Ρύζι: Η καλλιέργεια προχωρά, αλλά τα ζιζάνια και οι χαμηλές τιμές σκιάζουν τις προοπτικές

Σε εξέλιξη βρίσκεται ο αλωνισμός του σκληρού και μαλακού σιταριού αλλά και του κριθαριού στην Τουρκία.

«Η Τουρκία θα μπορούσε να έχει φέτος μία από τις υψηλότερες παραγωγές σιτηρών των τελευταίων ετών», τόνισε ο κ. Ahmet Güldal, Γενικός Διευθυντής του Τουρκικού Συμβουλίου Σιτηρών (TMO), μιλώντας στο Παγκόσμιο Φόρουμ Σιτηρών & Άλεσης - İDMA, στην Κωνσταντινούπολη.

Μέχρι τις 25 Ιουνίου, η συγκομιδή είχε φτάσει στο 14% για το σιτάρι και στο 13% για το κριθάρι, ενώ όπως φαίνεται από τις περιοχές συγκομιδής, οι μέσες αποδόσεις ξεπερνούν τα 400 κιλά ανά στρέμμα. 

Ανέφερε ακόμη ότι η παραγωγή τουρκικού σιταριού εκτιμάται ο TMO ότι θα ανέλθει σε 22,75 εκατομμύρια τόνους και η παραγωγή κριθαριού σε 9 εκατομμύρια τόνους.

Το TMO είναι πλήρως προετοιμασμένο για τη νέα σεζόν, με περισσότερα από 600 κέντρα συγκέντρωσης (σιλό), με δυνατότητες αποθήκευση που ξεπερνούν τους 20 εκατομμύρια τόνους σιτηρών.

Ο κ. Güldal υπενθύμισε ότι η TMO ανακοίνωσε τις τιμές προμήθειας σιτηρών για το 2026 στην αρχή της περιόδου συγκομιδής, στις 2 Ιουνίου.

Συγκεκριμένα ανέφερε ότι η τιμή ορίστηκε στις 16.500 τουρκικές λίρες ανά τόνο (308,65 ευρώ ανά τόνο) για το μαλακό και το σκληρό σιτάρι, ενώ στις 12.750 τουρκικές λίρες ανά τόνο (238,50 ευρώ ανά τόνο) για το κριθάρι.

Σύμφωνα με το TMO, περισσότερο από το 80% των αιτήσεων παράδοσης σιτηρών έχουν ήδη διεκπεραιωθεί και οι πληρωμές στους αγρότες έχουν ξεκινήσει.

Τόνισε ακόμη ότι ο τουρκικός οργανισμός δίνει ιδιαίτερη προσοχή στην παραγωγή τουρκικού σκληρού σιταριού υψηλής ποιότητας για την παραγωγή τροφίμων.

Να θυμίσουμε ότι η Τουρκία κατατάσσεται πρώτη στον κόσμο στις εξαγωγές αλευριού και δεύτερη στις εξαγωγές ζυμαρικών.

Προκαταβολή άμεσα 20 λεπτών το κιλό για το σκληρό σιτάρι σε όσους παραγωγούς το παρέδωσαν στα σιλό του συνεταιρισμού αποφάσισε το διοικητικό συμβούλιο της Ένωσης Συνεταιρισμών Βόλου (ΕΒΟΛ).

Ο συνεταιρισμός αναμένεται να κάνει διαγωνισμό για τις ποσότητες σιτηρών που έχει συγκεντρώσει για λογαριασμό των παραγωγών και στη συνέχεια θα γίνει η εκκαθάριση.

Σκληρό σιτάρι Καναδά

Ο ρυθμός των εξαγωγών του καναδικού σκληρού σιτηρού είναι πλέον σχετικά ίσος με τον όγκο του περασμένου έτους, σύμφωνα με έκθεση που εξέδωσε η Καναδική Επιτροπή Σιτηρών (CGC).

Για το τρέχον έτος εμπορίας (στοιχεία έως τον Απρίλιο του 2026), οι εξαγωγές σκληρού σιτηρού ανέρχονται σε 4,4 εκατομμύρια τόνους, με ισχυρή ζήτηση από την Τουρκία (+167 χιλιάδες τόνους σε ετήσια βάση), τη Νιγηρία (+47 χιλιάδες τόνους), την Κίνα (+37 χιλιάδες τόνους), το Μεξικό (+37 χιλιάδες τόνους) και την Αλγερία (+34 χιλιάδες τόνους), υπερκαλύπτοντας τη μειωμένη ζήτηση από το Μαρόκο, τις ΗΠΑ και την Ιαπωνία.

Οι εξαγωγές προς την Ιταλία, κύριο πελάτη του καναδικού σκληρού σιτηρού, κυμαίνονται σε σταθερά επίπεδα σε σχέση με την περσινή εμπορική περίοδο.

Η εγχώρια σκληρού χρήση προβλέπεται να ανέλθει σε 0,7 εκατομμύρια τόνους, ενώ τα αποθέματα μειώθηκαν σε 1,3 εκατομμύρια τόνους.

Η μέση τιμή spot παραγωγού για το καναδικό σκληρό, με περιεκτικότητα σε πρωτεΐνη 13%, στο Σασκάτσουαν, παραμένει αμετάβλητη στα 245,59 ευρώ/τόνο.

Παγκόσμια παραγωγή σκληρού

Σε διεθνές επίπεδο, η παγκόσμια παραγωγή σκληρού, για την περίοδο 2025/2026, αυξήθηκε, κατά 4% σε 38,2 εκατομμύρια τόνους, υψηλό εννέα ετών. Αυξημένες συγκομιδές είχαμε στη Βόρεια Αμερική και τη Βόρεια Αφρική, σύμφωνα με το Διεθνές Συμβούλιο Σιτηρών (IGC).

Η παγκόσμια κατανάλωση προβλέπεται να αυξηθεί, κατά 2%, σε 36,5 εκατομμύρια τόνους, με την υψηλότερη χρήση τροφίμων να αντισταθμίζει τη μείωση της χρήσης ζωοτροφών.

Το διεθνές εμπόριο αναμένεται να μειωθεί, κατά 4%, σε 8,8 εκατομμύρια τόνους, με μειωμένη ζήτηση εισαγωγών από την Αλγερία και την ΕΕ.

Τα παγκόσμια αποθέματα αναμένεται να ανέλθουν σε 9,1 εκατομμύρια τόνους.

Η περίοδος που διανύουμε αποτελεί μία από τις πιο κρίσιμες για την παρακολούθηση του Διαβρώτικα του αραβοσίτου, καθώς η αύξηση των εξόδων των ενηλίκων συμπίπτει χρονικά με την έναρξη της άνθησης του αραβοσίτου. Η εικόνα αυτή είναι αρκετή για να προκαλέσει εγρήγορση σε αρκετούς παραγωγούς, ιδιαίτερα όταν παρατηρούν μεγάλους αριθμούς ενηλίκων πάνω στους στύλους και στους σπάδικες.

Για το τι πραγματικά σημαίνει η παρουσία του εντόμου αυτή την περίοδο, ποια μέτρα έχουν αποδειχθεί αποτελεσματικά και ποιες πρακτικές δεν προσφέρουν ουσιαστικό αποτέλεσμα, μίλησε στο περιοδικό μας ο γεωπόνος της ΔΑΟΚ Δράμας, Κωνσταντίνος Σίμογλου, μεταφέροντας την εμπειρία της υπηρεσίας από την παρακολούθηση του εντόμου τα τελευταία χρόνια.

Οι ψεκασμοί κατά των ενηλίκων δεν δίνουν ουσιαστικό αποτέλεσμα

Όπως εξηγεί ο κ. Σίμογλου, αυτή την περίοδο παρατηρείται αυξημένη έξοδος των ενηλίκων του Διαβρώτικα, η οποία συμπίπτει με την έναρξη της άνθησης του αραβοσίτου. Η παρουσία μεγάλου αριθμού ενηλίκων πάνω στους νηματοειδείς στύλους και στους σπάδικες συχνά προκαλεί έντονο προβληματισμό στους παραγωγούς, καθώς δημιουργείται η εντύπωση ότι απαιτείται άμεση επέμβαση.

«Τώρα βλέπουμε έναν αυξημένο πληθυσμό ενηλίκων και γι' αυτό θεωρώ ότι το έντομο είναι ιδιαίτερα επίκαιρο», σημειώνει χαρακτηριστικά. Ωστόσο, όπως επισημαίνει, η παρουσία των ενηλίκων στην καλλιέργεια δεν σημαίνει από μόνη της ότι απαιτείται επέμβαση, γεγονός που αποτελεί μία από τις συνηθέστερες παρανοήσεις γύρω από το έντομο.

Ένα από τα βασικά σημεία που υπογραμμίζει ο γεωπόνος της ΔΑΟΚ Δράμας είναι ότι έχει διαμορφωθεί κατά καιρούς η αντίληψη πως ο ψεκασμός των ενηλίκων κατά την άνθηση του αραβοσίτου μπορεί να περιορίσει αποτελεσματικά το πρόβλημα. Όπως αναφέρει, στο παρελθόν εφαρμόστηκαν ψεκασμοί με νεφελοψεκαστήρες, ενώ τελευταία γίνεται συζήτηση ακόμη και για εφαρμογές με drones, τα οποία όμως δεν έχουν ακόμη ρυθμιστεί νομοθετικά.

Στην πράξη, όμως, οι εφαρμογές αυτές δεν προσφέρουν ουσιαστικό όφελος. Όπως εξηγεί, ακόμη και όταν παρατηρείται προσωρινή μείωση του αριθμού των ενηλίκων, μέσα σε περίπου μία εβδομάδα οι συλλήψεις επανέρχονται στα προηγούμενα επίπεδα, καθώς συνεχίζεται η σταδιακή έξοδος νέων ενηλίκων και παράλληλα μετακινούνται έντομα από γειτονικές καλλιέργειες.

Ο ίδιος μεταφέρει μάλιστα εμπειρία από αγρό στον οποίο λειτουργούσε παγίδα του δικτύου παρακολούθησης της υπηρεσίας. Μετά τον ψεκασμό παρατηρήθηκε πρόσκαιρη μείωση των συλλήψεων, όμως την επόμενη εβδομάδα οι πληθυσμοί είχαν επανέλθει στα φυσιολογικά επίπεδα. Όπως τονίζει, ακόμη και η προσπάθεια περιορισμού της ωοτοκίας μέσω τέτοιων ψεκασμών δεν μπορεί να επιτευχθεί στην πράξη, καθώς είναι αδύνατος ο συγχρονισμός της επέμβασης με τη συνεχή έξοδο και μετακίνηση των ενηλίκων, μεταξύ των οποίων μπορεί να υπάρχουν και γονιμοποιημένα θηλυκά. «Το αποτέλεσμα δεν έρχεται», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τον κ. Σίμογλου, η πρακτική αυτή δεν είναι μόνο περιορισμένης αποτελεσματικότητας, αλλά συνεπάγεται και σημαντικό κόστος για τον παραγωγό. Όπως αναφέρει, σε συζήτηση που είχε στο παρελθόν με παραγωγό περίπου 100 στρεμμάτων, το κόστος του ψεκασμού με νεφελοψεκαστήρα, μαζί με τα σκευάσματα, έφτανε περίπου τα 2.000 ευρώ, χωρίς όμως να υπάρχει αντίστοιχο πρακτικό αποτέλεσμα στην καλλιέργεια.

Παράλληλα, επισημαίνει ότι έχουν υπάρξει ακόμη και περιπτώσεις όπου συστήθηκαν προληπτικοί ψεκασμοί μέσα στον Ιούνιο, σε στάδιο που το έντομο δεν είχε ακόμη εμφανιστεί στην περιοχή. Όπως εξηγεί, στην Ανατολική Μακεδονία οι πρώτες συλλήψεις ξεκινούν συνήθως το πρώτο δεκαήμερο του Ιουνίου, αρχικά με πολύ μικρούς αριθμούς, αυξάνονται σταδιακά και προς τα τέλη του μήνα παρατηρούνται πλέον σημαντικότεροι πληθυσμοί. Ωστόσο, οι έξοδοι των ενηλίκων δεν γίνονται όλες μαζί, αλλά συνεχίζονται σταδιακά, γεγονός που καθιστά ακόμη πιο δύσκολη την αποτελεσματική στόχευση ενός ψεκασμού. Επιπλέον, υπογραμμίζει ότι οι συνεχείς ψεκασμοί αυξάνουν και τον κίνδυνο ανάπτυξης ανθεκτικότητας, ιδιαίτερα στα εντομοκτόνα που εφαρμόζονται στο υπέργειο τμήμα του φυτού, κάτι που έχει αποδειχθεί μέσα από τη μακρόχρονη εμπειρία των Ηνωμένων Πολιτειών.

Η αμειψισπορά αποτελεί το βασικότερο μέτρο αντιμετώπισης

Σύμφωνα με τον κ. Σίμογλου, η αποτελεσματικότερη μέθοδος αντιμετώπισης του διαβρωτικού παραμένει διαχρονικά η αμειψισπορά. Όπως εξηγεί, το έντομο αναπτύσσει μία γενεά τον χρόνο και έχει έναν ξενιστή, γεγονός που καθιστά ιδιαίτερα αποτελεσματική την αλλαγή καλλιέργειας μετά τον αραβόσιτο. «Η αμειψισπορά είναι το βασικότερο μέτρο αντιμετώπισης. Αν το αξιοποιούσαμε σωστά, δεν θα χρειαζόταν να κάνουμε σχεδόν τίποτε άλλο», τονίζει.

Αναφερόμενος στη διεθνή εμπειρία, εξηγεί ότι στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου επί πολλές δεκαετίες εφαρμόστηκε το σύστημα αραβόσιτος-σόγια-αραβόσιτος-σόγια, επιλέχθηκε σταδιακά πληθυσμός του εντόμου που ωοτοκούσε σε γειτονικά χωράφια με σόγια, εξασφαλίζοντας ότι την επόμενη χρονιά οι προνύμφες θα έβρισκαν ξανά αραβόσιτο. Όπως επισημαίνει, το φαινόμενο αυτό δεν υπάρχει πουθενά στην Ευρώπη. Για τον λόγο αυτό, στην Ελλάδα η αντικατάσταση του αραβοσίτου με οποιαδήποτε άλλη καλλιέργεια παραμένει ιδιαίτερα αποτελεσματική στη διακοπή του βιολογικού κύκλου του εντόμου.

Όταν δεν μπορεί να εφαρμοστεί αμειψισπορά: χρήση κοκκωδών εντομοκτόνων

Ο γεωπόνος της ΔΑΟΚ Δράμας αναγνωρίζει ότι υπάρχουν περιπτώσεις όπου, για πρακτικούς ή οικονομικούς λόγους, οι παραγωγοί αδυνατούν να εφαρμόσουν αμειψισπορά σε όλες τις εκτάσεις τους.

Σε αγρούς όπου ο αραβόσιτος καλλιεργείται για δεύτερη ή ακόμη περισσότερο για τρίτη συνεχόμενη χρονιά και παράλληλα έχει διαπιστωθεί υψηλός πληθυσμός ενηλίκων, με αυξημένη πιθανότητα ωοτοκίας, θεωρεί ότι η χρήση κοκκωδών εντομοκτόνων εδάφους αποτελεί την πιο αποτελεσματική επιλογή.

Η εφαρμογή πραγματοποιείται συνήθως στα μέσα Μαΐου, όταν η καλλιέργεια βρίσκεται περίπου στο στάδιο των 5-9 φύλλων και συμπίπτει με το σκάλισμα του αραβοσίτου. Όπως αναφέρει, υπάρχουν εγκεκριμένα σκευάσματα για τη συγκεκριμένη χρήση, τα οποία μπορούν να προστατεύσουν αποτελεσματικά το ριζικό σύστημα και να περιορίσουν τις ζημιές που οδηγούν σε πλαγιάσματα των φυτών.

Η επάρκεια νερού είναι το σημαντικότερο μέτρο κατά την άνθηση

Σύμφωνα με τον κ. Σίμογλου, στο στάδιο όπου βρίσκεται σήμερα η καλλιέργεια, δηλαδή στην έναρξη της άνθησης, το σημαντικότερο μέτρο που μπορεί να λάβει ο παραγωγός δεν είναι κάποια επέμβαση κατά των ενηλίκων, αλλά η εξασφάλιση επαρκούς αρδευτικού νερού.

Όπως εξηγεί, οι νηματοειδείς στύλοι του αραβοσίτου συνεχίζουν να αναπτύσσονται μέχρι να ολοκληρωθεί η γονιμοποίηση. Έτσι, ακόμη και αν τα ενήλικα τραφούν από τους στύλους, η συνεχής διαθεσιμότητα νερού επιτρέπει στο φυτό να παράγει νέο ιστό, διατηρώντας τις προϋποθέσεις για ικανοποιητική επικονίαση και καρπόδεση. «Ας τους τρώνε τους στύλους τα ενήλικα. Αν υπάρχει νερό, οι στύλοι συνεχίζουν να μεγαλώνουν και την επόμενη ημέρα μπορεί να έχουν αναπτυχθεί ακόμη και δύο εκατοστά, επιτρέποντας να γίνει κανονικά η επικονίαση και η γονιμοποίηση», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Ο ίδιος διευκρινίζει ότι το συμπέρασμα αυτό δεν βασίζεται μόνο στη διεθνή βιβλιογραφία και στην εμπειρία των Ηνωμένων Πολιτειών, αλλά και σε πολυετείς μετρήσεις που πραγματοποιήθηκαν στην Ελλάδα. Όπως σημειώνει, τα αποτελέσματα των παρατηρήσεων της τελευταίας δεκαετίας έδειξαν επανειλημμένα ότι, όταν η καλλιέργεια διαθέτει επαρκές νερό, τα ενήλικα του διαβρωτικού δεν δημιουργούν ουσιαστικό πρόβλημα στην καρπόδεση. Εξαίρεση μπορεί να αποτελέσουν μόνο συνθήκες έντονης έλλειψης νερού, όπου όμως η ίδια η καλλιέργεια βρίσκεται ήδη υπό σοβαρή καταπόνηση.

