Η συμμετοχή των γυναικών στον αγροτικό τομέα και η είσοδος περισσότερων νέων στο επάγγελμα με αφορμή και τη νέα ΚΑΠ μετά το 2028 συζητήθηκαν κατά τη διάρκεια των εργασιών της Διακοινοβουλευτικής Διάσκεψης για το μέλλον της Γεωργίας και την Επισιτιστική Ασφάλεια, σε συζήτηση που διοργανώθηκε στο πλαίσιο της Ιρλανδικής Προεδρίας του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η συνάντηση βουλευτών και εκπροσώπων των κοινοβουλίων της Ευρώπης για τον αγροτικό τομέα πραγματοποιήθηκε στο Δουβλίνο, στις 26 και 27 Ιουλίου, με πρωτοβουλία της ιρλανδικής προεδρίας. Τη Βουλή των Ελλήνων εκπροσώπησαν ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, Θεοφάνης Παπάς και ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, Στέφανος Παραστατίδης, που μίλησαν για την αναγκαιότητα πολιτικών, που θα προσεγγίσουν γυναίκες και νέους αγρότες στο επάγγελμα και να παραμείνουν σ΄ αυτό.
Η ΓΗΡΑΝΣΗ ΤΟΥ ΑΓΡΟΤΙΚΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ
Σε αντίθεση με άλλα ζητήματα, κατά τα οποία υπήρξαν διαφωνίες στο παρελθόν, υπήρξε γενική ομοφωνία των συμμετεχόντων βουλευτών από την Κοινότητα να υπάρξουν πολιτικές υπέρ νέων αγροτών και γυναικών. Κοινή διαπίστωση των συμμετεχόντων απ΄ όλες τις χώρες ήταν ότι η ανανέωση των γενεών στη γεωργία αποτελεί πλέον επιτακτική ανάγκη για την επισιτιστική ασφάλεια της Ευρώπης. Ο μέσος όρος ηλικίας των Ευρωπαίων αγροτών ανέρχεται στα 57 έτη, όπως συμβαίνει και στη χώρα μας, και λόγω και των χαμηλών συντάξεων, παραγωγοί εξακολουθούν να εργάζονται και μετά τη συνταξιοδότησή τους.
Ως βασικό εμπόδιο για την είσοδο νέων ανθρώπων στο επάγγελμα επισημάνθηκε η δυσκολία πρόσβασης στη γεωργική γη και τις επιδοτήσεις. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε και στη σύνδεση των ενισχύσεων με τους πραγματικούς παραγωγούς. Όπως επισημάνθηκε, θα πρέπει να υπάρχει ταύτιση μεταξύ εκείνου που δηλώνει τις εκτάσεις κι εκείνου που τις καλλιεργεί, ώστε να αποφεύγονται στρεβλώσεις, όπως η δήλωση βοσκοτόπων χωρίς ζωικό κεφάλαιο ή εκτάσεων που στην πράξη αξιοποιούνται από άλλους παραγωγούς. Αντίστοιχα, τονίστηκε ότι απαιτούνται ασφαλιστικές δικλίδες ώστε οι επιδοτήσεις να κατευθύνονται στους ενεργούς αγρότες, ενισχύοντας την παραγωγή και όχι απλώς τη διατήρηση δικαιωμάτων, όπως έγινε σε προηγούμενα προγράμματα αγροτικής ανάπτυξης.
ΑΤΕΛΕΙΕΣ ΤΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΝΕΩΝ ΓΕΩΡΓΩΝ
Κατά τη διάρκεια των εργασιών επισημάνθηκε ακόμη ότι τα σημερινά οικονομικά κίνητρα για την ανανέωση των γενεών δεν επαρκούν και οι περιοριστικοί όροι λειτουργούν αποτρεπτικά για τους νέους, που αντιμετωπίζουν το υψηλό κόστος εκκίνησης μιας σύγχρονης γεωργικής ή κτηνοτροφικής εκμετάλλευσης. Ουκ ολίγοι νέοι παραγωγοί εγκλωβίζονται στους όρους των προγραμμάτων ή δυσκολεύονται να συγκεντρώσουν τις ασφαλιστικές προϋποθέσεις, όπως τα απαιτούμενα ένσημα από άλλες επαγγελματικές δραστηριότητες, γεγονός που λειτουργεί αποτρεπτικά για την παραμονή τους στον πρωτογενή τομέα.
Σημαντικό μέρος της συζήτησης αφιερώθηκε και στην επισιτιστική ασφάλεια, με αρκετές παρεμβάσεις να υπογραμμίζουν ότι η νέα ΚΑΠ οφείλει να δώσει μεγαλύτερο βάρος στην ενίσχυση του παραγωγικού αποτελέσματος και της παραγωγής σιτηρών, αλλά και στη στήριξη των ημιορεινών και μειονεκτικών περιοχών. Επιπλέον, επισημάνθηκε η ανάγκη αναδιανομής της γης και διευκόλυνσης της μεταβίβασής της στους νεότερους, ώστε να δημιουργηθούν πραγματικές προϋποθέσεις ανανέωσης του αγροτικού πληθυσμού.
