Πως εξελίσσεται η καλλιέργεια καλαμποκιού, συνδεδεμένη χωρίς περιορισμούς ζητάνε οι παραγωγοί, τι συμβαίνει με τις τιμές

Το Υπουργείο Γεωργίας των ΗΠΑ (USDA) δημοσίευσε, τον Ιούλιο, τις προβλέψεις για την παγκόσμια παραγωγή καλαμποκιού, τις εξαγωγές και τα τελικά αποθέματα για το οικονομικό έτος 2026/2027.

Το USDA μείωσε την πρόβλεψή του για την παγκόσμια παραγωγή, αλλά αύξησε την εκτίμησή του για τις εξαγωγές καλαμποκιού το οικονομικό έτος 2026/27 σε σύγκριση με την προηγούμενη έκθεση του Ιουνίου.

Σύμφωνα με τις προβλέψεις του Ιουλίου, η παγκόσμια παραγωγή καλαμποκιού για το 2026/2027 θα είναι σε 1.297,09 εκατομμύρια τόνοι, περίπου 3,29 εκατομμύρια τόνοι λιγότεροι από ό,τι προέβλεπε τον Ιούνιο. Η μείωση αυτή οφείλεται στις καιρικές συνθήκες με τις υψηλές θερμοκρασίες.

Οι παγκόσμιες εξαγωγές εκτιμώνται σε 209,88 εκατομμύρια τόνους (αυξημένες κατά 2,27 εκατομμύρια τόνους) και τα τελικά αποθέματα προβλέπεται να ανέλθουν σε 275,26 εκατομμύρια τόνοι (μείωση κατά 5,96 εκατομμύρια τόνοι).

Η εκτίμηση για την παραγωγή καλαμποκιού στην Ουκρανία παρέμεινε αμετάβλητη στους 30 εκατ. τόνους. Το USDA επίσης δεν αναθεώρησε την πρόβλεψη για τις ουκρανικές εξαγωγές και κάνει λόγο για 23 εκατ. τόνους, ενώ τα τελικά αποθέματα εκτιμά ότι θα ανέλθουν σε 2,06 εκατ. τόνους.

Για τις ΗΠΑ, η πρόβλεψη για την παραγωγή καλαμποκιού αναφέρει μια παραγωγή που θα κυμανθεί σε 406,42 εκατ. τόνους. Οι Αμερικάνικες εξαγωγές προβλέπεται να φτάσουν τους 81,28 εκατομμύρια τόνους, ενώ τα τελικά αποθέματα προβλέπεται να κυμανθούν σε 45,46 εκατομμύρια τόνους.

Η Βραζιλία αναμένεται να έχει μια παραγωγή καλαμποκιού το 2026/2027 στους 139 εκατ. τόνους. Οι βραζιλιάνικες εξαγωγές καλαμποκιού για την φετινή εμπορική περίοδο αναμένεται να ανέλθουν σε 44 εκατ. τόνους, ενώ τα τελικά αποθέματα στο τέλος της περιόδου θα φτάσουν στους 11,10 εκατ. τόνους.

Η Αργεντίνη αναμένεται φέτος να έχει μια παραγωγή καλαμποκιού στους 55 εκατ. τόνους, με τις εξαγωγές να ανέρχονται σε 38 εκατ. τόνους, ενώ τα τελικά αποθέματα σε 4 εκατ. τόνους.

Η Ρωσία αναμένεται φέτος να έχει μια παραγωγή καλαμποκιού στους 15,8 εκατ. τόνους, με τις εξαγωγές να ανέρχονται σε 4 εκατ. τόνους, ενώ τα τελικά αποθέματα σε 11,10 εκατ. τόνους.

Η Νότια Αφρική αναμένεται φέτος να έχει μια παραγωγή καλαμποκιού στους 16,5 εκατ. τόνους, με τις εξαγωγές να ανέρχονται σε 2,20 εκατ. τόνους, ενώ τα τελικά αποθέματα σε 2,63 εκατ. τόνους.

Για την Ευρωπαϊκή Ένωση το USDA προβλέπει μια συνολική παραγωγή καλαμποκιού που θα ανέλθει σε 57,5 εκατ. τόνους, με τις εξαγωγές να ανέρχονται σε 1,90 εκατ. τόνους, ενώ τα τελικά αποθέματα σε 5,38 εκατ. τόνους.

Ο πρώτος διαγωνισµός σιτηρών της φετινής χρονιάς θα πραγματοποιηθεί, την Πέμπτη (16 Ιουλίου 2026), από τον Αγροτικό Συνεταιρισμό Δημητριακών Ορεστιάδας «Η Ένωση».

Ο διαγωνισμός θα αφορά 17.000 τόνους σκληρό σιτάρι (+/-10%) και 1.300 τόνους µαλακό σιτάρι (+/-10%), εσοδείας 2026.

Όπως αναφέρει ο συνεταιρισμός η ισχύς των προσφορών δεν θα πρέπει να είναι μικρότερη των πέντε εργάσιμων ημερών.

Οι προσφορές θα πρέπει να περιλαμβάνουν:

• Τιμή ανά κιλό για παράδοση στις εγκαταστάσεις του αγοραστή στην Περιφέρεια Ορεστιάδας ή για παράδοση επί πλοίου (FOB) στο λιμάνι Αλεξανδρούπολης,
• Χρόνο παραλαβής.

Ο τρόπος πληρωμής καθορίζεται να γίνει τοις μετρητοίς με την υπογραφή του σχετικού συμφωνητικού.

Οι αρμόδιοι του Συνεταιρισμού διευκρινίζουν ότι η προσφορά δεν συνεπάγεται αυτόματα και αποδοχή, καθώς διατηρούν το δικαίωμα να ζητήσουν βελτιώσεις των προσφορών αλλά και να κυρήξουν άγονο το διαγωνισμό.

Ο κ. Λάμπρος Κουμπρίδης, πρόεδρος του Αγροτικού Συνεταιρισμού Δημητριακών Ορεστιάδας «Η Ένωση», δηλώνει στον ΑγροΤύπο ότι ο αλωνισμός αυτή την εποχή βρίσκεται κοντά στην ολοκλήρωσή του. Περίπου το 95% της παραγωγής σιταριού στην περιοχή μας έχει συγκομιστεί.

Στις νοτιότερες και πρώιμες περιοχές της χώρας ο αλωνισμός του σκληρού σιταριού έχει πλέον ολοκληρωθεί, ενώ στα τελειώματα είναι στις βόρειες περιοχές.

Φέτος στα αλώνια οι παραγωγοί παρέδωσαν με ανοικτές τιμές, ενώ όσοι αποφάσισαν και έκλεισαν τιμή ήταν σε χαμηλά επίπεδα, γύρω από τα 18 λεπτά το κιλό.

Πάντως οι βιομηχανίες ζυμαρικών απορρόφησαν τις ποσότητες που είχαν υπογράψει στα συμβόλαια, με τιμή στα 24,5 λεπτά το κιλό, για σιτάρι όμως υψηλής ποιότητας και συγκεκριμένων προδιαγραφών.

Ο κ. Ιωάννης Μαργαριτίδης, παραγωγός και πρόεδρος της Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων Έβρου, αναφέρει στον ΑγροΤύπο ότι είχαμε προς τα τελειώματα στον αλωνισμό του σκληρού σιταριού. Φέτος αν και είχαμε καλές ποιότητες δεν είχαμε καλές αποδόσεις, που κυμάνθηκαν σε μέσο όρο στα 350 κιλά το στρέμμα. Επίσης είχαμε αυξημένο κόστος στην φυτοπροστασία και την λίπανση. Περιμέναμε φέτος κάποιες καλές τιμές αλλά οι έμποροι παραλαμβάνουν την σοδειά με ανοικτές τιμές. Όσοι παραγωγοί ζητούν προκαταβολή τους δίνουν 15 λεπτά το κιλό. Με αυτές τις τιμές δεν μπορεί να έχει εισόδημα ο παραγωγός και μέλλον η καλλιέργεια. Την ίδια στιγμή στην γειτονική Τουρκία - με χαμηλότερο κόστος καλλιέργειας - οι παραγωγοί σήμερα παραδίνουν το σκληρό σιτάρι με τιμή στα 30 λεπτά το κιλό και αν έχουν πιστοποιημένο σπόρο έχουν πριμ στα 6 λεπτά.

Ο κ. Νίκος Τούτουζας, παραγωγός σκληρού σιταριού από την Θήβα, αναφέρει στον ΑγροΤύπο ότι ο αλωνισμός έχει σχεδόν ολοκληρωθεί στην χώρα μας. Φέτος οι αποδόσεις κυμάνθηκαν σε μέτρια επίπεδα της τάξης των 500 κιλών. Είχαμε προβληματα στην ποιότητα με χαμηλά ποσοστά πρωτεΐνης (9 κατά μέσο όρο). Οι τιμές μέχρι σήμερα είναι ανοικτές και δεν φαίνεται να κυμανθούν φέτος σε καλά επίπεδα, κάτι που έχει φέρει μεγάλη απογοήτευση στους παραγωγούς, που φέτος είχαν να αντιμετωπίσουν μεγάλη αύξηση του κόστους. Αρκεί να σας αναφέρω ότι στην Ιταλία παραδοτέο στο λιμάνι το σκληρό είχε τιμή στα 23 λεπτά το κιλό.

Ο κ. Παναγιώτης Καλφούντζος, πρόεδρος Συνεταιρισμού Αγροτών Θεσσαλίας «ΘΕΣΓΗ», ο αλωνισμός έχει ολοκληρωθεί στην Θεσσαλία και ο συνεταιρισμός μας έχει αποθηκεύσει περίπου 8.000 τόνους σκληρού σιταριού. Στην περιοχή μας είχαμε καλές αποδόσεις, που θα μπορούσαν να ήταν ακόμη καλύτερες αν δεν είχαμε τις υψηλές θερμοκρασίες λίγο πριν τον αλωνισμό, που είχαν σαν αποτέλεσμα να μειωθεί το ειδικό βάρος. Κυμάνθηκαν από 400 έως 500 κιλά αλλά τα μέλη του συνεταιρισμού σε πολλές περιπτώσεις ξεπέρασαν τα 600 κιλά.

Η αγορά αυτή την περίοδο πάντως είναι επιφυλακτική στο να κλείσει τιμή. Οι μεγάλοι έμποροι αγοράζουν μόνο σιτάρι χωρίς προδιαγραφές (χαμηλής ποιότητας) με τιμή από 18 έως 19 λεπτά το κιλό. Για τη δεύτερη ποιότητα µε ειδικό βάρος 80 kg/hl, υαλώδη 80% και πρωτεΐνη 11,5 έως 12%, που είναι και η μεγαλύτερες ποσότητες στην χώρα μας δεν θέλουν οι έμποροι να κλείσουν τιμή αλλά περιμένουν τις εξελίξεις στη διεθνή αγορά. Το ίδιο ισχύει και για τα πολύ υψηλής ποιότητας σκληρά σιτάρια µε πρωτεΐνη 14%. 

Ο πρόεδρος του Αγροτικού Συνεταιρισμού Λαρισαίων Αγροτών, Φώτης Παπαδόπουλος, δήλωσε στον ΑγροΤύπο ότι φέτος είναι μια πολύ άσχημη χρονιά για τους παραγωγούς. Οι αποδόσεις κυμάνθηκαν σε μέτρια επίπεδα. Είχαμε κάποιες καλές ποιότητες αλλά στα περισσότερα χωράφια είχαμε προβλήματα. Πάντως το κόστος φέτος της καλλιέργειας είναι πολύ αυξημένο και περίμεναν οι παραγωγοί κάποιες καλές τιμές. Οι έμποροι όμως στα αλώνια παρέλαβαν με ανοικτές τιμές και οι προκαταβολές των 15 λεπτών είναι στην ουσία ψίχουλα για τον παραγωγό.  

Προκαταβολή 20 λεπτών το κιλό για το σκληρό σιτάρι σε όσους παραγωγούς παρέδωσαν στα σιλό του συνεταιρισμού ανακοίνωσε το διοικητικό συμβούλιο της Ένωσης Συνεταιρισμών Βόλου (ΕΒΟΛ). Ο συνεταιρισμός αναμένεται να κάνει διαγωνισμό για τις ποσότητες σιτηρών που έχει συγκεντρώσει για λογαριασμό των παραγωγών και στη συνέχεια θα γίνει η εκκαθάριση.

Σύμφωνα με τις πρόσφατες προβλέψεις της Κομισιόν, μειωμένη αναμένεται να είναι η παραγωγή σιτηρών στην ΕΕ, την φετινή περίοδο (2026/2027) και εκτιμά ότι θα ανέλθει στους 273,7 εκατομμύρια τόνους και επιστρέψει στον μέσο όρο της περασμένης 5ετίας.

Ωστόσο σε σχέση με πέρσι η παραγωγή αναμένεται να είναι μειωμένη, κατά  5,6%, μετά από μια χρονιά που είχαμε εξαιρετικά υψηλές αποδόσεις για το σιτάρι και το κριθάρι (την περσινή περίοδο 2024/2025).

Παρά την χαμηλότερη αναμενόμενη φετινή παραγωγή, τα υψηλά αρχικά αποθέματα της σεζόν 2026/2027 θα επιτρέψουν στην ΕΕ να διατηρήσει αυξημένες τις εξαγωγές σιταριού, ενώ οριακά προβλέπεται να αυξηθούν οι εισαγωγές σιτηρών στην Ευρώπη.

Σύμφωνα με την Κομισιόν, η ευρωπαϊκή κατανάλωση σιτηρών προβλέπεται να παραμείνει σε γενικές γραμμές σε σταθερά επίπεδα.

Ειδικότερα η κατανάλωση σιταριού προβλέπεται να φτάσει τους 102,8 εκατομμύρια τόνους (που αντιστοιχεί στο 70% των διαθέσιμων ποσοτήτων), ακολουθούμενη από το καλαμπόκι στους 76,8 εκατομμύρια τόνους (79%) και το κριθάρι στους 43,0 εκατομμύρια τόνους (78%).

Διαγωνισμός αγοράς σιταριού από Σαουδική Αραβία 

Η Γενική Αρχή Ασφάλειας Τροφίμων της Σαουδικής Αραβίας (GFSA) αγόρασε 661.000 τόνους σιταριού, σε διεθνή διαγωνισμό που πραγματοποιήθηκε την περασμένη εβδομάδα.

Σύμφωνα με τους όρους του διαγωνισμού η παράδοση των φορτίων έχει προγραμματιστεί για την περίοδο Σεπτεμβρίου - Οκτωβρίου του 2026 σε 11 ξεχωριστές παρτίδες.

Όπως αναφέρουν παράγονες από τη διεθνή αγορά, το σιτάρι θα προέρχεται από την ΕΕ, την περιοχή της Μαύρης Θάλασσας, τη Βόρεια και Νότια Αμερική και την Αυστραλία.

Οι μεγαλύτεροι όγκοι θα παραδοθούν στα λιμάνια της Τζέντα και του Γιανμπού.

Το λιμάνι της Τζέντας θα παραλάβει τέσσερα φορτία συνολικού ποσότητας 244 χιλιάδων τόνων από τις εταιρείες Holagri, Cargill και Olam, σε τιμές που κυμαίνονται από 235,14 έως 237,98 ευρώ/τόνος (τιμή C&F).

Το λιμάνι του Yanbu θα παραλάβει έξι φορτία συνολικής ποσότητας 362 χιλιάδων τόνων, από τις εταιρείες Holagri, Aston, Bunge, GrainCorp Ameropa και Cargill. Οι τιμές των συμβάσεων κυμαίνονται από 234,71 έως 236,62 ευρώ/τόνος (τιμή C&F).

Ακόμη 55 χιλιάδες τόνοι θα παραδοθούν στο λιμάνι του Τζιζάν από την Holagri στην τιμή των 239,12 ευρώ/τόνος (τιμή C&F).

Τα αποτελέσματα του διαγωνισμού επιβεβαιώνουν τον έντονο ανταγωνισμό που υπάρχει αυτή την περίοδο μεταξύ των παγκόσμιων εμπορικών οίκων που ασχολούνται με τις εξαγωγές σιτηρών, τονίζουν κύκλοι της αγοράς.

Καθώς το καλαμπόκι έχει ήδη ολοκληρώσει ή βρίσκεται προς την ολοκλήρωση της άνθησης, ανάλογα με την περιοχή και την πρωιμότητα της καλλιέργειας, και εισέρχεται σταδιακά στο στάδιο της καρπόδεσης, η παρακολούθηση των εχθρών αποκτά ιδιαίτερη σημασία για την ομαλή εξέλιξη της καλλιέργειας και την προστασία της παραγωγής.