Για τον λόγο αυτό, η ΔΑΟΚ Δράμας εκδίδει κάθε χρόνο σχετική ενημέρωση προς τους παραγωγούς, επισημαίνοντας ότι η διασφάλιση της άρδευσης την περίοδο της άνθησης αποτελεί το σημαντικότερο μέτρο για την αποφυγή προβλημάτων από το Διαβρώτικα.

Η εμπειρία από τα Τενάγη Φιλίππων και η σημερινή εικόνα

Ο κ. Σίμογλου αναφέρεται και στην πρώτη περίοδο έντονων προσβολών που καταγράφηκαν στην περιοχή, υπενθυμίζοντας ότι το 2017 παρατηρήθηκαν σοβαρές ζημιές στα Τενάγη Φιλίππων, μια εκτεταμένη περιοχή που περιλαμβάνει τμήματα των Περιφερειακών Ενοτήτων Δράμας, Καβάλας και Σερρών. Πρόκειται για περιοχή με οργανικά εδάφη και ιδιαίτερο τρόπο άρδευσης, όπου η καλλιέργεια αρδεύεται μέσω της ανόδου του υδροφόρου ορίζοντα, μετά το κλείσιμο των στραγγιστικών τάφρων. Εκείνη τη χρονιά, ωστόσο, οι συνθήκες έντονης λειψυδρίας και οι πολύ υψηλές θερμοκρασίες δεν επέτρεψαν την ομαλή λειτουργία του συστήματος, με αποτέλεσμα να παρατηρηθούν σοβαρές προσβολές στο ριζικό σύστημα, εκτεταμένα πλαγιάσματα και σημαντικές απώλειες παραγωγής.

Όπως επισημαίνει, η συγκεκριμένη περίπτωση ανέδειξε ότι η σοβαρή ζημιά συνδέεται κυρίως με την καταπόνηση της καλλιέργειας από την έλλειψη νερού και όχι αποκλειστικά με την παρουσία του εντόμου. Τα τελευταία χρόνια, πάντως, η εικόνα είναι αισθητά διαφορετική. Σύμφωνα με τον ίδιο, εδώ και περισσότερο από πέντε χρόνια δεν έχουν παρατηρηθεί αντίστοιχα προβλήματα στην περιοχή, γεγονός που αποδίδει κυρίως στην ευρύτερη εφαρμογή της αμειψισποράς και στη μεγαλύτερη εξοικείωση των παραγωγών με τη διαχείριση του εντόμου. «Πιστεύω ότι ένα τόσο ακραίο φαινόμενο δύσκολα θα το ξαναδούμε. Εδώ και αρκετά χρόνια δεν έχουμε εμφανίσεις τέτοιων προβλημάτων», σημειώνει.

Με βάση τη σημερινή εικόνα και την εμπειρία που έχει αποκτηθεί, ο κ. Σίμογλου εκτιμά ότι το Διαβρώτικα αποτελεί πλέον ένα έντομο που μπορεί να διαχειριστεί αποτελεσματικά, αρκεί οι παραγωγοί να εφαρμόζουν τα μέτρα που έχουν αποδειχθεί αποτελεσματικά στις ελληνικές συνθήκες και να ακολουθούν τις οδηγίες των αρμόδιων υπηρεσιών.

Έως αύριο Τρίτη, 30 Ιουνίου. θα καταβληθούν ενισχύσεις de minimis, ύψους 20 εκατ. ευρώ σε ρυζοπαραγωγούς, επισήμανε σε δηλώσεις του ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Μαργαρίτης Σχοινάς.

Συγκεκριμένα αναφερόμενος στους παραγωγούς ρυζιού, ο κ. Σχοινάς ανακοίνωσε ότι η ενίσχυση των 20 εκατ. ευρώ μέσω de minimis θα καταβληθεί τη Δευτέρα ή την Τρίτη, ως αντιστάθμισμα για τις ζημιές που υπέστη ο κλάδος τα προηγούμενα χρόνια.

Παράλληλα, τόνισε την ανάγκη μιας πιο μόνιμης λύσης, επισημαίνοντας ότι εξετάζεται η ένταξη της συγκεκριμένης παραγωγικής δραστηριότητας σε ένα ευρύτερο πρόγραμμα περιφερειακής ανάπτυξης, στα πρότυπα αντίστοιχων παρεμβάσεων που εφαρμόστηκαν στην περιοχή της Βαλένθια στην Ισπανία.

Σημάδια ανάκαμψης δείχνει η παγκόσμια αγορά καλαμποκιού, κυρίως λόγω της αυξημένης εμπορικής ζήτησης, που υπάρχει αυτή την εποχή από το Μεξικό και την Αλγερία.

Οι συνθήκες καλλιέργειας είναι γενικά ευνοϊκές στις κύριες περιοχές παραγωγής. Η Βραζιλία αναφέρει «εξαιρετικές καιρικές συνθήκες», ενώ η Αργεντινή σημειώνει ισχυρές αποδόσεις.

Προβλήματα φαίνεται να έχει η παραγωγή λόγω της ξηρασίας και της έλλειψης βροχοπτώσεων στη δυτική Ουκρανία και στις χώρες της Ευρώπης.

Οι πρόσφατες προβλέψεις του Ιουνίου, που έκανε το Υπουργείο Γεωργία των ΗΠΑ (USDA) για την παγκόσμια παραγωγή καλαμποκιού κατά το έτος 2026/2027, αναφέρουν ότι θα ανέλθει στα 1,30 δισεκατομμύρια τόνους.

Ωστόσο η εκτιμώμενη φετινή παγκόσμια παραγωγή θα είναι μειωμένη, κατά 26,3 εκατομμύρια τόνους, σε σχέση με την περσινή.

Όσον αφορά τα τελικά αποθέματα το USDA εκτιμά ότι αναμένεται να μειωθούν στους 281,2 εκατομμύρια τόνους.

H παραγωγή καλαμποκιού προβλέπεται αυξημένη για την Βραζιλία, την Αργεντινή και την Παραγουάη λόγω ενός συνδυασμού αυξήσεων στην έκταση και την απόδοση. Αυτές οι αυξήσεις αντισταθμίζονται εν μέρει από τη μειωμένη παραγωγή καλαμποκιού στο Μεξικό, βάσει των μειωμένων προσδοκιών για την απόδοση. Επίσης αυξημένη παραγωγή αναμένει η Ινδία λόγω αύξησης των εκτάσεων καλλιέργειας και καλών αποδόσεων.

Διεθνείς τιμές

Οι κινήσεις των διεθνών τιμών καλαμποκιού αντικατοπτρίζουν τις βελτιωμένες προοπτικές προσφοράς. Κατά τη διάρκεια του Ιουνίου, οι τιμές εξαγωγής είχαν πτωτικές τάσεις στις περισσότερες χώρες προέλευσης.

Συγκεκριμένα το βραζιλιάνικο καλαμπόκι μειώθηκε κατά 9% στα 183,17 ευρώ/τόνο, το αμερικανικό καλαμπόκι μειώθηκε επίσης κατά 9% στα 180,54 ευρώ/τόνο και οι τιμές της Αργεντινής μειώθηκαν κατά 8% στα 172,66 ευρώ/τόνο.

Οι τιμές των γαλλικών εξαγωγών επίσης μειώθηκαν κατά 3% στα 231,38 ευρώ/τόνο, ενώ το ουκρανικό καλαμπόκι επέδειξε σχετική ανθεκτικότητα, εμφανίζοντας μικρή μείωση κατά 1% στα 205,08 ευρώ/τόνο

Μετά τις αιτήσεις για το de minimis στη μηδική (και όχι στο τριφύλλι) έρχεται η σειρά για την έκτακτη ενίσχυση των παραγωγών ρυζιού.

Σύμφωνα με πληροφορίες του ΑγροΤύπου, σήμερα Δευτέρα (22/6), γίνεται σύσκεψη στο ΥπΑΑΤ με εκπροσώπους της ΑΑΔΕ, για να οριστικοποιηθεί η ενίσχυση για το ρύζι, στο πλαίσιο του καθεστώτος de minimis για το έτος 2025, η οποία είχε προαναγγελθεί από τον πρώην υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Κώστα Τσιάρα.

Αφού γίνει προσπάθεια να λυθούν κάποιες τελευταίες τεχνικές λεπτομέρειες αναμένεται, τις επόμενες ημέρες, να υπογραφεί και να δημοσιευθεί σε ΦΕΚ η σχετική Κοινή Υπουργική Απόφαση (ΚΥΑ).

Στην συνέχεια θα ανοίξει η σχετική πλατφόρμα για να κατατεθούν οι αιτήσεις από τους παραγωγούς.

Σύμφωνα με όσα έχει αναφέρει η ηγεσία του ΥπΑΑΤ, το ποσό ενίσχυσης για τους παραγωγούς ρυζιού διαμορφώνεται στα 70 ευρώ ανά στρέμμα για τους κατά κύριο επάγγελμα αγρότες και στα 35 ευρώ ανά στρέμμα για τους μη κατά κύριο επάγγελμα.

Οι παραγωγοί ρυζιού αναμένουν με αγωνία την στρεμματική ενίσχυση για να μπορέσουν να σταθούν οικονομικά, ειδικά σε μια τόσο κρίσιμη περίοδο για την καλλιέργεια λόγω των αυξημένων εισαγωγών που γίνονται από την Ασία.

Οι σπορές έχουν ολοκληρωθεί και η εικόνα που αποτυπώνεται στον κάμπο δείχνει μια σημαντική μείωση των εκτάσεων που καλλιεργήθηκαν φέτος με ρύζι.

Οι συχνές βροχοπτώσεις έχουν δημιουργήσει προβλήματα και καθυστερήσεις στον αλωνισμό του κριθαριού σε πολλές περιοχές της χώρας.

Ο πρόεδρος του Αγροτικού Συνεταιρισμού Λαρισαίων Αγροτών, Φώτης Παπαδόπουλος, δήλωσε στον ΑγροΤύπο ότι οι βροχές έχουν δημιουργήσει προβλήματα στα αλώνια, αν και είμαστε στα τελειώματα για το κριθάρι. Χτες Τετάρτη (17/6) είχαμε βροχές σε πολλές περιοχές της Λάρισας. Αυτό σημαίνει ότι σήμερα δεν θα μπορέσουν να αλωνίσουν οι παραγωγοί γιατί έχει νερά στο χωράφι αλλά και την υγρασία δεν την θέλουν οι έμποροι στο κριθάρι. Οι αποδόσεις φαίνεται να κυμαίνονται σε μέτρια επίπεδα. Πάντως η ποιότητα στα κριθάρια είναι καλή. Οι τιμές που έχουν πουλήσει οι παραγωγοί στα αλώνια κριθάρι για ζωοτροφή κυμαίνονται από 17 έως 19 λεπτά το κιλό. Για το κριθάρι που πάει στην ζυθοποιία, που είναι συγκεκριμένες ποσότητες και καλής ποιότητας, μπορεί να δώσουν κάποια αύξηση της τιμής οι βιομηχανίες. Πάντως το κόστος φέτος της καλλιέργειας είναι πολύ αυξημένο.

Ο κ. Θανάσης Κούντριας, γεωπόνος από την Αγρομηχανική Βόλου δήλωσε στον ΑγροΤύπο ότι στην περιοχή μας ευτυχώς έχει ολοκληρωθεί ο αλωνισμός του κριθαριού και βρίσκεται σε εξέλιξη του σκληρού γιατί έχουμε καθυστερήσεις λόγω των βροχοπτώσεων. Είχαμε καλές αποδόσεις και ποιότητες στα κριθάρια και δεν επηρεάστηκαν ιδιαίτερα από τις πρόσφατες βροχοπτώσεις. Αυτά που πάνε για ζωοτροφή έχουν τιμές στα αλώνια που κυμαίνονται από 18 έως 19 λεπτά το κιλό. Όσον αφορά τις τιμές στα συμβόλαια με τη ζυθοποιία κυμαίνονται στα 22 λεπτά το κιλό αλλά είναι συγκεκριμένες ποσότητες, έχουν αυστηρά ποιοτικά κριτήρια και μεγαλύτερο κόστος παραγωγής.

Από την Τρίτη (16/6) ξεκίνησε η συγκέντρωση κριθαριού, εσοδείας 2026, από τον Αγροτικό Συνεταιρισμό Βόλου (ΕΒΟΛ). Όπως αναφέρει ο συνεταιρισμός η παραλαβή των ποσοτήτων πραγματοποιείται στις εγκαταστάσεις του Συνεταιρισμού, στα σιλό Αγίου Δημητρίου και Στεφανοβικείου. Για τις συγκομιζόμενες ποσότητες θα χορηγηθεί προκαταβολή ύψους 18 λεπτών το κιλό.

Αγορά κριθαριού από Ιορδανία

Στο μεταξύ συνεχίζονται στη διεθνή αγορά οι διαγωνισμοί για την αγορά κριθαριού για ζωοτροφή.

Η κυβέρνηση της Ιορδανίας, μέσω του Υπουργείου Βιομηχανίας και Εμπορίου, αγόρασε περίπου 60.000 μετρικούς κριθαριού για ζωοτροφές σε διεθνή διαγωνισμό, που πραγματοποιήθηκε στις 17 Ιουνίου.

Σύμφωνα με Ευρωπαίους εμπόρους, η καλύτερη προσφορά υποβλήθηκε από τον εμπορικό οίκο Olam, με εκτιμώμενη τιμή στα 218,88 ευρώ ανά τόνο, συμπεριλαμβανομένου του κόστους παράδοσης (τιμή C&F).

Η αποστολή των φορτίων του κριθαριού έχει προγραμματιστεί για το πρώτο δεκαπενθήμερο του Σεπτεμβρίου 2026.

Για τον συγκεκριμένο διαγωνισμό πάντως έδειξαν ενδιαφέρον πολλές μεγάλες εταιρείες σιτηρών. Μεταξύ αυτών των εταιρειών περιλαμβάνονται η CHS προσέφερε κριθάρι στην τιμή των 222,08 ευρώ ανά τόνο, η Cofco στα 223,66 ευρώ ανά τόνο και η Ameropa στα 225,79 ευρώ ανά τόνο, ενώ οι προσφορές από την Bunge και την Solaris ξεπέρασαν τα 229,31 ευρώ ανά τόνο.

Έπειτα από μήνες αναμονής, δόθηκε τελικά η άδεια των 120 ημερών για τα σκευάσματα που χρησιμοποιούνται στη ζιζανιοκτονία της ορυζοκαλλιέργειας. Σύμφωνα με πληροφορίες του ΑγροΤύπου, οι σχετικές εγκρίσεις εκδόθηκαν τις τελευταίες ημέρες, δίνοντας τη δυνατότητα στους παραγωγούς να προχωρήσουν στις απαραίτητες επεμβάσεις. Ωστόσο, η εξέλιξη αυτή έρχεται έπειτα από μια παρατεταμένη περίοδο αναμονής, με τους παραγωγούς να επισημαίνουν ότι η καλλιεργητική περίοδος έχει ήδη προχωρήσει σημαντικά και ότι οι καθυστερήσεις έχουν δημιουργήσει πρόσθετες δυσκολίες στη διαχείριση των ζιζανίων.

Για το ζήτημα ο ΑγροΤύπος επικοινώνησε με τον πρόεδρο του Α’ Αγροτικού Συνεταιρισμού Χαλάστρας, κ. Χρήστο Γκαντζάρα, προκειμένου να μεταφέρει την εικόνα από το πεδίο και να αποτιμήσει τι σημαίνει στην πράξη η έγκριση των 120 ημερών για τους παραγωγούς ρυζιού.

Μήνες αναμονής και εφαρμογές που πλέον πρέπει να γίνουν άμεσα

Ο πρόεδρος του Α’ Αγροτικού Συνεταιρισμού Χαλάστρας, κ. Χρήστος Γκαντζάρας, ανέφερε στον ΑγροΤύπο ότι η πολυαναμενόμενη άδεια των 120 ημερών για τα σκευάσματα που χρησιμοποιούνται στη ζιζανιοκτονία του ρυζιού δόθηκε μόλις τις τελευταίες ημέρες, έπειτα από μια μακρά περίοδο αναμονής για τους παραγωγούς.

Όπως εξηγεί, το σχετικό αίτημα προς το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων είχε υποβληθεί εδώ και περίπου τρεις μήνες από τους φορείς του κλάδου, προκειμένου να χορηγηθεί κατ’ εξαίρεση έγκριση χρήσης διάρκειας 120 ημερών για τα απαραίτητα σκευάσματα. Ωστόσο, η έγκριση ήρθε έπειτα από μια τρίμηνη αναμονή, σε μια περίοδο κατά την οποία, όπως αναφέρει ο ίδιος, «έχει εξαντληθεί εντελώς» το διαθέσιμο χρονικό περιθώριο και η καλλιέργεια βρίσκεται ήδη «στις καθυστερήσεις».

