστηριζόμενη από την ισχυρή ζήτηση, τα παγκόσμια αποθέματα προβλέπεται να μειωθούν, κατά 26 εκατομμύρια τόνους, φτάνοντας στους 610 εκατομμύρια τόνους.

Το παγκόσμιο εμπόριο σιτηρών το 2026/27 προβλέπεται να φτάσει τους 450 εκατομμύρια τόνους, μειωμένο κατά 17 εκατομμύρια τόνους από την προηγούμενη σεζόν. Η μείωση του εμπορίου αποδίδεται από το IGC κυρίως στις μειωμένες εξαγωγές σιταριού και κριθαριού προς τη Μέση Ανατολή, τη Βόρεια Αφρική και αρκετές χώρες της Ασίας.

Από την άλλη οι τιμές των σιτηρών σκαρφάλωσαν στο υψηλότερο επίπεδο των τελευταίων τριών ετών, καθώς τα κύματα καύσωνα και οι κλιμακούμενες επιθέσεις στη Μαύρη Θάλασσα απείλησαν να διαταράξουν το παγκόσμιο εμπόριο σιτηρών, αναζωπυρώνοντας ανησυχίες για τον πληθωρισμό των τροφίμων, ο οποίος έχει επίσης τροφοδοτηθεί από τη σύγκρουση μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν.

Το κόστος ενέργειας έχει επίσης αυξηθεί, καθώς οι εντάσεις στη Μέση Ανατολή αυξάνονται, ενώ από την άλλη συγκομιδή σιτηρών στην Ευρώπη πλήττεται από τους συνεχόμενους καύσωνες.

Ταυτόχρονα, οι τιμές του σιταριού συνεχίζουν να αυξάνονται καθώς η Ρωσία και η Ουκρανία εντείνουν τις επιθέσεις η μία στους εξαγωγικούς διαδρόμους της άλλης, διαταράσσοντας τις αποστολές σιτηρών στο αποκορύφωμα της περιόδου συγκομιδής.

Τα συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης σιταριού στο Σικάγο συνέχισαν το ράλι τους την Πέμπτη, φτάνοντας στο υψηλότερο επίπεδο των τελευταίων δύο ετών, μετά την άνοδο άνω του 4% στην προηγούμενη συνεδρίαση.

Όσον αφορά την σόγια αναμένεται να ακολουθήσουν την αντίθετη τάση.

Η παγκόσμια παραγωγή σόγιας προβλέπεται να φτάσει τα 441 εκατομμύρια τόνους, σημειώνοντας αύξηση 10 εκατομμυρίων τόνων σε ετήσια βάση, κυρίως λόγω των μεγαλύτερων παραγωγών στη Βραζιλία και τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Η παγκόσμια κατανάλωση σόγιας προβλέπεται να φτάσει τα 445 εκατομμύρια τόνους, ενώ το εμπόριο σόγιας θα αυξηθεί, κατά 2%, λόγω της ισχυρότερης ζήτησης από τις ασιατικές χώρες.

Όσον αφορά τις παγκόσμιες εξαγωγές σόγιας αυξήθηκαν, χάρη στις ισχυρές προμήθειες από την Αργεντινή, τη Βραζιλία και τις ΗΠΑ. Οι εξαγωγές σόγιας από αυτές τις χώρες έφτασαν συνολικά στους 6,8 εκατομμύρια τόνους τον μήνα Ιούνιο, ξεπερνώντας τις εξαγωγές της αντίστοιχης περσινής περιόδου (5,88 εκατομμύρια τόνοι).

Η Αργεντινή αντιπροσώπευε τους μεγαλύτερους όγκους με εξαγωγές 2,7 εκατομμύρια τόνους (από 2,59 εκατομμύρια τόνους πέρσι), ενώ ακολουθούν η Βραζιλία με 2,51 εκατομμύρια τόνους (από 1,84 εκατομμύρια τόνους πέρσι) και οι Ηνωμένες Πολιτείες με 1,49 εκατομμύρια τόνους (από 1,32 εκατομμύρια τόνους πέρσι).

Επίσης οι παγκόσμιες εξαγωγές σογιάλευρου αυξήθηκαν σημαντικά, την περίοδο Απρίλιο έως Ιούνιο του τρέχοντος έτους, μετά από επιβράδυνση που είχαμε στο πρώτο τρίμηνο του 2026, φτάνοντας τους 20,3 εκατομμύρια τόνους, κατά 12% υψηλότερες σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο πέρσι.

Τα συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης σόγιας στο Σικάγο ανέβηκαν σε υψηλό δύο ετών την Πέμπτη (23/7/2026). 

Μεγάλη ανησυχία προκαλείται από τις πρόσφατες ρωσικές επιθέσεις σε πλοία στο λιμάνι της Οδησσού και στα άλλα λιμάνια της χώρας, οι οποίες έχουν ουσιαστικά σταματήσει τις θαλάσσιες εξαγωγές για το ουκρανικό καλαμπόκι.

Τόσο η Ρωσία όσο και η Ουκρανία είναι σημαντικοί εξαγωγείς σιτηρών και η αναζωπύρωση της βίας σε αυτή τη διαδρομή έχει προκαλέσει ανησυχίες σχετικά με τον εφοδιασμό από τα λιμάνια της Μαύρης Θάλασσας.

Η Ουκρανία είναι ο τέταρτος μεγαλύτερος εξαγωγέας καλαμποκιού στον κόσμο, αντιπροσωπεύοντας περίπου το 11% των παγκόσμιων εξαγωγών καλαμποκιού, έχει χάσει περίπου το ένα τρίτο της ικανότητάς της να εξάγει μέσω των λιμανιών της στη Μαύρη Θάλασσα, λόγω των ρωσικών επιθέσεων.

Η Coceral (Ευρωπαϊκή Ένωση Εμπόρων Δημητριακών) μείωσε την πρόβλεψή της για τη σοδειά καλαμποκιού σε ΕΕ και Ηνωμένο Βασίλειο από 57,2 εκατ. τόνους σε 52,7 εκατ. τόνους. Η ΕΕ είναι καθαρός εισαγωγέας του προϊόντος, πράγμα που σημαίνει ότι το έλλειμμα θα μπορούσε να αυξήσει τη ζήτηση για φορτία από προμηθευτές όπως η Ουκρανία και Βραζιλία.

Παράλληλα, η διεθνής αγορά συνεχίζει να παρακολουθεί τις καιρικές συνθήκες, τόσο στην Ευρώπη όσο και στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Η ξηρασία και οι καύσωνες έχουν πλήξει το τελευταίο διάστημα την Γαλλία. Η νέα σοδειά του γαλλικού καλαμποκιού προβλέπεται ότι θα κυμανθεί στα 8,9-9,5 εκατομμύρια τόνους, ποσότητα που είναι μειωμένη σε σχέση με την περασμένη σεζόν.

Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα τα συμβόλαια καλαμποκιού στο χρηματιστήριο του Euronext, στο Παρίσι, να φτάσουν έως και 256,5 ευρώ ανά τόνο, το υψηλότερο επίπεδό τους από τις 28 Μαΐου, παρατείνοντας ένα ράλι που διαρκεί πλέον επτά συνεχόμενες εβδομάδες.

Την ίδια στιγμή το Υπουργείο Γεωργίας των ΗΠΑ (USDA), στην πρόσφατη έκθεσή του, αύξησε την πρόβλεψή του για τις εισαγωγές καλαμποκιού στην ΕΕ, κατά 3 εκατομμύρια τόνους, φτάνοντας τους 22,5 εκατομμύρια τόνους.

Στις ΗΠΑ, η προσοχή επικεντρώνεται στις αναφορές για την κατάσταση των καλλιεργειών μετά από ακραία ζέστη σε βασικές περιοχές καλλιέργειας καλαμποκιού. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα τα συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης καλαμποκιού στο Σικάγο να έχουν άνοδο κατά σχεδόν 2%.

Στην άνοδο των τιμών έπαιξαν ρόλο και οι εκτιμήσεις από το USDA ότι τα αποθέματα καλαμποκιού στις ΗΠΑ μειώθηκαν, κατά περίπου 125 εκατομμύρια μπούσελ, σε σχέση με τον προηγούμενο μήνα, λόγω των ισχυρότερων εξαγωγών προς την Ευρωπαϊκή Ένωση, τη Μέση Ανατολή και την Αφρική.

Αν παραμείνει σε αυτά τα επίπεδα η παγκόσμια ζήτηση και σε συνδιασμό με την μείωση των αποθεμάτων καλαμποκιού, εκτιμάται από το USDA ότι θα παραμείνουν οι διεθνείς τιμές στα τρέχοντα επίπεδα μέχρι το τέλος του έτους.

Συμφωνία είχαμε στο διαγωνισμό για την πώληση 17.000 τόνων σκληρού σιταριού φετινής εσοδείας (2026), που έκανε, την Πέμπτη (16/7), ο Αγροτικός Συνεταιρισμός Δημητριακών Ορεστιάδας «Η Ένωση».

Η καλύτερη προσφορά ήταν στα 23,4 λεπτά το κιλό (234 ευρώ ο τόνος) επί του αυτοκινήτου στις αποθήκες της ΕΝΩΣΗΣ Ορεστιάδας. Αν αφαιρεθούν τα δύο λεπτά που κρατάει ο Συνεταιρισμός ο παραγωγός θα εισπράξει 21,4 λεπτά το κιλό.