Κατά τη διάρκεια των συνεδριάσεων έγινε αναφορά σε διεθνή παραδείγματα βέλτιστων πρακτικών για την ενίσχυση της συμμετοχής των νέων και των γυναικών αλλά και για τη διασφάλιση της επισιτιστικής ασφάλειας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
ΙΣΧΥΡΟΤΕΡΑ ΚΙΝΗΤΡΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ ΠΑΡΑΓΩΓΟΥΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ
Ο Θεοφάνης Παπάς (ΝΔ) αναφέρθηκε στην ανάγκη η ευρωπαϊκή γεωργία ν’ αποκτήσει περισσότερη δικαιοσύνη, ισχυρότερα κίνητρα και να νιώσουν μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στο σύστημα και οι παραγωγοί. Υπογράμμισε ότι, προκειμένου να επιτευχθεί η ανανέωση των γενεών, οι ενισχύσεις πρέπει να κατευθύνονται αποκλειστικά σε ενεργούς παραγωγούς, με σαφή ηλικιακά και εισοδηματικά κριτήρια, ώστε οι διαθέσιμοι πόροι να υπηρετούν τη βιώσιμη παραγωγή και να διευκολύνουν την είσοδο νέων ανθρώπων στον πρωτογενή τομέα.
Παράλληλα, έκανε λόγο για την ανάγκη αντιμετώπισης χρόνιων διαρθρωτικών προβλημάτων που περιορίζουν την ανταγωνιστικότητα της ευρωπαϊκής γεωργίας. Όπως ανέφερε, ο ιδιωτικός αναδασμός, η αξιοποίηση της αδρανούς γης, η ψηφιακή παρακολούθηση του ζωικού κεφαλαίου και η πλήρης ιχνηλασιμότητα των προϊόντων μπορούν να αυξήσουν την παραγωγικότητα και να ενισχύσουν την εμπιστοσύνη των καταναλωτών.
Αναφερόμενος στις γυναίκες της υπαίθρου, επισήμανε ότι η μητρότητα δεν πρέπει να αποτελεί εμπόδιο για μια νέα αγρότισσα. Ζήτησε τη δημιουργία κι εφαρμογή ειδικών προγραμμάτων που θα διασφαλίζουν τη συνέχιση της αγροτικής δραστηριότητας κατά την περίοδο της μητρότητας. Παράλληλα, υπογράμμισε την ανάγκη ύπαρξης ενός σταθερού θεσμικού περιβάλλοντος, που θα επιτρέπει στους αγρότες να επενδύουν με ασφάλεια, ώστε να επιτευχθεί η μετάβαση «από την πολιτική στην πράξη.
ΑΝΙΣΟΤΗΤΕΣ ΣΤΗ ΓΕΩΡΓΙΑ - ΥΠΟΕΚΠΡΟΣΩΠΗΣΗ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΓΕΩΡΓΙΑ
Από την πλευρά του, ο Στέφανος Παραστατίδης (ΠΑΣΟΚ) στάθηκε στις δύο μεγάλες προκλήσεις που αντιμετωπίζει σήμερα η ευρωπαϊκή γεωργία: στη γήρανση του αγροτικού πληθυσμού και την υποεκπροσώπηση των γυναικών. Επισήμανε ότι οι νέοι αγρότες αντιστοιχούν μόλις στο 12% του συνόλου, ενώ αναφέρθηκε στα εμπόδια που εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν οι γυναίκες όσον αφορά στην πρόσβαση στη γη, την κληρονομιά, τη χρηματοδότηση και την αναγνώριση της εργασίας τους.
Όπως υπογράμμισε, παρά τις πρωτοβουλίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τη Στρατηγική για την ανανέωση των γενεών, οι ανισότητες εξακολουθούν να υφίστανται στα περισσότερα κράτη-μέλη. Για την Ελλάδα, πρόσθεσε, η κατάσταση είναι ακόμη δυσκολότερη εξαιτίας της γήρανσης του γεωργικού πληθυσμού και του κατακερματισμού της ιδιοκτησίας εξαιτίας των παραδοσιακών πρακτικών κληρονομιάς.
ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑ ΠΡΟΣΒΑΣΗΣ ΣΤΗ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ
Ο ίδιος υποστήριξε ότι απαιτούνται ισχυρότερα μέτρα, με καλύτερη πρόσβαση στη γη και στη χρηματοδότηση, δεσμευτικούς στόχους για την ισότητα των φύλων, εξειδικευμένες συμβουλευτικές υπηρεσίες και καλύτερη συλλογή δεδομένων. Παράλληλα, ανέφερε ότι επιτυχημένα παραδείγματα από την Αυστρία, την Ιρλανδία, την Ισπανία και την Εσθονία δείχνουν πως η ανανέωση της γεωργίας μπορεί να επιτευχθεί μέσα από συνδυασμό οικονομικών κινήτρων, πρόσβασης στη γη χωρίς αποκλειστική εξάρτηση από την κληρονομιά και ανάπτυξης των αγροτικών υποδομών. Κλείνοντας, πρότεινε μεταξύ άλλων τη δημιουργία τραπεζών γης, υψηλότερες ενισχύσεις της ΚΑΠ για γυναίκες κάτω των 40 ετών και εξειδικευμένες συμβουλευτικές υπηρεσίες για νέους παραγωγούς.