Τα συγκεκριμένα σκευάσματα, όπως διευκρινίζει ο κ. Γκαντζάρας, αφορούν αποκλειστικά τη ζιζανιοκτονία και όχι την αντιμετώπιση ασθενειών. Η απουσία τους δημιούργησε σημαντικές δυσκολίες στους παραγωγούς, καθώς δεν διέθεταν τα κατάλληλα μέσα για την αποτελεσματική αντιμετώπιση των ζιζανίων. «Τα σκευάσματα τα οποία δεν είχαμε στα χέρια μας, αναγκαστικά δεν μπορούσαμε να ψεκάσουμε, δεν μπορούσαμε να καταπολεμήσουμε τα ζιζάνια», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Πλέον, μετά την έκδοση της άδειας, το ζητούμενο είναι να πραγματοποιηθούν οι εφαρμογές «το συντομότερο δυνατόν». Όπως σημειώνει, οι εφαρμογές θα πραγματοποιηθούν μόλις παραληφθούν τα σκευάσματα, καθώς η καλλιέργεια έχει ήδη εισέλθει σε περίοδο καθυστερήσεων όσον αφορά τη φυτοπροστασία.

Σε ορισμένα χωράφια η επανασπορά έγινε μονόδρομος

Η καθυστέρηση δεν επηρέασε με τον ίδιο τρόπο όλα τα αγροτεμάχια. Σύμφωνα με τον πρόεδρο του συνεταιρισμού, σε περιπτώσεις όπου η παρουσία των ζιζανίων είχε ξεφύγει από κάθε δυνατότητα διαχείρισης, αρκετοί παραγωγοί αναγκάστηκαν να προχωρήσουν σε επανασπορά.

«Αναγκαστικά τα έκαψαν εντελώς με ένα ζιζανιοκτόνο καθολικό και ξανασπείρανε γιατί δεν μπορούσαν να αντιμετωπίσουν τα ζιζάνια», σημειώνει, προσθέτοντας πως σε αυτές τις περιπτώσεις η επιλογή αυτή ήταν ουσιαστικά μονόδρομος. Σύμφωνα με τον ίδιο, δεν υπήρχε άλλη διαθέσιμη λύση, καθώς τα κατάλληλα σκευάσματα δεν βρίσκονταν ακόμη στα χέρια των παραγωγών.

Ο ίδιος ξεκαθαρίζει ότι το πρόβλημα αφορούσε αποκλειστικά τα ζιζάνια και όχι ασθένειες της καλλιέργειας. Παράλληλα, υπογραμμίζει ότι κάθε καθυστέρηση σε ένα στάδιο της παραγωγικής διαδικασίας επηρεάζει τη συνολική εξέλιξη της καλλιέργειας. «Όλα είναι αλυσίδα», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Η αγωνία για το κόστος και το μέλλον της ορυζοκαλλιέργειας

Η έγκριση των 120 ημερών, παρότι ήρθε με καθυστέρηση, δίνει στους παραγωγούς «ένα χρήσιμο όπλο στη μάχη κατά των ζιζανίων» και τη δυνατότητα να προχωρήσουν στις απαραίτητες εφαρμογές. Χωρίς τη συγκεκριμένη έγκριση, οι δυνατότητες φυτοπροστασίας θα παρέμεναν ιδιαίτερα περιορισμένες, «με τις επιπτώσεις για την καλλιέργεια να γίνονται σταδιακά ακόμη πιο έντονες». Παρόλα αυτά, σύμφωνα με τον κ. Γκαντζάρα, τα μεγαλύτερα προβλήματα της ορυζοκαλλιέργειας παραμένουν ανοιχτά.

Όπως αναφέρει, ο συνεταιρισμός έχει ήδη δώσει πιστώσεις στους παραγωγούς και έχει εξαντλήσει τα περιθώρια που διέθετε για να τους στηρίξει. Ωστόσο, οι δυνατότητες αυτές δεν είναι ανεξάντλητες. Τα λιπάσματα έχουν αυξηθεί σχεδόν στο διπλάσιο σε σχέση με πέρυσι, το κόστος των φυτοπροστατευτικών προϊόντων έχει επίσης ανέβει, ενώ οι εταιρείες ζητούν πλέον τα χρήματά τους νωρίτερα από ό,τι συνέβαινε τα προηγούμενα χρόνια. «Χρειαζόμασταν και διπλάσια λεφτά για να πιστώσουμε τους παραγωγούς», σημειώνει, περιγράφοντας την πίεση που δέχονται τόσο οι εκμεταλλεύσεις όσο και οι συνεταιριστικές οργανώσεις.

Για τον ίδιο, οι δραστικές ουσίες αποτελούν ένα από τα εργαλεία στην προσπάθεια του παραγωγού να προστατεύσει την καλλιέργειά του. Η βιωσιμότητα της ορυζοκαλλιέργειας εξαρτάται συνολικά από την τιμή του προϊόντος, το κόστος των εισροών, την ενέργεια, αλλά και από τις οικονομικές ενισχύσεις που εξακολουθεί να αναμένει ο κλάδος. Όπως επισημαίνει, μέχρι σήμερα δεν έχουν δοθεί συγκεκριμένες απαντήσεις ούτε για το de minimis που αναμένουν οι παραγωγοί.

«Πρέπει να καθίσουμε, να δούμε σε νέα βάση ποιο είναι το μέλλον της ορυζοκαλλιέργειας στην Ελλάδα», υπογραμμίζει, προειδοποιώντας ότι ολοένα και περισσότεροι παραγωγοί προβληματίζονται για το κατά πόσο μπορούν να συνεχίσουν να καλλιεργούν υπό τις σημερινές συνθήκες.

Ιδιαίτερη σημασία έχει, όπως επισημαίνει, το γεγονός ότι μόνο στην περιοχή καλλιεργούνται περίπου 200.000 στρέμματα, εκτάσεις που δεν μπορούν εύκολα να στραφούν σε άλλες καλλιέργειες. Για τον λόγο αυτό θεωρεί αναγκαίο να υπάρξει ουσιαστικός διάλογος με τους φορείς του κλάδου για το πώς θα διασφαλιστεί η συνέχιση της παραγωγής τα επόμενα χρόνια. «Είμαστε συγκρατημένοι», καταλήγει ο πρόεδρος του Α’ Αγροτικού Συνεταιρισμού Χαλάστρας, συνοψίζοντας το κλίμα που επικρατεί σήμερα στον κόσμο της ορυζοκαλλιέργειας.

Αναθεώρησε προς τα κάτω τις προβλέψεις της για την παραγωγή σιτηρών του 2026 η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Εμπόρων Δημητριακών (COCERAL).

Όπως αναφέρει στην σχετική ανακοίνωση, η συνολική σοδειά σιτηρών στην ΕΕ-27 και το Ηνωμένο Βασίλειο, αναμένεται να ανέλθει σε 295,5 εκατομμύρια τόνους, μειωμένη από τους 311,3 εκατομμύρια τόνους που είχαμε πέρσι.

Ειδικότερα, η παραγωγή μαλακού σιταριού στην ΕΕ-27 αναμένεται το 2026 να ανέλθει σε 130,10 εκατομμύρια τόνους, μειωμένη από τους 138,8 εκατομμύρια τόνους που είχαμε το 2025.

Για την παραγωγή σκληρού σιταριού στην ΕΕ-27 αναμένεται το 2026 να ανέλθει σε 7,8 εκατ. τόνους, μειωμένη σε σχέση με τους 8,4 εκατ. τόνους που είχαμε το 2025.

Οι αποδόσεις σιταριού στα περισσότερα μέρη της ΕΕ αναμένεται να είναι μειωμένες σε σχέση τα υψηλά επίπεδα που παρατηρήθηκαν το 2025. Όσον αφορά την Γαλλία, ο πρόσφατος καύσωνας δεν αναμένεται να οδηγήσει σε σημαντική μείωση των αποδόσεων. Η περιοχή των Βαλκανίων αναμένεται ακόμη και να δει μια ακόμη χρονιά εξαιρετικών αποδόσεων, ενώ οι συνθήκες καλλιέργειας στη Γερμανία είναι επίσης καλές.

Η παραγωγή κριθαριού στην ΕΕ προβλέπεται να ανέλθει σε 52,7 εκατομμύρια τόνους, πολύ χαμηλότερη από τους 57,4 εκατομμύρια τόνους που παρήχθησαν πέρυσι. Η καλλιέργεια κριθαριού στην Ισπανία αναμένεται να ομαλοποιηθεί μετά την περσινή μειωμένη παραγωγή.

Η παραγωγή καλαμποκιού το 2026 προβλέπεται σε 57,2 εκατομμύρια τόνους, μειωμένη από τους 57,7 εκατομμύρια τόνους του περασμένου έτους. Οι αποδόσεις καλαμποκιού στην ΕΕ-27 για το 2026 αναμένεται να ανακάμψουν, μετά από ένα δύσκολο 2025 που η καλλιέργεια επλήγη από την ξηρασία.

Η παραγωγή σίκαλης το 2026 προβλέπεται σε 7,4 εκατομμύρια τόνους, μειωμένη από τους 7,5 εκατομμύρια τόνους που είχαμε το 2025.

Όσον αφορά τα υπόλοιπα δημητριακά, αναμένεται επίσης να καταγράψει μειώση η παραγωγή στο τριτικάλε, από 11,7 εκατομμύρια τόνους που είχαμε το 2025, στους 10,7 εκατομμύρια τόνους το 2026.

Αντίθετα ο σόργος αναμένεται να έχει αύξηση, από τους 813.000 τόνους το 2025, να φτάσει στους 844.000 τόνους για το 2026.

Οι αναμενόμενες αυξημένες συγκομιδές σιταριού στην περιοχή της Μαύρης Θάλασσας είναι πιθανό να αποτρέψουν μια σημαντική αύξηση των τιμών κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού του 2026.

Σύμφωνα με το Υπουργείο Γεωργίας των ΗΠΑ (USDA), η Ρωσία προβλέπεται να παράγει 88 εκατομμύρια τόνους σιταριού την περίοδο 2026/2027, ενώ η παραγωγή σιταριού της Ουκρανίας εκτιμάται σε 23,5 εκατομμύρια τόνους.

Οι ευνοϊκές καιρικές συνθήκες αποτελούν βασικό παράγοντα που υποστηρίζει τις βελτιωμένες προοπτικές των καλλιεργειών στην περιοχή. Οι επαρκείς βροχοπτώσεις την άνοιξη έχουν ενισχύσει την υγρασία του εδάφους για το χειμερινό σιτάρι.

Παράγοντες της διεθνούς αγοράς επισημαίνουν ότι αν συνεχιστούν οι ευνοϊκές καιρικές συνθήκες η συγκομιδή σιταριού στη Ρωσία θα μπορούσε να είναι ελαφρώς χαμηλότερη από το ρεκόρ των 92 εκατομμυρίων τόνων, που συγκομίστηκαν την περίοδο 2022/2023.

Η παραγωγή της Ουκρανίας επωφελείται επίσης από τις ευνοϊκές συνθήκες καλλιέργειας. Σύμφωνα με το USDA, οι βροχοπτώσεις του Μαΐου παρείχαν στις καλλιέργειες χειμερινού σιταριού επαρκή υγρασία κατά τη διάρκεια των κρίσιμων σταδίων ανάπτυξης, ενισχύοντας τις προοπτικές απόδοσης. Το χειμερινό σιτάρι αντιπροσωπεύει τη συντριπτική πλειοψηφία της παραγωγής σιταριού της Ουκρανίας.

Από την άλλη όμως έχουμε μείωση στην παραγωγή των ΗΠΑ. Σύμφωνα με τις προβλέψεις του USDA, η παραγωγή χειμερινού σιταριού στις ΗΠΑ προβλέπεται να φτάσει τα 1,03 δισεκατομμύρια μπούσελ, η οποία θα σηματοδοτήσει τη μικρότερη καλλιέργεια από το 1965.

Μειώσεις παραγωγής αναμένονται επίσης στην Αυστραλία και την Αργεντινή, δύο σημαντικές χώρες εξαγωγής σιταριού.

Συγκεκριμένα η σοδειά σιταριού στην Αυστραλία προβλέπεται να φτάσει τους 28 εκατομμύρια τόνους, μειωμένη κατά 22% σε σχέση με πέρυσι, ενώ η παραγωγή της Αργεντινής αναμένεται να μειωθεί κατά 25%, φτάνοντας στους 21 εκατομμύρια τόνους.

Πάντως οι μελλοντικές καιρικές εξελίξεις, συμπεριλαμβανομένης της πιθανής εμφάνισης ενός ισχυρού φαινομένου Ελ Νίνιο, θα μπορούσαν να επηρεάσουν σημαντικά τα τελικά αποτελέσματα της παραγωγής και στις δύο χώρες και η μείωση μπορεί να είναι μεγαλύτερη.

Επίσης, το USDA προβλέπει ότι τα παγκόσμια αποθέματα σιταριού αναμένεται να φτάσουν ανέλθουν στους 275 εκατομμύρια τόνους για την περίοδο 2026/2027.

Η περίοδος του αλωνισμού για το κριθάρι βρίσκεται σε προχωρημένο στάδιο στις περισσότερες περιοχές της χώρας, με αρκετούς παραγωγούς να έχουν ήδη ολοκληρώσει τη συγκομιδή και άλλους να αναμένεται να μπουν στα χωράφια τους τις επόμενες ημέρες. Παρά τις ιδιαιτερότητες της φετινής χρονιάς και τις συχνές βροχοπτώσεις που επηρέασαν τόσο τη σπορά όσο και την πορεία της καλλιέργειας, η μέχρι στιγμής εικόνα για την ποιότητα και την παραγωγή εμφανίζεται ικανοποιητική.

Με αφορμή την περίοδο του αλωνισμού του κριθαριού, επικοινωνήσαμε με γεωπόνο του Συνεταιρισμού ΘΕΣγη, ενός από τους μεγαλύτερους αγροτικούς συνεταιρισμούς της Θεσσαλίας. Το κριθάρι ζυθοποίησης αποτελεί μία από τις πρώτες καλλιέργειες με τις οποίες ασχολήθηκε οργανωμένα ο συνεταιρισμός, ο οποίος σήμερα διαχειρίζεται περισσότερα από 6.000 στρέμματα της συγκεκριμένης καλλιέργειας. Μέσα από την εμπειρία του συνεταιρισμού επιχειρούμε να καταγράψουμε την εικόνα που διαμορφώνεται σήμερα στο κριθάρι, από την πορεία της συγκομιδής και την ποιότητα του παραγόμενου καρπού έως τη σημασία της υγρασίας, της αποθήκευσης και της διαχείρισης του προϊόντος.

Καλή εικόνα για την ποιότητα παρά τη δύσκολη άνοιξη

Σύμφωνα με την εικόνα που έχει διαμορφωθεί μέχρι σήμερα, περίπου το 80% της παραγωγής κριθαριού έχει ήδη συγκομιστεί στις περισσότερες περιοχές ενδιαφέροντος του συνεταιρισμού, ενώ σε ορισμένες περιοχές οι εργασίες έχουν ολοκληρωθεί σχεδόν πλήρως.

Παρά το γεγονός ότι η φετινή άνοιξη χαρακτηρίστηκε από αυξημένη υγρασία και συχνές βροχοπτώσεις, η ποιότητα του προϊόντος κρίνεται ικανοποιητική. Όπως επισημαίνεται από τον συνεταιρισμό, «η ποιότητα είναι καλή», χωρίς να έχουν καταγραφεί γενικευμένα προβλήματα που να επηρεάζουν ουσιαστικά το παραγόμενο προϊόν. Αντίστοιχα, μέχρι στιγμής δεν φαίνεται να έχει παρατηρηθεί κάποια γενικευμένη μείωση των αποδόσεων που να αποδίδεται στις φετινές καιρικές συνθήκες, παρά τη δύσκολη άνοιξη που προηγήθηκε.

Ιδιαίτερη σημασία έχει το γεγονός ότι μεγάλο μέρος του κριθαριού που διαχειρίζεται ο ΘΕΣγη προορίζεται για ζυθοποίηση και όχι για κτηνοτροφική χρήση. Αυτό σημαίνει ότι οι προδιαγραφές είναι αυστηρότερες και η ποιότητα του παραγόμενου καρπού αποκτά ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα.

Στο πλαίσιο αυτό, καθοριστικής σημασίας θεωρούνται η καθαρότητα του προϊόντος, η απουσία ξένων υλών, η ομοιομορφία των ποικιλιών και φυσικά η υγρασία του καρπού. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρθηκε, «πρέπει να υπάρχει καθαρότητα, να είναι ο σπόρος καθαρός και να μην μπερδεύονται οι ποικιλίες», ενώ η υγρασία θα πρέπει να παραμένει σε χαμηλά επίπεδα, με στόχο να βρίσκεται κάτω από το 12%.

Την ίδια στιγμή, οι όποιες διαφοροποιήσεις στις αποδόσεις φαίνεται να συνδέονται περισσότερο με τις καλλιεργητικές πρακτικές και τις τοπικές συνθήκες παρά με κάποιο γενικευμένο πρόβλημα της χρονιάς. Σε ορισμένες περιπτώσεις παρατηρήθηκαν ελαφρύτεροι κόκκοι ή μικρότερο γέμισμα του σπόρου, κυρίως σε χωράφια όπου είτε δεν σημειώθηκαν οι βροχοπτώσεις που απαιτούνταν σε κρίσιμα στάδια ανάπτυξης είτε δεν εφαρμόστηκε εγκαίρως η λίπανση. Όπως σημειώθηκε, «σε κάποιες περιοχές που δεν έβρεξε ή δεν έπεσε το λίπασμα στο κατάλληλο timing υπάρχουν κάποια ελαφριά σπόρια». Για τους παραγωγούς του κριθαριού ζυθοποίησης, η καλή πλήρωση του κόκκου και το ικανοποιητικό ειδικό βάρος αποτελούν βασικά χαρακτηριστικά που συνδέονται άμεσα τόσο με την ποιότητα όσο και με την τελική εμπορική αξία του προϊόντος.