Όπως δήλωσε στον Αγροτύπο ο κ. Λάμπης Κουμπρίδης, πρόεδρος στον Αγροτικό Συνεταιρισμό Δημητριακών Ορεστιάδας «Η Ένωση», η συμφωνία έγινε με τα εκκοκκιστήρια Μάρκου που έδωσαν την υψηλότερη τιμή.

Όποιος παραγωγός επιθυμεί να αφήσει ανοιχτή την τιμή, επειδή αναμένει ότι θα ανέβει και άλλο, μπορεί να παίρνει προκαταβολή στα 15 λεπτά το κιλό και να περιμένει, αλλιώς πουλάει άμεσα και πληρώνεται με 21,4 λεπτά το κιλό για αυτή την εβδομάδα.

Κάθε εβδομάδα θα ανακοινώνεται νέα τιμή παραγωγού για το σιτάρι. Οι ανοικτές τιμές θα μείνουν μέχρι το τέλος Ιανουαρίου. 

Χωρίς προβλήματα εξελίσσεται η καλλιέργεια καλαμποκιού και αυτό οφείλεται στις καλές καιρικές συνθήκες. Είμαστε στο στάδιο της γονιμοποίησης και δεν έχουμε υψηλές θερμοκρασίες, με αποτέλεσμα να υπάρχει μια καλή εικόνα στην καλλιέργεια.

Οι παραγωγοί πάντως ζητούν από το ΥπΑΑΤ να μην ισχύσουν οι περιορισμοί των εκτάσεων για τη συνδεδεμένη στο καλαμπόκι. Υπενθυμίζεται πως με βάση την ΥΑ (ΦΕΚ 5458/Β'/2023) η συνδεδεμένη ενίσχυση στο καλαμπόκι πληρώνεται μόνο σε εκτάσεις που βρίσκονται «σε περιοχές με υδατικά συστήματα των οποίων τα ύδατα είναι σε καλή κατάσταση από ποσοτικής και ποιοτικής πλευράς».

Φέτος η συνδεδεμένη κυμάνθηκε κοντά στο ανώτερο όριο των 62 ευρώ το στρέμμα. Ο ετήσιος προϋπολογισμός της παρέμβασης ανέρχεται στα 42.350.000 ευρώ. Τα χρήματα είναι πολλά και όπως αναφέρουν είναι άδικο να μην τα εισπράττουν όλες οι περιοχές της χώρας.

Όσον αφορά τις τιμές, αυτή την εποχή τα εισαγόμενα καλαμπόκια (Βουλγαρία, Ουκρανία κ.α.) έχουν τιμή παραδοτέα στα 24 λεπτά το κιλό. Τα ελληνικά καλαμπόκια κινούνται στα 25 λεπτά το κιλό συν τα μεταφορικά.

Ο κ. Άγγελος Στρατάκης, παραγωγός από το Αμύνταιο της Φλώρινας, αναφέρει στον ΑγροΤύπο ότι αυτή την εποχή είμαστε στο τελείωμα της ανθοφορίας και πάμε για το γέμισμα. Μέχρι στιγμής οι καιρικές συνθήκες έχουν βοηθήσει και φαίνεται να εξελίσσεται καλά η γονιμοποίηση. Αυτό που δεν θέλουμε αυτή την εποχή είναι να υπάρξουν καύσωνες και δυνατοί νοτιάδες (λίβας). Φέτος είχαμε μεγάλη αύξηση του κόστους λόγω των υψηλών τιμών στα λιπάσματα (ουρία κ.α.). Περιμένουμε να μας πληρώσουν την ενίσχυση του 15% της καθαρής αξίας των παραστατικών αγοράς μέχρι τα τέλη του μήνα. Ακόμη ζητάμε να έχουμε ενιαίο συντελεστή ΦΠΑ στις αγορές και στις πωλήσεις που κάνουμε. Αυτή την στιγμή πουλάμε το καλαμπόκι με 6% ΦΠΑ και αγοράζουμε τα εφόδια με 13%. Ακόμη οι παραγωγοί καλαμποκιού ζητούν να γίνει προαιρετική η πληρωμή των ασφαλιστικών εισφορών στον ΕΛΓΑ. Ασχολούμε με την συγκεκριμένη καλλιέργεια εδώ και πολλά χρόνια και ουδέποτε δεν έχω αποζημιωθεί για ζημιές στην καλλιέργεια από τον ΕΛΓΑ.

Ο κ. Αστέριος Τζιόλας, παραγωγός από την Λάρισα, αναφέρει στον ΑγροΤύπο ότι η καλλιέργεια εξελίσσεται ομαλά και χωρίς μεγάλα προβλήματα και τώρα είμαστε στα γεμίσματα. Η λίπανση έχει ολοκληρωθεί και όσοι κάνουν ενσίρωμα θα κάνουν ποτίσματα μέχρι τα τέλη του Ιουλίου. Οι κοπές καλαμποκιού που θα πάει για ενσιρώματα θα ξεκινήσει από αρχές Αυγούστου. Όσοι θέλουν να κάνουν συγκομιδή καλαμποκιού για καρπό (σπυρί) θα κάνουν ακόμη δύο ποτίσματα. Πάντως το κόστος έχει αυξηθεί και ειδικά στα καύσιμα, με τις τιμές του πετρελαίου να κυμαίνονται σε υψηλά επίπεδα. Από την άλλη δεν έχουμε καμιά ενημέρωση για τις τιμές.

Ο κ. Νίκος Τσεπετονίδης, από την Ηράκλεια Σερρών, αναφέρει στον ΑγροΤύπο ότι τα καλαμπόκια φέτος έχουν μια πολύ καλή εικόνα. Οι καιρικές συνθήκες ήταν ιδανικές για την καλλιέργεια και αναμένουμε καλές αποδόσεις. Στα ποτίσματα αυτή την εποχή είμαστε στο 4 με 5 χέρι. Τα ενσιρώματα θα ξεκινήσουν από αρχές Αυγούστου. Πονοκέφαλος για τους παραγωγούς είναι η απότομη αύξηση στις τιμές του πετρελαίου. Πριν από 10 ημέρες έκανα γέμισμα με τιμή στα 1,53 ευρώ το λίτρο. Όταν σταμάτησε η επιδότηση στο πετρέλαιο (16 λεπτά το λίτρο) η τιμή έφτασε στα 1,80 ευρώ το λίτρο. Αυτό επίσης που προβληματίζει τους παραγωγούς είναι ότι δεν έχουμε τιμές ούτε για ενσίρωμα ούτε για καρπό.

Ο κ. Χρήστος Παλαιολόγος, παραγωγός και πρόεδρος ΤΟΕΒ Μυρτουντίων στην Ηλεία, τονίζει στον ΑγροΤύπο ότι η καλλιέργεια είναι σε πολύ καλή κατάσταση. Αυτή την περίοδο είμαστε στο γαλάκτωμα και αν δεν έχουμε καύσωνες τον Ιούλιο αναμένεται να έχουμε καλές αποδόσεις. Το θέμα είναι να έχουμε φέτος μια καλή τιμή παραγωγού γιατί το κόστος είναι πολύ αυξημένο. Για να έχει ένα εισόδημα ο παραγωγός καλαμποκιού θα πρέπει να έχει αποδόσεις πάνω από 1.500 κιλά ανά στρέμμα και να πιάσει μια τιμή γύρω στα 30 λεπτά το κιλό. Μετά από τις 15 Αυγούστου αναμένεται να ξεκινήσει η συγκομιδή και θα πρέπει να φροντίσει το κράτος εκείνη την εποχή να μην «πλημμυρίσει η αγορά» από εισαγόμενο καλαμπόκι για να υπάρξει καλή ζήτηση. Τα τελευταία χρόνια πάντως έχουμε πολύ χαμηλές τιμές στο καλαμπόκι.

Διεθνή αγορά

Η διεθνή αγορά καλαμποκιού την προηγούμενη εβδομάδα είχε μια άνοδο των τιμών λόγω των αυξημένων προβλημάτων στις θαλάσσιες μεταφορές στην περιοχή της Μαύρης Θάλασσας και των βομβαρδισμών σε λιμάνια και πλοία.

Στις ΗΠΑ η έκθεση του Ιουλίου, που εξέδωσε το Υπουργείο Γεωργία (USDA), κάνει λόγω για μείωση των τελικών αποθεμάτων καλαμποκιού λόγω αυξημένων προσδοκιών για ενίσχυση των εξαγωγών εξαιτίας μιας αυξημένης ζήτησης.

Η ευρωπαϊκή αγορά έκλεισε επίσης σε θετικό έδαφος εξαιτίας των καιρικών συνθηκών (υψηλές θερμοκρασίες) στις κύριες χώρες παραγωγής, που προβλέπεται να επηρεάσουν αρνητικά τις αποδόσεις της καλλιέργειας στην ΕΕ.

Όσον αφορά την Ουκρανία, κατά το πρώτο 10ήμερο του Ιουλίου, οι εξαγωγές καλαμποκιού ανήλθαν σε 488.000 τόνους, με τους κύριους αγοραστές να είναι η Τουρκία, η Ιταλία, το Βέλγιο, η Ολλανδία και η Ισπανία. Οι τιμές για τα περσινά αποθέματα παρουσίασαν μια αύξηση και κυμάνθηκαν στα 185 ευρώ ο τόνος στο λιμάνι της Οδησσού και στα 171,83 ευρώ ο τόνος, παράδοση στον μεταφορέα, στις περιοχές της δυτικής Ουκρανίας. 

Το Υπουργείο Γεωργίας των ΗΠΑ (USDA) δημοσίευσε, τον Ιούλιο, τις προβλέψεις για την παγκόσμια παραγωγή καλαμποκιού, τις εξαγωγές και τα τελικά αποθέματα για το οικονομικό έτος 2026/2027.