Ανάμεσά τους συγκαταλέγεται η πυραλίδα, ένας από τους σημαντικότερους εχθρούς του καλαμποκιού, η παρουσία της οποίας παρουσιάζει σημαντικές διακυμάνσεις από χρονιά σε χρονιά, αλλά όταν οι πληθυσμοί της αυξηθούν μπορεί, κατά τόπους, να προκαλέσει ζημιές στα φυτά και στους σπάδικες. Για τη σημερινή εικόνα του εντόμου, τη βιολογία του, τις δυσκολίες που παρουσιάζει η αντιμετώπισή του, καθώς και τα μέτρα που μπορούν να συμβάλουν στον περιορισμό των προσβολών, συνομιλήσαμε με τον γεωπόνο της ΔΑΟΚ Δράμας, κ. Κωνσταντίνο Σίμογλου.

Πυραλίδα: Ένας σημαντικός εχθρός με έντονη διακύμανση από χρονιά σε χρονιά

Όπως εξηγεί ο κ. Σίμογλου, αυτή την περίοδο στις περισσότερες περιοχές της Μακεδονίας το καλαμπόκι ολοκληρώνει την άνθησή του και περνά σταδιακά στο στάδιο της καρπόδεσης, με εξαίρεση ορισμένες πιο όψιμες καλλιέργειες. Στο συγκεκριμένο στάδιο η πυραλίδα (Ostrinia nubilalis) αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους εχθρούς της καλλιέργειας, χωρίς όμως η παρουσία της να είναι σταθερή κάθε χρόνο.

«Υπάρχουν χρονιές που παρουσιάζει έντονη έξαρση και υψηλούς πληθυσμούς και άλλες που δεν απασχολεί σχεδόν καθόλου», επισημαίνει χαρακτηριστικά. Σύμφωνα με τον ίδιο, στη φετινή καλλιεργητική περίοδο διαπιστώνεται παρουσία του εντόμου και παρατηρούνται προσβολές, χωρίς όμως η έντασή τους να είναι ίδια σε όλες τις περιοχές.

Η πυραλίδα προσβάλλει φύλλα, στελέχη, ταξιανθίες και σπάδικες, ενώ στη Βόρεια Ελλάδα συνήθως αναπτύσσει δύο γενιές. Η πρώτη εμφανίζεται περίπου τον Ιούνιο, όταν ξεκινά η πτήση των ακμαίων και η ωοτοκία, ενώ στις αρχές Ιουλίου εκκολάπτονται οι προνύμφες, οι οποίες αρχίζουν να ανοίγουν στοές στους φυτικούς ιστούς. Η δεύτερη γενιά ακολουθεί μέσα στον Ιούλιο, ενώ, όπως σημειώνει ο κ. Σίμογλου, δεν παρατηρείται συνήθως τρίτη γενιά κατά τον Αύγουστο στη Βόρεια Ελλάδα, καθώς τότε οι καλλιέργειες βρίσκονται πλέον προς τη φυσιολογική τους ωρίμανση.

Η έγκαιρη παρακολούθηση είναι το «κλειδί», όμως η αντιμετώπιση στην πράξη δεν είναι εύκολη

Το σημαντικότερο πρόβλημα, σύμφωνα με τον κ. Σίμογλου, δεν είναι τόσο η ύπαρξη εγκεκριμένων εντομοκτόνων όσο η δυσκολία εφαρμογής τους την κατάλληλη χρονική στιγμή. «Η βασική αδυναμία είναι η εφαρμογή της καταπολέμησης», τονίζει, εξηγώντας ότι μετά την άνθηση το καλαμπόκι έχει πλέον αναπτυχθεί σημαντικά και η επέμβαση γίνεται ιδιαίτερα δύσκολη.

Όπως αναφέρει, η εφαρμογή μπορεί να πραγματοποιηθεί με νεφελοψεκαστήρες που κινούνται στους διαδρόμους που αφήνονται για τα αρδευτικά συστήματα καταιονισμού. Ωστόσο, ακόμη και αυτή η λύση παρουσιάζει σημαντικές δυσκολίες, καθώς απαιτεί εξειδικευμένο εξοπλισμό, ο οποίος δεν είναι διαθέσιμος σε όλους τους παραγωγούς, ενώ η επέμβαση πρέπει να πραγματοποιείται στον σωστό χρόνο ώστε να είναι αποτελεσματική.

«Δεν μπορούμε να βασιζόμαστε σε ημερολογιακές επεμβάσεις. Η πυραλίδα πρέπει να παρακολουθείται», υπογραμμίζει. Για τον σκοπό αυτό απαιτείται συστηματική παρακολούθηση με φερομονικές παγίδες, ώστε να προσδιορίζεται με ακρίβεια η πτήση των ακμαίων και να προγραμματίζεται έγκαιρα η επέμβαση.

Ωστόσο, η εμπειρία της ΔΑΟΚ Δράμας αλλά και της Καβάλας έδειξε ότι οι παγίδες δεν απέδωσαν πάντοτε την αναμενόμενη εικόνα του πληθυσμού, καθώς σε αρκετές περιπτώσεις υπήρχαν εμφανείς προσβολές χωρίς αντίστοιχες συλλήψεις ακμαίων. Για τον λόγο αυτό, όπως σημειώνει ο κ. Σίμογλου, η αποτελεσματική παρακολούθηση προϋποθέτει οργανωμένο και συστηματικό πρόγραμμα σε ευρεία κλίμακα, κάτι που υπερβαίνει τις δυνατότητες των υπηρεσιών, οι οποίες ήδη παρακολουθούν μεγάλο αριθμό εντόμων και άλλων εχθρών των καλλιεργειών.

Σύμφωνα με την εμπειρία του από την Π.Ε. Δράμας, στην πράξη οι επεμβάσεις εναντίον της πυραλίδας δεν πραγματοποιούνται συστηματικά. Παράλληλα, επισημαίνει ότι υπάρχουν παραγωγοί που προχωρούν σε ψεκασμούς, όμως χωρίς αξιόπιστη παρακολούθηση του εντόμου είναι πιθανό οι επεμβάσεις να γίνονται εκτός του κατάλληλου χρονικού διαστήματος, περιορίζοντας έτσι την αποτελεσματικότητά τους.

Ο ίδιος εκτιμά ότι, εφόσον υπάρχει αξιόπιστη παρακολούθηση, η αντιμετώπιση της πρώτης γενιάς μέσα στον Ιούνιο αποτελεί την πιο πρακτική προσέγγιση, καθώς μπορεί να μειώσει τον πληθυσμό που θα δώσει τη δεύτερη γενιά αργότερα μέσα στην καλλιεργητική περίοδο.

Από τις στοές στα σπασμένα στελέχη και τις μυκητολογικές προσβολές

Η πυραλίδα μπορεί να προκαλέσει σημαντικές ζημιές, ιδιαίτερα όταν οι πληθυσμοί της είναι αυξημένοι. Όπως εξηγεί ο κ. Σίμογλου, οι παραγωγοί μπορούν να διαπιστώσουν την παρουσία του εντόμου από τα χαρακτηριστικά συμπτώματα που αφήνει στην καλλιέργεια. «Θα δουν στελέχη που έχουν σπάσει, ιδιαίτερα όταν υπάρχουν στοές στο εσωτερικό τους και ακολουθήσουν ισχυροί άνεμοι», αναφέρει.

Παράλληλα, το έντομο προσβάλλει και τους σπάδικες, δημιουργώντας στοές στο εσωτερικό τους. Αυτές οι πληγές αποτελούν πύλες εισόδου για μύκητες, οι οποίοι μπορούν να επεκταθούν βαθιά στον σπάδικα. Όπως επισημαίνει, αυτό αποτελεί μία βασική διαφορά σε σχέση με το πράσινο σκουλήκι, το οποίο συνήθως περιορίζεται στην κορυφή του σπάδικα, χωρίς να διεισδύει στο εσωτερικό του όπως η πυραλίδα.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτέλεσε μία χρονιά κατά την οποία καταγράφηκε έντονη παρουσία μυκήτων του γένους Trichoderma σε περιοχές της Δράμας, της Καβάλας και των Σερρών, φαινόμενο που συνυπήρχε με έντονες προσβολές από πυραλίδα.

Παρότι δεν υπάρχουν συγκεκριμένα αριθμητικά στοιχεία για το μέγεθος των απωλειών, ο κ. Σίμογλου αναφέρει ότι κατά τόπους έχουν παρατηρηθεί περιπτώσεις με σπασμένα στελέχη και πλαγιάσματα φυτών προς το τέλος της καλλιέργειας, όταν οι άνεμοι εκδήλωσαν τις εσωτερικές ζημιές που είχε ήδη προκαλέσει το έντομο. Επιπλέον, διευκρινίζει ότι, με βάση την εμπειρία από την περιοχή της Δράμας, οι προσβολές του εντόμου συνήθως δεν ξεπερνούν το οικονομικό όριο ζημιάς ώστε να απαιτείται γενικευμένη χημική αντιμετώπιση.

Η σωστή μετασυλλεκτική διαχείριση αποτελεί βασικό μέτρο περιορισμού του εντόμου

Πέρα από τη χημική αντιμετώπιση, ιδιαίτερη βαρύτητα δίνει ο κ. Σίμογλου στα καλλιεργητικά μέτρα που μπορούν να μειώσουν τους πληθυσμούς της πυραλίδας για την επόμενη καλλιεργητική περίοδο. Όπως εξηγεί, μετά τη συγκομιδή είναι απαραίτητο τα υπολείμματα της καλλιέργειας να θρυμματίζονται με καταστροφέα και στη συνέχεια να ενσωματώνονται στο έδαφος.

Ο λόγος είναι ότι το έντομο διαχειμάζει μέσα στα καλάμια και στα υπολείμματα της καλλιέργειας, όπου βρίσκει τις κατάλληλες συνθήκες για να επιβιώσει μέχρι την επόμενη καλλιεργητική περίοδο. Για τον λόγο αυτό, η σωστή μετασυλλεκτική διαχείριση συμβάλλει ουσιαστικά στον περιορισμό του πληθυσμού που θα εμφανιστεί την επόμενη χρονιά.

Μάλιστα, αναφέρει ένα χαρακτηριστικό περιστατικό από μελέτη συναδέλφου του, ο οποίος αναζητούσε προνύμφες πυραλίδας σε αγρούς. Όπως διαπιστώθηκε, εντοπίστηκαν περισσότερες προνύμφες σε χωράφια όπου είχαν καεί τα υπολείμματα της καλλιέργειας σε σχέση με αγρούς όπου είχε προηγηθεί σωστή θρυμματισμένη και ενσωματωμένη διαχείριση των καλαμιών.

«Οι καλλιεργητικές εργασίες είναι πολύ σημαντικό μέτρο καταπολέμησης», τονίζει, υπογραμμίζοντας ότι είναι προτιμότερο να μειώνεται ο πληθυσμός του εντόμου μέσω της σωστής μετασυλλεκτικής διαχείρισης, παρά να επιχειρούνται επεμβάσεις με εντομοκτόνα σε προχωρημένα στάδια της καλλιέργειας, όταν η εφαρμογή τους είναι ήδη ιδιαίτερα δύσκολη.

Κλείνοντας, ο κ. Σίμογλου επισημαίνει ότι η γνώση του εχθρού από παραγωγούς, γεωπόνους και υπηρεσίες αποτελεί σημαντικό πλεονέκτημα. Ωστόσο, η αποτελεσματική αντιμετώπισή του εξακολουθεί να εξαρτάται από τη συστηματική παρακολούθηση, την έγκαιρη επέμβαση όταν απαιτείται και την ορθή εφαρμογή των καλλιεργητικών πρακτικών που μειώνουν τους πληθυσμούς της επόμενης χρονιάς.

Η καλλιέργεια του ρυζιού αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους κλάδους της ελληνικής φυτικής παραγωγής, με τη Χαλάστρα να παραμένει διαχρονικά μία από τις βασικότερες ορυζοπαραγωγικές ζώνες της χώρας. Καθώς οι ορυζώνες βρίσκονται πλέον σε κρίσιμο στάδιο ανάπτυξης, οι παραγωγοί παρακολουθούν με προβληματισμό τη φετινή πορεία της καλλιέργειας, καθώς η πίεση από τα ζιζάνια, οι καθυστερήσεις που προηγήθηκαν στις εφαρμογές ζιζανιοκτονίας και οι χαμηλές τιμές διαμορφώνουν ένα ιδιαίτερα απαιτητικό περιβάλλον.

Στο πλαίσιο αυτό, ο ΑγροΤύπος επικοινώνησε με τον πρόεδρο του Α’ Αγροτικού Συνεταιρισμού Χαλάστρας, κ. Χρήστο Γκαντζάρα, προκειμένου να καταγράψει την εικόνα από το πεδίο σχετικά με τις εργασίες που βρίσκονται σε εξέλιξη, τις επιπτώσεις των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι ορυζοπαραγωγοί και τις εκτιμήσεις για την πορεία της φετινής καλλιέργειας.

Σε εξέλιξη η επιφανειακή λίπανση – Διαφορετική εικόνα στους ορυζώνες

Σύμφωνα με τον κ. Γκαντζάρα, η καλλιέργεια βρίσκεται σήμερα περίπου στις 50-55 ημέρες από τις πρώτες σπορές, με τους περισσότερους παραγωγούς να πραγματοποιούν αυτή την περίοδο την επιφανειακή λίπανση των ορυζώνων.

Όπως εξηγεί, στο στάδιο αυτό εφαρμόζεται το υπόλοιπο της αζωτούχου λίπανσης, καθώς και φώσφορος, στοιχεία απαραίτητα για τη σωστή ανάπτυξη της καλλιέργειας. Η παράλειψη της επιφανειακής λίπανσης μπορεί να επηρεάσει κυρίως τις αποδόσεις και, σε μικρότερο βαθμό, την ποιότητα του παραγόμενου προϊόντος.

Ωστόσο, η εικόνα δεν είναι ενιαία σε όλες τις εκμεταλλεύσεις. Από τη μία πλευρά υπάρχουν παραγωγοί που αναγκάστηκαν να προχωρήσουν σε επανασπορά και βρίσκονται πλέον περίπου έναν μήνα πίσω σε σχέση με τους υπόλοιπους, ενώ από την άλλη υπάρχουν αγροτεμάχια που έχουν ουσιαστικά εγκαταλειφθεί, καθώς δεν κρίθηκε οικονομικά συμφέρουσα η συνέχιση της καλλιέργειας. «Υπάρχουν και πολλοί που τα έχουν παρατήσει κιόλας. Δεν υπάρχει λόγος να έχεις πλέον έξοδα σε ένα χωράφι που δεν θα σου αποδώσει τίποτα», επισημαίνει χαρακτηριστικά.

Παράλληλα, όπως σημειώνει, στους παραγωγούς επικρατεί έντονη απογοήτευση, καθώς σε πολλές περιπτώσεις τα χωράφια δεν κατάφεραν να καθαρίσουν από τα ζιζάνια, παρά τις επεμβάσεις που πραγματοποιήθηκαν.

Η καθυστερημένη ζιζανιοκτονία βοήθησε μόνο σε περιορισμένο βαθμό

Ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα της φετινής χρονιάς εξακολουθεί να είναι η αντιμετώπιση των ζιζανίων. Παρότι δόθηκε η δυνατότητα πραγματοποίησης ζιζανιοκτονίας μέσω της άδειας των 120 ημερών, σύμφωνα με τον πρόεδρο του Α’ Αγροτικού Συνεταιρισμού Χαλάστρας, το αποτέλεσμα δεν ήταν το αναμενόμενο.

Όπως αναφέρει, σε ορισμένες περιπτώσεις οι εφαρμογές συνέβαλαν στον περιορισμό του προβλήματος, ωστόσο η συνολική αποτελεσματικότητα ήταν περιορισμένη. «Σε κάποιους έχει βοηθήσει, αλλά σε πολύ μικρό βαθμό. Η ζημιά ήδη είχε γίνει», σημειώνει.

Όπως εξηγεί, η περιορισμένη αποτελεσματικότητα αποδίδεται τόσο στην καθυστερημένη εφαρμογή των ζιζανιοκτόνων όσο και στο γεγονός ότι ορισμένα ζιζάνια πλέον δεν ελέγχονται με τα διαθέσιμα σκευάσματα. Οι επιλογές των παραγωγών έχουν περιοριστεί σημαντικά, γεγονός που δυσκολεύει ακόμη περισσότερο τη διαχείριση της καλλιέργειας.

«Δεν έχουν κι άλλα όπλα να καταπολεμήσουμε τα ζιζάνια. Υπάρχουν κάποια που δυστυχώς δεν τα αγγίζουν τα φάρμακα που έχουμε στα χέρια μας», τονίζει.

Τα ζιζάνια αναμένεται να μειώσουν τις αποδόσεις

Οι δυσκολίες στη ζιζανιοκτονία αναμένεται να αποτυπωθούν και στις τελικές αποδόσεις της καλλιέργειας. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του κ. Γκαντζάρα, η μείωση της στρεμματικής απόδοσης ενδέχεται να κυμανθεί περίπου μεταξύ 10% και 20%, με τα ζιζάνια να αποτελούν τον βασικότερο παράγοντα που επηρεάζει την παραγωγή.