Όσον αφορά τις αποδόσεις, αυτές εξακολουθούν να παρουσιάζουν σημαντικές διαφοροποιήσεις ανάλογα με το χωράφι, το έδαφος και τις καλλιεργητικές φροντίδες που εφαρμόστηκαν. Σύμφωνα με την εμπειρία του συνεταιρισμού, ένα στρέμμα μπορεί να αποδώσει από 400 έως 600 κιλά, ενώ σε λιγότερο ευνοϊκές περιπτώσεις οι αποδόσεις μπορεί να κινηθούν ακόμη και χαμηλότερα. Το τελικό αποτέλεσμα εξαρτάται από μια σειρά παραγόντων, όπως οι εδαφικές συνθήκες, η λίπανση και συνολικά οι καλλιεργητικοί χειρισμοί που εφαρμόστηκαν κατά τη διάρκεια της χρονιάς.

Υγρασία και χρόνος συγκομιδής: Τα βασικά σημεία προσοχής μέχρι το τέλος του αλωνισμού

Για το ποσοστό των παραγωγών που δεν έχουν ακόμη ολοκληρώσει τον αλωνισμό, το βασικό στοιχείο που απαιτεί προσοχή δεν φαίνεται να είναι οι ασθένειες ή οι εντομολογικές προσβολές, αλλά κυρίως οι καιρικές συνθήκες και ειδικότερα η υγρασία.

Όπως εξηγεί ο γεωπόνος του συνεταιρισμού, οι περισσότερες περιπτώσεις αφορούν όψιμες περιοχές που βρίσκονται ακόμη εντός του φυσιολογικού χρονικού πλαισίου συγκομιδής. Οι παραγωγοί αυτοί παραμένουν μέσα στο αναμενόμενο παράθυρο αλωνισμού και η καθυστέρηση δεν οφείλεται σε κάποιο πρόβλημα της καλλιέργειας, αλλά κυρίως στις καιρικές συνθήκες που επικράτησαν το τελευταίο διάστημα.

Ωστόσο, οι συχνές βροχές των τελευταίων εβδομάδων αναγκάζουν τους παραγωγούς να περιμένουν μέχρι να στεγνώσει επαρκώς η καλλιέργεια ώστε να μπορέσουν να μπουν με ασφάλεια οι θεριζοαλωνιστικές μηχανές. «Οι υγρασίες είναι το θέμα», τονίζεται χαρακτηριστικά, υπογραμμίζοντας ότι αυτή τη χρονική στιγμή ο καιρός αποτελεί τον βασικότερο παράγοντα που μπορεί να επηρεάσει την ομαλή ολοκλήρωση της συγκομιδής.

Αντίθετα, δεν θεωρείται πιθανό να προκύψουν σοβαρές προσβολές από έντομα ή μυκητολογικές ασθένειες λίγες ημέρες πριν τον αλωνισμό. Ακόμη και σε περιπτώσεις έντονων ανέμων ή πλαγιάσματος της καλλιέργειας, το πρόβλημα αφορά κυρίως τη δυσκολία της συγκομιδής και όχι τόσο την ποιοτική υποβάθμιση του προϊόντος. Σε αυτές τις περιπτώσεις απαιτείται καλύτερη ρύθμιση της θεριζοαλωνιστικής ώστε να συλλεχθεί όσο το δυνατόν μεγαλύτερο ποσοστό της παραγωγής.

Παράλληλα, υπενθυμίζεται ότι ένα μικρό ποσοστό απωλειών κατά τη συγκομιδή θεωρείται πάντοτε αναμενόμενο. Ωστόσο, η εμπειρία των παραγωγών και η σωστή ρύθμιση του εξοπλισμού συμβάλλουν σημαντικά στον περιορισμό τους.

Από το χωράφι στην αποθήκη: Η σημασία της καθαρότητας και της σωστής διαχείρισης

Μετά τη συγκομιδή, το ενδιαφέρον μεταφέρεται στην αποθήκευση και στη διαχείριση της παραγωγής. Στην περίπτωση του ΘΕΣγη, οι παραγωγοί παραδίδουν την παραγωγή τους στις εγκαταστάσεις του συνεταιρισμού, όπου ακολουθεί η διαδικασία παραλαβής, αξιολόγησης και αποθήκευσης. Για να διατηρηθούν τα ποιοτικά χαρακτηριστικά του προϊόντος και μετά την έξοδό του από το χωράφι, ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται στην ορθή αποθήκευση και στη διαχείριση κάθε παρτίδας που παραλαμβάνεται.

Όταν ένα φορτίο δεν πληροί πλήρως τις απαιτούμενες προδιαγραφές, ακολουθείται διαφορετική διαχείριση ανάλογα με τα χαρακτηριστικά του. Σε ορισμένες περιπτώσεις πραγματοποιείται καθαρισμός και διαλογή, ενώ σε άλλες το προϊόν μπορεί να κατευθυνθεί σε διαφορετικές χρήσεις ή να αποθηκευτεί ξεχωριστά μέχρι να ολοκληρωθούν οι απαραίτητες διαδικασίες.

Η διαλογή αποκτά ιδιαίτερη σημασία όταν υπάρχουν αυξημένες ξένες ύλες, καθώς η διατήρηση της ποιότητας αποτελεί βασική προϋπόθεση για την εμπορική αξιοποίηση του προϊόντος και ειδικά για το κριθάρι ζυθοποίησης. Όπως επισημαίνεται από τον συνεταιρισμό, στόχος είναι το προϊόν που αποθηκεύεται να διατηρεί τα ποιοτικά χαρακτηριστικά με τα οποία παραλήφθηκε, χωρίς επιβαρύνσεις που θα μπορούσαν να επηρεάσουν την τελική του αξιοποίηση.

Μια χρονιά που καθυστέρησε, αλλά χωρίς σοβαρές απώλειες

Αν θα μπορούσε να συνοψιστεί η εικόνα της φετινής χρονιάς σε μία φράση, αυτή θα ήταν ότι η συγκομιδή καθυστέρησε περισσότερο εξαιτίας του καιρού παρά εξαιτίας προβλημάτων της ίδιας της καλλιέργειας.

Οι συνεχείς βροχοπτώσεις, τόσο κατά την περίοδο των σπορών όσο και κοντά στη συγκομιδή, δημιούργησαν δυσκολίες στον προγραμματισμό των εργασιών και μετέθεσαν χρονικά αρκετές καλλιεργητικές επεμβάσεις. Παρ’ όλα αυτά, μέχρι στιγμής δεν φαίνεται να έχουν προκαλέσει σοβαρή υποβάθμιση της παραγωγής.

Αξίζει πάντως να σημειωθεί ότι, σύμφωνα με την εμπειρία των ανθρώπων του συνεταιρισμού, το κριθάρι δεν εμφανίζει αυξημένες απαιτήσεις σε σχέση με το σιτάρι, είτε ως προς το νερό και τα θρεπτικά στοιχεία είτε ως προς τη φυτοπροστασία. Αντίθετα, πρόκειται για μια καλλιέργεια που συνήθως ολοκληρώνει νωρίτερα τον βιολογικό της κύκλο, γεγονός που εξηγεί γιατί οι θεριζοαλωνιστικές μηχανές μπαίνουν πρώτα στα χωράφια με κριθάρι και στη συνέχεια στα σιτάρια.

Παρά τις καιρικές δυσκολίες και το γεγονός ότι, όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται, «ο καιρός τους πάει κόντρα», η συνολική εικόνα παραμένει θετική, με την ποιότητα να διατηρείται σε καλά επίπεδα και την καλλιέργεια να ολοκληρώνει τον κύκλο της χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα.

Η περίοδος του αλωνισμού αποτελεί το τελικό και καθοριστικό στάδιο μιας ολόκληρης καλλιεργητικής χρονιάς. Ακόμη και όταν η καλλιέργεια έχει εξελιχθεί ομαλά, οι τελευταίες ημέρες πριν από τη συγκομιδή, αλλά και οι χειρισμοί που εφαρμόζονται κατά τη διάρκειά της, μπορούν να επηρεάσουν τόσο την ποιότητα όσο και την εμπορική αξία του παραγόμενου προϊόντος. Οι καιρικές συνθήκες, ο σωστός χρόνος συγκομιδής, η κατάσταση των θεριζοαλωνιστικών μηχανών και η διαχείριση πιθανών προβλημάτων μέσα στο χωράφι είναι παράγοντες που απαιτούν ιδιαίτερη προσοχή.

Με αφορμή την έναρξη της συγκομιστικής περιόδου στο σιτάρι, ο ΑγροΤύπος επικοινώνησε με τον κ. Στυλιανό Τσακίρη, γεωπόνο του Αγροτικού Συνεταιρισμού Δημητριακών Ορεστιάδας «Η Ένωση», ο οποίος ανέλυσε τα βασικότερα σημεία που πρέπει να έχουν υπόψη τους οι παραγωγοί.

Ο καιρός, η υγρασία του καρπού και ο σωστός χρόνος συγκομιδής: «Το στάρι πρέπει να μαζεύεται στεγνό»

Όπως εξηγεί ο κ. Τσακίρης, από τη στιγμή που το σιτάρι έχει περάσει στο στάδιο της ωρίμανσης και της ξήρανσης, οι βροχοπτώσεις μόνο αρνητικά μπορούν να επηρεάσουν το προϊόν. Για τον λόγο αυτό, όπως επισημαίνει, δεν επιθυμούνται βροχές κατά το διάστημα που προηγείται του αλωνισμού, ενώ δεν υπάρχει κανένας λόγος να πραγματοποιηθεί άρδευση σε αυτή τη φάση της καλλιέργειας.

«Το θέμα είναι να στεγνώνει ο σπόρος και να μαζεύεται στεγνός», αναφέρει χαρακτηριστικά, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στην υγρασία του καρπού. Σύμφωνα με τον ίδιο, το σιτάρι πρέπει να συγκομίζεται με υγρασία μικρότερη του 13%, καθώς υψηλότερα ποσοστά δημιουργούν προβλήματα τόσο στη διαχείριση του προϊόντος κατά τη συγκομιδή όσο και στη μετέπειτα αποθήκευσή του. Όπως τονίζει, αυτή είναι και η βασική ανησυχία των ημερών, καθώς ο καρπός πρέπει να μπορεί να διατηρηθεί και να αποθηκευτεί σωστά χωρίς να υποβαθμιστεί ποιοτικά.

Οι συνεχόμενες βροχοπτώσεις λίγο πριν τη συγκομιδή δεν φαίνεται να έχουν οδηγήσει σε κάποια ιδιαίτερη έξαρση προσβολών από έντομα ή μύκητες στο τελικό στάδιο της καλλιέργειας. Όπως σημειώνει ο κ. Τσακίρης, προς τη φάση της ξήρανσης δεν έχουν παρατηρηθεί σημαντικές προσβολές και, αν υπάρχουν, αυτές είναι ελάχιστης σημασίας. Ωστόσο, οι καιρικές συνθήκες εξακολουθούν να επηρεάζουν κρίσιμα ποιοτικά χαρακτηριστικά του σιταριού.

Όπως εξηγεί, κάθε βροχή μπορεί να μειώνει το ειδικό βάρος του σκληρού σίτου, να επηρεάζει το γέμισμα του κόκκου και τελικά να οδηγεί τόσο σε απώλεια κιλών ανά στρέμμα όσο και σε υποβάθμιση της ποιότητας. «Μέρα με τη μέρα, εφόσον πέφτει το ειδικό βάρος, πέφτουν και τα συνολικά κιλά ανά στρέμμα», σημειώνει.

Για τον λόγο αυτό, όταν το σιτάρι έχει φτάσει στο κατάλληλο στάδιο ωρίμανσης και έχει αποκτήσει την απαιτούμενη υγρασία, η σύσταση είναι σαφής: «Μόλις είναι έτοιμα τα στάρια και ξεραθούν, ο παραγωγός καλά θα κάνει να τα αλωνίσει και να τα συγκομίσει».

Παράλληλα, ο κ. Τσακίρης εκτιμά ότι οι παραγωγοί διαθέτουν συνήθως ένα «παράθυρο» περίπου δέκα ημερών μέσα στο οποίο πραγματοποιείται η συγκομιδή . Οι περισσότεροι, όπως αναφέρει, είναι έμπειροι και μπορούν να αναγνωρίσουν το κατάλληλο φαινολογικό στάδιο, ενώ στην πράξη η μεγαλύτερη ποσότητα της παραγωγής συγκομίζεται μέσα σε αυτό το δεκαήμερο κάθε χρόνο.

Σωστός αλωνισμός και καλή ρύθμιση των μηχανών: Παράγοντας που συχνά υποτιμάται

Πέρα από τις καιρικές συνθήκες, σημαντικό ρόλο διαδραματίζει και η ίδια η διαδικασία της συγκομιδής. Ο κ. Τσακίρης τονίζει ότι οι θεριζοαλωνιστικές μηχανές πρέπει να είναι σωστά ρυθμισμένες, καθώς μία λανθασμένη ρύθμιση μπορεί να προκαλέσει σημαντικές απώλειες στην ποιότητα του παραγόμενου προϊόντος. Όπως αναφέρει, αρκετοί μεγάλοι παραγωγοί διαθέτουν δικές τους μηχανές, γεγονός που καθιστά ακόμη σημαντικότερη τη σωστή ρύθμιση και λειτουργία τους.

«Χρειάζεται καλή ρύθμιση, να μην υποβαθμίσουμε την ποιότητα με ένα κακό αλώνι», αναφέρει, εξηγώντας ότι το ποσοστό των σπασμένων κόκκων πρέπει να παραμένει περίπου στο 2%, ενώ στην πράξη έχουν παρατηρηθεί περιπτώσεις όπου κακή ρύθμιση της μηχανής οδήγησε σε πολύ υψηλότερα ποσοστά.

Παράλληλα, υπενθυμίζει ότι οι παραγωγοί γνωρίζουν ήδη τις βασικές προδιαγραφές παράδοσης, όπως η χαμηλή υγρασία, τα αποδεκτά ποσοστά σπασμένων κόκκων και η αποφυγή ξένων υλών, ωστόσο οι σχετικές συστάσεις επαναλαμβάνονται κάθε χρόνο ώστε να αποφεύγονται λάθη που επηρεάζουν την εμπορική αξία του προϊόντος.

Ο γεωπόνος του συνεταιρισμού στέκεται και σε ένα ακόμη επίκαιρο ζήτημα, που αφορά την πυρασφάλεια κατά τη διάρκεια της συγκομιδής. Όπως επισημαίνει, οι θεριζοαλωνιστικές αποτελούν σύνθετα μηχανήματα που απαιτούν συστηματική συντήρηση, ενώ το προσωπικό πρέπει να βρίσκεται σε αυξημένη ετοιμότητα για τυχόν εκδήλωση πυρκαγιάς. «Είναι εύφλεκτο και το άχυρο του σταριού και τα χόρτα γύρω από το χωράφι», σημειώνει, υπογραμμίζοντας ότι απαιτείται προσοχή τόσο για την προστασία των μηχανημάτων όσο και για την αποφυγή επέκτασης πυρκαγιών σε γειτονικές ή δασικές εκτάσεις.

Δαυλίτης και διαχωρισμός προβληματικών παρτίδων

Ιδιαίτερη αναφορά κάνει ο κ. Τσακίρης στην παρουσία κόκκων δαυλού, δηλαδή προσβολών από τον μύκητα του δαυλίτη. Όπως εξηγεί, ακόμη και μικρές ποσότητες προσβεβλημένων κόκκων καθιστούν το προϊόν μη εμπορεύσιμο, καθώς η χαρακτηριστική οσμή επηρεάζει έντονα την ποιότητά του. «Δεν το τρώνε ούτε τα ζώα», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Το ζήτημα αποκτά φέτος ιδιαίτερη σημασία, καθώς, σύμφωνα με τις παρατηρήσεις του, αρκετοί παραγωγοί επέλεξαν να κρατήσουν δικό τους σπόρο αντί να χρησιμοποιήσουν πιστοποιημένο. Σε περίπτωση που εντοπιστεί προσβολή σε κάποιο αγροτεμάχιο, η σύσταση είναι να διαχωριστεί πλήρως από τις υπόλοιπες ποσότητες. «Δεν πρέπει να το αναμίξουν για να μην χαλάσουν ποσότητες που είναι καλές», τονίζει.

Το ίδιο ισχύει και για άλλες περιπτώσεις υποβαθμισμένων παρτίδων ή χωραφιών με ιδιαίτερα προβλήματα και υψηλή παρουσία ζιζανίων, καθώς η ανάμιξη με ποιοτικό προϊόν μπορεί να οδηγήσει σε συνολική υποβάθμιση της παρτίδας. Ο ίδιος διευκρινίζει ότι τα ελάχιστα υπολείμματα που ενδέχεται να παραμένουν στη θεριζοαλωνιστική από προηγούμενο χωράφι συνήθως δεν αποτελούν σημαντικό ζήτημα. Η προσοχή πρέπει να επικεντρώνεται κυρίως στον διαχωρισμό αγροτεμαχίων που παρουσιάζουν προσβολές από δαυλίτη ή άλλα ποιοτικά προβλήματα, ώστε να μην υποβαθμίζονται καλές ποσότητες σιταριού.

Η φετινή εικόνα στον Έβρο

Σε ό,τι αφορά τη φετινή εικόνα της καλλιέργειας, ο κ. Τσακίρης εμφανίζεται συγκρατημένα αισιόδοξος. Όπως αναφέρει, τα σιτάρια που σπάρθηκαν από τον Νοέμβριο έως τις αρχές Δεκεμβρίου παρουσιάζουν πολύ καλή εικόνα και δείχνουν ότι μπορούν να δώσουν τόσο υψηλές αποδόσεις όσο και καλή ποιότητα.