Το USDA μείωσε την πρόβλεψή του για την παγκόσμια παραγωγή, αλλά αύξησε την εκτίμησή του για τις εξαγωγές καλαμποκιού το οικονομικό έτος 2026/27 σε σύγκριση με την προηγούμενη έκθεση του Ιουνίου.

Σύμφωνα με τις προβλέψεις του Ιουλίου, η παγκόσμια παραγωγή καλαμποκιού για το 2026/2027 θα είναι σε 1.297,09 εκατομμύρια τόνοι, περίπου 3,29 εκατομμύρια τόνοι λιγότεροι από ό,τι προέβλεπε τον Ιούνιο. Η μείωση αυτή οφείλεται στις καιρικές συνθήκες με τις υψηλές θερμοκρασίες.

Οι παγκόσμιες εξαγωγές εκτιμώνται σε 209,88 εκατομμύρια τόνους (αυξημένες κατά 2,27 εκατομμύρια τόνους) και τα τελικά αποθέματα προβλέπεται να ανέλθουν σε 275,26 εκατομμύρια τόνοι (μείωση κατά 5,96 εκατομμύρια τόνοι).

Η εκτίμηση για την παραγωγή καλαμποκιού στην Ουκρανία παρέμεινε αμετάβλητη στους 30 εκατ. τόνους. Το USDA επίσης δεν αναθεώρησε την πρόβλεψη για τις ουκρανικές εξαγωγές και κάνει λόγο για 23 εκατ. τόνους, ενώ τα τελικά αποθέματα εκτιμά ότι θα ανέλθουν σε 2,06 εκατ. τόνους.

Για τις ΗΠΑ, η πρόβλεψη για την παραγωγή καλαμποκιού αναφέρει μια παραγωγή που θα κυμανθεί σε 406,42 εκατ. τόνους. Οι Αμερικάνικες εξαγωγές προβλέπεται να φτάσουν τους 81,28 εκατομμύρια τόνους, ενώ τα τελικά αποθέματα προβλέπεται να κυμανθούν σε 45,46 εκατομμύρια τόνους.

Η Βραζιλία αναμένεται να έχει μια παραγωγή καλαμποκιού το 2026/2027 στους 139 εκατ. τόνους. Οι βραζιλιάνικες εξαγωγές καλαμποκιού για την φετινή εμπορική περίοδο αναμένεται να ανέλθουν σε 44 εκατ. τόνους, ενώ τα τελικά αποθέματα στο τέλος της περιόδου θα φτάσουν στους 11,10 εκατ. τόνους.

Η Αργεντίνη αναμένεται φέτος να έχει μια παραγωγή καλαμποκιού στους 55 εκατ. τόνους, με τις εξαγωγές να ανέρχονται σε 38 εκατ. τόνους, ενώ τα τελικά αποθέματα σε 4 εκατ. τόνους.

Η Ρωσία αναμένεται φέτος να έχει μια παραγωγή καλαμποκιού στους 15,8 εκατ. τόνους, με τις εξαγωγές να ανέρχονται σε 4 εκατ. τόνους, ενώ τα τελικά αποθέματα σε 11,10 εκατ. τόνους.

Η Νότια Αφρική αναμένεται φέτος να έχει μια παραγωγή καλαμποκιού στους 16,5 εκατ. τόνους, με τις εξαγωγές να ανέρχονται σε 2,20 εκατ. τόνους, ενώ τα τελικά αποθέματα σε 2,63 εκατ. τόνους.

Για την Ευρωπαϊκή Ένωση το USDA προβλέπει μια συνολική παραγωγή καλαμποκιού που θα ανέλθει σε 57,5 εκατ. τόνους, με τις εξαγωγές να ανέρχονται σε 1,90 εκατ. τόνους, ενώ τα τελικά αποθέματα σε 5,38 εκατ. τόνους.

Ο πρώτος διαγωνισµός σιτηρών της φετινής χρονιάς θα πραγματοποιηθεί, την Πέμπτη (16 Ιουλίου 2026), από τον Αγροτικό Συνεταιρισμό Δημητριακών Ορεστιάδας «Η Ένωση».

Ο διαγωνισμός θα αφορά 17.000 τόνους σκληρό σιτάρι (+/-10%) και 1.300 τόνους µαλακό σιτάρι (+/-10%), εσοδείας 2026.

Όπως αναφέρει ο συνεταιρισμός η ισχύς των προσφορών δεν θα πρέπει να είναι μικρότερη των πέντε εργάσιμων ημερών.

Οι προσφορές θα πρέπει να περιλαμβάνουν:

• Τιμή ανά κιλό για παράδοση στις εγκαταστάσεις του αγοραστή στην Περιφέρεια Ορεστιάδας ή για παράδοση επί πλοίου (FOB) στο λιμάνι Αλεξανδρούπολης,
• Χρόνο παραλαβής.

Ο τρόπος πληρωμής καθορίζεται να γίνει τοις μετρητοίς με την υπογραφή του σχετικού συμφωνητικού.

Οι αρμόδιοι του Συνεταιρισμού διευκρινίζουν ότι η προσφορά δεν συνεπάγεται αυτόματα και αποδοχή, καθώς διατηρούν το δικαίωμα να ζητήσουν βελτιώσεις των προσφορών αλλά και να κυρήξουν άγονο το διαγωνισμό.

Ο κ. Λάμπρος Κουμπρίδης, πρόεδρος του Αγροτικού Συνεταιρισμού Δημητριακών Ορεστιάδας «Η Ένωση», δηλώνει στον ΑγροΤύπο ότι ο αλωνισμός αυτή την εποχή βρίσκεται κοντά στην ολοκλήρωσή του. Περίπου το 95% της παραγωγής σιταριού στην περιοχή μας έχει συγκομιστεί.

Στις νοτιότερες και πρώιμες περιοχές της χώρας ο αλωνισμός του σκληρού σιταριού έχει πλέον ολοκληρωθεί, ενώ στα τελειώματα είναι στις βόρειες περιοχές.

Φέτος στα αλώνια οι παραγωγοί παρέδωσαν με ανοικτές τιμές, ενώ όσοι αποφάσισαν και έκλεισαν τιμή ήταν σε χαμηλά επίπεδα, γύρω από τα 18 λεπτά το κιλό.

Πάντως οι βιομηχανίες ζυμαρικών απορρόφησαν τις ποσότητες που είχαν υπογράψει στα συμβόλαια, με τιμή στα 24,5 λεπτά το κιλό, για σιτάρι όμως υψηλής ποιότητας και συγκεκριμένων προδιαγραφών.

Ο κ. Ιωάννης Μαργαριτίδης, παραγωγός και πρόεδρος της Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων Έβρου, αναφέρει στον ΑγροΤύπο ότι είχαμε προς τα τελειώματα στον αλωνισμό του σκληρού σιταριού. Φέτος αν και είχαμε καλές ποιότητες δεν είχαμε καλές αποδόσεις, που κυμάνθηκαν σε μέσο όρο στα 350 κιλά το στρέμμα. Επίσης είχαμε αυξημένο κόστος στην φυτοπροστασία και την λίπανση. Περιμέναμε φέτος κάποιες καλές τιμές αλλά οι έμποροι παραλαμβάνουν την σοδειά με ανοικτές τιμές. Όσοι παραγωγοί ζητούν προκαταβολή τους δίνουν 15 λεπτά το κιλό. Με αυτές τις τιμές δεν μπορεί να έχει εισόδημα ο παραγωγός και μέλλον η καλλιέργεια. Την ίδια στιγμή στην γειτονική Τουρκία - με χαμηλότερο κόστος καλλιέργειας - οι παραγωγοί σήμερα παραδίνουν το σκληρό σιτάρι με τιμή στα 30 λεπτά το κιλό και αν έχουν πιστοποιημένο σπόρο έχουν πριμ στα 6 λεπτά.

Ο κ. Νίκος Τούτουζας, παραγωγός σκληρού σιταριού από την Θήβα, αναφέρει στον ΑγροΤύπο ότι ο αλωνισμός έχει σχεδόν ολοκληρωθεί στην χώρα μας. Φέτος οι αποδόσεις κυμάνθηκαν σε μέτρια επίπεδα της τάξης των 500 κιλών. Είχαμε προβληματα στην ποιότητα με χαμηλά ποσοστά πρωτεΐνης (9 κατά μέσο όρο). Οι τιμές μέχρι σήμερα είναι ανοικτές και δεν φαίνεται να κυμανθούν φέτος σε καλά επίπεδα, κάτι που έχει φέρει μεγάλη απογοήτευση στους παραγωγούς, που φέτος είχαν να αντιμετωπίσουν μεγάλη αύξηση του κόστους. Αρκεί να σας αναφέρω ότι στην Ιταλία παραδοτέο στο λιμάνι το σκληρό είχε τιμή στα 23 λεπτά το κιλό.

Ο κ. Παναγιώτης Καλφούντζος, πρόεδρος Συνεταιρισμού Αγροτών Θεσσαλίας «ΘΕΣΓΗ», ο αλωνισμός έχει ολοκληρωθεί στην Θεσσαλία και ο συνεταιρισμός μας έχει αποθηκεύσει περίπου 8.000 τόνους σκληρού σιταριού. Στην περιοχή μας είχαμε καλές αποδόσεις, που θα μπορούσαν να ήταν ακόμη καλύτερες αν δεν είχαμε τις υψηλές θερμοκρασίες λίγο πριν τον αλωνισμό, που είχαν σαν αποτέλεσμα να μειωθεί το ειδικό βάρος. Κυμάνθηκαν από 400 έως 500 κιλά αλλά τα μέλη του συνεταιρισμού σε πολλές περιπτώσεις ξεπέρασαν τα 600 κιλά.