Όπως επισημαίνει, η επίδραση της λίπανσης ακολουθεί σε σημασία, ωστόσο το κυριότερο πρόβλημα παραμένει η αδυναμία αποτελεσματικού ελέγχου των ζιζανίων. «Υπολογίζουμε περίπου 10-20% μείωση στη στρεμματική απόδοση. Πρώτα λόγω των ζιζανίων και μετά λόγω των λιπασμάτων», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Οι χαμηλές τιμές εντείνουν την πίεση στους παραγωγούς

Πέρα από τις καλλιεργητικές δυσκολίες, οι παραγωγοί καλούνται να διαχειριστούν και μια αγορά που εξακολουθεί να κινείται σε χαμηλά επίπεδα τιμών. Σύμφωνα με τον πρόεδρο του συνεταιρισμού, οι τιμές για τα μεσόσπερμα και μακρύσπερμα ρύζια διαμορφώνονται περίπου στα 25 λεπτά το κιλό, ενώ στην ποικιλία Καρολίνα κυμαίνονται περίπου στα 33-35 λεπτά το κιλό.

Όπως επισημαίνει, η τιμή του προϊόντος αποτελεί καθοριστικό παράγοντα για τη βιωσιμότητα της καλλιέργειας, καθώς ακόμη και σε περιπτώσεις μειωμένης παραγωγής μπορεί να αντισταθμίσει μέρος της απώλειας εισοδήματος. «Ίσως και τον μεγαλύτερο ρόλο να παίζει η τιμή. Αν έχει καλή τιμή, λες ότι και μια μείωση να έχεις, θα βγει η ζημιά από την τιμή του προϊόντος», αναφέρει.

Την ίδια στιγμή, οι ορυζοπαραγωγοί εξακολουθούν να αναμένουν την καταβολή της οικονομικής ενίσχυσης de minimis, η οποία, όπως σημειώνει ο κ. Γκαντζάρας, έχει καθυστερήσει σημαντικά. Όπως αναφέρει, οι τελευταίες ανακοινώσεις κάνουν λόγο για πληρωμή μέσα στον Ιούλιο, γεγονός που διατηρεί την αβεβαιότητα σε μια ήδη δύσκολη καλλιεργητική περίοδο.

Σε εξέλιξη βρίσκεται ο αλωνισμός του σκληρού και μαλακού σιταριού αλλά και του κριθαριού στην Τουρκία.

«Η Τουρκία θα μπορούσε να έχει φέτος μία από τις υψηλότερες παραγωγές σιτηρών των τελευταίων ετών», τόνισε ο κ. Ahmet Güldal, Γενικός Διευθυντής του Τουρκικού Συμβουλίου Σιτηρών (TMO), μιλώντας στο Παγκόσμιο Φόρουμ Σιτηρών & Άλεσης - İDMA, στην Κωνσταντινούπολη.

Μέχρι τις 25 Ιουνίου, η συγκομιδή είχε φτάσει στο 14% για το σιτάρι και στο 13% για το κριθάρι, ενώ όπως φαίνεται από τις περιοχές συγκομιδής, οι μέσες αποδόσεις ξεπερνούν τα 400 κιλά ανά στρέμμα. 

Ανέφερε ακόμη ότι η παραγωγή τουρκικού σιταριού εκτιμάται ο TMO ότι θα ανέλθει σε 22,75 εκατομμύρια τόνους και η παραγωγή κριθαριού σε 9 εκατομμύρια τόνους.

Το TMO είναι πλήρως προετοιμασμένο για τη νέα σεζόν, με περισσότερα από 600 κέντρα συγκέντρωσης (σιλό), με δυνατότητες αποθήκευση που ξεπερνούν τους 20 εκατομμύρια τόνους σιτηρών.

Ο κ. Güldal υπενθύμισε ότι η TMO ανακοίνωσε τις τιμές προμήθειας σιτηρών για το 2026 στην αρχή της περιόδου συγκομιδής, στις 2 Ιουνίου.

Συγκεκριμένα ανέφερε ότι η τιμή ορίστηκε στις 16.500 τουρκικές λίρες ανά τόνο (308,65 ευρώ ανά τόνο) για το μαλακό και το σκληρό σιτάρι, ενώ στις 12.750 τουρκικές λίρες ανά τόνο (238,50 ευρώ ανά τόνο) για το κριθάρι.

Σύμφωνα με το TMO, περισσότερο από το 80% των αιτήσεων παράδοσης σιτηρών έχουν ήδη διεκπεραιωθεί και οι πληρωμές στους αγρότες έχουν ξεκινήσει.

Τόνισε ακόμη ότι ο τουρκικός οργανισμός δίνει ιδιαίτερη προσοχή στην παραγωγή τουρκικού σκληρού σιταριού υψηλής ποιότητας για την παραγωγή τροφίμων.

Να θυμίσουμε ότι η Τουρκία κατατάσσεται πρώτη στον κόσμο στις εξαγωγές αλευριού και δεύτερη στις εξαγωγές ζυμαρικών.

Προκαταβολή άμεσα 20 λεπτών το κιλό για το σκληρό σιτάρι σε όσους παραγωγούς το παρέδωσαν στα σιλό του συνεταιρισμού αποφάσισε το διοικητικό συμβούλιο της Ένωσης Συνεταιρισμών Βόλου (ΕΒΟΛ).

Ο συνεταιρισμός αναμένεται να κάνει διαγωνισμό για τις ποσότητες σιτηρών που έχει συγκεντρώσει για λογαριασμό των παραγωγών και στη συνέχεια θα γίνει η εκκαθάριση.

Σκληρό σιτάρι Καναδά

Ο ρυθμός των εξαγωγών του καναδικού σκληρού σιτηρού είναι πλέον σχετικά ίσος με τον όγκο του περασμένου έτους, σύμφωνα με έκθεση που εξέδωσε η Καναδική Επιτροπή Σιτηρών (CGC).

Για το τρέχον έτος εμπορίας (στοιχεία έως τον Απρίλιο του 2026), οι εξαγωγές σκληρού σιτηρού ανέρχονται σε 4,4 εκατομμύρια τόνους, με ισχυρή ζήτηση από την Τουρκία (+167 χιλιάδες τόνους σε ετήσια βάση), τη Νιγηρία (+47 χιλιάδες τόνους), την Κίνα (+37 χιλιάδες τόνους), το Μεξικό (+37 χιλιάδες τόνους) και την Αλγερία (+34 χιλιάδες τόνους), υπερκαλύπτοντας τη μειωμένη ζήτηση από το Μαρόκο, τις ΗΠΑ και την Ιαπωνία.

Οι εξαγωγές προς την Ιταλία, κύριο πελάτη του καναδικού σκληρού σιτηρού, κυμαίνονται σε σταθερά επίπεδα σε σχέση με την περσινή εμπορική περίοδο.

Η εγχώρια σκληρού χρήση προβλέπεται να ανέλθει σε 0,7 εκατομμύρια τόνους, ενώ τα αποθέματα μειώθηκαν σε 1,3 εκατομμύρια τόνους.

Η μέση τιμή spot παραγωγού για το καναδικό σκληρό, με περιεκτικότητα σε πρωτεΐνη 13%, στο Σασκάτσουαν, παραμένει αμετάβλητη στα 245,59 ευρώ/τόνο.

Παγκόσμια παραγωγή σκληρού

Σε διεθνές επίπεδο, η παγκόσμια παραγωγή σκληρού, για την περίοδο 2025/2026, αυξήθηκε, κατά 4% σε 38,2 εκατομμύρια τόνους, υψηλό εννέα ετών. Αυξημένες συγκομιδές είχαμε στη Βόρεια Αμερική και τη Βόρεια Αφρική, σύμφωνα με το Διεθνές Συμβούλιο Σιτηρών (IGC).

Η παγκόσμια κατανάλωση προβλέπεται να αυξηθεί, κατά 2%, σε 36,5 εκατομμύρια τόνους, με την υψηλότερη χρήση τροφίμων να αντισταθμίζει τη μείωση της χρήσης ζωοτροφών.

Το διεθνές εμπόριο αναμένεται να μειωθεί, κατά 4%, σε 8,8 εκατομμύρια τόνους, με μειωμένη ζήτηση εισαγωγών από την Αλγερία και την ΕΕ.

Τα παγκόσμια αποθέματα αναμένεται να ανέλθουν σε 9,1 εκατομμύρια τόνους.

Η περίοδος που διανύουμε αποτελεί μία από τις πιο κρίσιμες για την παρακολούθηση του Διαβρώτικα του αραβοσίτου, καθώς η αύξηση των εξόδων των ενηλίκων συμπίπτει χρονικά με την έναρξη της άνθησης του αραβοσίτου. Η εικόνα αυτή είναι αρκετή για να προκαλέσει εγρήγορση σε αρκετούς παραγωγούς, ιδιαίτερα όταν παρατηρούν μεγάλους αριθμούς ενηλίκων πάνω στους στύλους και στους σπάδικες.

Για το τι πραγματικά σημαίνει η παρουσία του εντόμου αυτή την περίοδο, ποια μέτρα έχουν αποδειχθεί αποτελεσματικά και ποιες πρακτικές δεν προσφέρουν ουσιαστικό αποτέλεσμα, μίλησε στο περιοδικό μας ο γεωπόνος της ΔΑΟΚ Δράμας, Κωνσταντίνος Σίμογλου, μεταφέροντας την εμπειρία της υπηρεσίας από την παρακολούθηση του εντόμου τα τελευταία χρόνια.

Οι ψεκασμοί κατά των ενηλίκων δεν δίνουν ουσιαστικό αποτέλεσμα

Όπως εξηγεί ο κ. Σίμογλου, αυτή την περίοδο παρατηρείται αυξημένη έξοδος των ενηλίκων του Διαβρώτικα, η οποία συμπίπτει με την έναρξη της άνθησης του αραβοσίτου. Η παρουσία μεγάλου αριθμού ενηλίκων πάνω στους νηματοειδείς στύλους και στους σπάδικες συχνά προκαλεί έντονο προβληματισμό στους παραγωγούς, καθώς δημιουργείται η εντύπωση ότι απαιτείται άμεση επέμβαση.

«Τώρα βλέπουμε έναν αυξημένο πληθυσμό ενηλίκων και γι' αυτό θεωρώ ότι το έντομο είναι ιδιαίτερα επίκαιρο», σημειώνει χαρακτηριστικά. Ωστόσο, όπως επισημαίνει, η παρουσία των ενηλίκων στην καλλιέργεια δεν σημαίνει από μόνη της ότι απαιτείται επέμβαση, γεγονός που αποτελεί μία από τις συνηθέστερες παρανοήσεις γύρω από το έντομο.

Ένα από τα βασικά σημεία που υπογραμμίζει ο γεωπόνος της ΔΑΟΚ Δράμας είναι ότι έχει διαμορφωθεί κατά καιρούς η αντίληψη πως ο ψεκασμός των ενηλίκων κατά την άνθηση του αραβοσίτου μπορεί να περιορίσει αποτελεσματικά το πρόβλημα. Όπως αναφέρει, στο παρελθόν εφαρμόστηκαν ψεκασμοί με νεφελοψεκαστήρες, ενώ τελευταία γίνεται συζήτηση ακόμη και για εφαρμογές με drones, τα οποία όμως δεν έχουν ακόμη ρυθμιστεί νομοθετικά.

Στην πράξη, όμως, οι εφαρμογές αυτές δεν προσφέρουν ουσιαστικό όφελος. Όπως εξηγεί, ακόμη και όταν παρατηρείται προσωρινή μείωση του αριθμού των ενηλίκων, μέσα σε περίπου μία εβδομάδα οι συλλήψεις επανέρχονται στα προηγούμενα επίπεδα, καθώς συνεχίζεται η σταδιακή έξοδος νέων ενηλίκων και παράλληλα μετακινούνται έντομα από γειτονικές καλλιέργειες.

Ο ίδιος μεταφέρει μάλιστα εμπειρία από αγρό στον οποίο λειτουργούσε παγίδα του δικτύου παρακολούθησης της υπηρεσίας. Μετά τον ψεκασμό παρατηρήθηκε πρόσκαιρη μείωση των συλλήψεων, όμως την επόμενη εβδομάδα οι πληθυσμοί είχαν επανέλθει στα φυσιολογικά επίπεδα. Όπως τονίζει, ακόμη και η προσπάθεια περιορισμού της ωοτοκίας μέσω τέτοιων ψεκασμών δεν μπορεί να επιτευχθεί στην πράξη, καθώς είναι αδύνατος ο συγχρονισμός της επέμβασης με τη συνεχή έξοδο και μετακίνηση των ενηλίκων, μεταξύ των οποίων μπορεί να υπάρχουν και γονιμοποιημένα θηλυκά. «Το αποτέλεσμα δεν έρχεται», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τον κ. Σίμογλου, η πρακτική αυτή δεν είναι μόνο περιορισμένης αποτελεσματικότητας, αλλά συνεπάγεται και σημαντικό κόστος για τον παραγωγό. Όπως αναφέρει, σε συζήτηση που είχε στο παρελθόν με παραγωγό περίπου 100 στρεμμάτων, το κόστος του ψεκασμού με νεφελοψεκαστήρα, μαζί με τα σκευάσματα, έφτανε περίπου τα 2.000 ευρώ, χωρίς όμως να υπάρχει αντίστοιχο πρακτικό αποτέλεσμα στην καλλιέργεια.

Παράλληλα, επισημαίνει ότι έχουν υπάρξει ακόμη και περιπτώσεις όπου συστήθηκαν προληπτικοί ψεκασμοί μέσα στον Ιούνιο, σε στάδιο που το έντομο δεν είχε ακόμη εμφανιστεί στην περιοχή. Όπως εξηγεί, στην Ανατολική Μακεδονία οι πρώτες συλλήψεις ξεκινούν συνήθως το πρώτο δεκαήμερο του Ιουνίου, αρχικά με πολύ μικρούς αριθμούς, αυξάνονται σταδιακά και προς τα τέλη του μήνα παρατηρούνται πλέον σημαντικότεροι πληθυσμοί. Ωστόσο, οι έξοδοι των ενηλίκων δεν γίνονται όλες μαζί, αλλά συνεχίζονται σταδιακά, γεγονός που καθιστά ακόμη πιο δύσκολη την αποτελεσματική στόχευση ενός ψεκασμού. Επιπλέον, υπογραμμίζει ότι οι συνεχείς ψεκασμοί αυξάνουν και τον κίνδυνο ανάπτυξης ανθεκτικότητας, ιδιαίτερα στα εντομοκτόνα που εφαρμόζονται στο υπέργειο τμήμα του φυτού, κάτι που έχει αποδειχθεί μέσα από τη μακρόχρονη εμπειρία των Ηνωμένων Πολιτειών.

Η αμειψισπορά αποτελεί το βασικότερο μέτρο αντιμετώπισης

Σύμφωνα με τον κ. Σίμογλου, η αποτελεσματικότερη μέθοδος αντιμετώπισης του διαβρωτικού παραμένει διαχρονικά η αμειψισπορά. Όπως εξηγεί, το έντομο αναπτύσσει μία γενεά τον χρόνο και έχει έναν ξενιστή, γεγονός που καθιστά ιδιαίτερα αποτελεσματική την αλλαγή καλλιέργειας μετά τον αραβόσιτο. «Η αμειψισπορά είναι το βασικότερο μέτρο αντιμετώπισης. Αν το αξιοποιούσαμε σωστά, δεν θα χρειαζόταν να κάνουμε σχεδόν τίποτε άλλο», τονίζει.

Αναφερόμενος στη διεθνή εμπειρία, εξηγεί ότι στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου επί πολλές δεκαετίες εφαρμόστηκε το σύστημα αραβόσιτος-σόγια-αραβόσιτος-σόγια, επιλέχθηκε σταδιακά πληθυσμός του εντόμου που ωοτοκούσε σε γειτονικά χωράφια με σόγια, εξασφαλίζοντας ότι την επόμενη χρονιά οι προνύμφες θα έβρισκαν ξανά αραβόσιτο. Όπως επισημαίνει, το φαινόμενο αυτό δεν υπάρχει πουθενά στην Ευρώπη. Για τον λόγο αυτό, στην Ελλάδα η αντικατάσταση του αραβοσίτου με οποιαδήποτε άλλη καλλιέργεια παραμένει ιδιαίτερα αποτελεσματική στη διακοπή του βιολογικού κύκλου του εντόμου.

Όταν δεν μπορεί να εφαρμοστεί αμειψισπορά: χρήση κοκκωδών εντομοκτόνων

Ο γεωπόνος της ΔΑΟΚ Δράμας αναγνωρίζει ότι υπάρχουν περιπτώσεις όπου, για πρακτικούς ή οικονομικούς λόγους, οι παραγωγοί αδυνατούν να εφαρμόσουν αμειψισπορά σε όλες τις εκτάσεις τους.