«Μέχρι αυτή την ώρα και η ποσότητα είναι καλή και η ποιότητα», σημειώνει, διευκρινίζοντας παράλληλα ότι δεν υπάρχει λόγος να θεωρείται πως η φετινή παραγωγή θα κινηθεί σε χαμηλότερα ποιοτικά επίπεδα σε σχέση με άλλες χρονιές. Ωστόσο, όπως τονίζει, «η ποιότητα μέχρι την τελευταία ώρα παίζεται», καθώς πολλά θα εξαρτηθούν από τις συνθήκες που θα επικρατήσουν μέχρι την ολοκλήρωση της συγκομιδής.

Αντίθετα, σε ορισμένες περιπτώσεις όψιμων σπορών του Δεκεμβρίου παρατηρήθηκαν προβλήματα λόγω παγετών και των έντονων βροχοπτώσεων που προηγήθηκαν, με αποτέλεσμα πιο αραιές καλλιέργειες και προσδοκίες για χαμηλότερες αποδόσεις. Όπως αναφέρει, πρόκειται για περιπτώσεις που έχουν ήδη διαπιστωθεί από τους γεωπόνους της περιοχής και για τις οποίες έχουν γίνει οι σχετικές αναγγελίες.

Όπως υπογραμμίζει ο κ. Τσακίρης, η τελική εικόνα της φετινής παραγωγής θα διαμορφωθεί τις επόμενες ημέρες, καθώς η ποιότητα του συγκομιζόμενου σιταριού θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό τόσο από τις καιρικές συνθήκες που θα επικρατήσουν μέχρι την ολοκλήρωση του αλωνισμού όσο και από τους χειρισμούς που θα εφαρμοστούν κατά τη συγκομιδή και τη διαχείριση του προϊόντος.

Ο Αγροτικός Συνεταιρισμός Βόλου (ΕΒΟΛ) ενημερώνει τους παραγωγούς ότι ξεκίνησε η συγκέντρωση κριθαριού εσοδείας 2026.

Η παραλαβή των ποσοτήτων πραγματοποιείται στις εγκαταστάσεις του Συνεταιρισμού, στα σιλό Αγίου Δημητρίου και Στεφανοβικείου.

Για τις εισκομιζόμενες ποσότητες θα χορηγηθεί προκαταβολή ύψους 0,18 €/κιλό, ενώ η καταβολή της θα ξεκινήσει από την Τρίτη (16 Ιουνίου 2026).

Επισημαίνεται προς όλους τους ενδιαφερόμενους ότι, σύμφωνα με τις τελευταίες οδηγίες της ΑΑΔΕ και την ισχύουσα φορολογική νομοθεσία, κατά την παράδοση των προϊόντων είναι υποχρεωτική η έκδοση των προβλεπόμενων φορολογικών παραστατικών.

Η άρδευση αποτελεί μία από τις σημαντικότερες καλλιεργητικές φροντίδες για τον αραβόσιτο, καθώς επηρεάζει άμεσα την ανάπτυξη των φυτών και τις τελικές αποδόσεις της καλλιέργειας.

Το καλαμπόκι έχει πλέον περάσει τα πρώτα στάδια ανάπτυξής του και σε πολλές περιοχές της χώρας οι παραγωγοί έχουν ήδη ξεκινήσει τις αρδεύσεις. Η περίοδος που ακολουθεί θεωρείται ιδιαίτερα σημαντική για την ομαλή εξέλιξη της καλλιέργειας, με τη διαχείριση του νερού να βρίσκεται πλέον στο επίκεντρο.

Ο ΑγροΤύπος συνομίλησε με τον γεωπόνο της Ένωσης Αγροτών Σερρών, κ. Αλέξανδρο Πεταλά, σχετικά με την εικόνα που παρουσιάζει σήμερα η καλλιέργεια και τα σημεία που απαιτούν ιδιαίτερη προσοχή το επόμενο διάστημα.

Πότε ξεκινά η άρδευση και πόσο συχνά ποτίζεται το καλαμπόκι

Σύμφωνα με τον γεωπόνο της Ένωσης Αγροτών Σερρών, η καλλιέργεια παρουσιάζει μέχρι στιγμής πολύ καλή εικόνα, χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα. Όπως επισημαίνει, από το στάδιο αυτό και μετά το βάρος μετατοπίζεται σχεδόν αποκλειστικά στη σωστή διαχείριση του νερού.

«Ο μόνος περιοριστικός παράγοντας για το καλαμπόκι είναι το αν υπάρχει διαθέσιμο νερό», αναφέρει χαρακτηριστικά, τονίζοντας τη σημασία της άρδευσης για την πορεία της καλλιέργειας.

Αναφερόμενος στην έναρξη των αρδεύσεων, ο κ. Πεταλάς εξήγησε ότι σε μια τυπική καλλιέργεια με σπορά γύρω στις 10-15 Απριλίου, το πρώτο πότισμα πραγματοποιείται συνήθως περίπου 50-60 ημέρες μετά τη σπορά. Ωστόσο, το χρονικό αυτό σημείο δεν είναι σταθερό, καθώς επηρεάζεται από τις καιρικές συνθήκες, το στάδιο ανάπτυξης της καλλιέργειας, τα χαρακτηριστικά του εδάφους και τη διαθεσιμότητα της εδαφικής υγρασίας. Για τη φετινή χρονιά, οι αυξημένες βροχοπτώσεις βοήθησαν ώστε τα φυτά να μην υποστούν ιδιαίτερη καταπόνηση στα πρώτα στάδια ανάπτυξης.

Από τα μέσα Ιουνίου και μετά, οι ανάγκες της καλλιέργειας σε νερό αυξάνονται σημαντικά. Σύμφωνα με τον κ. Πεταλά, στο μεγαλύτερο μέρος του Νομού Σερρών, από τις 15-20 Ιουνίου έως και τις αρχές Αυγούστου απαιτείται συνήθως τουλάχιστον ένα πότισμα την εβδομάδα, με τη συχνότητα να διαφοροποιείται ανάλογα με τον τρόπο άρδευσης και τις επικρατούσες καιρικές συνθήκες.

Στην περιοχή εφαρμόζονται διαφορετικά συστήματα άρδευσης, από εκτοξευτήρες και συστήματα με πύραυλο (κανόνι) μέχρι άρδευση με αυλάκια (κατάκλυση), κυρίως σε περιοχές όπου δεν υπάρχει οργανωμένο αρδευτικό δίκτυο και το νερό προέρχεται είτε από αρδευτικά κανάλια είτε από ιδιωτικές γεωτρήσεις.

Όπως εξηγεί ο γεωπόνος, η θερμοκρασία του περιβάλλοντος επηρεάζει άμεσα τα μεσοδιαστήματα μεταξύ των ποτισμάτων. Σε συνθήκες φυσιολογικών θερμοκρασιών, το διάστημα μπορεί να φθάνει τις 8-10 ημέρες, ωστόσο συνήθως κυμαίνεται στις 5-7 ημέρες, ανάλογα πάντα με το σύστημα άρδευσης που χρησιμοποιείται.

Παράλληλα, σημαντικό ρόλο παίζει και η σύσταση του εδάφους. Σε ελαφριά, αμμώδη εδάφη το νερό χάνεται ταχύτερα και απαιτούνται συχνότερες αρδεύσεις, ενώ στα βαρύτερα εδάφη τα ποτίσματα μπορούν να γίνονται σε μεγαλύτερα χρονικά διαστήματα. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μάλιστα, ενδέχεται να απαιτούνται μικρότερες ποσότητες νερού αλλά με μεγαλύτερη συχνότητα εφαρμογής.

Ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται και στην περίπτωση της κατάκλυσης. Όπως εξήγησε ο κ. Πεταλάς, όταν το χωράφι παραμένει γεμάτο νερό σε περιόδους υψηλών θερμοκρασιών, η καλλιέργεια μπορεί να υποστεί πρόσθετη καταπόνηση. «Προσπαθείς να το σώσεις με το νερό, αλλά ταυτόχρονα του προκαλείς και μια ζημιά», ανέφερε χαρακτηριστικά, περιγράφοντας μια κατάσταση κατά την οποία η παρατεταμένη παρουσία νερού στο χωράφι μπορεί να λειτουργήσει αρνητικά για το φυτό.

Το κρίσιμο στάδιο γύρω από τη γονιμοποίηση

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε ο κ. Πεταλάς στο σημαντικότερο αρδευτικό στάδιο της καλλιέργειας. Όπως εξήγησε, το πιο κρίσιμο χρονικό διάστημα είναι περίπου μία εβδομάδα πριν από την έκπτυξη της αρσενικής ταξιανθίας (φούντας) και έως περίπου δεκαπέντε ημέρες μετά, δηλαδή ουσιαστικά η περίοδος γύρω από τη γονιμοποίηση του φυτού.

Για τις συνθήκες του Νομού Σερρών, το στάδιο αυτό τοποθετείται συνήθως στις αρχές Ιουλίου και συχνά συμπίπτει με τις υψηλότερες θερμοκρασίες του καλοκαιριού. «Εκεί είναι το κρίσιμο στάδιο του καλαμποκιού», υπογράμμισε, επισημαίνοντας ότι οποιαδήποτε έλλειψη νερού εκείνη την περίοδο μπορεί να οδηγήσει σε σημαντική μείωση της παραγωγής, αλλά και της ποιότητας της τελικής σοδειάς.

Η σημασία του σωστού ποτίσματος σε αυτή τη φάση είναι τόσο μεγάλη, ώστε, όπως ανέφερε χαρακτηριστικά, «αν το χάσεις, δεν διορθώνεται το λάθος». Όπως εξήγησε, σε αντίθεση με άλλες καλλιέργειες, όπως το βαμβάκι, όπου ορισμένα λάθη μπορούν σε κάποιο βαθμό να διορθωθούν με μεταγενέστερους χειρισμούς, στο καλαμπόκι η καθυστέρηση ή η παράλειψη άρδευσης στο κρίσιμο αυτό διάστημα μπορεί να προκαλέσει μη αναστρέψιμες απώλειες, από τις οποίες το φυτό δεν μπορεί να επανέλθει.

Πώς φαίνεται η έλλειψη νερού και τι πρέπει να προσέχουν οι παραγωγοί

Η αναγνώριση της έλλειψης νερού είναι σχετικά εύκολη στο καλαμπόκι. «Τα φυτά δείχνουν κατευθείαν», ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Πεταλάς, εξηγώντας ότι τα φύλλα αρχίζουν να μαζεύονται και να στρίβουν, εικόνα που αποτελεί σαφή ένδειξη υδατικού στρες.

Όπως τόνισε, δεν θα πρέπει ο παραγωγός να περιμένει να εμφανιστεί εκτεταμένα το φαινόμενο σε ολόκληρο το χωράφι πριν προχωρήσει σε άρδευση.

Όσον αφορά την υπερβολική άρδευση, ο ίδιος εκτίμησε ότι δεν αποτελεί συχνό πρόβλημα, κυρίως λόγω του αυξημένου κόστους του νερού άρδευσης, είτε πρόκειται για χρήση γεωτρήσεων είτε για αξιοποίηση οργανωμένων αρδευτικών δικτύων. «Όλα έχουν κάποιο σοβαρό κόστος», σημείωσε, γεγονός που οδηγεί τους περισσότερους παραγωγούς σε πιο προσεκτική διαχείριση των διαθέσιμων υδάτινων πόρων.

Η ποιότητα του νερού και η σημασία της συντήρησης

Πέρα όμως από την ποσότητα του νερού, σημαντικό ρόλο παίζει και η ποιότητά του. Ζητήματα όπως η αλατότητα μπορούν να επηρεάσουν τόσο την ανάπτυξη της καλλιέργειας όσο και τη μακροχρόνια κατάσταση του εδάφους, γι’ αυτό και η γνώση της προέλευσης του αρδευτικού νερού θεωρείται ιδιαίτερα σημαντική.

Σχετικά με την περιοχή των Σερρών, ο κ. Πεταλάς ανέφερε ότι το μεγαλύτερο μέρος των αρδευτικών αναγκών καλύπτεται από νερά που προέρχονται από τον Στρυμόνα, ενώ σημαντική είναι και η χρήση ιδιωτικών γεωτρήσεων. Σε γενικές γραμμές, δεν παρατηρούνται σοβαρά προβλήματα αλατότητας, σύμφωνα με την εμπειρία των παραγωγών και των τοπικών φορέων.

Επισήμανε, ωστόσο, ότι ένα ζήτημα που εμφανίζεται όλο και συχνότερα αφορά τα φερτά υλικά και τις λάσπες στα νερά άρδευσης, τα οποία μπορούν να δημιουργήσουν προβλήματα στη λειτουργία των αρδευτικών συστημάτων. Για τον λόγο αυτό, η τακτική παρακολούθηση και συντήρηση των φίλτρων κρίνεται απαραίτητη, προκειμένου να διασφαλίζεται η ομαλή λειτουργία του δικτύου και η σωστή παροχή νερού σε ολόκληρο το αγροτεμάχιο.

Συνεχίζεται ο αλωνισμός σιταριού στην χώρα μας, ενώ το εμπόριο φαίνεται να είναι αυτή την περίοδο «παγωμένο» δημιουργώντας μεγάλη αβεβαιότητα στους παραγωγούς.

Δεν υπάρχουν εμπορικές συμφωνίες για εξαγωγή σκληρού στην χώρα μας και πολλοί έμποροι δεν φαίνεται να επιθυμούν να κλείσουν συμφωνία με τους παραγωγούς. Όσοι παραλαμβάνουν από τα αλώνια το κάνουν με ανοικτές τιμές αυτή την περίοδο.

Αυτό που μένει σαν «μπούσουλας» στην αγορά σκληρού είναι τα συμβόλαια που έχουν υπογραφεί από βιομηχανία ζυμαρικών με τουςβ παραγωγούς, στα 24,5 ευρώ το κιλό, όμως αφορά περιορισμένη ποσότητα και με συγκεκριμένα ποιοτικά κριτήρια.

Τιμές σκληρού σιταριού στην Ιταλία

Δύσκολη είναι η εικόνα στην Ιταλία, με τις τιμές να είναι σε χαμηλά επίπεδα, ενώ έχει ξεκινήσει ο αλωνισμός του σκληρού σιταριού.

Η ιταλική αγορά λειτουργεί ως το ευρωπαϊκό «βαρόμετρο», ενώ αποτελεί τον βασικό αγοραστή του ελληνικού σκληρού σιταριού.

Χιλιάδες αγρότες, με πρωτοβουλία της αγροτοσυνδικαλιστικής οργάνωσης Coldiretti, βγήκαν στους δρόμους, σε όλη την Ιταλία, για να πουν τέλος στην κατάρρευση των τιμών του εξαιρετικά παρθένου ελαιολάδου και του σκληρού σιταριού. Διαδηλώσεις αγροτών έγιναν σε δεκατρείς περιφερειακές πρωτεύουσες, με διαμαρτυρίες μπροστά από τις Νομαρχίες.

Τις τελευταίες ώρες, όπως καταγγέλλει η ιταλική αγροτική οργάνωση Coldiretti, έμποροι και βιομήχανοι προσπαθούν να αγοράσουν σκληρό σιτάρι στη Σικελία, μέσα στην αλωνιστική περίοδο, στην τιμή των 19 λεπτών το κιλό. Όπως τονίζει η οργάνωση «είναι μια τιμή που αποτελεί απαράδεκτη προσβολή για όλους τους αγρότες. Σπέρνουν τον τρόμο στην αρχή της περιόδου συγκομιδής για να μειώσουν περαιτέρω τις τιμές και να κλέψουν το εισόδημα των καλλιεργητών σιτηρών».

Και ενώ συμβαίνουν αυτά στην ιταλική αγορά συνεχίζονται στα λιμάνια να φτάνουν πλοία γεμάτα σιτάρι από τρίτες χώρες, καταγγέλει η Coldiretti. 

Πτώση στις τιμές των συμβολαίων

Η παγκόσμια παραγωγή σκληρού σιταριού για το εμπορικό έτος 2025/2026 ανήλθε στους 38,2 εκατομμύρια τόνους, ενώ για το 2026/2027 το Διεθνές Συμβούλιο Σιτηρών (IGC), στην έκθεσή του Απριλίου 2026, προβλέπει σταθεροποίηση της παραγωγής στους 38,3 εκατομμύρια τόνους.

Στο μεταξύ οι βροχοπτώσεις, που σημειώθηκαν στα τέλη Μαΐου και στις αρχές Ιουνίου, σε όλες σχεδόν τις περιοχές των Ηνωμένων Πολιτειών, του Καναδά, της Ευρώπης και της Αυστραλίας, είχαν σαν αποτέλεσμα οι προβλέψεις να μιλάνε για αυξημένες σοδειές για τις συγκεκριμένες χώρες. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα οι τιμές των συμβολαίων να συνεχίσουν την πτωτική πορεία τους, χάνοντας περίπου 5,8-10,9% μέσα σε δύο εβδομάδες.

Συγκεκριμένα τα συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης σιταριού του Ιουλίου, στις ΗΠΑ, μειώθηκαν κατά τη διάρκεια της εβδομάδας:

• κατά 4,4% στα 214,3 δολάρια/τόνο – για το μαλακό χειμερινό σιτάρι SRW στο Σικάγο (-10,5% σε δύο εβδομάδες),
• κατά 2,7% στα 231,4 δολάρια/τόνο – για το σκληρό σιτάρι HRW στο Κάνσας Σίτι (-8,1%),
• κατά 5% στα 228 δολάρια/τόνο – για το εαρινό σιτάρι HRS στη Μινεάπολη (-10,9%),

Επίσης τα συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης σιταριού του Σεπτεμβρίου στο Euronext στο Παρίσι μειώθηκαν κατά 5,8%.

Ο αλωνισμός του κριθαριού και του σκληρού σιταριού για το 2026 βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη, με τις βροχοπτώσεις ωστόσο να δημιουργούν προβλήματα.