Η αγορά αυτή την περίοδο πάντως είναι επιφυλακτική στο να κλείσει τιμή. Οι μεγάλοι έμποροι αγοράζουν μόνο σιτάρι χωρίς προδιαγραφές (χαμηλής ποιότητας) με τιμή από 18 έως 19 λεπτά το κιλό. Για τη δεύτερη ποιότητα µε ειδικό βάρος 80 kg/hl, υαλώδη 80% και πρωτεΐνη 11,5 έως 12%, που είναι και η μεγαλύτερες ποσότητες στην χώρα μας δεν θέλουν οι έμποροι να κλείσουν τιμή αλλά περιμένουν τις εξελίξεις στη διεθνή αγορά. Το ίδιο ισχύει και για τα πολύ υψηλής ποιότητας σκληρά σιτάρια µε πρωτεΐνη 14%. 

Ο πρόεδρος του Αγροτικού Συνεταιρισμού Λαρισαίων Αγροτών, Φώτης Παπαδόπουλος, δήλωσε στον ΑγροΤύπο ότι φέτος είναι μια πολύ άσχημη χρονιά για τους παραγωγούς. Οι αποδόσεις κυμάνθηκαν σε μέτρια επίπεδα. Είχαμε κάποιες καλές ποιότητες αλλά στα περισσότερα χωράφια είχαμε προβλήματα. Πάντως το κόστος φέτος της καλλιέργειας είναι πολύ αυξημένο και περίμεναν οι παραγωγοί κάποιες καλές τιμές. Οι έμποροι όμως στα αλώνια παρέλαβαν με ανοικτές τιμές και οι προκαταβολές των 15 λεπτών είναι στην ουσία ψίχουλα για τον παραγωγό.  

Προκαταβολή 20 λεπτών το κιλό για το σκληρό σιτάρι σε όσους παραγωγούς παρέδωσαν στα σιλό του συνεταιρισμού ανακοίνωσε το διοικητικό συμβούλιο της Ένωσης Συνεταιρισμών Βόλου (ΕΒΟΛ). Ο συνεταιρισμός αναμένεται να κάνει διαγωνισμό για τις ποσότητες σιτηρών που έχει συγκεντρώσει για λογαριασμό των παραγωγών και στη συνέχεια θα γίνει η εκκαθάριση.

Σύμφωνα με τις πρόσφατες προβλέψεις της Κομισιόν, μειωμένη αναμένεται να είναι η παραγωγή σιτηρών στην ΕΕ, την φετινή περίοδο (2026/2027) και εκτιμά ότι θα ανέλθει στους 273,7 εκατομμύρια τόνους και επιστρέψει στον μέσο όρο της περασμένης 5ετίας.

Ωστόσο σε σχέση με πέρσι η παραγωγή αναμένεται να είναι μειωμένη, κατά  5,6%, μετά από μια χρονιά που είχαμε εξαιρετικά υψηλές αποδόσεις για το σιτάρι και το κριθάρι (την περσινή περίοδο 2024/2025).

Παρά την χαμηλότερη αναμενόμενη φετινή παραγωγή, τα υψηλά αρχικά αποθέματα της σεζόν 2026/2027 θα επιτρέψουν στην ΕΕ να διατηρήσει αυξημένες τις εξαγωγές σιταριού, ενώ οριακά προβλέπεται να αυξηθούν οι εισαγωγές σιτηρών στην Ευρώπη.

Σύμφωνα με την Κομισιόν, η ευρωπαϊκή κατανάλωση σιτηρών προβλέπεται να παραμείνει σε γενικές γραμμές σε σταθερά επίπεδα.

Ειδικότερα η κατανάλωση σιταριού προβλέπεται να φτάσει τους 102,8 εκατομμύρια τόνους (που αντιστοιχεί στο 70% των διαθέσιμων ποσοτήτων), ακολουθούμενη από το καλαμπόκι στους 76,8 εκατομμύρια τόνους (79%) και το κριθάρι στους 43,0 εκατομμύρια τόνους (78%).

Διαγωνισμός αγοράς σιταριού από Σαουδική Αραβία 

Η Γενική Αρχή Ασφάλειας Τροφίμων της Σαουδικής Αραβίας (GFSA) αγόρασε 661.000 τόνους σιταριού, σε διεθνή διαγωνισμό που πραγματοποιήθηκε την περασμένη εβδομάδα.

Σύμφωνα με τους όρους του διαγωνισμού η παράδοση των φορτίων έχει προγραμματιστεί για την περίοδο Σεπτεμβρίου - Οκτωβρίου του 2026 σε 11 ξεχωριστές παρτίδες.

Όπως αναφέρουν παράγονες από τη διεθνή αγορά, το σιτάρι θα προέρχεται από την ΕΕ, την περιοχή της Μαύρης Θάλασσας, τη Βόρεια και Νότια Αμερική και την Αυστραλία.

Οι μεγαλύτεροι όγκοι θα παραδοθούν στα λιμάνια της Τζέντα και του Γιανμπού.

Το λιμάνι της Τζέντας θα παραλάβει τέσσερα φορτία συνολικού ποσότητας 244 χιλιάδων τόνων από τις εταιρείες Holagri, Cargill και Olam, σε τιμές που κυμαίνονται από 235,14 έως 237,98 ευρώ/τόνος (τιμή C&F).

Το λιμάνι του Yanbu θα παραλάβει έξι φορτία συνολικής ποσότητας 362 χιλιάδων τόνων, από τις εταιρείες Holagri, Aston, Bunge, GrainCorp Ameropa και Cargill. Οι τιμές των συμβάσεων κυμαίνονται από 234,71 έως 236,62 ευρώ/τόνος (τιμή C&F).

Ακόμη 55 χιλιάδες τόνοι θα παραδοθούν στο λιμάνι του Τζιζάν από την Holagri στην τιμή των 239,12 ευρώ/τόνος (τιμή C&F).

Τα αποτελέσματα του διαγωνισμού επιβεβαιώνουν τον έντονο ανταγωνισμό που υπάρχει αυτή την περίοδο μεταξύ των παγκόσμιων εμπορικών οίκων που ασχολούνται με τις εξαγωγές σιτηρών, τονίζουν κύκλοι της αγοράς.

Καθώς το καλαμπόκι έχει ήδη ολοκληρώσει ή βρίσκεται προς την ολοκλήρωση της άνθησης, ανάλογα με την περιοχή και την πρωιμότητα της καλλιέργειας, και εισέρχεται σταδιακά στο στάδιο της καρπόδεσης, η παρακολούθηση των εχθρών αποκτά ιδιαίτερη σημασία για την ομαλή εξέλιξη της καλλιέργειας και την προστασία της παραγωγής.

Ανάμεσά τους συγκαταλέγεται η πυραλίδα, ένας από τους σημαντικότερους εχθρούς του καλαμποκιού, η παρουσία της οποίας παρουσιάζει σημαντικές διακυμάνσεις από χρονιά σε χρονιά, αλλά όταν οι πληθυσμοί της αυξηθούν μπορεί, κατά τόπους, να προκαλέσει ζημιές στα φυτά και στους σπάδικες. Για τη σημερινή εικόνα του εντόμου, τη βιολογία του, τις δυσκολίες που παρουσιάζει η αντιμετώπισή του, καθώς και τα μέτρα που μπορούν να συμβάλουν στον περιορισμό των προσβολών, συνομιλήσαμε με τον γεωπόνο της ΔΑΟΚ Δράμας, κ. Κωνσταντίνο Σίμογλου.

Πυραλίδα: Ένας σημαντικός εχθρός με έντονη διακύμανση από χρονιά σε χρονιά

Όπως εξηγεί ο κ. Σίμογλου, αυτή την περίοδο στις περισσότερες περιοχές της Μακεδονίας το καλαμπόκι ολοκληρώνει την άνθησή του και περνά σταδιακά στο στάδιο της καρπόδεσης, με εξαίρεση ορισμένες πιο όψιμες καλλιέργειες. Στο συγκεκριμένο στάδιο η πυραλίδα (Ostrinia nubilalis) αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους εχθρούς της καλλιέργειας, χωρίς όμως η παρουσία της να είναι σταθερή κάθε χρόνο.

«Υπάρχουν χρονιές που παρουσιάζει έντονη έξαρση και υψηλούς πληθυσμούς και άλλες που δεν απασχολεί σχεδόν καθόλου», επισημαίνει χαρακτηριστικά. Σύμφωνα με τον ίδιο, στη φετινή καλλιεργητική περίοδο διαπιστώνεται παρουσία του εντόμου και παρατηρούνται προσβολές, χωρίς όμως η έντασή τους να είναι ίδια σε όλες τις περιοχές.

Η πυραλίδα προσβάλλει φύλλα, στελέχη, ταξιανθίες και σπάδικες, ενώ στη Βόρεια Ελλάδα συνήθως αναπτύσσει δύο γενιές. Η πρώτη εμφανίζεται περίπου τον Ιούνιο, όταν ξεκινά η πτήση των ακμαίων και η ωοτοκία, ενώ στις αρχές Ιουλίου εκκολάπτονται οι προνύμφες, οι οποίες αρχίζουν να ανοίγουν στοές στους φυτικούς ιστούς. Η δεύτερη γενιά ακολουθεί μέσα στον Ιούλιο, ενώ, όπως σημειώνει ο κ. Σίμογλου, δεν παρατηρείται συνήθως τρίτη γενιά κατά τον Αύγουστο στη Βόρεια Ελλάδα, καθώς τότε οι καλλιέργειες βρίσκονται πλέον προς τη φυσιολογική τους ωρίμανση.