Σε αγρούς όπου ο αραβόσιτος καλλιεργείται για δεύτερη ή ακόμη περισσότερο για τρίτη συνεχόμενη χρονιά και παράλληλα έχει διαπιστωθεί υψηλός πληθυσμός ενηλίκων, με αυξημένη πιθανότητα ωοτοκίας, θεωρεί ότι η χρήση κοκκωδών εντομοκτόνων εδάφους αποτελεί την πιο αποτελεσματική επιλογή.

Η εφαρμογή πραγματοποιείται συνήθως στα μέσα Μαΐου, όταν η καλλιέργεια βρίσκεται περίπου στο στάδιο των 5-9 φύλλων και συμπίπτει με το σκάλισμα του αραβοσίτου. Όπως αναφέρει, υπάρχουν εγκεκριμένα σκευάσματα για τη συγκεκριμένη χρήση, τα οποία μπορούν να προστατεύσουν αποτελεσματικά το ριζικό σύστημα και να περιορίσουν τις ζημιές που οδηγούν σε πλαγιάσματα των φυτών.

Η επάρκεια νερού είναι το σημαντικότερο μέτρο κατά την άνθηση

Σύμφωνα με τον κ. Σίμογλου, στο στάδιο όπου βρίσκεται σήμερα η καλλιέργεια, δηλαδή στην έναρξη της άνθησης, το σημαντικότερο μέτρο που μπορεί να λάβει ο παραγωγός δεν είναι κάποια επέμβαση κατά των ενηλίκων, αλλά η εξασφάλιση επαρκούς αρδευτικού νερού.

Όπως εξηγεί, οι νηματοειδείς στύλοι του αραβοσίτου συνεχίζουν να αναπτύσσονται μέχρι να ολοκληρωθεί η γονιμοποίηση. Έτσι, ακόμη και αν τα ενήλικα τραφούν από τους στύλους, η συνεχής διαθεσιμότητα νερού επιτρέπει στο φυτό να παράγει νέο ιστό, διατηρώντας τις προϋποθέσεις για ικανοποιητική επικονίαση και καρπόδεση. «Ας τους τρώνε τους στύλους τα ενήλικα. Αν υπάρχει νερό, οι στύλοι συνεχίζουν να μεγαλώνουν και την επόμενη ημέρα μπορεί να έχουν αναπτυχθεί ακόμη και δύο εκατοστά, επιτρέποντας να γίνει κανονικά η επικονίαση και η γονιμοποίηση», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Ο ίδιος διευκρινίζει ότι το συμπέρασμα αυτό δεν βασίζεται μόνο στη διεθνή βιβλιογραφία και στην εμπειρία των Ηνωμένων Πολιτειών, αλλά και σε πολυετείς μετρήσεις που πραγματοποιήθηκαν στην Ελλάδα. Όπως σημειώνει, τα αποτελέσματα των παρατηρήσεων της τελευταίας δεκαετίας έδειξαν επανειλημμένα ότι, όταν η καλλιέργεια διαθέτει επαρκές νερό, τα ενήλικα του διαβρωτικού δεν δημιουργούν ουσιαστικό πρόβλημα στην καρπόδεση. Εξαίρεση μπορεί να αποτελέσουν μόνο συνθήκες έντονης έλλειψης νερού, όπου όμως η ίδια η καλλιέργεια βρίσκεται ήδη υπό σοβαρή καταπόνηση.

Για τον λόγο αυτό, η ΔΑΟΚ Δράμας εκδίδει κάθε χρόνο σχετική ενημέρωση προς τους παραγωγούς, επισημαίνοντας ότι η διασφάλιση της άρδευσης την περίοδο της άνθησης αποτελεί το σημαντικότερο μέτρο για την αποφυγή προβλημάτων από το Διαβρώτικα.

Η εμπειρία από τα Τενάγη Φιλίππων και η σημερινή εικόνα

Ο κ. Σίμογλου αναφέρεται και στην πρώτη περίοδο έντονων προσβολών που καταγράφηκαν στην περιοχή, υπενθυμίζοντας ότι το 2017 παρατηρήθηκαν σοβαρές ζημιές στα Τενάγη Φιλίππων, μια εκτεταμένη περιοχή που περιλαμβάνει τμήματα των Περιφερειακών Ενοτήτων Δράμας, Καβάλας και Σερρών. Πρόκειται για περιοχή με οργανικά εδάφη και ιδιαίτερο τρόπο άρδευσης, όπου η καλλιέργεια αρδεύεται μέσω της ανόδου του υδροφόρου ορίζοντα, μετά το κλείσιμο των στραγγιστικών τάφρων. Εκείνη τη χρονιά, ωστόσο, οι συνθήκες έντονης λειψυδρίας και οι πολύ υψηλές θερμοκρασίες δεν επέτρεψαν την ομαλή λειτουργία του συστήματος, με αποτέλεσμα να παρατηρηθούν σοβαρές προσβολές στο ριζικό σύστημα, εκτεταμένα πλαγιάσματα και σημαντικές απώλειες παραγωγής.

Όπως επισημαίνει, η συγκεκριμένη περίπτωση ανέδειξε ότι η σοβαρή ζημιά συνδέεται κυρίως με την καταπόνηση της καλλιέργειας από την έλλειψη νερού και όχι αποκλειστικά με την παρουσία του εντόμου. Τα τελευταία χρόνια, πάντως, η εικόνα είναι αισθητά διαφορετική. Σύμφωνα με τον ίδιο, εδώ και περισσότερο από πέντε χρόνια δεν έχουν παρατηρηθεί αντίστοιχα προβλήματα στην περιοχή, γεγονός που αποδίδει κυρίως στην ευρύτερη εφαρμογή της αμειψισποράς και στη μεγαλύτερη εξοικείωση των παραγωγών με τη διαχείριση του εντόμου. «Πιστεύω ότι ένα τόσο ακραίο φαινόμενο δύσκολα θα το ξαναδούμε. Εδώ και αρκετά χρόνια δεν έχουμε εμφανίσεις τέτοιων προβλημάτων», σημειώνει.

Με βάση τη σημερινή εικόνα και την εμπειρία που έχει αποκτηθεί, ο κ. Σίμογλου εκτιμά ότι το Διαβρώτικα αποτελεί πλέον ένα έντομο που μπορεί να διαχειριστεί αποτελεσματικά, αρκεί οι παραγωγοί να εφαρμόζουν τα μέτρα που έχουν αποδειχθεί αποτελεσματικά στις ελληνικές συνθήκες και να ακολουθούν τις οδηγίες των αρμόδιων υπηρεσιών.

Έως αύριο Τρίτη, 30 Ιουνίου. θα καταβληθούν ενισχύσεις de minimis, ύψους 20 εκατ. ευρώ σε ρυζοπαραγωγούς, επισήμανε σε δηλώσεις του ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Μαργαρίτης Σχοινάς.

Συγκεκριμένα αναφερόμενος στους παραγωγούς ρυζιού, ο κ. Σχοινάς ανακοίνωσε ότι η ενίσχυση των 20 εκατ. ευρώ μέσω de minimis θα καταβληθεί τη Δευτέρα ή την Τρίτη, ως αντιστάθμισμα για τις ζημιές που υπέστη ο κλάδος τα προηγούμενα χρόνια.

Παράλληλα, τόνισε την ανάγκη μιας πιο μόνιμης λύσης, επισημαίνοντας ότι εξετάζεται η ένταξη της συγκεκριμένης παραγωγικής δραστηριότητας σε ένα ευρύτερο πρόγραμμα περιφερειακής ανάπτυξης, στα πρότυπα αντίστοιχων παρεμβάσεων που εφαρμόστηκαν στην περιοχή της Βαλένθια στην Ισπανία.

Σημάδια ανάκαμψης δείχνει η παγκόσμια αγορά καλαμποκιού, κυρίως λόγω της αυξημένης εμπορικής ζήτησης, που υπάρχει αυτή την εποχή από το Μεξικό και την Αλγερία.

Οι συνθήκες καλλιέργειας είναι γενικά ευνοϊκές στις κύριες περιοχές παραγωγής. Η Βραζιλία αναφέρει «εξαιρετικές καιρικές συνθήκες», ενώ η Αργεντινή σημειώνει ισχυρές αποδόσεις.

Προβλήματα φαίνεται να έχει η παραγωγή λόγω της ξηρασίας και της έλλειψης βροχοπτώσεων στη δυτική Ουκρανία και στις χώρες της Ευρώπης.

Οι πρόσφατες προβλέψεις του Ιουνίου, που έκανε το Υπουργείο Γεωργία των ΗΠΑ (USDA) για την παγκόσμια παραγωγή καλαμποκιού κατά το έτος 2026/2027, αναφέρουν ότι θα ανέλθει στα 1,30 δισεκατομμύρια τόνους.

Ωστόσο η εκτιμώμενη φετινή παγκόσμια παραγωγή θα είναι μειωμένη, κατά 26,3 εκατομμύρια τόνους, σε σχέση με την περσινή.

Όσον αφορά τα τελικά αποθέματα το USDA εκτιμά ότι αναμένεται να μειωθούν στους 281,2 εκατομμύρια τόνους.

H παραγωγή καλαμποκιού προβλέπεται αυξημένη για την Βραζιλία, την Αργεντινή και την Παραγουάη λόγω ενός συνδυασμού αυξήσεων στην έκταση και την απόδοση. Αυτές οι αυξήσεις αντισταθμίζονται εν μέρει από τη μειωμένη παραγωγή καλαμποκιού στο Μεξικό, βάσει των μειωμένων προσδοκιών για την απόδοση. Επίσης αυξημένη παραγωγή αναμένει η Ινδία λόγω αύξησης των εκτάσεων καλλιέργειας και καλών αποδόσεων.

Διεθνείς τιμές

Οι κινήσεις των διεθνών τιμών καλαμποκιού αντικατοπτρίζουν τις βελτιωμένες προοπτικές προσφοράς. Κατά τη διάρκεια του Ιουνίου, οι τιμές εξαγωγής είχαν πτωτικές τάσεις στις περισσότερες χώρες προέλευσης.

Συγκεκριμένα το βραζιλιάνικο καλαμπόκι μειώθηκε κατά 9% στα 183,17 ευρώ/τόνο, το αμερικανικό καλαμπόκι μειώθηκε επίσης κατά 9% στα 180,54 ευρώ/τόνο και οι τιμές της Αργεντινής μειώθηκαν κατά 8% στα 172,66 ευρώ/τόνο.

Οι τιμές των γαλλικών εξαγωγών επίσης μειώθηκαν κατά 3% στα 231,38 ευρώ/τόνο, ενώ το ουκρανικό καλαμπόκι επέδειξε σχετική ανθεκτικότητα, εμφανίζοντας μικρή μείωση κατά 1% στα 205,08 ευρώ/τόνο

Μετά τις αιτήσεις για το de minimis στη μηδική (και όχι στο τριφύλλι) έρχεται η σειρά για την έκτακτη ενίσχυση των παραγωγών ρυζιού.

Σύμφωνα με πληροφορίες του ΑγροΤύπου, σήμερα Δευτέρα (22/6), γίνεται σύσκεψη στο ΥπΑΑΤ με εκπροσώπους της ΑΑΔΕ, για να οριστικοποιηθεί η ενίσχυση για το ρύζι, στο πλαίσιο του καθεστώτος de minimis για το έτος 2025, η οποία είχε προαναγγελθεί από τον πρώην υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Κώστα Τσιάρα.

Αφού γίνει προσπάθεια να λυθούν κάποιες τελευταίες τεχνικές λεπτομέρειες αναμένεται, τις επόμενες ημέρες, να υπογραφεί και να δημοσιευθεί σε ΦΕΚ η σχετική Κοινή Υπουργική Απόφαση (ΚΥΑ).

Στην συνέχεια θα ανοίξει η σχετική πλατφόρμα για να κατατεθούν οι αιτήσεις από τους παραγωγούς.

Σύμφωνα με όσα έχει αναφέρει η ηγεσία του ΥπΑΑΤ, το ποσό ενίσχυσης για τους παραγωγούς ρυζιού διαμορφώνεται στα 70 ευρώ ανά στρέμμα για τους κατά κύριο επάγγελμα αγρότες και στα 35 ευρώ ανά στρέμμα για τους μη κατά κύριο επάγγελμα.

Οι παραγωγοί ρυζιού αναμένουν με αγωνία την στρεμματική ενίσχυση για να μπορέσουν να σταθούν οικονομικά, ειδικά σε μια τόσο κρίσιμη περίοδο για την καλλιέργεια λόγω των αυξημένων εισαγωγών που γίνονται από την Ασία.

Οι σπορές έχουν ολοκληρωθεί και η εικόνα που αποτυπώνεται στον κάμπο δείχνει μια σημαντική μείωση των εκτάσεων που καλλιεργήθηκαν φέτος με ρύζι.

Οι συχνές βροχοπτώσεις έχουν δημιουργήσει προβλήματα και καθυστερήσεις στον αλωνισμό του κριθαριού σε πολλές περιοχές της χώρας.

Ο πρόεδρος του Αγροτικού Συνεταιρισμού Λαρισαίων Αγροτών, Φώτης Παπαδόπουλος, δήλωσε στον ΑγροΤύπο ότι οι βροχές έχουν δημιουργήσει προβλήματα στα αλώνια, αν και είμαστε στα τελειώματα για το κριθάρι. Χτες Τετάρτη (17/6) είχαμε βροχές σε πολλές περιοχές της Λάρισας. Αυτό σημαίνει ότι σήμερα δεν θα μπορέσουν να αλωνίσουν οι παραγωγοί γιατί έχει νερά στο χωράφι αλλά και την υγρασία δεν την θέλουν οι έμποροι στο κριθάρι. Οι αποδόσεις φαίνεται να κυμαίνονται σε μέτρια επίπεδα. Πάντως η ποιότητα στα κριθάρια είναι καλή. Οι τιμές που έχουν πουλήσει οι παραγωγοί στα αλώνια κριθάρι για ζωοτροφή κυμαίνονται από 17 έως 19 λεπτά το κιλό. Για το κριθάρι που πάει στην ζυθοποιία, που είναι συγκεκριμένες ποσότητες και καλής ποιότητας, μπορεί να δώσουν κάποια αύξηση της τιμής οι βιομηχανίες. Πάντως το κόστος φέτος της καλλιέργειας είναι πολύ αυξημένο.

Ο κ. Θανάσης Κούντριας, γεωπόνος από την Αγρομηχανική Βόλου δήλωσε στον ΑγροΤύπο ότι στην περιοχή μας ευτυχώς έχει ολοκληρωθεί ο αλωνισμός του κριθαριού και βρίσκεται σε εξέλιξη του σκληρού γιατί έχουμε καθυστερήσεις λόγω των βροχοπτώσεων. Είχαμε καλές αποδόσεις και ποιότητες στα κριθάρια και δεν επηρεάστηκαν ιδιαίτερα από τις πρόσφατες βροχοπτώσεις. Αυτά που πάνε για ζωοτροφή έχουν τιμές στα αλώνια που κυμαίνονται από 18 έως 19 λεπτά το κιλό. Όσον αφορά τις τιμές στα συμβόλαια με τη ζυθοποιία κυμαίνονται στα 22 λεπτά το κιλό αλλά είναι συγκεκριμένες ποσότητες, έχουν αυστηρά ποιοτικά κριτήρια και μεγαλύτερο κόστος παραγωγής.

Από την Τρίτη (16/6) ξεκίνησε η συγκέντρωση κριθαριού, εσοδείας 2026, από τον Αγροτικό Συνεταιρισμό Βόλου (ΕΒΟΛ). Όπως αναφέρει ο συνεταιρισμός η παραλαβή των ποσοτήτων πραγματοποιείται στις εγκαταστάσεις του Συνεταιρισμού, στα σιλό Αγίου Δημητρίου και Στεφανοβικείου. Για τις συγκομιζόμενες ποσότητες θα χορηγηθεί προκαταβολή ύψους 18 λεπτών το κιλό.

Αγορά κριθαριού από Ιορδανία

Στο μεταξύ συνεχίζονται στη διεθνή αγορά οι διαγωνισμοί για την αγορά κριθαριού για ζωοτροφή.

Η κυβέρνηση της Ιορδανίας, μέσω του Υπουργείου Βιομηχανίας και Εμπορίου, αγόρασε περίπου 60.000 μετρικούς κριθαριού για ζωοτροφές σε διεθνή διαγωνισμό, που πραγματοποιήθηκε στις 17 Ιουνίου.

Σύμφωνα με Ευρωπαίους εμπόρους, η καλύτερη προσφορά υποβλήθηκε από τον εμπορικό οίκο Olam, με εκτιμώμενη τιμή στα 218,88 ευρώ ανά τόνο, συμπεριλαμβανομένου του κόστους παράδοσης (τιμή C&F).

Η αποστολή των φορτίων του κριθαριού έχει προγραμματιστεί για το πρώτο δεκαπενθήμερο του Σεπτεμβρίου 2026.