Οι τιμές πάντως που φαίνεται ότι θα προσφέρουν οι έμποροι φέτος για το κριθάρι δεν ικανοποιούν τους παραγωγούς, καθώς τα κόστος καλλιέργειας είναι αυξημένο. Όσον αφορά το σκληρό σιτάρι ακόμη δεν φαίνεται η αγορά να έχει ανοίξει τα χαρτιά της. 

Ο κ. Χρήστος Ζιώγας, κτηνοτρόφος από την Λάρισα, αναφέρει στον ΑγροΤύπο ότι αυτή την περίοδο οι κτηνοτρόφοι αγοράζουν από τα αλώνια το κριθάρι για ζωοτροφή στα 17 λεπτά το κιλό. Υπάρχει όμως μεγάλη έλλειψη ρευστότητας στους κτηνοτρόφους λόγω των μέτρων βιοασφάλειας για τις ζωονόσους. Μας χρωστούν ακόμη την συνδεδεμένη από το 2024. Επίσης ο ίδιος ο πρωθυπουργός είχε δεσμευτεί ότι μέσα στο πρώτο εξάμηνο του 2026 θα πλήρωναν τα χρήματα για το χαμένο εισόδημα και την αγορά των ζωοτροφών. Φτάσαμε στα αλώνια και ακόμη δεν έχουν πληρώσει τους κτηνοτρόφους για να καταφέρουν να αγοράσουν κριθάρια.

Ο κ. Θανάσης Κούντριας, γεωπόνος από την Αγρομηχανική Βόλου δήλωσε στον ΑγροΤύπο ότι σε εξέλιξη βρίσκεται ο αλωνισμός του κριθαριού. Τα χωράφια που έχουν αρδευτεί σωστά δίνουν πολύ καλές αποδόσεις. Αντίθετα οι αποδόσεις στα ξηρικά ή όσα δεν αρδεύτηκαν σωστά κινούνται σε χαμηλά επίπεδα γύρω στα 300 κιλά το στρέµµα. Επίσης η έλλειψη ρευστότητας και οι μειωμένοι ψεκασμοί έφεραν ποιοτικά προβλήματα εξαιτίας της υγρασίας από τις συνεχόμενες βροχοπτώσεις. Κάποιες πρώιμες ποικιλίες στα σκληρά σιτάρια που ξεκίνησαν να αλωνίζονται δείχνουν να έχουν καλές αποδόσεις. Όσον αφορά τις τιμές η ζυθοποιία δίνει για το κριθάρι τιμή στα 20 λεπτά το κιλό. Για το κριθάρι που πάει για ζωοτροφή η αγορά δίνει 18 λεπτά το κιλό και για το σκληρό δίνει 20 λεπτά το κιλό. Οι παραγωγοί όμως αναμένουν υψηλότερες τιμές λόγω της μεγάλης αύξησης του κόστους.

Ο πρόεδρος του Αγροτικού Συνεταιρισμού Νίκαιας «Ο Προμηθέας» κ. Αντώνης Ρεντζιάς, αναφέρει στον ΑγροΤύπο ότι σε εξέλιξη βρίσκονται τα αλώνια για κριθάρια και σκληρά σιτάρια. Στο κριθάρι αν δεν έχουμε βροχοπτώσεις αναμένεται να ολοκληρωθεί η συγκομιδή σε περίπου δύο ημέρες. Πάντως οι αποδόσεις (κιλά) δεν ήταν αυτές που ανάμεναν οι παραγωγοί. Όσον αφορά τις τιμές ακόμη δεν έχουν ανακοινωθεί επίσημα. Το σίγουρο είναι ότι οι περσινές τιμές κυμάνθηκαν σε χαμηλά επίπεδα και αν ισχύσουν φέτος θα είναι καταστροφικές για το εισόδημα των παραγωγών.  

Ο πρόεδρος του Αγροτικού Συνεταιρισμού Πλατυκάμπου, Γιάννης Κουκούτσης, αναφέρει στον ΑγροΤύπο ότι συνεχίζεται ο αλωνισμός αλλά με προβλήματα λόγω των πρόσφατων βροχοπτώσεων. Ελπίζουμε να μην συνεχιστούν γιατί υπάρχει κίνδυνος να επηρεάσουν την ποιότητα. Η αγορά δεν έχει ακόμη να ανοίξει τα χαρτιά της για το κριθάρι για ζωοτροφή και το σκληρό σιτάρι. Πάντως στα συμβόλαια που έκαναν οι βιομηχανίες ζυμαρικών είδαμε μια μείωση των τιμών σε σχέση με πέρυσι, στα 24 λεπτά το κιλό, για υψηλή περιεκτικότητα πρωτεΐνης σκληρού σιταριού. Από την πλευρά τους όμως οι παραγωγοί αναμένουν φέτος μια αύξηση των τιμών γιατί έχουμε μεγάλη αύξηση στο κόστος καλλιέργειας. Για μια μέση απόδοση στα 300 - 400 κιλά το στρέμμα φέτος θα έπρεπε ο παραγωγός να είχε μια τιμή γύρω στα 30 λεπτά για να καταφέρει να έχει ένα εισόδημα. Αυτή την περίοδο ο συνεταιρισμός μας αποθηκεύει τις ποσότητες κριθαριού και σκληρού που αλωνίζουν τα μέλη μας.

Από την πλευρά του ο πρόεδρος του Αγροτικού Συνεταιρισμού Λαρισαίων Αγροτών, Φώτης Παπαδόπουλος, δήλωσε στον ΑγροΤύπο ότι οι βροχές έχουν δημιουργήσει προβλήματα στα αλώνια. Στα κριθάρια θα ολοκληρωθεί σύντομα η συγκομιδή, ενώ στα σκληρά έχουν συγκομιστεί μέχρι σήμερα λίγες ποσότητες. Οι αποδόσεις φαίνεται να κυμαίνονται σε χαμηλά επίπεδα. Η ποιότητα στα κριθάρια είναι καλή. Πρόβλημα έχουν τα χωράφια που παρουσιάστηκε αγριοβρώμη, αν και έκαναν ψεκασμούς οι παραγωγοί δεν είχαν καλά αποτελέσματα στην αντιμετώπισή της. Αυτό δημιουργεί προβλήματα γιατί όσοι έχουν συμβόλαια η ζυθοποιία δεν παραλαμβάνει κριθάρια που έχουν αγριοβρώμη. Από την άλλη το κόστος για δύο ψεκασμούς με μυκητοκτόνα φτάνει στα 17 ευρώ το στρέμμα. Αυτά τα χρήματα αναγκάστηκε να τα πληρώσει ο παραγωγός. Αυτή την εποχή στα αλώνια αγοράζουν τα κριθάρια στα 17 λεπτά το κιλό. Επίσης έχουμε κάποια συμβόλαια με βιομηχανίες ζυμαρικών για το σκληρό σιτάρι με τιμή στα 23 - 24 λεπτά το κιλό. Πάντως οι περισσότεροι παραγωγοί παραδίδουν στα αλώνια με ανοιχτές τιμές την σοδειά τους. Οι τιμές βλεπουμε να παραμένουν σε χαμηλά επίπεδα και από την άλλη έχουμε μεγάλη αύξηση του κόστους, ενώ οι παραγωγοί αντιμετωπίζουν σοβαρά οικονομικά προβλήματα λόγω των άσχημων πληρωμών που κάνει ο ΟΠΕΚΕΠΕ (μεγάλος αριθμός παραγωγών παραμένει μέχρι σήμερα απλήρωτος για το 2025). Το κόστος για το κριθάρι έχει φτάσει στα 110 ευρώ το στρέμμα και για το σκληρό σιτάρι κυμαίνεται από 120 έως 140 ευρώ το στρέμμα. Οι αγρότες έχουν όλοι βιβλία με έσοδα και έξοδα. Αν θέλει η κυβέρνηση και η ΑΑΔΕ μπορεί να δει αν έχουν κέρδη ή ζημιά οι παραγωγοί με αυτές τις άσχημες τιμές. Αλλά βλέπουμε ότι δεν υπάρχει σοβαρό ενδιαφέρον για την αγροτική παραγωγή της χώρας μας.

Το κρατικό Τουρκικό Συμβούλιο Σιτηρών (TMO) ανακοίνωσε τις τιμές σιτηρών (μαλακό, σκληρό και κριθάρι) για το 2026.

Συγκεκριμένα όρισε την τιμή αγοράς για το 2026 τόσο για το μαλακό όσο και για το σκληρό σιτάρι στις 16.500 λίρες ανά τόνο (309,79 ευρώ ανά τόνο), ενώ το κριθάρι ανακοίνωσε ότι θα αγοραστεί στις 12.750 λίρες ανά τόνο (239,38 ευρώ ανά τόνο).

Σε σύγκριση με τις τιμές του περσινού έτους, οι φετινές τιμές στο σιτάρι αυξήθηκαν κατά 22,2%, ενώ στο κριθάρι αυξήθηκαν κατά 15,9%.

Εκτός από τις τιμές προμήθειας, το τουρκικό Υπουργείο Γεωργίας θα παρέχει όπως κάθε χρόνο και πληρωμές ενίσχυσης των παραγωγών και στήριξης για την χρήση πιστοποιημένων σπόρων.

Ως αποτέλεσμα, οι παραγωγοί αναμένεται να λάβουν:

• Σιτάρι (μαλακό και σκληρό): 19.514 λίρες ανά τόνο (366,38 ευρώ ανά τόνο), συμπεριλαμβανομένων των ενισχύσεων στήριξης
• Κριθάρι: 15.764 λίρες ανά τόνο (295,97 ευρώ ανά τόνο) συμπεριλαμβανομένων των ενισχύσεων στήριξης

Ο TMO ανακοίνωσε ότι οι πληρωμές για τα παραδοθέντα σιτηρά θα μεταφερθούν στους λογαριασμούς των παραγωγών εντός 45 ημερών από την παράδοση του προϊόντος.

Στο μεταξύ φέτος λόγω των καιρικών συνθηκών καθυστέρησε σε σχέση με πέρσι η έναρξη του αλωνισμού. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα, η TMO να αρχίσει να δέχεται παραδόσεις σιταριού και κριθαριού από τις 21 Μαΐου 2026.

Η TMO ανακοίνωσε ακόμη ότι θα ξεκινήσει τις πωλήσεις σιτηρών σε αλευρόμυλους από την 1η Οκτωβρίου 2026

Οι τιμές πώλησης για τα σιτηρά της δεύτερης ποιοτικής κατηγορίας το 2026 θα ανέλθουν:
Σκληρό σιτάρι - 347,34 ευρώ/τόνο
Μαλακό σιτάρι - 347,34 ευρώ/τόνο
Κριθάρι - 262,85 ευρώ/τόνο

Ο συνολικός όγκος των εξαγωγών σιτηρών και ψυχανθών της Ουκρανίας, κατά το οικονομικό έτος 2025/2026, ανέρχεται σε 37,1 εκατομμύρια τόνους, δηλαδή 1,5 εκατομμύριο τόνους λιγότερους ή μείωση κατά 4%, σε σχέση με την προηγούμενη περίοδο.

Αυτό αναφέρουν τα στοιχεία, που ανακοίνωσε, στις 3 Ιουνίου, η Κρατική Τελωνειακή Υπηρεσία της Ουκρανίας.

Σύμφωνα με τα στοιχεία εξήχθησαν 12,7 εκατομμύρια τόνοι σιταριού, που είναι κατά 2,3 εκατομμύρια τόνοι λιγότεροι από τους όγκους του περασμένου έτους (μείωση 15%).

Οι εξαγωγές κριθαριού στις ξένες αγορές είναι περίπου 1,5 εκατομμύριο τόνοι (μείωση 36%).

Στην σίκαλη εξήχθη ποσότητα 0,2 χιλιάδων τόνων, η οποία είναι δέκα φορές μικρότερη από τους 10,8 χιλιάδες τόνους του περασμένου έτους.

Οι εξαγωγές καλαμποκιού ανήλθαν σε 19,5 εκατομμύρια τόνοι, ποσότητα η οποία είναι, κατά 6% μικρότερη, σε σχέση με τις αποστολές της περασμένης σεζόν.

Οι εξαγωγές αλευριού από την Ουκρανία ανήλθαν σε 58,1 χιλιάδες τόνους, κατά 12% λιγότερες από το αντίστοιχο περσινό ποσοστό.

Η Κρατική Τελωνειακή Υπηρεσία της Ουκρανίας αναφέρει ότι κατά το οικονομικό έτος 2024/25, οι εξαγωγές σιτηρών και ψυχανθών ανήλθαν σε 40,6 εκατομμύρια τόνους και κυμάνθηκαν ως εξής:

• σιτάρι - 15,7 εκατομμύρια τόνοι,
• κριθάρι - 2,3 εκατομμύρια τόνοι,
• σίκαλη - 10,8 χιλιάδες τόνοι,
• καλαμπόκι – 22 εκατομμύρια τόνοι,
• αλεύρι – 71,1 χιλιάδες τόνοι.

Τις επόμενες ημέρες ξεκινάει η συγκομιδή κριθαριών στην χώρα μας, με τις προβλέψεις να κάνουν λόγο για καλή παραγωγή και ποιότητα.

Στα κριθάρια τα συμβόλαια που δίνει η ζυθοποιία έχουν ελάχιστη τιμή στα 19 λεπτά το κιλό, ενώ για ζωοτροφή οι έμποροι δείχνουν ενδιαφέρον αλλά ακόμη δεν έχουν ανακοινώσεις τιμές αγοράς για τη νέα σοδειά.

Στο μεταξύ συνεχίζονται στη διεθνή αγορά οι διαγωνισμοί για την αγορά κριθαριού για ζωοτροφή.

Η Ιορδανία αγόρασε 50.000 τόνους κριθαριού για ζωοτροφές, σε διεθνή διαγωνισμό, που πραγματοποιήθηκε στις 3 Ιουνίου.

Το κριθάρι το αγόρασε από τον εμπορικό οίκο Bunge, που πρόσφερε τιμή των 220,40 ευρώ/τόνο (C&F). Η αποστολή των φορτίων έχει προγραμματιστεί για το πρώτο δεκαπενθήμερο του Αυγούστου.

Πάντως ο διαγωνισμός είχε μεγάλο εμπορικό ενδιαφέρον και υπέβαλαν τις προσφορές τους οι μεγαλύτεροι εμπορικοί οίκοι, συμπεριλαμβανομένων των Cargill, Olam, Cofco, Ameropa, Dreyfus, Agrocorp, Buildcom και Solaris.

Οι προσφορές των ανταγωνιστών όμως ήταν υψηλότερες από την τιμή που προσέφερε η Bunge.

Η ζήτηση της Ιορδανίας για κτηνοτροφικά σιτηρά παραμένει σταθερή στο πλαίσιο της ανάγκης παροχής ζωοτροφών για τα ζώα.

Η χώρα διεξάγει τακτικά διεθνείς διαγωνισμούς για την αναπλήρωση των κρατικών αποθεμάτων σιτηρών.

Το Υπουργείο Βιομηχανίας και Εμπορίου της Ιορδανίας ανακοίνωσε νέο διαγωνισμό, τον Ιούνιο, για την αγορά επιπλέον 120.000 τόνων κριθαριού για ζωοτροφές.

Θετικές είναι οι προοπτικές για την παγκόσμια αγορά σιτηρών κατά την εμπορική περίοδο 2025/26, σύμφωνα με την τελευταία έκθεση του Διεθνούς Συμβουλίου Σιτηρών (IGC), η οποία δημοσιεύθηκε πρόσφατα. Το Συμβούλιο αύξησε τις εκτιμήσεις του για την παγκόσμια παραγωγή, κυρίως λόγω καλύτερων προοπτικών στο καλαμπόκι, ενώ παράλληλα διατηρεί υψηλές προβλέψεις για την κατανάλωση και το διεθνές εμπόριο. Για την περίοδο 2026/27, ωστόσο, προβλέπεται περιορισμός της παραγωγής και των αποθεμάτων, χωρίς να αναμένεται σημαντική κάμψη της ζήτησης. Παράλληλα, η έκθεση καταγράφει άνοδο στις διεθνείς τιμές βασικών αγροτικών εμπορευμάτων, όπως το σιτάρι, το καλαμπόκι, το ρύζι και η σόγια.

Οι αναθεωρημένες προβλέψεις για την παγκόσμια

Το IGC αναθεώρησε ανοδικά την εκτίμησή του για την παγκόσμια παραγωγή σιτηρών (σιτάρι και χονδροειδή σιτηρά) κατά την εμπορική περίοδο 2025/26. Η αύξηση οφείλεται κυρίως σε καλύτερες προοπτικές για το καλαμπόκι στην Αργεντινή και τη Νότια Αφρική. Η συνολική παραγωγή εκτιμάται πλέον στους 2,477 δισ. τόνους. Παράλληλα, αυξήθηκε κατά αντίστοιχο μέγεθος και η πρόβλεψη για την κατανάλωση, με αποτέλεσμα τα παγκόσμια αποθέματα να παραμένουν ουσιαστικά αμετάβλητα στους 638 εκατ. τόνους. Η πρόβλεψη για το διεθνές εμπόριο αυξήθηκε επίσης, κυρίως λόγω αυξημένων ροών καλαμποκιού και κριθαριού.

Για την περίοδο 2026/27, το Συμβούλιο διατηρεί σχεδόν αμετάβλητες τις προβλέψεις του σε σχέση με τον προηγούμενο μήνα. Η πρόβλεψη για την παγκόσμια παραγωγή σιτηρών παραμένει αμετάβλητη στους 2,414 δισ. τόνους, επίπεδο χαμηλότερο κατά περίπου 3% σε σύγκριση με την προηγούμενη περίοδο. Η συνολική κατανάλωση προβλέπεται να παραμείνει υψηλή, φθάνοντας τους 2,437 δισ. τόνους, ενώ τα αποθέματα αναμένεται να υποχωρήσουν στους 615 εκατ. τόνους. Το διεθνές εμπόριο εκτιμάται ελαφρώς χαμηλότερο, κυρίως λόγω μειωμένων προοπτικών για το σιτάρι και το κριθάρι.