Η έγκαιρη παρακολούθηση είναι το «κλειδί», όμως η αντιμετώπιση στην πράξη δεν είναι εύκολη

Το σημαντικότερο πρόβλημα, σύμφωνα με τον κ. Σίμογλου, δεν είναι τόσο η ύπαρξη εγκεκριμένων εντομοκτόνων όσο η δυσκολία εφαρμογής τους την κατάλληλη χρονική στιγμή. «Η βασική αδυναμία είναι η εφαρμογή της καταπολέμησης», τονίζει, εξηγώντας ότι μετά την άνθηση το καλαμπόκι έχει πλέον αναπτυχθεί σημαντικά και η επέμβαση γίνεται ιδιαίτερα δύσκολη.

Όπως αναφέρει, η εφαρμογή μπορεί να πραγματοποιηθεί με νεφελοψεκαστήρες που κινούνται στους διαδρόμους που αφήνονται για τα αρδευτικά συστήματα καταιονισμού. Ωστόσο, ακόμη και αυτή η λύση παρουσιάζει σημαντικές δυσκολίες, καθώς απαιτεί εξειδικευμένο εξοπλισμό, ο οποίος δεν είναι διαθέσιμος σε όλους τους παραγωγούς, ενώ η επέμβαση πρέπει να πραγματοποιείται στον σωστό χρόνο ώστε να είναι αποτελεσματική.

«Δεν μπορούμε να βασιζόμαστε σε ημερολογιακές επεμβάσεις. Η πυραλίδα πρέπει να παρακολουθείται», υπογραμμίζει. Για τον σκοπό αυτό απαιτείται συστηματική παρακολούθηση με φερομονικές παγίδες, ώστε να προσδιορίζεται με ακρίβεια η πτήση των ακμαίων και να προγραμματίζεται έγκαιρα η επέμβαση.

Ωστόσο, η εμπειρία της ΔΑΟΚ Δράμας αλλά και της Καβάλας έδειξε ότι οι παγίδες δεν απέδωσαν πάντοτε την αναμενόμενη εικόνα του πληθυσμού, καθώς σε αρκετές περιπτώσεις υπήρχαν εμφανείς προσβολές χωρίς αντίστοιχες συλλήψεις ακμαίων. Για τον λόγο αυτό, όπως σημειώνει ο κ. Σίμογλου, η αποτελεσματική παρακολούθηση προϋποθέτει οργανωμένο και συστηματικό πρόγραμμα σε ευρεία κλίμακα, κάτι που υπερβαίνει τις δυνατότητες των υπηρεσιών, οι οποίες ήδη παρακολουθούν μεγάλο αριθμό εντόμων και άλλων εχθρών των καλλιεργειών.

Σύμφωνα με την εμπειρία του από την Π.Ε. Δράμας, στην πράξη οι επεμβάσεις εναντίον της πυραλίδας δεν πραγματοποιούνται συστηματικά. Παράλληλα, επισημαίνει ότι υπάρχουν παραγωγοί που προχωρούν σε ψεκασμούς, όμως χωρίς αξιόπιστη παρακολούθηση του εντόμου είναι πιθανό οι επεμβάσεις να γίνονται εκτός του κατάλληλου χρονικού διαστήματος, περιορίζοντας έτσι την αποτελεσματικότητά τους.

Ο ίδιος εκτιμά ότι, εφόσον υπάρχει αξιόπιστη παρακολούθηση, η αντιμετώπιση της πρώτης γενιάς μέσα στον Ιούνιο αποτελεί την πιο πρακτική προσέγγιση, καθώς μπορεί να μειώσει τον πληθυσμό που θα δώσει τη δεύτερη γενιά αργότερα μέσα στην καλλιεργητική περίοδο.

Από τις στοές στα σπασμένα στελέχη και τις μυκητολογικές προσβολές

Η πυραλίδα μπορεί να προκαλέσει σημαντικές ζημιές, ιδιαίτερα όταν οι πληθυσμοί της είναι αυξημένοι. Όπως εξηγεί ο κ. Σίμογλου, οι παραγωγοί μπορούν να διαπιστώσουν την παρουσία του εντόμου από τα χαρακτηριστικά συμπτώματα που αφήνει στην καλλιέργεια. «Θα δουν στελέχη που έχουν σπάσει, ιδιαίτερα όταν υπάρχουν στοές στο εσωτερικό τους και ακολουθήσουν ισχυροί άνεμοι», αναφέρει.

Παράλληλα, το έντομο προσβάλλει και τους σπάδικες, δημιουργώντας στοές στο εσωτερικό τους. Αυτές οι πληγές αποτελούν πύλες εισόδου για μύκητες, οι οποίοι μπορούν να επεκταθούν βαθιά στον σπάδικα. Όπως επισημαίνει, αυτό αποτελεί μία βασική διαφορά σε σχέση με το πράσινο σκουλήκι, το οποίο συνήθως περιορίζεται στην κορυφή του σπάδικα, χωρίς να διεισδύει στο εσωτερικό του όπως η πυραλίδα.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτέλεσε μία χρονιά κατά την οποία καταγράφηκε έντονη παρουσία μυκήτων του γένους Trichoderma σε περιοχές της Δράμας, της Καβάλας και των Σερρών, φαινόμενο που συνυπήρχε με έντονες προσβολές από πυραλίδα.

Παρότι δεν υπάρχουν συγκεκριμένα αριθμητικά στοιχεία για το μέγεθος των απωλειών, ο κ. Σίμογλου αναφέρει ότι κατά τόπους έχουν παρατηρηθεί περιπτώσεις με σπασμένα στελέχη και πλαγιάσματα φυτών προς το τέλος της καλλιέργειας, όταν οι άνεμοι εκδήλωσαν τις εσωτερικές ζημιές που είχε ήδη προκαλέσει το έντομο. Επιπλέον, διευκρινίζει ότι, με βάση την εμπειρία από την περιοχή της Δράμας, οι προσβολές του εντόμου συνήθως δεν ξεπερνούν το οικονομικό όριο ζημιάς ώστε να απαιτείται γενικευμένη χημική αντιμετώπιση.

Η σωστή μετασυλλεκτική διαχείριση αποτελεί βασικό μέτρο περιορισμού του εντόμου

Πέρα από τη χημική αντιμετώπιση, ιδιαίτερη βαρύτητα δίνει ο κ. Σίμογλου στα καλλιεργητικά μέτρα που μπορούν να μειώσουν τους πληθυσμούς της πυραλίδας για την επόμενη καλλιεργητική περίοδο. Όπως εξηγεί, μετά τη συγκομιδή είναι απαραίτητο τα υπολείμματα της καλλιέργειας να θρυμματίζονται με καταστροφέα και στη συνέχεια να ενσωματώνονται στο έδαφος.

Ο λόγος είναι ότι το έντομο διαχειμάζει μέσα στα καλάμια και στα υπολείμματα της καλλιέργειας, όπου βρίσκει τις κατάλληλες συνθήκες για να επιβιώσει μέχρι την επόμενη καλλιεργητική περίοδο. Για τον λόγο αυτό, η σωστή μετασυλλεκτική διαχείριση συμβάλλει ουσιαστικά στον περιορισμό του πληθυσμού που θα εμφανιστεί την επόμενη χρονιά.

Μάλιστα, αναφέρει ένα χαρακτηριστικό περιστατικό από μελέτη συναδέλφου του, ο οποίος αναζητούσε προνύμφες πυραλίδας σε αγρούς. Όπως διαπιστώθηκε, εντοπίστηκαν περισσότερες προνύμφες σε χωράφια όπου είχαν καεί τα υπολείμματα της καλλιέργειας σε σχέση με αγρούς όπου είχε προηγηθεί σωστή θρυμματισμένη και ενσωματωμένη διαχείριση των καλαμιών.

«Οι καλλιεργητικές εργασίες είναι πολύ σημαντικό μέτρο καταπολέμησης», τονίζει, υπογραμμίζοντας ότι είναι προτιμότερο να μειώνεται ο πληθυσμός του εντόμου μέσω της σωστής μετασυλλεκτικής διαχείρισης, παρά να επιχειρούνται επεμβάσεις με εντομοκτόνα σε προχωρημένα στάδια της καλλιέργειας, όταν η εφαρμογή τους είναι ήδη ιδιαίτερα δύσκολη.

Κλείνοντας, ο κ. Σίμογλου επισημαίνει ότι η γνώση του εχθρού από παραγωγούς, γεωπόνους και υπηρεσίες αποτελεί σημαντικό πλεονέκτημα. Ωστόσο, η αποτελεσματική αντιμετώπισή του εξακολουθεί να εξαρτάται από τη συστηματική παρακολούθηση, την έγκαιρη επέμβαση όταν απαιτείται και την ορθή εφαρμογή των καλλιεργητικών πρακτικών που μειώνουν τους πληθυσμούς της επόμενης χρονιάς.

Η καλλιέργεια του ρυζιού αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους κλάδους της ελληνικής φυτικής παραγωγής, με τη Χαλάστρα να παραμένει διαχρονικά μία από τις βασικότερες ορυζοπαραγωγικές ζώνες της χώρας. Καθώς οι ορυζώνες βρίσκονται πλέον σε κρίσιμο στάδιο ανάπτυξης, οι παραγωγοί παρακολουθούν με προβληματισμό τη φετινή πορεία της καλλιέργειας, καθώς η πίεση από τα ζιζάνια, οι καθυστερήσεις που προηγήθηκαν στις εφαρμογές ζιζανιοκτονίας και οι χαμηλές τιμές διαμορφώνουν ένα ιδιαίτερα απαιτητικό περιβάλλον.