Για τον συγκεκριμένο διαγωνισμό πάντως έδειξαν ενδιαφέρον πολλές μεγάλες εταιρείες σιτηρών. Μεταξύ αυτών των εταιρειών περιλαμβάνονται η CHS προσέφερε κριθάρι στην τιμή των 222,08 ευρώ ανά τόνο, η Cofco στα 223,66 ευρώ ανά τόνο και η Ameropa στα 225,79 ευρώ ανά τόνο, ενώ οι προσφορές από την Bunge και την Solaris ξεπέρασαν τα 229,31 ευρώ ανά τόνο.

Έπειτα από μήνες αναμονής, δόθηκε τελικά η άδεια των 120 ημερών για τα σκευάσματα που χρησιμοποιούνται στη ζιζανιοκτονία της ορυζοκαλλιέργειας. Σύμφωνα με πληροφορίες του ΑγροΤύπου, οι σχετικές εγκρίσεις εκδόθηκαν τις τελευταίες ημέρες, δίνοντας τη δυνατότητα στους παραγωγούς να προχωρήσουν στις απαραίτητες επεμβάσεις. Ωστόσο, η εξέλιξη αυτή έρχεται έπειτα από μια παρατεταμένη περίοδο αναμονής, με τους παραγωγούς να επισημαίνουν ότι η καλλιεργητική περίοδος έχει ήδη προχωρήσει σημαντικά και ότι οι καθυστερήσεις έχουν δημιουργήσει πρόσθετες δυσκολίες στη διαχείριση των ζιζανίων.

Για το ζήτημα ο ΑγροΤύπος επικοινώνησε με τον πρόεδρο του Α’ Αγροτικού Συνεταιρισμού Χαλάστρας, κ. Χρήστο Γκαντζάρα, προκειμένου να μεταφέρει την εικόνα από το πεδίο και να αποτιμήσει τι σημαίνει στην πράξη η έγκριση των 120 ημερών για τους παραγωγούς ρυζιού.

Μήνες αναμονής και εφαρμογές που πλέον πρέπει να γίνουν άμεσα

Ο πρόεδρος του Α’ Αγροτικού Συνεταιρισμού Χαλάστρας, κ. Χρήστος Γκαντζάρας, ανέφερε στον ΑγροΤύπο ότι η πολυαναμενόμενη άδεια των 120 ημερών για τα σκευάσματα που χρησιμοποιούνται στη ζιζανιοκτονία του ρυζιού δόθηκε μόλις τις τελευταίες ημέρες, έπειτα από μια μακρά περίοδο αναμονής για τους παραγωγούς.

Όπως εξηγεί, το σχετικό αίτημα προς το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων είχε υποβληθεί εδώ και περίπου τρεις μήνες από τους φορείς του κλάδου, προκειμένου να χορηγηθεί κατ’ εξαίρεση έγκριση χρήσης διάρκειας 120 ημερών για τα απαραίτητα σκευάσματα. Ωστόσο, η έγκριση ήρθε έπειτα από μια τρίμηνη αναμονή, σε μια περίοδο κατά την οποία, όπως αναφέρει ο ίδιος, «έχει εξαντληθεί εντελώς» το διαθέσιμο χρονικό περιθώριο και η καλλιέργεια βρίσκεται ήδη «στις καθυστερήσεις».

Τα συγκεκριμένα σκευάσματα, όπως διευκρινίζει ο κ. Γκαντζάρας, αφορούν αποκλειστικά τη ζιζανιοκτονία και όχι την αντιμετώπιση ασθενειών. Η απουσία τους δημιούργησε σημαντικές δυσκολίες στους παραγωγούς, καθώς δεν διέθεταν τα κατάλληλα μέσα για την αποτελεσματική αντιμετώπιση των ζιζανίων. «Τα σκευάσματα τα οποία δεν είχαμε στα χέρια μας, αναγκαστικά δεν μπορούσαμε να ψεκάσουμε, δεν μπορούσαμε να καταπολεμήσουμε τα ζιζάνια», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Πλέον, μετά την έκδοση της άδειας, το ζητούμενο είναι να πραγματοποιηθούν οι εφαρμογές «το συντομότερο δυνατόν». Όπως σημειώνει, οι εφαρμογές θα πραγματοποιηθούν μόλις παραληφθούν τα σκευάσματα, καθώς η καλλιέργεια έχει ήδη εισέλθει σε περίοδο καθυστερήσεων όσον αφορά τη φυτοπροστασία.

Σε ορισμένα χωράφια η επανασπορά έγινε μονόδρομος

Η καθυστέρηση δεν επηρέασε με τον ίδιο τρόπο όλα τα αγροτεμάχια. Σύμφωνα με τον πρόεδρο του συνεταιρισμού, σε περιπτώσεις όπου η παρουσία των ζιζανίων είχε ξεφύγει από κάθε δυνατότητα διαχείρισης, αρκετοί παραγωγοί αναγκάστηκαν να προχωρήσουν σε επανασπορά.

«Αναγκαστικά τα έκαψαν εντελώς με ένα ζιζανιοκτόνο καθολικό και ξανασπείρανε γιατί δεν μπορούσαν να αντιμετωπίσουν τα ζιζάνια», σημειώνει, προσθέτοντας πως σε αυτές τις περιπτώσεις η επιλογή αυτή ήταν ουσιαστικά μονόδρομος. Σύμφωνα με τον ίδιο, δεν υπήρχε άλλη διαθέσιμη λύση, καθώς τα κατάλληλα σκευάσματα δεν βρίσκονταν ακόμη στα χέρια των παραγωγών.

Ο ίδιος ξεκαθαρίζει ότι το πρόβλημα αφορούσε αποκλειστικά τα ζιζάνια και όχι ασθένειες της καλλιέργειας. Παράλληλα, υπογραμμίζει ότι κάθε καθυστέρηση σε ένα στάδιο της παραγωγικής διαδικασίας επηρεάζει τη συνολική εξέλιξη της καλλιέργειας. «Όλα είναι αλυσίδα», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Η αγωνία για το κόστος και το μέλλον της ορυζοκαλλιέργειας

Η έγκριση των 120 ημερών, παρότι ήρθε με καθυστέρηση, δίνει στους παραγωγούς «ένα χρήσιμο όπλο στη μάχη κατά των ζιζανίων» και τη δυνατότητα να προχωρήσουν στις απαραίτητες εφαρμογές. Χωρίς τη συγκεκριμένη έγκριση, οι δυνατότητες φυτοπροστασίας θα παρέμεναν ιδιαίτερα περιορισμένες, «με τις επιπτώσεις για την καλλιέργεια να γίνονται σταδιακά ακόμη πιο έντονες». Παρόλα αυτά, σύμφωνα με τον κ. Γκαντζάρα, τα μεγαλύτερα προβλήματα της ορυζοκαλλιέργειας παραμένουν ανοιχτά.

Όπως αναφέρει, ο συνεταιρισμός έχει ήδη δώσει πιστώσεις στους παραγωγούς και έχει εξαντλήσει τα περιθώρια που διέθετε για να τους στηρίξει. Ωστόσο, οι δυνατότητες αυτές δεν είναι ανεξάντλητες. Τα λιπάσματα έχουν αυξηθεί σχεδόν στο διπλάσιο σε σχέση με πέρυσι, το κόστος των φυτοπροστατευτικών προϊόντων έχει επίσης ανέβει, ενώ οι εταιρείες ζητούν πλέον τα χρήματά τους νωρίτερα από ό,τι συνέβαινε τα προηγούμενα χρόνια. «Χρειαζόμασταν και διπλάσια λεφτά για να πιστώσουμε τους παραγωγούς», σημειώνει, περιγράφοντας την πίεση που δέχονται τόσο οι εκμεταλλεύσεις όσο και οι συνεταιριστικές οργανώσεις.

Για τον ίδιο, οι δραστικές ουσίες αποτελούν ένα από τα εργαλεία στην προσπάθεια του παραγωγού να προστατεύσει την καλλιέργειά του. Η βιωσιμότητα της ορυζοκαλλιέργειας εξαρτάται συνολικά από την τιμή του προϊόντος, το κόστος των εισροών, την ενέργεια, αλλά και από τις οικονομικές ενισχύσεις που εξακολουθεί να αναμένει ο κλάδος. Όπως επισημαίνει, μέχρι σήμερα δεν έχουν δοθεί συγκεκριμένες απαντήσεις ούτε για το de minimis που αναμένουν οι παραγωγοί.

«Πρέπει να καθίσουμε, να δούμε σε νέα βάση ποιο είναι το μέλλον της ορυζοκαλλιέργειας στην Ελλάδα», υπογραμμίζει, προειδοποιώντας ότι ολοένα και περισσότεροι παραγωγοί προβληματίζονται για το κατά πόσο μπορούν να συνεχίσουν να καλλιεργούν υπό τις σημερινές συνθήκες.

Ιδιαίτερη σημασία έχει, όπως επισημαίνει, το γεγονός ότι μόνο στην περιοχή καλλιεργούνται περίπου 200.000 στρέμματα, εκτάσεις που δεν μπορούν εύκολα να στραφούν σε άλλες καλλιέργειες. Για τον λόγο αυτό θεωρεί αναγκαίο να υπάρξει ουσιαστικός διάλογος με τους φορείς του κλάδου για το πώς θα διασφαλιστεί η συνέχιση της παραγωγής τα επόμενα χρόνια. «Είμαστε συγκρατημένοι», καταλήγει ο πρόεδρος του Α’ Αγροτικού Συνεταιρισμού Χαλάστρας, συνοψίζοντας το κλίμα που επικρατεί σήμερα στον κόσμο της ορυζοκαλλιέργειας.

Αναθεώρησε προς τα κάτω τις προβλέψεις της για την παραγωγή σιτηρών του 2026 η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Εμπόρων Δημητριακών (COCERAL).

Όπως αναφέρει στην σχετική ανακοίνωση, η συνολική σοδειά σιτηρών στην ΕΕ-27 και το Ηνωμένο Βασίλειο, αναμένεται να ανέλθει σε 295,5 εκατομμύρια τόνους, μειωμένη από τους 311,3 εκατομμύρια τόνους που είχαμε πέρσι.

Ειδικότερα, η παραγωγή μαλακού σιταριού στην ΕΕ-27 αναμένεται το 2026 να ανέλθει σε 130,10 εκατομμύρια τόνους, μειωμένη από τους 138,8 εκατομμύρια τόνους που είχαμε το 2025.

Για την παραγωγή σκληρού σιταριού στην ΕΕ-27 αναμένεται το 2026 να ανέλθει σε 7,8 εκατ. τόνους, μειωμένη σε σχέση με τους 8,4 εκατ. τόνους που είχαμε το 2025.

Οι αποδόσεις σιταριού στα περισσότερα μέρη της ΕΕ αναμένεται να είναι μειωμένες σε σχέση τα υψηλά επίπεδα που παρατηρήθηκαν το 2025. Όσον αφορά την Γαλλία, ο πρόσφατος καύσωνας δεν αναμένεται να οδηγήσει σε σημαντική μείωση των αποδόσεων. Η περιοχή των Βαλκανίων αναμένεται ακόμη και να δει μια ακόμη χρονιά εξαιρετικών αποδόσεων, ενώ οι συνθήκες καλλιέργειας στη Γερμανία είναι επίσης καλές.

Η παραγωγή κριθαριού στην ΕΕ προβλέπεται να ανέλθει σε 52,7 εκατομμύρια τόνους, πολύ χαμηλότερη από τους 57,4 εκατομμύρια τόνους που παρήχθησαν πέρυσι. Η καλλιέργεια κριθαριού στην Ισπανία αναμένεται να ομαλοποιηθεί μετά την περσινή μειωμένη παραγωγή.

Η παραγωγή καλαμποκιού το 2026 προβλέπεται σε 57,2 εκατομμύρια τόνους, μειωμένη από τους 57,7 εκατομμύρια τόνους του περασμένου έτους. Οι αποδόσεις καλαμποκιού στην ΕΕ-27 για το 2026 αναμένεται να ανακάμψουν, μετά από ένα δύσκολο 2025 που η καλλιέργεια επλήγη από την ξηρασία.

Η παραγωγή σίκαλης το 2026 προβλέπεται σε 7,4 εκατομμύρια τόνους, μειωμένη από τους 7,5 εκατομμύρια τόνους που είχαμε το 2025.

Όσον αφορά τα υπόλοιπα δημητριακά, αναμένεται επίσης να καταγράψει μειώση η παραγωγή στο τριτικάλε, από 11,7 εκατομμύρια τόνους που είχαμε το 2025, στους 10,7 εκατομμύρια τόνους το 2026.

Αντίθετα ο σόργος αναμένεται να έχει αύξηση, από τους 813.000 τόνους το 2025, να φτάσει στους 844.000 τόνους για το 2026.

Οι αναμενόμενες αυξημένες συγκομιδές σιταριού στην περιοχή της Μαύρης Θάλασσας είναι πιθανό να αποτρέψουν μια σημαντική αύξηση των τιμών κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού του 2026.

Σύμφωνα με το Υπουργείο Γεωργίας των ΗΠΑ (USDA), η Ρωσία προβλέπεται να παράγει 88 εκατομμύρια τόνους σιταριού την περίοδο 2026/2027, ενώ η παραγωγή σιταριού της Ουκρανίας εκτιμάται σε 23,5 εκατομμύρια τόνους.

Οι ευνοϊκές καιρικές συνθήκες αποτελούν βασικό παράγοντα που υποστηρίζει τις βελτιωμένες προοπτικές των καλλιεργειών στην περιοχή. Οι επαρκείς βροχοπτώσεις την άνοιξη έχουν ενισχύσει την υγρασία του εδάφους για το χειμερινό σιτάρι.

Παράγοντες της διεθνούς αγοράς επισημαίνουν ότι αν συνεχιστούν οι ευνοϊκές καιρικές συνθήκες η συγκομιδή σιταριού στη Ρωσία θα μπορούσε να είναι ελαφρώς χαμηλότερη από το ρεκόρ των 92 εκατομμυρίων τόνων, που συγκομίστηκαν την περίοδο 2022/2023.

Η παραγωγή της Ουκρανίας επωφελείται επίσης από τις ευνοϊκές συνθήκες καλλιέργειας. Σύμφωνα με το USDA, οι βροχοπτώσεις του Μαΐου παρείχαν στις καλλιέργειες χειμερινού σιταριού επαρκή υγρασία κατά τη διάρκεια των κρίσιμων σταδίων ανάπτυξης, ενισχύοντας τις προοπτικές απόδοσης. Το χειμερινό σιτάρι αντιπροσωπεύει τη συντριπτική πλειοψηφία της παραγωγής σιταριού της Ουκρανίας.

Από την άλλη όμως έχουμε μείωση στην παραγωγή των ΗΠΑ. Σύμφωνα με τις προβλέψεις του USDA, η παραγωγή χειμερινού σιταριού στις ΗΠΑ προβλέπεται να φτάσει τα 1,03 δισεκατομμύρια μπούσελ, η οποία θα σηματοδοτήσει τη μικρότερη καλλιέργεια από το 1965.

Μειώσεις παραγωγής αναμένονται επίσης στην Αυστραλία και την Αργεντινή, δύο σημαντικές χώρες εξαγωγής σιταριού.

Συγκεκριμένα η σοδειά σιταριού στην Αυστραλία προβλέπεται να φτάσει τους 28 εκατομμύρια τόνους, μειωμένη κατά 22% σε σχέση με πέρυσι, ενώ η παραγωγή της Αργεντινής αναμένεται να μειωθεί κατά 25%, φτάνοντας στους 21 εκατομμύρια τόνους.

Πάντως οι μελλοντικές καιρικές εξελίξεις, συμπεριλαμβανομένης της πιθανής εμφάνισης ενός ισχυρού φαινομένου Ελ Νίνιο, θα μπορούσαν να επηρεάσουν σημαντικά τα τελικά αποτελέσματα της παραγωγής και στις δύο χώρες και η μείωση μπορεί να είναι μεγαλύτερη.

Επίσης, το USDA προβλέπει ότι τα παγκόσμια αποθέματα σιταριού αναμένεται να φτάσουν ανέλθουν στους 275 εκατομμύρια τόνους για την περίοδο 2026/2027.

Η περίοδος του αλωνισμού για το κριθάρι βρίσκεται σε προχωρημένο στάδιο στις περισσότερες περιοχές της χώρας, με αρκετούς παραγωγούς να έχουν ήδη ολοκληρώσει τη συγκομιδή και άλλους να αναμένεται να μπουν στα χωράφια τους τις επόμενες ημέρες. Παρά τις ιδιαιτερότητες της φετινής χρονιάς και τις συχνές βροχοπτώσεις που επηρέασαν τόσο τη σπορά όσο και την πορεία της καλλιέργειας, η μέχρι στιγμής εικόνα για την ποιότητα και την παραγωγή εμφανίζεται ικανοποιητική.