Στη σόγια, η αυξημένη πρόβλεψη για την παραγωγή κατά την περίοδο 2025/26 αντισταθμίζεται από την αυξημένη κατανάλωση, με αποτέλεσμα τα παγκόσμια αποθέματα στο τέλος της περιόδου να παραμένουν σχεδόν αμετάβλητα. Για το 2026/27 η παγκόσμια παραγωγή εκτιμάται ότι θα διαμορφωθεί σε νέο ιστορικό υψηλό των 442 εκατ. τόνων, αυξημένη κατά περίπου 3%. Αντίστοιχα αυξημένες εμφανίζονται και οι προβλέψεις για κατανάλωση και αποθέματα, ενώ το διεθνές εμπόριο αναμένεται να διαμορφωθεί επίσης σε επίπεδα ρεκόρ.

Στο ρύζι, οι αλλαγές στις προβλέψεις είναι περιορισμένες. Η παγκόσμια παραγωγή αναμένεται να καταγράψει νέο ιστορικό υψηλό, ενώ η αύξηση της κατανάλωσης θα προέλθει κυρίως από τη διατροφική ζήτηση. Τα παγκόσμια αποθέματα εκτιμάται ότι θα αυξηθούν, ενισχυμένα κυρίως από τη συσσώρευση αποθεμάτων στην Ινδία, ενώ το διεθνές εμπόριο αναμένεται να ενισχυθεί κατά περίπου 4%.

Η γενικότερη εικόνα της αγοράς

Όσον αφορά τη γενικότερη εικόνα της αγοράς, το IGC επισημαίνει ότι η περίοδος 2025/26 αναμένεται να χαρακτηρίζεται από τη μεγαλύτερη ετήσια αύξηση της παγκόσμιας παραγωγής σιτηρών των τελευταίων εννέα ετών. Παρά την αυξημένη κατανάλωση, η ακόμη μεγαλύτερη αύξηση της παραγωγής αναμένεται να οδηγήσει σε σημαντική ενίσχυση των παγκόσμιων αποθεμάτων.

Αντίθετα, για το 2026/27 προβλέπεται υποχώρηση της παραγωγής σιτηρών κατά περίπου 3%, εξαιτίας μικρότερων καλλιεργούμενων εκτάσεων και χαμηλότερων αποδόσεων. Παρά τη μείωση της παραγωγής, η ζήτηση για σιτάρι, καλαμπόκι και κριθάρι αναμένεται να συνεχίσει να αυξάνεται. Ως αποτέλεσμα, τα παγκόσμια αποθέματα προβλέπεται να μειωθούν κατά περίπου 4%, ενώ το διεθνές εμπόριο αναμένεται να υποχωρήσει κατά 2%, κυρίως λόγω χαμηλότερων εισαγωγών από τη Βόρεια Αφρική και την Εγγύς Ανατολή.

Στη σόγια, η παγκόσμια ζήτηση εισαγωγών για το 2025/26 αναμένεται να διαμορφωθεί σε επίπεδα ρεκόρ. Για το 2026/27 η παραγωγή προβλέπεται αυξημένη, χάρη στις μεγαλύτερες σοδειές των βασικών παραγωγών χωρών. Η αύξηση της ζήτησης σε όλους τους τομείς χρήσης αναμένεται να στηρίξει τη μεταποίηση, ενώ το παγκόσμιο εμπόριο εκτιμάται ότι θα αυξηθεί κατά περίπου 2%, διαμορφούμενο στους 190 εκατ. τόνους. Η Βραζιλία προβλέπεται να διατηρήσει κυρίαρχο ρόλο στις εξαγωγές, καλύπτοντας πάνω από το 60% των παγκόσμιων αποστολών.

Στο ρύζι, η παραγωγή για το 2026/27 εκτιμάται ότι θα παραμείνει σταθερή σε σχέση με την προηγούμενη περίοδο. Η αύξηση της παραγωγής στην Ινδία αναμένεται να αντισταθμίσει μειώσεις σε άλλες περιοχές. Η κατανάλωση θα συνεχίσει να αυξάνεται λόγω της διατροφικής ζήτησης, ενώ τα αποθέματα και το διεθνές εμπόριο προβλέπεται να κινηθούν σε νέα υψηλά επίπεδα.

Ανοδικά οι διεθνείς τιμές σιταριού, καλαμποκιού και σόγιας

Στο μέτωπο των τιμών, ο Δείκτης Σιτηρών και Ελαιούχων Σπόρων του IGC (GOI) ενισχύθηκε κατά 3% μέσα στον τελευταίο μήνα. Η άνοδος προήλθε από αυξήσεις στις τιμές εξαγωγής σιτηρών, ρυζιού και ελαιούχων σπόρων.

Ιδιαίτερα έντονη ήταν η άνοδος στις τιμές του σιταριού, με τον σχετικό υποδείκτη του IGC να αυξάνεται κατά 4% και να φθάνει στο υψηλότερο επίπεδο από τον Ιούνιο του 2024, κυρίως λόγω των αυξημένων τιμών FOB στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Ο υποδείκτης του καλαμποκιού ενισχύθηκε κατά 1%, αγγίζοντας υψηλό δεκατριών μηνών στις αρχές Μαΐου, καθώς η σταθερή αγοραστική ζήτηση και οι ανησυχίες για τις καιρικές συνθήκες στήριξαν την αγορά.

Στο ρύζι, ο σχετικός δείκτης κατέγραψε άνοδο περίπου 2%, επηρεασμένος κυρίως από τις περιορισμένες άμεσες διαθέσιμες ποσότητες στην Ταϊλάνδη και το Βιετνάμ.

Τέλος, οι τιμές της σόγιας κινήθηκαν επίσης ανοδικά, με τον αντίστοιχο υποδείκτη να αυξάνεται περίπου 3%, καθώς ανοδικές τάσεις καταγράφηκαν σε όλες τις βασικές χώρες προέλευσης, ενώ σημαντικό ρόλο διαδραμάτισαν και οι διεθνείς εξελίξεις στην αγορά.

Από την επόμενη εβδομάδα αναμένεται να ξεκινήσει ο αλωνισμός στο κριθάρι και μέσα στο πρώτο δεκαήμερο του Ιουνίου θα ξεκινήσει για το σκληρό σιτάρι.

Με την μέχρι σήμερα εικόνα της καλλιέργειας αναμένονται καλές αποδόσεις, ενώ η ποιότητα θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από τις καιρικές συνθήκες που θα επιρατήσουν τις επόμενες ημέρες. Στα κριθάρια με τα συμβόλαια που δίνει η ζυθοποιία είναι στα 19 λεπτά το κιλό, ενώ καλή πορεία αναμένει το κριθάρι για ζωοτροφή. Πάντως υπάρχουν προβλήματα με τη ζιζανιοκτονία σε πολλά χωράφια, για αυτό το εμπόριο αναμένεται να δώσει τιμή για την καλή ποιότητα σιτηρών. 

Ο κ. Θανάσης Κούντριας, γεωπόνος από την Αγρομηχανική Βόλου δήλωσε στον ΑγροΤύπο ότι κανονικά θα έπρεπε αυτή την εποχή να είχαν ξεκινήσει τα αλώνια για το κριθάρι αλλά οι καιρικές συνθήκες τα πήγαν πίσω. Αν δεν έχουμε βροχοπτώσεις αναμένεται τα αλώνια στο κριθάρι να ξεκινήσουν από τις αρχές Ιουνίου. Τα σκληρά σιτάρια αναμένεται να αρχίσουν τα αλώνια από 15 έως 20 Ιουνίου. Οι αποδόσεις έχουν αρκετές διαφοροποιήσεις. Στις περιοχές που είχαμε βροχοπτώσεις βοήθησαν σε μεγάλο βαθμό και αναμένεται να έχουν υψηλές αποδόσεις. Αντίθετα οι περιοχές που δεν είχαν βροχοπτώσεις θα έχουν μειωμένες παραγωγές. Όμως από τις υγρασίες υπάρχει μεγάλο πρόβλημα στη ζιζανιοκτονία. Οι παραγωγοί δεν κάνουν πολλά οργώματα γιατί είναι υψηλό το κόστος των καυσίμων. Με την καύση της καλαμιάς στο σιτάρι και κριθάρι καίγεται ένα μεγάλο ποσοστό από ζιζάνια. Όμως έχουμε την απαγόρευση της καύσης των υπολειμμάτων της καλαμιάς για την προστασία του περιβάλλοντος. Οι παραγωγοί για να καλλιεργήσουν χωρίς καύση χρειάζονται περισσότερα καύσιμα και για να καταπολεμήσουν τους μύκητες και τα ζιζάνια και θέλουν πολλαπλάσια φυτοφάρμακα. Αυτό σημαίνει κόστος σε μια περίοδο που δεν υπάρχει οικονομική ρευστότητα. Όσον αφορά την αγορά οι τιμές που ακούγονται είναι γύρω στα 18 λεπτά το κριθάρι και στα 20 λεπτά το σκληρό σιτάρι. Υπάρχει όμως προοπτική για κάπως καλύτερες τιμές.

Ο κ. Δημήτρης Παπαδάκης, παραγωγός, που καλλιεργεί σιτηρά, στην Χαλκιδική, αναφέρει στον ΑγροΤύπο ότι σε 3 ή 4 ημέρες αναμένεται να ξεκινήσει ο αλωνισμός στα κριθάρια και θα ακολουθήσουν τα σκληρά σιτάρια. Οι αποδόσεις φέτος αναμένεται να είναι ελαφρά μειωμένες σε σχέση με την περσινή χρονιά. Οι βροχοπτώσεις πάντως βοήθησαν την καλλιέργεια. Υπάρχει όμως φέτος μεγάλο κόστος στη ζιζανιοκτονία. Η ποσότητα της αγριοβρώμης σε πολλά χωράφια είναι τόσο μεγάλη που θα υπάρχει μείωση της παραγωγής και της ποιότητας.

Η ζυθοποιία δίνει για το κριθάρι τιμή στα 19 λεπτά το κιλό. Αν δεν έχουν αποθέματα πιθανόν να αγοράσουν όλες τις ποσότητες. Εκτιμώ ότι και το κριθάρι για ζωοτροφή φέτος θα έχει καλή πορεία στην τιμή. Πάντως η χώρα μας είναι ελλειματική στα κριθάρια. 

Για το σκληρό ακόμη η αγορά κρατάει κλειστά τα χαρτιά της. Οι μεγάλες ποσότητες σκληρού σιταριού αγοράζονται από τους διεθνείς εμπορικούς οίκους. Αυτοί κάθε χρόνο δεν ανακοινώνουν τιμές αλλά περιμένουν να δουν την ποιότητα του σκληρού στα αλώνια. Πέρσι οι τιμές του σκληρού κυμάνθηκαν από 21 έως 24 λεπτά το κιλό. Σήμερα η τιμή που αγοράζουν τα περσινά αποθέματα είναι στα 24 λεπτά το κιλό. Όμως από την άλλη έχουμε ένα αυξημένο κόστος παραγωγής (καύσιμα, εφόδια κ.α.). Για μια μέση απόδοση στα 400 κιλά το στρέμμα θα έπρεπε ο παραγωγός να είχε μια τιμή στα 30 λεπτά θα έδινε ένα εισόδημα στον παραγωγό.

Στο μεταξύ ακόμη περιμένουν οι παραγωγοί σιτηρών την στήριξη, με το ποσό των 40 εκατ. ευρώ, που έχει υποσχεθεί το ΥπΑΑΤ να δοθεί μέσω πόρων από τα αδιάθετα κονδύλια της βασικής ενίσχυσης του 2025. Τις επόμενες ημέρες περιμένουμε την ηγεσία του ΥπΑΑΤ στην περιοχή για να μας δώσει απαντήσεις για το θέμα.

Από την πλευρά του ο πρόεδρος του Αγροτικού Συνεταιρισμού Βόλου (ΕΒΟΛ) κ. Στέφανος Διακομής, τονίζει στον ΑγροΤύπο ότι από τα τέλη της επόμενης εβδομάδας αναμένεται να ξεκινήσει ο αλωνισμός στο κριθάρι και μετά ένα 10ήμερο θα ξεκινήσει στο σκληρό σιτάρι. Μέχρι στιγμής οι καιρικές συνθήκες έχουν βοηθήσει την καλλιέργεια και αν συνεχιστεί αυτή η εικόνα αναμένεται να έχουμε καλές ποσότητες και ποιότητες. Δεν θέλουμε τις επόμενες ημέρες και μέχρι τα αλώνια να έχουμε λίβα γιατί θα δημιουργήσει ζημιές στην παραγωγή. Όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος ο συνεταιρισμός, όταν θα ξεκινήσει συγκέντρωση κριθαριού και σκληρού σίτου εσοδείας 2026, θα ανακοινώσει και τις προκαταβολές στους παραγωγούς.

Ο πρόεδρος του Αγροτικού Συνεταιρισμού Πλατυκάμπου, Γιάννης Κουκούτσης, αναφέρει στον ΑγροΤύπο ότι την επόμενη εβδομάδα ξεκινά ο αλωνισμός στο κριθάρι και σε ένα δεκαήμερο θα ξεκινήσει για το σκληρό σιτάρι. Οι βροχοπτώσεις ήρθαν την κατάλληλη στιγμή και βοήθησαν την καλλιέργεια. Με τα μέχρι στιγμής δεδομένα αναμένουμε καλές αποδόσεις αν και υπάρχουν χωράφια που θα έχουν προβλήματα. Οι πολλές υγρασίες του χειμώνα έφεραν προβλήματα και αύξησαν το κόστος φυτοπροστασίας. Επίσης υψηλό είναι και το κόστος λίπανσης που παίζει σημαντικό ρόλο στις αποδόσεις. Η ενίσχυση που ανακοίνωσαν για τα λιπάσματα είναι πολύ μικρή σε σχέση με την αύξηση των τιμών που έχει γίνει. Για τις τιμές ακούμε κάποια συμβόλαια με εταιρείες ζυμαρικών στα 24 λεπτά το κιλό, που όμως είναι σε πολύ χαμηλά επίπεδα σε σχέση με το κόστος παραγωγής. Το σίγουρο είναι ότι φέτος θα έχουμε αυξημένα στρέμματα στα σιτηρά. Πολλές περιοχές που παραδοσιακά είχαν βαμβάκια τα έχουν εγκαταλείψει και έχουν στραφεί στα σιτάρια.

Ο κ. Νίκος Τούτουζας, παραγωγός σκληρού σιταριού από την Θήβα, αναφέρει στον ΑγροΤύπο ότι ο αλωνισμός στα κριθάρια θα ξεκινήσει την επόμενη εβδομάδα αλλά οι ποσότητες είναι μικρές. Στο σκληρό σιτάρι, που έχουμε τις περισσότερες ποσότητες στην περιοχή, αναμένεται να ξεκινήσει ο αλωνισμός μετά τις 10 Ιουνίου. Αυτή την εποχή δεν θέλουμε άλλες βροχοπτώσεις γιατί θα υποβαθμίσουν την ποιότητα. Αν συνεχιστεί η ξηρασία τότε αναμένουμε μια καλή παραγωγή. Πάντως η αγορά κινείται σε υποτονικούς ρυθμούς και αναμένουμε οι τιμές να κυμανθούν περίπου στα περσινά επίπεδα. Γενικότερα φέτος το κόστος καλλιέργειας έχει αυξηθεί και αν έχουμε τιμές γύρω 20 λεπτά το κιλό δεν θα έχει καλό εισόδημα ο παραγωγός. Στην περιοχή μας μια καλή απόδοση είναι πάνω από τα 500 κιλά το στρέμμα. 

Ο κ. Λάμπρος Κουμπρίδης, πρόεδρος του Αγροτικού Συνεταιρισμού Δημητριακών Ορεστιάδας «Η Ένωση», δηλώνει στον ΑγροΤύπο ότι αναμένουμε φέτος μια μεγάλη μείωση της παραγωγής στο σκληρό σιτάρι, εκτιμώ κατά 15.000 τόνους στην περιοχή. Αυτό οφείλεται στα προβλήματα που είχαμε στα χωραφια που είχαν πλημμυρίσει αλλά και στην μειωμένη λίπανση που έκαναν οι παραγωγοί. Επίσης είχαμε πολλά προβλήματα με την φυτοπροστασία και αναμένουμε μέτρια ποιοτικά χαρακτηριστικά. Πάντως πολλά θα εξαρτηθούν από τις καιρικές συνθήκες που θα έχουμε μέχρι τον αλωνισμό, που στην περιοχή μας θα ξεκινήσει από τα τέλη Ιουνίου. Όσον αφορά τη διεθνή αγορά κινείται αυτή την εποχή σε υποτονικά επίπεδα. Αναμένουμε τις παραγωγές που θα έχουν ο Καναδάς και η Τουρκία για να δούμε αν θα έχουμε κάποια αύξηση στις τιμές. 

Οι σπορές του ρυζιού για τη φετινή καλλιεργητική περίοδο βρίσκονται πλέον στο τέλος τους, με την εικόνα που διαμορφώνεται να επιβεβαιώνει τις ανησυχίες που είχαν εκφραστεί ήδη από τους προηγούμενους μήνες. Το αυξημένο κόστος παραγωγής, η μειωμένη ρευστότητα, η αβεβαιότητα στην αγορά και οι δυσκολίες στη φυτοπροστασία συνθέτουν ένα ιδιαίτερα απαιτητικό περιβάλλον για τους ορυζοπαραγωγούς.

