Οι αποβολές στα αγροτικά ζώα αποτελούν έναν από τους πιο σοβαρούς παράγοντες απώλειας παραγωγής στις εκτροφές, με άμεσο οικονομικό αντίκτυπο. Μπορεί να οφείλονται τόσο σε λοιμώδη αίτια – όπως βρουκέλλωση, σαλμονέλλωση και χλαμυδίωση – όσο και σε παρασιτικούς παράγοντες. Τα παράσιτα προκαλούν οικονομικές απώλειες μέσω ανταγωνισμού για θρεπτικές ουσίες, διαταραχής της απορρόφησης και πρόκλησης παθολογικών καταστάσεων. Η ένταση της νόσου εξαρτάται από το φορτίο μόλυνσης, την ανοσολογική κατάσταση και την αντοχή του ζώου. Σημαντικότερα πρωτόζωα που συνδέονται με αποβολές είναι τα Toxoplasma gondii, Neospora caninum, Tritrichomonas foetus και Sarcocystis sp.
Τοξοπλάσμωση
Το Toxoplasma gondii είναι ενδοκυτταρικό κοκκίδιο με παγκόσμια διασπορά και ιδιαίτερη σημασία και για τη δημόσια υγεία, καθώς σε ελληνική έρευνα καταγράφηκε οροθετικότητα σε σημαντικό ποσοστό γυναικών αναπαραγωγικής ηλικίας. Η γάτα αποτελεί τον τελικό ξενιστή του παρασίτου, ενώ όλα τα υπόλοιπα ζώα και ο άνθρωπος λειτουργούν ως ενδιάμεσοι. Οι κύστες εγκαθίστανται σε μυϊκούς και νευρικούς ιστούς.
Η μόλυνση στα ζώα γίνεται μέσω ωοκύστεων από μολυσμένα κόπρανα γάτας, κατανάλωσης μολυσμένου κρέατος, κάθετης μετάδοσης μέσω πλακούντα, γαλακτογενώς ή και αφροδίσια στα πρόβατα. Αποτελεί την κυριότερη αιτία αποβολών στα πρόβατα. Ανάλογα με το στάδιο της κύησης, μπορεί να προκληθεί εμβρυϊκή απορρόφηση στα αρχικά στάδια, μουμιοποίηση ή αποβολή στη μέση της εγκυμοσύνης, ενώ σε προχωρημένη κύηση τα νεογνά γεννιούνται μολυσμένα και συχνά δεν επιβιώνουν. Μελέτες σε ελληνικές εκτροφές έχουν δείξει υψηλά ποσοστά οροθετικότητας σε πρόβατα και αίγες, τόσο σε συμβατικές όσο και σε βιολογικές μονάδες, καθώς και παρουσία θετικών ζώων μεταξύ εκείνων που απέβαλαν. Αντίστοιχα ευρήματα έχουν καταγραφεί και σε βοοειδή. Η πρόληψη βασίζεται στον περιορισμό παρουσίας γατών στον χώρο της εκτροφής και στη σωστή φύλαξη των ζωοτροφών.
Νεοσπόρωση
Το Neospora caninum, παρουσιάζει ομοιότητες με το Toxoplasma και συχνά συνυπάρχει με αυτό. Αποτελεί από τις σημαντικότερες αιτίες αποβολών στα βοοειδή παγκοσμίως. Τελικοί ξενιστές είναι οι σκύλοι και άλλα σαρκοφάγα, ενώ τα βοοειδή λειτουργούν ως ενδιάμεσοι.
Η μετάδοση γίνεται εξωγενώς μέσω μολυσμένων πλακούντων και κοπράνων σκύλων, ενδογενώς μέσω πλακούντα – που αποτελεί και την κυριότερη οδό – και γαλακτογενώς. Οι αποβολές εμφανίζονται συνήθως μεταξύ πέμπτου και έβδομου μήνα. Το παράσιτο εγκαθίσταται σε νευρικά, μυϊκά και ηπατικά κύτταρα και στα έμβρυα εντοπίζεται στον εγκέφαλο και στους σκελετικούς μύες. Η διάγνωση βασίζεται σε ορολογικές εξετάσεις και ιστοπαθολογία. Συνιστάται υγειονομική ταφή ή καύση αποβληθέντων εμβρύων και αποκλεισμός σκύλων από την εκτροφή.