Με αφορμή την περίοδο του αλωνισμού του κριθαριού, επικοινωνήσαμε με γεωπόνο του Συνεταιρισμού ΘΕΣγη, ενός από τους μεγαλύτερους αγροτικούς συνεταιρισμούς της Θεσσαλίας. Το κριθάρι ζυθοποίησης αποτελεί μία από τις πρώτες καλλιέργειες με τις οποίες ασχολήθηκε οργανωμένα ο συνεταιρισμός, ο οποίος σήμερα διαχειρίζεται περισσότερα από 6.000 στρέμματα της συγκεκριμένης καλλιέργειας. Μέσα από την εμπειρία του συνεταιρισμού επιχειρούμε να καταγράψουμε την εικόνα που διαμορφώνεται σήμερα στο κριθάρι, από την πορεία της συγκομιδής και την ποιότητα του παραγόμενου καρπού έως τη σημασία της υγρασίας, της αποθήκευσης και της διαχείρισης του προϊόντος.

Καλή εικόνα για την ποιότητα παρά τη δύσκολη άνοιξη

Σύμφωνα με την εικόνα που έχει διαμορφωθεί μέχρι σήμερα, περίπου το 80% της παραγωγής κριθαριού έχει ήδη συγκομιστεί στις περισσότερες περιοχές ενδιαφέροντος του συνεταιρισμού, ενώ σε ορισμένες περιοχές οι εργασίες έχουν ολοκληρωθεί σχεδόν πλήρως.

Παρά το γεγονός ότι η φετινή άνοιξη χαρακτηρίστηκε από αυξημένη υγρασία και συχνές βροχοπτώσεις, η ποιότητα του προϊόντος κρίνεται ικανοποιητική. Όπως επισημαίνεται από τον συνεταιρισμό, «η ποιότητα είναι καλή», χωρίς να έχουν καταγραφεί γενικευμένα προβλήματα που να επηρεάζουν ουσιαστικά το παραγόμενο προϊόν. Αντίστοιχα, μέχρι στιγμής δεν φαίνεται να έχει παρατηρηθεί κάποια γενικευμένη μείωση των αποδόσεων που να αποδίδεται στις φετινές καιρικές συνθήκες, παρά τη δύσκολη άνοιξη που προηγήθηκε.

Ιδιαίτερη σημασία έχει το γεγονός ότι μεγάλο μέρος του κριθαριού που διαχειρίζεται ο ΘΕΣγη προορίζεται για ζυθοποίηση και όχι για κτηνοτροφική χρήση. Αυτό σημαίνει ότι οι προδιαγραφές είναι αυστηρότερες και η ποιότητα του παραγόμενου καρπού αποκτά ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα.

Στο πλαίσιο αυτό, καθοριστικής σημασίας θεωρούνται η καθαρότητα του προϊόντος, η απουσία ξένων υλών, η ομοιομορφία των ποικιλιών και φυσικά η υγρασία του καρπού. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρθηκε, «πρέπει να υπάρχει καθαρότητα, να είναι ο σπόρος καθαρός και να μην μπερδεύονται οι ποικιλίες», ενώ η υγρασία θα πρέπει να παραμένει σε χαμηλά επίπεδα, με στόχο να βρίσκεται κάτω από το 12%.

Την ίδια στιγμή, οι όποιες διαφοροποιήσεις στις αποδόσεις φαίνεται να συνδέονται περισσότερο με τις καλλιεργητικές πρακτικές και τις τοπικές συνθήκες παρά με κάποιο γενικευμένο πρόβλημα της χρονιάς. Σε ορισμένες περιπτώσεις παρατηρήθηκαν ελαφρύτεροι κόκκοι ή μικρότερο γέμισμα του σπόρου, κυρίως σε χωράφια όπου είτε δεν σημειώθηκαν οι βροχοπτώσεις που απαιτούνταν σε κρίσιμα στάδια ανάπτυξης είτε δεν εφαρμόστηκε εγκαίρως η λίπανση. Όπως σημειώθηκε, «σε κάποιες περιοχές που δεν έβρεξε ή δεν έπεσε το λίπασμα στο κατάλληλο timing υπάρχουν κάποια ελαφριά σπόρια». Για τους παραγωγούς του κριθαριού ζυθοποίησης, η καλή πλήρωση του κόκκου και το ικανοποιητικό ειδικό βάρος αποτελούν βασικά χαρακτηριστικά που συνδέονται άμεσα τόσο με την ποιότητα όσο και με την τελική εμπορική αξία του προϊόντος.

Όσον αφορά τις αποδόσεις, αυτές εξακολουθούν να παρουσιάζουν σημαντικές διαφοροποιήσεις ανάλογα με το χωράφι, το έδαφος και τις καλλιεργητικές φροντίδες που εφαρμόστηκαν. Σύμφωνα με την εμπειρία του συνεταιρισμού, ένα στρέμμα μπορεί να αποδώσει από 400 έως 600 κιλά, ενώ σε λιγότερο ευνοϊκές περιπτώσεις οι αποδόσεις μπορεί να κινηθούν ακόμη και χαμηλότερα. Το τελικό αποτέλεσμα εξαρτάται από μια σειρά παραγόντων, όπως οι εδαφικές συνθήκες, η λίπανση και συνολικά οι καλλιεργητικοί χειρισμοί που εφαρμόστηκαν κατά τη διάρκεια της χρονιάς.

Υγρασία και χρόνος συγκομιδής: Τα βασικά σημεία προσοχής μέχρι το τέλος του αλωνισμού

Για το ποσοστό των παραγωγών που δεν έχουν ακόμη ολοκληρώσει τον αλωνισμό, το βασικό στοιχείο που απαιτεί προσοχή δεν φαίνεται να είναι οι ασθένειες ή οι εντομολογικές προσβολές, αλλά κυρίως οι καιρικές συνθήκες και ειδικότερα η υγρασία.

Όπως εξηγεί ο γεωπόνος του συνεταιρισμού, οι περισσότερες περιπτώσεις αφορούν όψιμες περιοχές που βρίσκονται ακόμη εντός του φυσιολογικού χρονικού πλαισίου συγκομιδής. Οι παραγωγοί αυτοί παραμένουν μέσα στο αναμενόμενο παράθυρο αλωνισμού και η καθυστέρηση δεν οφείλεται σε κάποιο πρόβλημα της καλλιέργειας, αλλά κυρίως στις καιρικές συνθήκες που επικράτησαν το τελευταίο διάστημα.

Ωστόσο, οι συχνές βροχές των τελευταίων εβδομάδων αναγκάζουν τους παραγωγούς να περιμένουν μέχρι να στεγνώσει επαρκώς η καλλιέργεια ώστε να μπορέσουν να μπουν με ασφάλεια οι θεριζοαλωνιστικές μηχανές. «Οι υγρασίες είναι το θέμα», τονίζεται χαρακτηριστικά, υπογραμμίζοντας ότι αυτή τη χρονική στιγμή ο καιρός αποτελεί τον βασικότερο παράγοντα που μπορεί να επηρεάσει την ομαλή ολοκλήρωση της συγκομιδής.

Αντίθετα, δεν θεωρείται πιθανό να προκύψουν σοβαρές προσβολές από έντομα ή μυκητολογικές ασθένειες λίγες ημέρες πριν τον αλωνισμό. Ακόμη και σε περιπτώσεις έντονων ανέμων ή πλαγιάσματος της καλλιέργειας, το πρόβλημα αφορά κυρίως τη δυσκολία της συγκομιδής και όχι τόσο την ποιοτική υποβάθμιση του προϊόντος. Σε αυτές τις περιπτώσεις απαιτείται καλύτερη ρύθμιση της θεριζοαλωνιστικής ώστε να συλλεχθεί όσο το δυνατόν μεγαλύτερο ποσοστό της παραγωγής.

Παράλληλα, υπενθυμίζεται ότι ένα μικρό ποσοστό απωλειών κατά τη συγκομιδή θεωρείται πάντοτε αναμενόμενο. Ωστόσο, η εμπειρία των παραγωγών και η σωστή ρύθμιση του εξοπλισμού συμβάλλουν σημαντικά στον περιορισμό τους.

Από το χωράφι στην αποθήκη: Η σημασία της καθαρότητας και της σωστής διαχείρισης

Μετά τη συγκομιδή, το ενδιαφέρον μεταφέρεται στην αποθήκευση και στη διαχείριση της παραγωγής. Στην περίπτωση του ΘΕΣγη, οι παραγωγοί παραδίδουν την παραγωγή τους στις εγκαταστάσεις του συνεταιρισμού, όπου ακολουθεί η διαδικασία παραλαβής, αξιολόγησης και αποθήκευσης. Για να διατηρηθούν τα ποιοτικά χαρακτηριστικά του προϊόντος και μετά την έξοδό του από το χωράφι, ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται στην ορθή αποθήκευση και στη διαχείριση κάθε παρτίδας που παραλαμβάνεται.

Όταν ένα φορτίο δεν πληροί πλήρως τις απαιτούμενες προδιαγραφές, ακολουθείται διαφορετική διαχείριση ανάλογα με τα χαρακτηριστικά του. Σε ορισμένες περιπτώσεις πραγματοποιείται καθαρισμός και διαλογή, ενώ σε άλλες το προϊόν μπορεί να κατευθυνθεί σε διαφορετικές χρήσεις ή να αποθηκευτεί ξεχωριστά μέχρι να ολοκληρωθούν οι απαραίτητες διαδικασίες.

Η διαλογή αποκτά ιδιαίτερη σημασία όταν υπάρχουν αυξημένες ξένες ύλες, καθώς η διατήρηση της ποιότητας αποτελεί βασική προϋπόθεση για την εμπορική αξιοποίηση του προϊόντος και ειδικά για το κριθάρι ζυθοποίησης. Όπως επισημαίνεται από τον συνεταιρισμό, στόχος είναι το προϊόν που αποθηκεύεται να διατηρεί τα ποιοτικά χαρακτηριστικά με τα οποία παραλήφθηκε, χωρίς επιβαρύνσεις που θα μπορούσαν να επηρεάσουν την τελική του αξιοποίηση.

Μια χρονιά που καθυστέρησε, αλλά χωρίς σοβαρές απώλειες

Αν θα μπορούσε να συνοψιστεί η εικόνα της φετινής χρονιάς σε μία φράση, αυτή θα ήταν ότι η συγκομιδή καθυστέρησε περισσότερο εξαιτίας του καιρού παρά εξαιτίας προβλημάτων της ίδιας της καλλιέργειας.

Οι συνεχείς βροχοπτώσεις, τόσο κατά την περίοδο των σπορών όσο και κοντά στη συγκομιδή, δημιούργησαν δυσκολίες στον προγραμματισμό των εργασιών και μετέθεσαν χρονικά αρκετές καλλιεργητικές επεμβάσεις. Παρ’ όλα αυτά, μέχρι στιγμής δεν φαίνεται να έχουν προκαλέσει σοβαρή υποβάθμιση της παραγωγής.

Αξίζει πάντως να σημειωθεί ότι, σύμφωνα με την εμπειρία των ανθρώπων του συνεταιρισμού, το κριθάρι δεν εμφανίζει αυξημένες απαιτήσεις σε σχέση με το σιτάρι, είτε ως προς το νερό και τα θρεπτικά στοιχεία είτε ως προς τη φυτοπροστασία. Αντίθετα, πρόκειται για μια καλλιέργεια που συνήθως ολοκληρώνει νωρίτερα τον βιολογικό της κύκλο, γεγονός που εξηγεί γιατί οι θεριζοαλωνιστικές μηχανές μπαίνουν πρώτα στα χωράφια με κριθάρι και στη συνέχεια στα σιτάρια.

Παρά τις καιρικές δυσκολίες και το γεγονός ότι, όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται, «ο καιρός τους πάει κόντρα», η συνολική εικόνα παραμένει θετική, με την ποιότητα να διατηρείται σε καλά επίπεδα και την καλλιέργεια να ολοκληρώνει τον κύκλο της χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα.

Η περίοδος του αλωνισμού αποτελεί το τελικό και καθοριστικό στάδιο μιας ολόκληρης καλλιεργητικής χρονιάς. Ακόμη και όταν η καλλιέργεια έχει εξελιχθεί ομαλά, οι τελευταίες ημέρες πριν από τη συγκομιδή, αλλά και οι χειρισμοί που εφαρμόζονται κατά τη διάρκειά της, μπορούν να επηρεάσουν τόσο την ποιότητα όσο και την εμπορική αξία του παραγόμενου προϊόντος. Οι καιρικές συνθήκες, ο σωστός χρόνος συγκομιδής, η κατάσταση των θεριζοαλωνιστικών μηχανών και η διαχείριση πιθανών προβλημάτων μέσα στο χωράφι είναι παράγοντες που απαιτούν ιδιαίτερη προσοχή.

Με αφορμή την έναρξη της συγκομιστικής περιόδου στο σιτάρι, ο ΑγροΤύπος επικοινώνησε με τον κ. Στυλιανό Τσακίρη, γεωπόνο του Αγροτικού Συνεταιρισμού Δημητριακών Ορεστιάδας «Η Ένωση», ο οποίος ανέλυσε τα βασικότερα σημεία που πρέπει να έχουν υπόψη τους οι παραγωγοί.

Ο καιρός, η υγρασία του καρπού και ο σωστός χρόνος συγκομιδής: «Το στάρι πρέπει να μαζεύεται στεγνό»

Όπως εξηγεί ο κ. Τσακίρης, από τη στιγμή που το σιτάρι έχει περάσει στο στάδιο της ωρίμανσης και της ξήρανσης, οι βροχοπτώσεις μόνο αρνητικά μπορούν να επηρεάσουν το προϊόν. Για τον λόγο αυτό, όπως επισημαίνει, δεν επιθυμούνται βροχές κατά το διάστημα που προηγείται του αλωνισμού, ενώ δεν υπάρχει κανένας λόγος να πραγματοποιηθεί άρδευση σε αυτή τη φάση της καλλιέργειας.

«Το θέμα είναι να στεγνώνει ο σπόρος και να μαζεύεται στεγνός», αναφέρει χαρακτηριστικά, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στην υγρασία του καρπού. Σύμφωνα με τον ίδιο, το σιτάρι πρέπει να συγκομίζεται με υγρασία μικρότερη του 13%, καθώς υψηλότερα ποσοστά δημιουργούν προβλήματα τόσο στη διαχείριση του προϊόντος κατά τη συγκομιδή όσο και στη μετέπειτα αποθήκευσή του. Όπως τονίζει, αυτή είναι και η βασική ανησυχία των ημερών, καθώς ο καρπός πρέπει να μπορεί να διατηρηθεί και να αποθηκευτεί σωστά χωρίς να υποβαθμιστεί ποιοτικά.

Οι συνεχόμενες βροχοπτώσεις λίγο πριν τη συγκομιδή δεν φαίνεται να έχουν οδηγήσει σε κάποια ιδιαίτερη έξαρση προσβολών από έντομα ή μύκητες στο τελικό στάδιο της καλλιέργειας. Όπως σημειώνει ο κ. Τσακίρης, προς τη φάση της ξήρανσης δεν έχουν παρατηρηθεί σημαντικές προσβολές και, αν υπάρχουν, αυτές είναι ελάχιστης σημασίας. Ωστόσο, οι καιρικές συνθήκες εξακολουθούν να επηρεάζουν κρίσιμα ποιοτικά χαρακτηριστικά του σιταριού.

Όπως εξηγεί, κάθε βροχή μπορεί να μειώνει το ειδικό βάρος του σκληρού σίτου, να επηρεάζει το γέμισμα του κόκκου και τελικά να οδηγεί τόσο σε απώλεια κιλών ανά στρέμμα όσο και σε υποβάθμιση της ποιότητας. «Μέρα με τη μέρα, εφόσον πέφτει το ειδικό βάρος, πέφτουν και τα συνολικά κιλά ανά στρέμμα», σημειώνει.

Για τον λόγο αυτό, όταν το σιτάρι έχει φτάσει στο κατάλληλο στάδιο ωρίμανσης και έχει αποκτήσει την απαιτούμενη υγρασία, η σύσταση είναι σαφής: «Μόλις είναι έτοιμα τα στάρια και ξεραθούν, ο παραγωγός καλά θα κάνει να τα αλωνίσει και να τα συγκομίσει».

Παράλληλα, ο κ. Τσακίρης εκτιμά ότι οι παραγωγοί διαθέτουν συνήθως ένα «παράθυρο» περίπου δέκα ημερών μέσα στο οποίο πραγματοποιείται η συγκομιδή . Οι περισσότεροι, όπως αναφέρει, είναι έμπειροι και μπορούν να αναγνωρίσουν το κατάλληλο φαινολογικό στάδιο, ενώ στην πράξη η μεγαλύτερη ποσότητα της παραγωγής συγκομίζεται μέσα σε αυτό το δεκαήμερο κάθε χρόνο.