Για την κατάσταση που επικρατεί στον κλάδο, συνομιλήσαμε με τον πρόεδρο του Α’ Αγροτικού Συνεταιρισμού Χαλάστρας, κ. Χρήστο Γκαντζάρα, ο οποίος περιέγραψε μια χρονιά που χαρακτηρίζεται από προβληματισμό, αλλά και από την προσπάθεια των παραγωγών να διατηρήσουν ζωντανή μια καλλιέργεια που για πολλές περιοχές αποτελεί μονόδρομο.

Σπορές που ολοκληρώνονται με αισθητά λιγότερα στρέμματα

Όπως ανέφερε ο κ. Γκαντζάρας, οι σπορές έχουν ουσιαστικά ολοκληρωθεί και η εικόνα που αποτυπώνεται στον κάμπο δείχνει σημαντική μείωση των εκτάσεων που καλλιεργήθηκαν φέτος με ρύζι. «Υπάρχει μια μείωση στο ρύζι, μια στροφή σε άλλες καλλιέργειες», σημείωσε, εξηγώντας ότι αρκετοί παραγωγοί επέλεξαν να στραφούν προς το βαμβάκι ή το καλαμπόκι, ενώ δεν λείπουν και τα ακαλλιέργητα χωράφια. Ωστόσο, όπως διευκρίνισε, ούτε οι εναλλακτικές καλλιέργειες φαίνεται να ξεκινούν χωρίς προβλήματα.

Σύμφωνα με την εκτίμησή του, η μείωση στις ρυζοκαλλιεργούμενες εκτάσεις αγγίζει περίπου το 30% στην περιοχή, ενώ σε πανελλαδικό επίπεδο εκτιμά ότι τα καλλιεργούμενα στρέμματα φέτος διαμορφώθηκαν κοντά στα 250.000, έναντι περίπου 308.000 στρεμμάτων την περσινή χρονιά.

Παρά τη συρρίκνωση των εκτάσεων, η κατανομή των ποικιλιών παραμένει σχετικά σταθερή στην περιοχή. Τα μεσόσπερμα συνεχίζουν να κυριαρχούν, καταλαμβάνοντας περίπου το 70%-80% των εκτάσεων, καθώς εμφανίζουν μεγαλύτερη εμπορική ζήτηση. Τα μακρύσπερμα εκτιμάται ότι καλύπτουν περίπου το 10%-15%, ενώ η Καρολίνα παραμένει σε περιορισμένα ποσοστά της τάξης του 5%-10%.

Το κόστος παραγωγής πιέζει παραγωγούς και συνεταιρισμούς

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε ο πρόεδρος του συνεταιρισμού στο αυξημένο κόστος παραγωγής, το οποίο εξακολουθεί να αποτελεί τον μεγαλύτερο πονοκέφαλο για τον κλάδο. «Το κόστος είναι στο Θεό», ανέφερε χαρακτηριστικά, επισημαίνοντας ότι οι τιμές σε πετρέλαιο, λιπάσματα και λοιπές εισροές παραμένουν σε πολύ υψηλά επίπεδα.

Την ίδια στιγμή, η έλλειψη ρευστότητας έχει επηρεάσει ολόκληρη την αλυσίδα. Όπως εξήγησε, οι συνεταιρισμοί συνεχίζουν να στηρίζουν τους παραγωγούς μέσω πιστώσεων, ωστόσο οι δυνατότητες αυτές περιορίζονται ολοένα και περισσότερο, καθώς και οι προμηθεύτριες εταιρείες εμφανίζονται πλέον πιο επιφυλακτικές. Όπως ανέφερε, η αυξημένη αβεβαιότητα έχει οδηγήσει ακόμη και τις προμηθεύτριες εταιρείες να γίνουν πιο αυστηρές στις πιστώσεις, καθώς αντιμετωπίζουν πλέον το ρύζι ως μια καλλιέργεια με αυξημένο επιχειρηματικό ρίσκο.

«Το κάνουμε με την ελπίδα η επόμενη χρονιά να είναι καλύτερη», τόνισε ο κ. Γκαντζάρας, εξηγώντας ότι πολλοί παραγωγοί παραμένουν στην καλλιέργεια επειδή έχουν επενδύσει σημαντικά κεφάλαια και έχουν αναλάβει πολυετείς δεσμεύσεις μέσω επενδυτικών προγραμμάτων. Ωστόσο, δεν έκρυψε τον προβληματισμό του για τη συνέχεια, προειδοποιώντας ότι αν οι συνθήκες δεν βελτιωθούν, αρκετοί ενδέχεται να εγκαταλείψουν την παραγωγή τα επόμενα χρόνια.

Ιδιαίτερα για τη Δυτική Θεσσαλονίκη, υπογράμμισε ότι οι επιλογές εναλλακτικών καλλιεργειών είναι περιορισμένες, καθώς τα εδάφη της περιοχής είναι έντονα αλατούχα και σε πολλές περιπτώσεις δεν ευνοούν άλλες καλλιέργειες στον ίδιο βαθμό που ευνοούν το ρύζι.

Φυτοπροστασία: «Το μεγαλύτερο πρόβλημα αυτή τη στιγμή»

Από τα ζητήματα που έθεσε με τη μεγαλύτερη ένταση ο πρόεδρος του  Α. Σ. ήταν αυτό της φυτοπροστασίας και ειδικότερα η καθυστέρηση στις κατ’ εξαίρεση εγκρίσεις δραστικών ουσιών.

Όπως εξήγησε, οι παραγωγοί αναμένουν εδώ και μήνες αποφάσεις για σκευάσματα που παραδοσιακά λαμβάνουν έγκριση 120 ημερών, προκειμένου να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τα ζιζάνια στις ρυζοκαλλιέργειες. «Ήρθε ο καιρός να ψεκάσουμε την επόμενη βδομάδα και ακόμη δεν έχουμε μια απάντηση», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τον ίδιο, οι περιορισμοί που έχουν τεθεί τα τελευταία χρόνια σε διάφορες δραστικές ουσίες έχουν μειώσει σημαντικά τα διαθέσιμα εργαλεία φυτοπροστασίας. Αυτό, όπως υποστηρίζει, όχι μόνο δυσκολεύει την αποτελεσματική αντιμετώπιση των ζιζανίων, αλλά οδηγεί συχνά και σε αυξημένο κόστος παραγωγής, καθώς απαιτούνται περισσότερες επεμβάσεις ή μεγαλύτερες δόσεις στα διαθέσιμα σκευάσματα. «Τα φάρμακα μάς καίνε όσο τίποτα άλλο», σημείωσε, χαρακτηρίζοντας το ζήτημα ως ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα η καλλιέργεια.

Αγορά χωρίς ζήτηση και προσδοκίες από τις ενισχύσεις

Στο μέτωπο της αγοράς, η εικόνα παραμένει επίσης προβληματική. Παρότι οι τιμές δεν έχουν καταγράψει περαιτέρω υποχώρηση το τελευταίο διάστημα, η ζήτηση εμφανίζεται αισθητά μειωμένη. Όπως ανέφερε ο κ. Γκαντζάρας, περίπου το 20% της παραγωγής παραμένει αδιάθετο, ενώ ένα επιπλέον ποσοστό της τάξης του 20% έχει μεν αγοραστεί αλλά δεν έχει ακόμη παραληφθεί από τους αγοραστές. Παρά το γεγονός ότι η χρονιά είχε ξεκινήσει με καλύτερους ρυθμούς πωλήσεων, το τελευταίο διάστημα η αγορά δείχνει να έχει επιβραδυνθεί σημαντικά.

«Οι τιμές δεν έχουν υποχωρήσει, αλλά δεν υπάρχει ζήτηση», ανέφερε, εκφράζοντας τον φόβο ότι εφόσον συνεχιστεί αυτή η κατάσταση, δεν αποκλείεται να ασκηθούν νέες πιέσεις στις τιμές στο επόμενο διάστημα.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, οι παραγωγοί στρέφουν το βλέμμα τους τόσο στη συνδεδεμένη ενίσχυση όσο και στα πρόσθετα μέτρα στήριξης (de minimis), προσδοκώντας ότι θα προσφέρουν την αναγκαία ρευστότητα για να καλυφθούν οι άμεσες καλλιεργητικές ανάγκες και οι οικονομικές υποχρεώσεις της νέας χρονιάς. Ο κ. Γκαντζάρας σημείωσε ότι η καταβολή της συνδεδεμένης ενίσχυσης αναμένεται να αποτελέσει σημαντική ανάσα για τους παραγωγούς σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη χρονική συγκυρία, καθώς βρίσκονται σε εξέλιξη οι πρώτες καλλιεργητικές φροντίδες της νέας χρονιάς. Όσον αφορά την ενίσχυση de minimis, στον κλάδο εξακολουθεί να υπάρχει αναμονή και προσδοκία για εξελίξεις.

Το μήνυμα που εκπέμπει ο κλάδος είναι σαφές: η φετινή καλλιεργητική περίοδος ξεκίνησε με σημαντικές δυσκολίες, όμως οι παραγωγοί συνεχίζουν να επενδύουν στο ρύζι με την ελπίδα ότι οι συνθήκες θα βελτιωθούν. Το αν αυτή η προσδοκία θα επιβεβαιωθεί, θα κριθεί τόσο από την πορεία της αγοράς όσο και από τις αποφάσεις που θα ληφθούν το επόμενο διάστημα για τη στήριξη της καλλιέργειας.

Οι παραγωγοί σιταριού της χώρας μας προετοιμάζονται για τα αλώνια και ελπίζουν σε καλές τιμές και αποδόσεις.

Όσον αφορά την παγκόσμια παραγωγή σιταριού το 2026/2027, σύμφωνα με την πρόσφατη πρόβλεψη Μαΐου του Υπουργείου Γεωργίας των ΗΠΑ, (USDA), αναμένεται να μειωθεί, κατά 24,8 εκατομμύρια τόνους, από το επίπεδο ρεκόρ του προηγούμενου έτους, αλλά θα παραμείνει η δεύτερη υψηλότερη που έχει καταγραφεί ποτέ.

Η μεγαλύτερη μείωση παραγωγής αφορά τις Ηνωμένες Πολιτείες, στις οποίες έχουν μειωθεί σημαντικά η έκταση καλλιέργειας και λόγω της μεγάλης ξηρασίας αναμένονται μειωμένες αποδόσεις.

Επίσης όλοι οι άλλοι μεγάλοι εξαγωγείς αναμένεται να έχουν μειωμένες σοδειές.

Τόσο οι αποδόσεις όσο και οι καλλιεργούμενες εκτάσεις προβλέπονται μειωμένες για την ΕΕ. Η Ρουμανία, η Ισπανία, η Γερμανία και η Βουλγαρία θα έχουν τις μεγαλύτερες μειώσεις της παραγωγής τους σε σχέση με πέρσι.

Η παραγωγή της Αργεντινής προβλέπεται να μειωθεί σημαντικά από το ρεκόρ του προηγούμενου έτους, αλλά θα παραμείνει η τρίτη υψηλότερη σε παγκόσμιο επίπεδο.

Ο κορυφαίος εξαγωγέας σιταριού στον κόσμο, η Ρωσία, προβλέπεται να έχει μειωμένη παραγωγή, αλλά θα εξακολουθεί να έχει την τέταρτη υψηλότερη παραγωγή στον κόσμο.

Ομοίως, η Αυστραλία, ο Καναδάς και το Καζακστάν θα έχουν όλες μικρότερες σοδειές σε σχέση με τις περσινές.

Η παραγωγή σιτηρών της Ουκρανίας προβλέπεται να είναι η μικρότερη των τελευταίων 3 ετών. Πάντως οι πρόσφατες βροχοπτώσεις αναμένεται να βοηθήσουν στην ανάπτυξη των καλλιεργειών και να βελτιώνουν τις προοπτικές συγκομιδής.

Σύμφωνα με τις προβλέψεις του FranceAgriMer (Εθνικό Γαλλικό Ινστιτούτο Αγροτικών και Θαλάσσιων Προϊόντων) του γαλλικού Υπουργείου Γεωργίας, η κατάσταση της καλλιέργειας σιτηρών στη Γαλλία παρέμεινε σταθερή. Στις 18 Μαΐου το 80% της καλλιέργειας μαλακού σιταριού της χώρας ήταν σε καλή ή άριστη κατάσταση. Την ίδια ημέρα το 96% της προγραμματισμένης έκτασης με καλαμπόκι είχε σπαρθεί στη Γαλλία, ενώ μεγάλο ποσοστό της καλλιέργειας (90%) είναι σε καλή ή άριστη κατάσταση.

Διεθνείς τιμές

Όσον αφορά τη διεθνή αγορά, οι τιμές δέχονται «πιέσεις» λόγω της ενημέρωσης για τη βελτίωση των συνθηκών καλλιέργειας σιταριού στη Γαλλία, τη μείωση των εξαγωγικών δασμών σιταριού στην Αργεντινή (από 7,5% σε 5,5%) και τις βροχοπτώσεις στην περιοχή της Μαύρης Θάλασσας.

Η γαλλική αγορά σιταριού υποχώρησε τη Δευτέρα (25/5) και μέχρι το τέλος της ημέρας οι τιμές για τα συμβόλαια Σεπτεμβρίου στο χρηματιστήριο MATIF (Marché à Terme International de France) του Παρισιού μειώθηκαν στα 212,50 ευρώ ανά τόνο (246,56 δολάρια), ενώ τα συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης Δεκεμβρίου μειώθηκαν στα 220,75 ευρώ ανά τόνο (256,14 δολάρια).

Όσον αφορά τις τιμές του καλαμποκιού τον Ιούνιο μειώθηκαν στα 219,25 ευρώ ανά τόνο (254,40 δολάρια), ενώ οι τιμές του καλαμποκιού τον Αύγουστο μειώθηκαν στα 222 ευρώ ανά τόνο (257,59 δολάρια).

Συγκεκριμένα οι τιμές κλεισίματος για τα συμβόλαια Ιουνίου και Σεπτεμβρίου τη Δευτέρα, παρουσίασαν:

• σιτάρι (Μάιος 2026) μείωση 1,34%
• καλαμπόκι (Ιούνιος 2026) μείωση 1,19%

Η εικόνα αυτή δείχνει μια αγορά που δεν φαίνεται να αντιμετωπίζει έλλειψη παραγωγής αλλά ούτε και μεγάλη πτώση τιμών.

Από την άλλη η χρηματιστηριακή αγορά των ΗΠΑ ήταν κλειστή τη Δευτέρα (25/5). Ωστόσο, την περασμένη εβδομάδα τα συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης σιταριού Ιουλίου μειώθηκαν:

• κατά 2,8% στα 237,5 δολάρια/τόνο (204,17 ευρώ/τόνο) - για το μαλακό χειμερινό σιτάρι SRW στο Σικάγο,
• κατά 3,2% στα 250,6 δολάρια/τόνο (215,43 ευρώ/τόνο) - για το σκληρό σιτάρι HRW στο Κάνσας Σίτι,
• κατά 1,9% στα 253,7 δολάρια/τόνο (218,10 ευρώ/τόνο) - για το εαρινό σιτάρι HRS στη Μινεάπολη,

Επίσης μείωση, κατά 0,4%, στα 256,8 δολάρια/τόνο (212,5 ευρώ/τόνο) είχαμε για τα συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης σιταριού Σεπτεμβρίου, στο Euronext στο Παρίσι.

Για την πορεία των τιμών στις ΗΠΑ σημαντικό ρόλο είχαν οι αναφορές του USDA ότι οι περιοχές καλλιέργειας σιταριού δέχτηκαν καλές βροχοπτώσεις, οι οποίες θα μπορούσαν να βελτιώσουν τις αποδόσεις.

Με τα επίπεδα των τιμών για το αμερικανικό και το ευρωπαϊκό σιτάρι στα 245-250 δολάρια/τόνο (210,62-214,92 ευρώ/τόνο) τιμή FOB καθιστά τις τιμές για το ουκρανικό σιτάρι τις χαμηλότερες στην παγκόσμια αγορά, καθώς οι τιμές για το ρωσικό σιτάρι έχουν επίσης αυξηθεί στα 242-244 δολάρια/τόνο (208,04- 209,76 ευρώ/τόνο) FOB και για το αργεντίνικο σιτάρι στα 235-245 δολάρια/τόνο (202,02-210,62 ευρώ/τόνο) FOB. Το ουκρανικό σιτάρι, με 11,5-12,5% πρωτεΐνη, προσφέρεται στα 235-240 δολάρια/τόνο (202,02-206,32 ευρώ/τόνο) FOB.

Το ενδιαφέρον μετατοπίζεται πλέον στη σπορά και στην εξέλιξη της σοδειάς των δυτικών πολιτειών του Καναδά (Αλμπέρτα, Σασκάτσουαν). Αν ο Καναδάς προβλέψει μεγάλη φετινή παραγωγή, οι τιμές σιτηρών δύσκολα θα βρουν ανοδικό έδαφος.

Προβλέψεις τουρκικής παραγωγής

Στο μεταξύ η Τουρκία σύμφωνα με τις πρόσφατες κυβερνητικές προβλέψεις αναμένει μια καλή παραγωγή σιτηρών το 2026, υποστηριζόμενη από τις ευνοϊκές καιρικές συνθήκες. Η παραγωγή σιταριού (σκληρού και μαλακού) προβλέπεται να φτάσει περίπου τους 23 εκατομμύρια τόνους, ενώ η παραγωγή κριθαριού αναμένεται να φτάσει περίπου τους 8,7 εκατομμύρια τόνους. Οι συνεχείς βροχοπτώσεις από το φθινόπωρο έχουν δημιουργήσει ευνοϊκές συνθήκες για την ανάπτυξη των καλλιεργειών.