Τριτριχομόνωση
Το Tritrichomonas foetus είναι μαστιγοφόρο παράσιτο του αναπαραγωγικού συστήματος των βοοειδών. Εντοπίζεται σε στοματική κοιλότητα (απαθογόνα είδη) και σε κόλπο, ουρήθρα και προστάτη (παθογόνα). Προσβάλλει άνθρωπο, ζώα και πτηνά και πολλαπλασιάζεται με διχοτόμηση χωρίς κύστεις. Μεταδίδεται κυρίως με τη φυσική οχεία, αλλά και με μολυσμένο σπέρμα ή μη απολυμασμένα εργαλεία.
Οι ταύροι είναι ασυμπτωματικοί φορείς. Στις αγελάδες εμφανίζεται αρχικά κολπίτιδα, με μέγιστο αριθμό παρασίτων στις 14–18 ημέρες. Ακολουθεί ενδομητρίτιδα, αποκόλληση πλακούντα και αποβολή συνήθως μεταξύ 8ης και 16ης εβδομάδας. Πρώιμες απώλειες μπορεί να μην γίνουν αντιληπτές. Παραμονή εμβρυϊκών υμένων μπορεί να οδηγήσει σε πυώδη ενδομητρίτιδα ή πυομήτρα, που δίνει εικόνα εγκυμοσύνης. Σε σοβαρές περιπτώσεις συνιστάται σφαγή. Η νόσος είναι συχνά αυτοπεριοριζόμενη. Η πρόληψη βασίζεται σε τεχνητή γονιμοποίηση με αμόλυντο σπέρμα, αποφυγή χρήσης ταύρων άλλων εκτροφών και τήρηση ιστορικού.
Σαρκοκυστίωση
Το Sarcocystis sp. είναι ενδοκυτταρικό παράσιτο που προσβάλλει ζώα και άνθρωπο. Μηρυκαστικά και χοίροι λειτουργούν ως ενδιάμεσοι ξενιστές, ενώ γάτες και σκύλοι ως τελικοί. Η μόλυνση στα παραγωγικά ζώα γίνεται μέσω κατάποσης παρασίτων από μολυσμένα κόπρανα και οι κύστες εγκαθίστανται στους γραμμωτούς και καρδιακούς μύες. Στους τελικούς ξενιστές μεταδίδεται με κατανάλωση μολυσμένου κρέατος.
Στα πρόβατα μπορεί να προκαλέσει αποβολές και μυοσίτιδα, ενώ στους αμνούς έχει συσχετιστεί με εγκεφαλομυελίτιδα. Αν και συχνά δεν εμφανίζει εμφανή συμπτώματα, η παρουσία κύστεων στο κρέας έχει άμεσες οικονομικές συνέπειες, καθώς αποτελεί λόγο κατάσχεσης σφαγίων. Έλεγχοι σε ελληνικά σφαγεία και ορολογικές εξετάσεις έχουν δείξει ιδιαίτερα υψηλή παρουσία του παρασίτου σε πρόβατα και αίγες. Η πρόληψη βασίζεται σε μέτρα υγιεινής, στον περιορισμό πρόσβασης σκύλων και γατών στον χώρο εκτροφής και στην αποφυγή χορήγησης ωμού κρέατος.
Τι σημαίνουν όλα αυτά για την εκτροφή
Οι παρασιτικές αποβολές αποτελούν ουσιαστικό παράγοντα απώλειας παραγωγής και δεν πρέπει να υποτιμώνται. Η σωστή υγειονομική διαχείριση, ο περιορισμός παρουσίας ζώων-φορέων και η έγκαιρη εργαστηριακή διερεύνηση κάθε αποβολής μπορούν να μειώσουν σημαντικά τον κίνδυνο. Για τον κτηνοτρόφο, η πρόληψη και η έγκαιρη αναγνώριση δεν αφορούν μόνο την υγεία των ζώων, αλλά τη σταθερότητα και τη βιωσιμότητα της εκτροφής.
Πηγή: Γεωργία - Κτηνοτροφία, τεύχος 1/2008. «Παρασιτικά νοσήματα που προκαλούν αποβολές στα αγροτικά ζώα». Βάια Καντζούρα & Γεώργιος Θεοδωρόπουλος, σελ. 58–61.