Σωστός αλωνισμός και καλή ρύθμιση των μηχανών: Παράγοντας που συχνά υποτιμάται

Πέρα από τις καιρικές συνθήκες, σημαντικό ρόλο διαδραματίζει και η ίδια η διαδικασία της συγκομιδής. Ο κ. Τσακίρης τονίζει ότι οι θεριζοαλωνιστικές μηχανές πρέπει να είναι σωστά ρυθμισμένες, καθώς μία λανθασμένη ρύθμιση μπορεί να προκαλέσει σημαντικές απώλειες στην ποιότητα του παραγόμενου προϊόντος. Όπως αναφέρει, αρκετοί μεγάλοι παραγωγοί διαθέτουν δικές τους μηχανές, γεγονός που καθιστά ακόμη σημαντικότερη τη σωστή ρύθμιση και λειτουργία τους.

«Χρειάζεται καλή ρύθμιση, να μην υποβαθμίσουμε την ποιότητα με ένα κακό αλώνι», αναφέρει, εξηγώντας ότι το ποσοστό των σπασμένων κόκκων πρέπει να παραμένει περίπου στο 2%, ενώ στην πράξη έχουν παρατηρηθεί περιπτώσεις όπου κακή ρύθμιση της μηχανής οδήγησε σε πολύ υψηλότερα ποσοστά.

Παράλληλα, υπενθυμίζει ότι οι παραγωγοί γνωρίζουν ήδη τις βασικές προδιαγραφές παράδοσης, όπως η χαμηλή υγρασία, τα αποδεκτά ποσοστά σπασμένων κόκκων και η αποφυγή ξένων υλών, ωστόσο οι σχετικές συστάσεις επαναλαμβάνονται κάθε χρόνο ώστε να αποφεύγονται λάθη που επηρεάζουν την εμπορική αξία του προϊόντος.

Ο γεωπόνος του συνεταιρισμού στέκεται και σε ένα ακόμη επίκαιρο ζήτημα, που αφορά την πυρασφάλεια κατά τη διάρκεια της συγκομιδής. Όπως επισημαίνει, οι θεριζοαλωνιστικές αποτελούν σύνθετα μηχανήματα που απαιτούν συστηματική συντήρηση, ενώ το προσωπικό πρέπει να βρίσκεται σε αυξημένη ετοιμότητα για τυχόν εκδήλωση πυρκαγιάς. «Είναι εύφλεκτο και το άχυρο του σταριού και τα χόρτα γύρω από το χωράφι», σημειώνει, υπογραμμίζοντας ότι απαιτείται προσοχή τόσο για την προστασία των μηχανημάτων όσο και για την αποφυγή επέκτασης πυρκαγιών σε γειτονικές ή δασικές εκτάσεις.

Δαυλίτης και διαχωρισμός προβληματικών παρτίδων

Ιδιαίτερη αναφορά κάνει ο κ. Τσακίρης στην παρουσία κόκκων δαυλού, δηλαδή προσβολών από τον μύκητα του δαυλίτη. Όπως εξηγεί, ακόμη και μικρές ποσότητες προσβεβλημένων κόκκων καθιστούν το προϊόν μη εμπορεύσιμο, καθώς η χαρακτηριστική οσμή επηρεάζει έντονα την ποιότητά του. «Δεν το τρώνε ούτε τα ζώα», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Το ζήτημα αποκτά φέτος ιδιαίτερη σημασία, καθώς, σύμφωνα με τις παρατηρήσεις του, αρκετοί παραγωγοί επέλεξαν να κρατήσουν δικό τους σπόρο αντί να χρησιμοποιήσουν πιστοποιημένο. Σε περίπτωση που εντοπιστεί προσβολή σε κάποιο αγροτεμάχιο, η σύσταση είναι να διαχωριστεί πλήρως από τις υπόλοιπες ποσότητες. «Δεν πρέπει να το αναμίξουν για να μην χαλάσουν ποσότητες που είναι καλές», τονίζει.

Το ίδιο ισχύει και για άλλες περιπτώσεις υποβαθμισμένων παρτίδων ή χωραφιών με ιδιαίτερα προβλήματα και υψηλή παρουσία ζιζανίων, καθώς η ανάμιξη με ποιοτικό προϊόν μπορεί να οδηγήσει σε συνολική υποβάθμιση της παρτίδας. Ο ίδιος διευκρινίζει ότι τα ελάχιστα υπολείμματα που ενδέχεται να παραμένουν στη θεριζοαλωνιστική από προηγούμενο χωράφι συνήθως δεν αποτελούν σημαντικό ζήτημα. Η προσοχή πρέπει να επικεντρώνεται κυρίως στον διαχωρισμό αγροτεμαχίων που παρουσιάζουν προσβολές από δαυλίτη ή άλλα ποιοτικά προβλήματα, ώστε να μην υποβαθμίζονται καλές ποσότητες σιταριού.

Η φετινή εικόνα στον Έβρο

Σε ό,τι αφορά τη φετινή εικόνα της καλλιέργειας, ο κ. Τσακίρης εμφανίζεται συγκρατημένα αισιόδοξος. Όπως αναφέρει, τα σιτάρια που σπάρθηκαν από τον Νοέμβριο έως τις αρχές Δεκεμβρίου παρουσιάζουν πολύ καλή εικόνα και δείχνουν ότι μπορούν να δώσουν τόσο υψηλές αποδόσεις όσο και καλή ποιότητα.

«Μέχρι αυτή την ώρα και η ποσότητα είναι καλή και η ποιότητα», σημειώνει, διευκρινίζοντας παράλληλα ότι δεν υπάρχει λόγος να θεωρείται πως η φετινή παραγωγή θα κινηθεί σε χαμηλότερα ποιοτικά επίπεδα σε σχέση με άλλες χρονιές. Ωστόσο, όπως τονίζει, «η ποιότητα μέχρι την τελευταία ώρα παίζεται», καθώς πολλά θα εξαρτηθούν από τις συνθήκες που θα επικρατήσουν μέχρι την ολοκλήρωση της συγκομιδής.

Αντίθετα, σε ορισμένες περιπτώσεις όψιμων σπορών του Δεκεμβρίου παρατηρήθηκαν προβλήματα λόγω παγετών και των έντονων βροχοπτώσεων που προηγήθηκαν, με αποτέλεσμα πιο αραιές καλλιέργειες και προσδοκίες για χαμηλότερες αποδόσεις. Όπως αναφέρει, πρόκειται για περιπτώσεις που έχουν ήδη διαπιστωθεί από τους γεωπόνους της περιοχής και για τις οποίες έχουν γίνει οι σχετικές αναγγελίες.

Όπως υπογραμμίζει ο κ. Τσακίρης, η τελική εικόνα της φετινής παραγωγής θα διαμορφωθεί τις επόμενες ημέρες, καθώς η ποιότητα του συγκομιζόμενου σιταριού θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό τόσο από τις καιρικές συνθήκες που θα επικρατήσουν μέχρι την ολοκλήρωση του αλωνισμού όσο και από τους χειρισμούς που θα εφαρμοστούν κατά τη συγκομιδή και τη διαχείριση του προϊόντος.

Ο Αγροτικός Συνεταιρισμός Βόλου (ΕΒΟΛ) ενημερώνει τους παραγωγούς ότι ξεκίνησε η συγκέντρωση κριθαριού εσοδείας 2026.

Η παραλαβή των ποσοτήτων πραγματοποιείται στις εγκαταστάσεις του Συνεταιρισμού, στα σιλό Αγίου Δημητρίου και Στεφανοβικείου.

Για τις εισκομιζόμενες ποσότητες θα χορηγηθεί προκαταβολή ύψους 0,18 €/κιλό, ενώ η καταβολή της θα ξεκινήσει από την Τρίτη (16 Ιουνίου 2026).

Επισημαίνεται προς όλους τους ενδιαφερόμενους ότι, σύμφωνα με τις τελευταίες οδηγίες της ΑΑΔΕ και την ισχύουσα φορολογική νομοθεσία, κατά την παράδοση των προϊόντων είναι υποχρεωτική η έκδοση των προβλεπόμενων φορολογικών παραστατικών.

Η άρδευση αποτελεί μία από τις σημαντικότερες καλλιεργητικές φροντίδες για τον αραβόσιτο, καθώς επηρεάζει άμεσα την ανάπτυξη των φυτών και τις τελικές αποδόσεις της καλλιέργειας.

Το καλαμπόκι έχει πλέον περάσει τα πρώτα στάδια ανάπτυξής του και σε πολλές περιοχές της χώρας οι παραγωγοί έχουν ήδη ξεκινήσει τις αρδεύσεις. Η περίοδος που ακολουθεί θεωρείται ιδιαίτερα σημαντική για την ομαλή εξέλιξη της καλλιέργειας, με τη διαχείριση του νερού να βρίσκεται πλέον στο επίκεντρο.

Ο ΑγροΤύπος συνομίλησε με τον γεωπόνο της Ένωσης Αγροτών Σερρών, κ. Αλέξανδρο Πεταλά, σχετικά με την εικόνα που παρουσιάζει σήμερα η καλλιέργεια και τα σημεία που απαιτούν ιδιαίτερη προσοχή το επόμενο διάστημα.

Πότε ξεκινά η άρδευση και πόσο συχνά ποτίζεται το καλαμπόκι

Σύμφωνα με τον γεωπόνο της Ένωσης Αγροτών Σερρών, η καλλιέργεια παρουσιάζει μέχρι στιγμής πολύ καλή εικόνα, χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα. Όπως επισημαίνει, από το στάδιο αυτό και μετά το βάρος μετατοπίζεται σχεδόν αποκλειστικά στη σωστή διαχείριση του νερού.

«Ο μόνος περιοριστικός παράγοντας για το καλαμπόκι είναι το αν υπάρχει διαθέσιμο νερό», αναφέρει χαρακτηριστικά, τονίζοντας τη σημασία της άρδευσης για την πορεία της καλλιέργειας.

Αναφερόμενος στην έναρξη των αρδεύσεων, ο κ. Πεταλάς εξήγησε ότι σε μια τυπική καλλιέργεια με σπορά γύρω στις 10-15 Απριλίου, το πρώτο πότισμα πραγματοποιείται συνήθως περίπου 50-60 ημέρες μετά τη σπορά. Ωστόσο, το χρονικό αυτό σημείο δεν είναι σταθερό, καθώς επηρεάζεται από τις καιρικές συνθήκες, το στάδιο ανάπτυξης της καλλιέργειας, τα χαρακτηριστικά του εδάφους και τη διαθεσιμότητα της εδαφικής υγρασίας. Για τη φετινή χρονιά, οι αυξημένες βροχοπτώσεις βοήθησαν ώστε τα φυτά να μην υποστούν ιδιαίτερη καταπόνηση στα πρώτα στάδια ανάπτυξης.

Από τα μέσα Ιουνίου και μετά, οι ανάγκες της καλλιέργειας σε νερό αυξάνονται σημαντικά. Σύμφωνα με τον κ. Πεταλά, στο μεγαλύτερο μέρος του Νομού Σερρών, από τις 15-20 Ιουνίου έως και τις αρχές Αυγούστου απαιτείται συνήθως τουλάχιστον ένα πότισμα την εβδομάδα, με τη συχνότητα να διαφοροποιείται ανάλογα με τον τρόπο άρδευσης και τις επικρατούσες καιρικές συνθήκες.

Στην περιοχή εφαρμόζονται διαφορετικά συστήματα άρδευσης, από εκτοξευτήρες και συστήματα με πύραυλο (κανόνι) μέχρι άρδευση με αυλάκια (κατάκλυση), κυρίως σε περιοχές όπου δεν υπάρχει οργανωμένο αρδευτικό δίκτυο και το νερό προέρχεται είτε από αρδευτικά κανάλια είτε από ιδιωτικές γεωτρήσεις.

Όπως εξηγεί ο γεωπόνος, η θερμοκρασία του περιβάλλοντος επηρεάζει άμεσα τα μεσοδιαστήματα μεταξύ των ποτισμάτων. Σε συνθήκες φυσιολογικών θερμοκρασιών, το διάστημα μπορεί να φθάνει τις 8-10 ημέρες, ωστόσο συνήθως κυμαίνεται στις 5-7 ημέρες, ανάλογα πάντα με το σύστημα άρδευσης που χρησιμοποιείται.

Παράλληλα, σημαντικό ρόλο παίζει και η σύσταση του εδάφους. Σε ελαφριά, αμμώδη εδάφη το νερό χάνεται ταχύτερα και απαιτούνται συχνότερες αρδεύσεις, ενώ στα βαρύτερα εδάφη τα ποτίσματα μπορούν να γίνονται σε μεγαλύτερα χρονικά διαστήματα. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μάλιστα, ενδέχεται να απαιτούνται μικρότερες ποσότητες νερού αλλά με μεγαλύτερη συχνότητα εφαρμογής.

Ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται και στην περίπτωση της κατάκλυσης. Όπως εξήγησε ο κ. Πεταλάς, όταν το χωράφι παραμένει γεμάτο νερό σε περιόδους υψηλών θερμοκρασιών, η καλλιέργεια μπορεί να υποστεί πρόσθετη καταπόνηση. «Προσπαθείς να το σώσεις με το νερό, αλλά ταυτόχρονα του προκαλείς και μια ζημιά», ανέφερε χαρακτηριστικά, περιγράφοντας μια κατάσταση κατά την οποία η παρατεταμένη παρουσία νερού στο χωράφι μπορεί να λειτουργήσει αρνητικά για το φυτό.

Το κρίσιμο στάδιο γύρω από τη γονιμοποίηση

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε ο κ. Πεταλάς στο σημαντικότερο αρδευτικό στάδιο της καλλιέργειας. Όπως εξήγησε, το πιο κρίσιμο χρονικό διάστημα είναι περίπου μία εβδομάδα πριν από την έκπτυξη της αρσενικής ταξιανθίας (φούντας) και έως περίπου δεκαπέντε ημέρες μετά, δηλαδή ουσιαστικά η περίοδος γύρω από τη γονιμοποίηση του φυτού.

Για τις συνθήκες του Νομού Σερρών, το στάδιο αυτό τοποθετείται συνήθως στις αρχές Ιουλίου και συχνά συμπίπτει με τις υψηλότερες θερμοκρασίες του καλοκαιριού. «Εκεί είναι το κρίσιμο στάδιο του καλαμποκιού», υπογράμμισε, επισημαίνοντας ότι οποιαδήποτε έλλειψη νερού εκείνη την περίοδο μπορεί να οδηγήσει σε σημαντική μείωση της παραγωγής, αλλά και της ποιότητας της τελικής σοδειάς.

Η σημασία του σωστού ποτίσματος σε αυτή τη φάση είναι τόσο μεγάλη, ώστε, όπως ανέφερε χαρακτηριστικά, «αν το χάσεις, δεν διορθώνεται το λάθος». Όπως εξήγησε, σε αντίθεση με άλλες καλλιέργειες, όπως το βαμβάκι, όπου ορισμένα λάθη μπορούν σε κάποιο βαθμό να διορθωθούν με μεταγενέστερους χειρισμούς, στο καλαμπόκι η καθυστέρηση ή η παράλειψη άρδευσης στο κρίσιμο αυτό διάστημα μπορεί να προκαλέσει μη αναστρέψιμες απώλειες, από τις οποίες το φυτό δεν μπορεί να επανέλθει.

Πώς φαίνεται η έλλειψη νερού και τι πρέπει να προσέχουν οι παραγωγοί

Η αναγνώριση της έλλειψης νερού είναι σχετικά εύκολη στο καλαμπόκι. «Τα φυτά δείχνουν κατευθείαν», ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Πεταλάς, εξηγώντας ότι τα φύλλα αρχίζουν να μαζεύονται και να στρίβουν, εικόνα που αποτελεί σαφή ένδειξη υδατικού στρες.

Όπως τόνισε, δεν θα πρέπει ο παραγωγός να περιμένει να εμφανιστεί εκτεταμένα το φαινόμενο σε ολόκληρο το χωράφι πριν προχωρήσει σε άρδευση.

Όσον αφορά την υπερβολική άρδευση, ο ίδιος εκτίμησε ότι δεν αποτελεί συχνό πρόβλημα, κυρίως λόγω του αυξημένου κόστους του νερού άρδευσης, είτε πρόκειται για χρήση γεωτρήσεων είτε για αξιοποίηση οργανωμένων αρδευτικών δικτύων. «Όλα έχουν κάποιο σοβαρό κόστος», σημείωσε, γεγονός που οδηγεί τους περισσότερους παραγωγούς σε πιο προσεκτική διαχείριση των διαθέσιμων υδάτινων πόρων.

Η ποιότητα του νερού και η σημασία της συντήρησης

Πέρα όμως από την ποσότητα του νερού, σημαντικό ρόλο παίζει και η ποιότητά του. Ζητήματα όπως η αλατότητα μπορούν να επηρεάσουν τόσο την ανάπτυξη της καλλιέργειας όσο και τη μακροχρόνια κατάσταση του εδάφους, γι’ αυτό και η γνώση της προέλευσης του αρδευτικού νερού θεωρείται ιδιαίτερα σημαντική.