Στο πλαίσιο αυτό, ο ΑγροΤύπος επικοινώνησε με τον πρόεδρο του Α’ Αγροτικού Συνεταιρισμού Χαλάστρας, κ. Χρήστο Γκαντζάρα, προκειμένου να καταγράψει την εικόνα από το πεδίο σχετικά με τις εργασίες που βρίσκονται σε εξέλιξη, τις επιπτώσεις των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι ορυζοπαραγωγοί και τις εκτιμήσεις για την πορεία της φετινής καλλιέργειας.

Σε εξέλιξη η επιφανειακή λίπανση – Διαφορετική εικόνα στους ορυζώνες

Σύμφωνα με τον κ. Γκαντζάρα, η καλλιέργεια βρίσκεται σήμερα περίπου στις 50-55 ημέρες από τις πρώτες σπορές, με τους περισσότερους παραγωγούς να πραγματοποιούν αυτή την περίοδο την επιφανειακή λίπανση των ορυζώνων.

Όπως εξηγεί, στο στάδιο αυτό εφαρμόζεται το υπόλοιπο της αζωτούχου λίπανσης, καθώς και φώσφορος, στοιχεία απαραίτητα για τη σωστή ανάπτυξη της καλλιέργειας. Η παράλειψη της επιφανειακής λίπανσης μπορεί να επηρεάσει κυρίως τις αποδόσεις και, σε μικρότερο βαθμό, την ποιότητα του παραγόμενου προϊόντος.

Ωστόσο, η εικόνα δεν είναι ενιαία σε όλες τις εκμεταλλεύσεις. Από τη μία πλευρά υπάρχουν παραγωγοί που αναγκάστηκαν να προχωρήσουν σε επανασπορά και βρίσκονται πλέον περίπου έναν μήνα πίσω σε σχέση με τους υπόλοιπους, ενώ από την άλλη υπάρχουν αγροτεμάχια που έχουν ουσιαστικά εγκαταλειφθεί, καθώς δεν κρίθηκε οικονομικά συμφέρουσα η συνέχιση της καλλιέργειας. «Υπάρχουν και πολλοί που τα έχουν παρατήσει κιόλας. Δεν υπάρχει λόγος να έχεις πλέον έξοδα σε ένα χωράφι που δεν θα σου αποδώσει τίποτα», επισημαίνει χαρακτηριστικά.

Παράλληλα, όπως σημειώνει, στους παραγωγούς επικρατεί έντονη απογοήτευση, καθώς σε πολλές περιπτώσεις τα χωράφια δεν κατάφεραν να καθαρίσουν από τα ζιζάνια, παρά τις επεμβάσεις που πραγματοποιήθηκαν.

Η καθυστερημένη ζιζανιοκτονία βοήθησε μόνο σε περιορισμένο βαθμό

Ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα της φετινής χρονιάς εξακολουθεί να είναι η αντιμετώπιση των ζιζανίων. Παρότι δόθηκε η δυνατότητα πραγματοποίησης ζιζανιοκτονίας μέσω της άδειας των 120 ημερών, σύμφωνα με τον πρόεδρο του Α’ Αγροτικού Συνεταιρισμού Χαλάστρας, το αποτέλεσμα δεν ήταν το αναμενόμενο.

Όπως αναφέρει, σε ορισμένες περιπτώσεις οι εφαρμογές συνέβαλαν στον περιορισμό του προβλήματος, ωστόσο η συνολική αποτελεσματικότητα ήταν περιορισμένη. «Σε κάποιους έχει βοηθήσει, αλλά σε πολύ μικρό βαθμό. Η ζημιά ήδη είχε γίνει», σημειώνει.

Όπως εξηγεί, η περιορισμένη αποτελεσματικότητα αποδίδεται τόσο στην καθυστερημένη εφαρμογή των ζιζανιοκτόνων όσο και στο γεγονός ότι ορισμένα ζιζάνια πλέον δεν ελέγχονται με τα διαθέσιμα σκευάσματα. Οι επιλογές των παραγωγών έχουν περιοριστεί σημαντικά, γεγονός που δυσκολεύει ακόμη περισσότερο τη διαχείριση της καλλιέργειας.

«Δεν έχουν κι άλλα όπλα να καταπολεμήσουμε τα ζιζάνια. Υπάρχουν κάποια που δυστυχώς δεν τα αγγίζουν τα φάρμακα που έχουμε στα χέρια μας», τονίζει.

Τα ζιζάνια αναμένεται να μειώσουν τις αποδόσεις

Οι δυσκολίες στη ζιζανιοκτονία αναμένεται να αποτυπωθούν και στις τελικές αποδόσεις της καλλιέργειας. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του κ. Γκαντζάρα, η μείωση της στρεμματικής απόδοσης ενδέχεται να κυμανθεί περίπου μεταξύ 10% και 20%, με τα ζιζάνια να αποτελούν τον βασικότερο παράγοντα που επηρεάζει την παραγωγή.

Όπως επισημαίνει, η επίδραση της λίπανσης ακολουθεί σε σημασία, ωστόσο το κυριότερο πρόβλημα παραμένει η αδυναμία αποτελεσματικού ελέγχου των ζιζανίων. «Υπολογίζουμε περίπου 10-20% μείωση στη στρεμματική απόδοση. Πρώτα λόγω των ζιζανίων και μετά λόγω των λιπασμάτων», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Οι χαμηλές τιμές εντείνουν την πίεση στους παραγωγούς

Πέρα από τις καλλιεργητικές δυσκολίες, οι παραγωγοί καλούνται να διαχειριστούν και μια αγορά που εξακολουθεί να κινείται σε χαμηλά επίπεδα τιμών. Σύμφωνα με τον πρόεδρο του συνεταιρισμού, οι τιμές για τα μεσόσπερμα και μακρύσπερμα ρύζια διαμορφώνονται περίπου στα 25 λεπτά το κιλό, ενώ στην ποικιλία Καρολίνα κυμαίνονται περίπου στα 33-35 λεπτά το κιλό.

Όπως επισημαίνει, η τιμή του προϊόντος αποτελεί καθοριστικό παράγοντα για τη βιωσιμότητα της καλλιέργειας, καθώς ακόμη και σε περιπτώσεις μειωμένης παραγωγής μπορεί να αντισταθμίσει μέρος της απώλειας εισοδήματος. «Ίσως και τον μεγαλύτερο ρόλο να παίζει η τιμή. Αν έχει καλή τιμή, λες ότι και μια μείωση να έχεις, θα βγει η ζημιά από την τιμή του προϊόντος», αναφέρει.

Την ίδια στιγμή, οι ορυζοπαραγωγοί εξακολουθούν να αναμένουν την καταβολή της οικονομικής ενίσχυσης de minimis, η οποία, όπως σημειώνει ο κ. Γκαντζάρας, έχει καθυστερήσει σημαντικά. Όπως αναφέρει, οι τελευταίες ανακοινώσεις κάνουν λόγο για πληρωμή μέσα στον Ιούλιο, γεγονός που διατηρεί την αβεβαιότητα σε μια ήδη δύσκολη καλλιεργητική περίοδο.

Σε εξέλιξη βρίσκεται ο αλωνισμός του σκληρού και μαλακού σιταριού αλλά και του κριθαριού στην Τουρκία.

«Η Τουρκία θα μπορούσε να έχει φέτος μία από τις υψηλότερες παραγωγές σιτηρών των τελευταίων ετών», τόνισε ο κ. Ahmet Güldal, Γενικός Διευθυντής του Τουρκικού Συμβουλίου Σιτηρών (TMO), μιλώντας στο Παγκόσμιο Φόρουμ Σιτηρών & Άλεσης - İDMA, στην Κωνσταντινούπολη.

Μέχρι τις 25 Ιουνίου, η συγκομιδή είχε φτάσει στο 14% για το σιτάρι και στο 13% για το κριθάρι, ενώ όπως φαίνεται από τις περιοχές συγκομιδής, οι μέσες αποδόσεις ξεπερνούν τα 400 κιλά ανά στρέμμα. 

Ανέφερε ακόμη ότι η παραγωγή τουρκικού σιταριού εκτιμάται ο TMO ότι θα ανέλθει σε 22,75 εκατομμύρια τόνους και η παραγωγή κριθαριού σε 9 εκατομμύρια τόνους.

Το TMO είναι πλήρως προετοιμασμένο για τη νέα σεζόν, με περισσότερα από 600 κέντρα συγκέντρωσης (σιλό), με δυνατότητες αποθήκευση που ξεπερνούν τους 20 εκατομμύρια τόνους σιτηρών.

Ο κ. Güldal υπενθύμισε ότι η TMO ανακοίνωσε τις τιμές προμήθειας σιτηρών για το 2026 στην αρχή της περιόδου συγκομιδής, στις 2 Ιουνίου.

Συγκεκριμένα ανέφερε ότι η τιμή ορίστηκε στις 16.500 τουρκικές λίρες ανά τόνο (308,65 ευρώ ανά τόνο) για το μαλακό και το σκληρό σιτάρι, ενώ στις 12.750 τουρκικές λίρες ανά τόνο (238,50 ευρώ ανά τόνο) για το κριθάρι.

Σύμφωνα με το TMO, περισσότερο από το 80% των αιτήσεων παράδοσης σιτηρών έχουν ήδη διεκπεραιωθεί και οι πληρωμές στους αγρότες έχουν ξεκινήσει.

