Πραγματοποιήθηκε, το Σάββατο (2/3/2024), στο Δημαρχείο του Πλατέως Ημαθίας, συνάντηση πρώην τευτλοπαραγωγών από τους νομούς Ημαθίας, Πέλλας, Σερρών, Λάρισας, Ροδόπης και Έβρου, μετά από κάλεσμα του προέδρου του Αγροτικού Συλλόγου Γεωργών Αλεξάνδρειας κ. Γεώργιο Διαμαντόπουλου.
Θέμα της συνάντησης ήταν η υφιστάμενη κατάσταση και η σύσταση συντονιστικής επιτροπής για την διευθέτηση νομικών διαδικασιών σχετικά με τις ενέργειες για την κατάθεση αγωγής κατά των διοικήσεων της ΕΒΖ, από το 2016, με σκοπό την ανάκληση της απόφασης του 2020 σχετικά με το σχέδιο εξυγίανσης της ΕΒΖ που είχε εκπονήσει η τράπεζα Πειραιώς και δεν έχει εφαρμοστεί.
Το σχέδιο εξυγίανσης έγινε προκειμένου να τακτοποιηθούν οι οφειλές της ΕΒΖ στην τράπεζα για να επαναλειτουργήσει η βιομηχανία και να παραχθούν τεύτλα.
Η συμφωνία υποβλήθηκε το 2019, η απόφαση εκδόθηκε το 2020. Σύμφωνα με την απόφαση του δικαστηρίου, το εργοστάσιο έπρεπε να επαναλειτουργήσει. Αντί αυτού, το έχει αποψιλωθεί από το μηχανολογικό εξοπλισμό του.
Το σχέδιο ανέφερε την συνέχιση της τευτλοκαλλιέργειας και ότι θα έπρεπε πανελλαδικά το 2022 να έχουν σπαρθεί 60.000 στρέμματα, ενώ το 2023 να είχαν σπαρθεί 80.000 στρέμματα.
Λόγω της πτώσης της διεθνής τιμής στο βαμβάκι αν ξαναγεννηθεί η καλλιέργεια τεύτλων στην χώρα μας θα είναι μια καλή εναλλακτική λύση.
Ακόμη αξίζει να αναφέρουμε ότι τα εργοστάσια στην Σερβία λειτουργούν κανονικά και δίνουν κέρδη 25 - 30 εκατ. ευρώ ετησίως στην τράπεζα.
Όπως δηλώνει στον ΑγροΤύπο ο πρόεδρος του Αγροτικού Συλλόγου Γεωργών Αλεξάνδρειας, Γεώργιος Διαμαντόπουλος, «ζητάμε να λειτουργήσει ξανά το εργοστάσιο ζάχαρης στο Πλατύ, όπως ανέφερε το σχέδιο εξυγίανσης. Αυτή την στιγμή δεν έχουμε τευτλοκαλλιέργεια στην Ελλάδα.
Σύμφωνα με το σχέδιο εξυγίανσης, το 2024 θα έπρεπε να καλιεργηθούν 130.000 στρέμματα με τεύτλα στην χώρα μας. Για να υπάρχει όμως καλλιέργεια θα πρέπει να υπάρχει και μεταποίηση.
Αν σκεφτούμε τις τρέχουσες τιμές της ζάχαρης στην ΕΕ θα καταλάβουμε το μέγεθος των χρημάτων που χάνει το κράτος αλλά και οι παραγωγοί.
Επίσης υπάρχει θέμα ευθυνών της διοίκησης για τον πλιάτσικο που έγινε στον μηχανολογικό εξοπλισμό του εργοστασίου.
Αντί να έχουμε καλλιέργεια και παραγωγή ζάχαρης για να πληρωθούν οι οφειλές της ΕΒΖ, προχωρήσαμε στην εύκολη λύση και πουλήθηκαν εκτάσεις στις Σέρρες και στην Λάρισα και το κτίριο της διοίκησης στην Θεσσαλονίκη».