Σχετικά με την περιοχή των Σερρών, ο κ. Πεταλάς ανέφερε ότι το μεγαλύτερο μέρος των αρδευτικών αναγκών καλύπτεται από νερά που προέρχονται από τον Στρυμόνα, ενώ σημαντική είναι και η χρήση ιδιωτικών γεωτρήσεων. Σε γενικές γραμμές, δεν παρατηρούνται σοβαρά προβλήματα αλατότητας, σύμφωνα με την εμπειρία των παραγωγών και των τοπικών φορέων.

Επισήμανε, ωστόσο, ότι ένα ζήτημα που εμφανίζεται όλο και συχνότερα αφορά τα φερτά υλικά και τις λάσπες στα νερά άρδευσης, τα οποία μπορούν να δημιουργήσουν προβλήματα στη λειτουργία των αρδευτικών συστημάτων. Για τον λόγο αυτό, η τακτική παρακολούθηση και συντήρηση των φίλτρων κρίνεται απαραίτητη, προκειμένου να διασφαλίζεται η ομαλή λειτουργία του δικτύου και η σωστή παροχή νερού σε ολόκληρο το αγροτεμάχιο.

Συνεχίζεται ο αλωνισμός σιταριού στην χώρα μας, ενώ το εμπόριο φαίνεται να είναι αυτή την περίοδο «παγωμένο» δημιουργώντας μεγάλη αβεβαιότητα στους παραγωγούς.

Δεν υπάρχουν εμπορικές συμφωνίες για εξαγωγή σκληρού στην χώρα μας και πολλοί έμποροι δεν φαίνεται να επιθυμούν να κλείσουν συμφωνία με τους παραγωγούς. Όσοι παραλαμβάνουν από τα αλώνια το κάνουν με ανοικτές τιμές αυτή την περίοδο.

Αυτό που μένει σαν «μπούσουλας» στην αγορά σκληρού είναι τα συμβόλαια που έχουν υπογραφεί από βιομηχανία ζυμαρικών με τουςβ παραγωγούς, στα 24,5 ευρώ το κιλό, όμως αφορά περιορισμένη ποσότητα και με συγκεκριμένα ποιοτικά κριτήρια.

Τιμές σκληρού σιταριού στην Ιταλία

Δύσκολη είναι η εικόνα στην Ιταλία, με τις τιμές να είναι σε χαμηλά επίπεδα, ενώ έχει ξεκινήσει ο αλωνισμός του σκληρού σιταριού.

Η ιταλική αγορά λειτουργεί ως το ευρωπαϊκό «βαρόμετρο», ενώ αποτελεί τον βασικό αγοραστή του ελληνικού σκληρού σιταριού.

Χιλιάδες αγρότες, με πρωτοβουλία της αγροτοσυνδικαλιστικής οργάνωσης Coldiretti, βγήκαν στους δρόμους, σε όλη την Ιταλία, για να πουν τέλος στην κατάρρευση των τιμών του εξαιρετικά παρθένου ελαιολάδου και του σκληρού σιταριού. Διαδηλώσεις αγροτών έγιναν σε δεκατρείς περιφερειακές πρωτεύουσες, με διαμαρτυρίες μπροστά από τις Νομαρχίες.

Τις τελευταίες ώρες, όπως καταγγέλλει η ιταλική αγροτική οργάνωση Coldiretti, έμποροι και βιομήχανοι προσπαθούν να αγοράσουν σκληρό σιτάρι στη Σικελία, μέσα στην αλωνιστική περίοδο, στην τιμή των 19 λεπτών το κιλό. Όπως τονίζει η οργάνωση «είναι μια τιμή που αποτελεί απαράδεκτη προσβολή για όλους τους αγρότες. Σπέρνουν τον τρόμο στην αρχή της περιόδου συγκομιδής για να μειώσουν περαιτέρω τις τιμές και να κλέψουν το εισόδημα των καλλιεργητών σιτηρών».

Και ενώ συμβαίνουν αυτά στην ιταλική αγορά συνεχίζονται στα λιμάνια να φτάνουν πλοία γεμάτα σιτάρι από τρίτες χώρες, καταγγέλει η Coldiretti. 

Πτώση στις τιμές των συμβολαίων

Η παγκόσμια παραγωγή σκληρού σιταριού για το εμπορικό έτος 2025/2026 ανήλθε στους 38,2 εκατομμύρια τόνους, ενώ για το 2026/2027 το Διεθνές Συμβούλιο Σιτηρών (IGC), στην έκθεσή του Απριλίου 2026, προβλέπει σταθεροποίηση της παραγωγής στους 38,3 εκατομμύρια τόνους.

Στο μεταξύ οι βροχοπτώσεις, που σημειώθηκαν στα τέλη Μαΐου και στις αρχές Ιουνίου, σε όλες σχεδόν τις περιοχές των Ηνωμένων Πολιτειών, του Καναδά, της Ευρώπης και της Αυστραλίας, είχαν σαν αποτέλεσμα οι προβλέψεις να μιλάνε για αυξημένες σοδειές για τις συγκεκριμένες χώρες. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα οι τιμές των συμβολαίων να συνεχίσουν την πτωτική πορεία τους, χάνοντας περίπου 5,8-10,9% μέσα σε δύο εβδομάδες.

Συγκεκριμένα τα συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης σιταριού του Ιουλίου, στις ΗΠΑ, μειώθηκαν κατά τη διάρκεια της εβδομάδας:

• κατά 4,4% στα 214,3 δολάρια/τόνο – για το μαλακό χειμερινό σιτάρι SRW στο Σικάγο (-10,5% σε δύο εβδομάδες),
• κατά 2,7% στα 231,4 δολάρια/τόνο – για το σκληρό σιτάρι HRW στο Κάνσας Σίτι (-8,1%),
• κατά 5% στα 228 δολάρια/τόνο – για το εαρινό σιτάρι HRS στη Μινεάπολη (-10,9%),

Επίσης τα συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης σιταριού του Σεπτεμβρίου στο Euronext στο Παρίσι μειώθηκαν κατά 5,8%.

Ο αλωνισμός του κριθαριού και του σκληρού σιταριού για το 2026 βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη, με τις βροχοπτώσεις ωστόσο να δημιουργούν προβλήματα.

Οι τιμές πάντως που φαίνεται ότι θα προσφέρουν οι έμποροι φέτος για το κριθάρι δεν ικανοποιούν τους παραγωγούς, καθώς τα κόστος καλλιέργειας είναι αυξημένο. Όσον αφορά το σκληρό σιτάρι ακόμη δεν φαίνεται η αγορά να έχει ανοίξει τα χαρτιά της. 

Ο κ. Χρήστος Ζιώγας, κτηνοτρόφος από την Λάρισα, αναφέρει στον ΑγροΤύπο ότι αυτή την περίοδο οι κτηνοτρόφοι αγοράζουν από τα αλώνια το κριθάρι για ζωοτροφή στα 17 λεπτά το κιλό. Υπάρχει όμως μεγάλη έλλειψη ρευστότητας στους κτηνοτρόφους λόγω των μέτρων βιοασφάλειας για τις ζωονόσους. Μας χρωστούν ακόμη την συνδεδεμένη από το 2024. Επίσης ο ίδιος ο πρωθυπουργός είχε δεσμευτεί ότι μέσα στο πρώτο εξάμηνο του 2026 θα πλήρωναν τα χρήματα για το χαμένο εισόδημα και την αγορά των ζωοτροφών. Φτάσαμε στα αλώνια και ακόμη δεν έχουν πληρώσει τους κτηνοτρόφους για να καταφέρουν να αγοράσουν κριθάρια.

Ο κ. Θανάσης Κούντριας, γεωπόνος από την Αγρομηχανική Βόλου δήλωσε στον ΑγροΤύπο ότι σε εξέλιξη βρίσκεται ο αλωνισμός του κριθαριού. Τα χωράφια που έχουν αρδευτεί σωστά δίνουν πολύ καλές αποδόσεις. Αντίθετα οι αποδόσεις στα ξηρικά ή όσα δεν αρδεύτηκαν σωστά κινούνται σε χαμηλά επίπεδα γύρω στα 300 κιλά το στρέµµα. Επίσης η έλλειψη ρευστότητας και οι μειωμένοι ψεκασμοί έφεραν ποιοτικά προβλήματα εξαιτίας της υγρασίας από τις συνεχόμενες βροχοπτώσεις. Κάποιες πρώιμες ποικιλίες στα σκληρά σιτάρια που ξεκίνησαν να αλωνίζονται δείχνουν να έχουν καλές αποδόσεις. Όσον αφορά τις τιμές η ζυθοποιία δίνει για το κριθάρι τιμή στα 20 λεπτά το κιλό. Για το κριθάρι που πάει για ζωοτροφή η αγορά δίνει 18 λεπτά το κιλό και για το σκληρό δίνει 20 λεπτά το κιλό. Οι παραγωγοί όμως αναμένουν υψηλότερες τιμές λόγω της μεγάλης αύξησης του κόστους.

Ο πρόεδρος του Αγροτικού Συνεταιρισμού Νίκαιας «Ο Προμηθέας» κ. Αντώνης Ρεντζιάς, αναφέρει στον ΑγροΤύπο ότι σε εξέλιξη βρίσκονται τα αλώνια για κριθάρια και σκληρά σιτάρια. Στο κριθάρι αν δεν έχουμε βροχοπτώσεις αναμένεται να ολοκληρωθεί η συγκομιδή σε περίπου δύο ημέρες. Πάντως οι αποδόσεις (κιλά) δεν ήταν αυτές που ανάμεναν οι παραγωγοί. Όσον αφορά τις τιμές ακόμη δεν έχουν ανακοινωθεί επίσημα. Το σίγουρο είναι ότι οι περσινές τιμές κυμάνθηκαν σε χαμηλά επίπεδα και αν ισχύσουν φέτος θα είναι καταστροφικές για το εισόδημα των παραγωγών.  

Ο πρόεδρος του Αγροτικού Συνεταιρισμού Πλατυκάμπου, Γιάννης Κουκούτσης, αναφέρει στον ΑγροΤύπο ότι συνεχίζεται ο αλωνισμός αλλά με προβλήματα λόγω των πρόσφατων βροχοπτώσεων. Ελπίζουμε να μην συνεχιστούν γιατί υπάρχει κίνδυνος να επηρεάσουν την ποιότητα. Η αγορά δεν έχει ακόμη να ανοίξει τα χαρτιά της για το κριθάρι για ζωοτροφή και το σκληρό σιτάρι. Πάντως στα συμβόλαια που έκαναν οι βιομηχανίες ζυμαρικών είδαμε μια μείωση των τιμών σε σχέση με πέρυσι, στα 24 λεπτά το κιλό, για υψηλή περιεκτικότητα πρωτεΐνης σκληρού σιταριού. Από την πλευρά τους όμως οι παραγωγοί αναμένουν φέτος μια αύξηση των τιμών γιατί έχουμε μεγάλη αύξηση στο κόστος καλλιέργειας. Για μια μέση απόδοση στα 300 - 400 κιλά το στρέμμα φέτος θα έπρεπε ο παραγωγός να είχε μια τιμή γύρω στα 30 λεπτά για να καταφέρει να έχει ένα εισόδημα. Αυτή την περίοδο ο συνεταιρισμός μας αποθηκεύει τις ποσότητες κριθαριού και σκληρού που αλωνίζουν τα μέλη μας.

Από την πλευρά του ο πρόεδρος του Αγροτικού Συνεταιρισμού Λαρισαίων Αγροτών, Φώτης Παπαδόπουλος, δήλωσε στον ΑγροΤύπο ότι οι βροχές έχουν δημιουργήσει προβλήματα στα αλώνια. Στα κριθάρια θα ολοκληρωθεί σύντομα η συγκομιδή, ενώ στα σκληρά έχουν συγκομιστεί μέχρι σήμερα λίγες ποσότητες. Οι αποδόσεις φαίνεται να κυμαίνονται σε χαμηλά επίπεδα. Η ποιότητα στα κριθάρια είναι καλή. Πρόβλημα έχουν τα χωράφια που παρουσιάστηκε αγριοβρώμη, αν και έκαναν ψεκασμούς οι παραγωγοί δεν είχαν καλά αποτελέσματα στην αντιμετώπισή της. Αυτό δημιουργεί προβλήματα γιατί όσοι έχουν συμβόλαια η ζυθοποιία δεν παραλαμβάνει κριθάρια που έχουν αγριοβρώμη. Από την άλλη το κόστος για δύο ψεκασμούς με μυκητοκτόνα φτάνει στα 17 ευρώ το στρέμμα. Αυτά τα χρήματα αναγκάστηκε να τα πληρώσει ο παραγωγός. Αυτή την εποχή στα αλώνια αγοράζουν τα κριθάρια στα 17 λεπτά το κιλό. Επίσης έχουμε κάποια συμβόλαια με βιομηχανίες ζυμαρικών για το σκληρό σιτάρι με τιμή στα 23 - 24 λεπτά το κιλό. Πάντως οι περισσότεροι παραγωγοί παραδίδουν στα αλώνια με ανοιχτές τιμές την σοδειά τους. Οι τιμές βλεπουμε να παραμένουν σε χαμηλά επίπεδα και από την άλλη έχουμε μεγάλη αύξηση του κόστους, ενώ οι παραγωγοί αντιμετωπίζουν σοβαρά οικονομικά προβλήματα λόγω των άσχημων πληρωμών που κάνει ο ΟΠΕΚΕΠΕ (μεγάλος αριθμός παραγωγών παραμένει μέχρι σήμερα απλήρωτος για το 2025). Το κόστος για το κριθάρι έχει φτάσει στα 110 ευρώ το στρέμμα και για το σκληρό σιτάρι κυμαίνεται από 120 έως 140 ευρώ το στρέμμα. Οι αγρότες έχουν όλοι βιβλία με έσοδα και έξοδα. Αν θέλει η κυβέρνηση και η ΑΑΔΕ μπορεί να δει αν έχουν κέρδη ή ζημιά οι παραγωγοί με αυτές τις άσχημες τιμές. Αλλά βλέπουμε ότι δεν υπάρχει σοβαρό ενδιαφέρον για την αγροτική παραγωγή της χώρας μας.

Το κρατικό Τουρκικό Συμβούλιο Σιτηρών (TMO) ανακοίνωσε τις τιμές σιτηρών (μαλακό, σκληρό και κριθάρι) για το 2026.

Συγκεκριμένα όρισε την τιμή αγοράς για το 2026 τόσο για το μαλακό όσο και για το σκληρό σιτάρι στις 16.500 λίρες ανά τόνο (309,79 ευρώ ανά τόνο), ενώ το κριθάρι ανακοίνωσε ότι θα αγοραστεί στις 12.750 λίρες ανά τόνο (239,38 ευρώ ανά τόνο).

Σε σύγκριση με τις τιμές του περσινού έτους, οι φετινές τιμές στο σιτάρι αυξήθηκαν κατά 22,2%, ενώ στο κριθάρι αυξήθηκαν κατά 15,9%.

Εκτός από τις τιμές προμήθειας, το τουρκικό Υπουργείο Γεωργίας θα παρέχει όπως κάθε χρόνο και πληρωμές ενίσχυσης των παραγωγών και στήριξης για την χρήση πιστοποιημένων σπόρων.

Ως αποτέλεσμα, οι παραγωγοί αναμένεται να λάβουν:

• Σιτάρι (μαλακό και σκληρό): 19.514 λίρες ανά τόνο (366,38 ευρώ ανά τόνο), συμπεριλαμβανομένων των ενισχύσεων στήριξης
• Κριθάρι: 15.764 λίρες ανά τόνο (295,97 ευρώ ανά τόνο) συμπεριλαμβανομένων των ενισχύσεων στήριξης

Ο TMO ανακοίνωσε ότι οι πληρωμές για τα παραδοθέντα σιτηρά θα μεταφερθούν στους λογαριασμούς των παραγωγών εντός 45 ημερών από την παράδοση του προϊόντος.

Στο μεταξύ φέτος λόγω των καιρικών συνθηκών καθυστέρησε σε σχέση με πέρσι η έναρξη του αλωνισμού. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα, η TMO να αρχίσει να δέχεται παραδόσεις σιταριού και κριθαριού από τις 21 Μαΐου 2026.

Η TMO ανακοίνωσε ακόμη ότι θα ξεκινήσει τις πωλήσεις σιτηρών σε αλευρόμυλους από την 1η Οκτωβρίου 2026

Οι τιμές πώλησης για τα σιτηρά της δεύτερης ποιοτικής κατηγορίας το 2026 θα ανέλθουν:
Σκληρό σιτάρι - 347,34 ευρώ/τόνο
Μαλακό σιτάρι - 347,34 ευρώ/τόνο
Κριθάρι - 262,85 ευρώ/τόνο