Τόνισε ακόμη ότι ο τουρκικός οργανισμός δίνει ιδιαίτερη προσοχή στην παραγωγή τουρκικού σκληρού σιταριού υψηλής ποιότητας για την παραγωγή τροφίμων.

Να θυμίσουμε ότι η Τουρκία κατατάσσεται πρώτη στον κόσμο στις εξαγωγές αλευριού και δεύτερη στις εξαγωγές ζυμαρικών.

Προκαταβολή άμεσα 20 λεπτών το κιλό για το σκληρό σιτάρι σε όσους παραγωγούς το παρέδωσαν στα σιλό του συνεταιρισμού αποφάσισε το διοικητικό συμβούλιο της Ένωσης Συνεταιρισμών Βόλου (ΕΒΟΛ).

Ο συνεταιρισμός αναμένεται να κάνει διαγωνισμό για τις ποσότητες σιτηρών που έχει συγκεντρώσει για λογαριασμό των παραγωγών και στη συνέχεια θα γίνει η εκκαθάριση.

Σκληρό σιτάρι Καναδά

Ο ρυθμός των εξαγωγών του καναδικού σκληρού σιτηρού είναι πλέον σχετικά ίσος με τον όγκο του περασμένου έτους, σύμφωνα με έκθεση που εξέδωσε η Καναδική Επιτροπή Σιτηρών (CGC).

Για το τρέχον έτος εμπορίας (στοιχεία έως τον Απρίλιο του 2026), οι εξαγωγές σκληρού σιτηρού ανέρχονται σε 4,4 εκατομμύρια τόνους, με ισχυρή ζήτηση από την Τουρκία (+167 χιλιάδες τόνους σε ετήσια βάση), τη Νιγηρία (+47 χιλιάδες τόνους), την Κίνα (+37 χιλιάδες τόνους), το Μεξικό (+37 χιλιάδες τόνους) και την Αλγερία (+34 χιλιάδες τόνους), υπερκαλύπτοντας τη μειωμένη ζήτηση από το Μαρόκο, τις ΗΠΑ και την Ιαπωνία.

Οι εξαγωγές προς την Ιταλία, κύριο πελάτη του καναδικού σκληρού σιτηρού, κυμαίνονται σε σταθερά επίπεδα σε σχέση με την περσινή εμπορική περίοδο.

Η εγχώρια σκληρού χρήση προβλέπεται να ανέλθει σε 0,7 εκατομμύρια τόνους, ενώ τα αποθέματα μειώθηκαν σε 1,3 εκατομμύρια τόνους.

Η μέση τιμή spot παραγωγού για το καναδικό σκληρό, με περιεκτικότητα σε πρωτεΐνη 13%, στο Σασκάτσουαν, παραμένει αμετάβλητη στα 245,59 ευρώ/τόνο.

Παγκόσμια παραγωγή σκληρού

Σε διεθνές επίπεδο, η παγκόσμια παραγωγή σκληρού, για την περίοδο 2025/2026, αυξήθηκε, κατά 4% σε 38,2 εκατομμύρια τόνους, υψηλό εννέα ετών. Αυξημένες συγκομιδές είχαμε στη Βόρεια Αμερική και τη Βόρεια Αφρική, σύμφωνα με το Διεθνές Συμβούλιο Σιτηρών (IGC).

Η παγκόσμια κατανάλωση προβλέπεται να αυξηθεί, κατά 2%, σε 36,5 εκατομμύρια τόνους, με την υψηλότερη χρήση τροφίμων να αντισταθμίζει τη μείωση της χρήσης ζωοτροφών.

Το διεθνές εμπόριο αναμένεται να μειωθεί, κατά 4%, σε 8,8 εκατομμύρια τόνους, με μειωμένη ζήτηση εισαγωγών από την Αλγερία και την ΕΕ.

Τα παγκόσμια αποθέματα αναμένεται να ανέλθουν σε 9,1 εκατομμύρια τόνους.

Η περίοδος που διανύουμε αποτελεί μία από τις πιο κρίσιμες για την παρακολούθηση του Διαβρώτικα του αραβοσίτου, καθώς η αύξηση των εξόδων των ενηλίκων συμπίπτει χρονικά με την έναρξη της άνθησης του αραβοσίτου. Η εικόνα αυτή είναι αρκετή για να προκαλέσει εγρήγορση σε αρκετούς παραγωγούς, ιδιαίτερα όταν παρατηρούν μεγάλους αριθμούς ενηλίκων πάνω στους στύλους και στους σπάδικες.

Για το τι πραγματικά σημαίνει η παρουσία του εντόμου αυτή την περίοδο, ποια μέτρα έχουν αποδειχθεί αποτελεσματικά και ποιες πρακτικές δεν προσφέρουν ουσιαστικό αποτέλεσμα, μίλησε στο περιοδικό μας ο γεωπόνος της ΔΑΟΚ Δράμας, Κωνσταντίνος Σίμογλου, μεταφέροντας την εμπειρία της υπηρεσίας από την παρακολούθηση του εντόμου τα τελευταία χρόνια.

Οι ψεκασμοί κατά των ενηλίκων δεν δίνουν ουσιαστικό αποτέλεσμα

Όπως εξηγεί ο κ. Σίμογλου, αυτή την περίοδο παρατηρείται αυξημένη έξοδος των ενηλίκων του Διαβρώτικα, η οποία συμπίπτει με την έναρξη της άνθησης του αραβοσίτου. Η παρουσία μεγάλου αριθμού ενηλίκων πάνω στους νηματοειδείς στύλους και στους σπάδικες συχνά προκαλεί έντονο προβληματισμό στους παραγωγούς, καθώς δημιουργείται η εντύπωση ότι απαιτείται άμεση επέμβαση.

«Τώρα βλέπουμε έναν αυξημένο πληθυσμό ενηλίκων και γι' αυτό θεωρώ ότι το έντομο είναι ιδιαίτερα επίκαιρο», σημειώνει χαρακτηριστικά. Ωστόσο, όπως επισημαίνει, η παρουσία των ενηλίκων στην καλλιέργεια δεν σημαίνει από μόνη της ότι απαιτείται επέμβαση, γεγονός που αποτελεί μία από τις συνηθέστερες παρανοήσεις γύρω από το έντομο.

Ένα από τα βασικά σημεία που υπογραμμίζει ο γεωπόνος της ΔΑΟΚ Δράμας είναι ότι έχει διαμορφωθεί κατά καιρούς η αντίληψη πως ο ψεκασμός των ενηλίκων κατά την άνθηση του αραβοσίτου μπορεί να περιορίσει αποτελεσματικά το πρόβλημα. Όπως αναφέρει, στο παρελθόν εφαρμόστηκαν ψεκασμοί με νεφελοψεκαστήρες, ενώ τελευταία γίνεται συζήτηση ακόμη και για εφαρμογές με drones, τα οποία όμως δεν έχουν ακόμη ρυθμιστεί νομοθετικά.

Στην πράξη, όμως, οι εφαρμογές αυτές δεν προσφέρουν ουσιαστικό όφελος. Όπως εξηγεί, ακόμη και όταν παρατηρείται προσωρινή μείωση του αριθμού των ενηλίκων, μέσα σε περίπου μία εβδομάδα οι συλλήψεις επανέρχονται στα προηγούμενα επίπεδα, καθώς συνεχίζεται η σταδιακή έξοδος νέων ενηλίκων και παράλληλα μετακινούνται έντομα από γειτονικές καλλιέργειες.

Ο ίδιος μεταφέρει μάλιστα εμπειρία από αγρό στον οποίο λειτουργούσε παγίδα του δικτύου παρακολούθησης της υπηρεσίας. Μετά τον ψεκασμό παρατηρήθηκε πρόσκαιρη μείωση των συλλήψεων, όμως την επόμενη εβδομάδα οι πληθυσμοί είχαν επανέλθει στα φυσιολογικά επίπεδα. Όπως τονίζει, ακόμη και η προσπάθεια περιορισμού της ωοτοκίας μέσω τέτοιων ψεκασμών δεν μπορεί να επιτευχθεί στην πράξη, καθώς είναι αδύνατος ο συγχρονισμός της επέμβασης με τη συνεχή έξοδο και μετακίνηση των ενηλίκων, μεταξύ των οποίων μπορεί να υπάρχουν και γονιμοποιημένα θηλυκά. «Το αποτέλεσμα δεν έρχεται», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τον κ. Σίμογλου, η πρακτική αυτή δεν είναι μόνο περιορισμένης αποτελεσματικότητας, αλλά συνεπάγεται και σημαντικό κόστος για τον παραγωγό. Όπως αναφέρει, σε συζήτηση που είχε στο παρελθόν με παραγωγό περίπου 100 στρεμμάτων, το κόστος του ψεκασμού με νεφελοψεκαστήρα, μαζί με τα σκευάσματα, έφτανε περίπου τα 2.000 ευρώ, χωρίς όμως να υπάρχει αντίστοιχο πρακτικό αποτέλεσμα στην καλλιέργεια.

Παράλληλα, επισημαίνει ότι έχουν υπάρξει ακόμη και περιπτώσεις όπου συστήθηκαν προληπτικοί ψεκασμοί μέσα στον Ιούνιο, σε στάδιο που το έντομο δεν είχε ακόμη εμφανιστεί στην περιοχή. Όπως εξηγεί, στην Ανατολική Μακεδονία οι πρώτες συλλήψεις ξεκινούν συνήθως το πρώτο δεκαήμερο του Ιουνίου, αρχικά με πολύ μικρούς αριθμούς, αυξάνονται σταδιακά και προς τα τέλη του μήνα παρατηρούνται πλέον σημαντικότεροι πληθυσμοί. Ωστόσο, οι έξοδοι των ενηλίκων δεν γίνονται όλες μαζί, αλλά συνεχίζονται σταδιακά, γεγονός που καθιστά ακόμη πιο δύσκολη την αποτελεσματική στόχευση ενός ψεκασμού. Επιπλέον, υπογραμμίζει ότι οι συνεχείς ψεκασμοί αυξάνουν και τον κίνδυνο ανάπτυξης ανθεκτικότητας, ιδιαίτερα στα εντομοκτόνα που εφαρμόζονται στο υπέργειο τμήμα του φυτού, κάτι που έχει αποδειχθεί μέσα από τη μακρόχρονη εμπειρία των Ηνωμένων Πολιτειών.

Η αμειψισπορά αποτελεί το βασικότερο μέτρο αντιμετώπισης

Σύμφωνα με τον κ. Σίμογλου, η αποτελεσματικότερη μέθοδος αντιμετώπισης του διαβρωτικού παραμένει διαχρονικά η αμειψισπορά. Όπως εξηγεί, το έντομο αναπτύσσει μία γενεά τον χρόνο και έχει έναν ξενιστή, γεγονός που καθιστά ιδιαίτερα αποτελεσματική την αλλαγή καλλιέργειας μετά τον αραβόσιτο. «Η αμειψισπορά είναι το βασικότερο μέτρο αντιμετώπισης. Αν το αξιοποιούσαμε σωστά, δεν θα χρειαζόταν να κάνουμε σχεδόν τίποτε άλλο», τονίζει.

Αναφερόμενος στη διεθνή εμπειρία, εξηγεί ότι στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου επί πολλές δεκαετίες εφαρμόστηκε το σύστημα αραβόσιτος-σόγια-αραβόσιτος-σόγια, επιλέχθηκε σταδιακά πληθυσμός του εντόμου που ωοτοκούσε σε γειτονικά χωράφια με σόγια, εξασφαλίζοντας ότι την επόμενη χρονιά οι προνύμφες θα έβρισκαν ξανά αραβόσιτο. Όπως επισημαίνει, το φαινόμενο αυτό δεν υπάρχει πουθενά στην Ευρώπη. Για τον λόγο αυτό, στην Ελλάδα η αντικατάσταση του αραβοσίτου με οποιαδήποτε άλλη καλλιέργεια παραμένει ιδιαίτερα αποτελεσματική στη διακοπή του βιολογικού κύκλου του εντόμου.

Όταν δεν μπορεί να εφαρμοστεί αμειψισπορά: χρήση κοκκωδών εντομοκτόνων

Ο γεωπόνος της ΔΑΟΚ Δράμας αναγνωρίζει ότι υπάρχουν περιπτώσεις όπου, για πρακτικούς ή οικονομικούς λόγους, οι παραγωγοί αδυνατούν να εφαρμόσουν αμειψισπορά σε όλες τις εκτάσεις τους.

Σε αγρούς όπου ο αραβόσιτος καλλιεργείται για δεύτερη ή ακόμη περισσότερο για τρίτη συνεχόμενη χρονιά και παράλληλα έχει διαπιστωθεί υψηλός πληθυσμός ενηλίκων, με αυξημένη πιθανότητα ωοτοκίας, θεωρεί ότι η χρήση κοκκωδών εντομοκτόνων εδάφους αποτελεί την πιο αποτελεσματική επιλογή.

Η εφαρμογή πραγματοποιείται συνήθως στα μέσα Μαΐου, όταν η καλλιέργεια βρίσκεται περίπου στο στάδιο των 5-9 φύλλων και συμπίπτει με το σκάλισμα του αραβοσίτου. Όπως αναφέρει, υπάρχουν εγκεκριμένα σκευάσματα για τη συγκεκριμένη χρήση, τα οποία μπορούν να προστατεύσουν αποτελεσματικά το ριζικό σύστημα και να περιορίσουν τις ζημιές που οδηγούν σε πλαγιάσματα των φυτών.

Η επάρκεια νερού είναι το σημαντικότερο μέτρο κατά την άνθηση

Σύμφωνα με τον κ. Σίμογλου, στο στάδιο όπου βρίσκεται σήμερα η καλλιέργεια, δηλαδή στην έναρξη της άνθησης, το σημαντικότερο μέτρο που μπορεί να λάβει ο παραγωγός δεν είναι κάποια επέμβαση κατά των ενηλίκων, αλλά η εξασφάλιση επαρκούς αρδευτικού νερού.

Όπως εξηγεί, οι νηματοειδείς στύλοι του αραβοσίτου συνεχίζουν να αναπτύσσονται μέχρι να ολοκληρωθεί η γονιμοποίηση. Έτσι, ακόμη και αν τα ενήλικα τραφούν από τους στύλους, η συνεχής διαθεσιμότητα νερού επιτρέπει στο φυτό να παράγει νέο ιστό, διατηρώντας τις προϋποθέσεις για ικανοποιητική επικονίαση και καρπόδεση. «Ας τους τρώνε τους στύλους τα ενήλικα. Αν υπάρχει νερό, οι στύλοι συνεχίζουν να μεγαλώνουν και την επόμενη ημέρα μπορεί να έχουν αναπτυχθεί ακόμη και δύο εκατοστά, επιτρέποντας να γίνει κανονικά η επικονίαση και η γονιμοποίηση», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Ο ίδιος διευκρινίζει ότι το συμπέρασμα αυτό δεν βασίζεται μόνο στη διεθνή βιβλιογραφία και στην εμπειρία των Ηνωμένων Πολιτειών, αλλά και σε πολυετείς μετρήσεις που πραγματοποιήθηκαν στην Ελλάδα. Όπως σημειώνει, τα αποτελέσματα των παρατηρήσεων της τελευταίας δεκαετίας έδειξαν επανειλημμένα ότι, όταν η καλλιέργεια διαθέτει επαρκές νερό, τα ενήλικα του διαβρωτικού δεν δημιουργούν ουσιαστικό πρόβλημα στην καρπόδεση. Εξαίρεση μπορεί να αποτελέσουν μόνο συνθήκες έντονης έλλειψης νερού, όπου όμως η ίδια η καλλιέργεια βρίσκεται ήδη υπό σοβαρή καταπόνηση.

Για τον λόγο αυτό, η ΔΑΟΚ Δράμας εκδίδει κάθε χρόνο σχετική ενημέρωση προς τους παραγωγούς, επισημαίνοντας ότι η διασφάλιση της άρδευσης την περίοδο της άνθησης αποτελεί το σημαντικότερο μέτρο για την αποφυγή προβλημάτων από το Διαβρώτικα.

Η εμπειρία από τα Τενάγη Φιλίππων και η σημερινή εικόνα

Ο κ. Σίμογλου αναφέρεται και στην πρώτη περίοδο έντονων προσβολών που καταγράφηκαν στην περιοχή, υπενθυμίζοντας ότι το 2017 παρατηρήθηκαν σοβαρές ζημιές στα Τενάγη Φιλίππων, μια εκτεταμένη περιοχή που περιλαμβάνει τμήματα των Περιφερειακών Ενοτήτων Δράμας, Καβάλας και Σερρών. Πρόκειται για περιοχή με οργανικά εδάφη και ιδιαίτερο τρόπο άρδευσης, όπου η καλλιέργεια αρδεύεται μέσω της ανόδου του υδροφόρου ορίζοντα, μετά το κλείσιμο των στραγγιστικών τάφρων. Εκείνη τη χρονιά, ωστόσο, οι συνθήκες έντονης λειψυδρίας και οι πολύ υψηλές θερμοκρασίες δεν επέτρεψαν την ομαλή λειτουργία του συστήματος, με αποτέλεσμα να παρατηρηθούν σοβαρές προσβολές στο ριζικό σύστημα, εκτεταμένα πλαγιάσματα και σημαντικές απώλειες παραγωγής.

Όπως επισημαίνει, η συγκεκριμένη περίπτωση ανέδειξε ότι η σοβαρή ζημιά συνδέεται κυρίως με την καταπόνηση της καλλιέργειας από την έλλειψη νερού και όχι αποκλειστικά με την παρουσία του εντόμου. Τα τελευταία χρόνια, πάντως, η εικόνα είναι αισθητά διαφορετική. Σύμφωνα με τον ίδιο, εδώ και περισσότερο από πέντε χρόνια δεν έχουν παρατηρηθεί αντίστοιχα προβλήματα στην περιοχή, γεγονός που αποδίδει κυρίως στην ευρύτερη εφαρμογή της αμειψισποράς και στη μεγαλύτερη εξοικείωση των παραγωγών με τη διαχείριση του εντόμου. «Πιστεύω ότι ένα τόσο ακραίο φαινόμενο δύσκολα θα το ξαναδούμε. Εδώ και αρκετά χρόνια δεν έχουμε εμφανίσεις τέτοιων προβλημάτων», σημειώνει.

Με βάση τη σημερινή εικόνα και την εμπειρία που έχει αποκτηθεί, ο κ. Σίμογλου εκτιμά ότι το Διαβρώτικα αποτελεί πλέον ένα έντομο που μπορεί να διαχειριστεί αποτελεσματικά, αρκεί οι παραγωγοί να εφαρμόζουν τα μέτρα που έχουν αποδειχθεί αποτελεσματικά στις ελληνικές συνθήκες και να ακολουθούν τις οδηγίες των αρμόδιων υπηρεσιών.