Την επόμενη εβδομάδα ξεκινά αλωνισμός στο κριθάρι και μετά τις 10 Ιουνίου στο σιτάρι, εικόνα της καλλιέργειας και τάση της αγοράς

Οι σπορές του ρυζιού για τη φετινή καλλιεργητική περίοδο βρίσκονται πλέον στο τέλος τους, με την εικόνα που διαμορφώνεται να επιβεβαιώνει τις ανησυχίες που είχαν εκφραστεί ήδη από τους προηγούμενους μήνες. Το αυξημένο κόστος παραγωγής, η μειωμένη ρευστότητα, η αβεβαιότητα στην αγορά και οι δυσκολίες στη φυτοπροστασία συνθέτουν ένα ιδιαίτερα απαιτητικό περιβάλλον για τους ορυζοπαραγωγούς.

Για την κατάσταση που επικρατεί στον κλάδο, συνομιλήσαμε με τον πρόεδρο του Α’ Αγροτικού Συνεταιρισμού Χαλάστρας, κ. Χρήστο Γκαντζάρα, ο οποίος περιέγραψε μια χρονιά που χαρακτηρίζεται από προβληματισμό, αλλά και από την προσπάθεια των παραγωγών να διατηρήσουν ζωντανή μια καλλιέργεια που για πολλές περιοχές αποτελεί μονόδρομο.

Σπορές που ολοκληρώνονται με αισθητά λιγότερα στρέμματα

Όπως ανέφερε ο κ. Γκαντζάρας, οι σπορές έχουν ουσιαστικά ολοκληρωθεί και η εικόνα που αποτυπώνεται στον κάμπο δείχνει σημαντική μείωση των εκτάσεων που καλλιεργήθηκαν φέτος με ρύζι. «Υπάρχει μια μείωση στο ρύζι, μια στροφή σε άλλες καλλιέργειες», σημείωσε, εξηγώντας ότι αρκετοί παραγωγοί επέλεξαν να στραφούν προς το βαμβάκι ή το καλαμπόκι, ενώ δεν λείπουν και τα ακαλλιέργητα χωράφια. Ωστόσο, όπως διευκρίνισε, ούτε οι εναλλακτικές καλλιέργειες φαίνεται να ξεκινούν χωρίς προβλήματα.

Σύμφωνα με την εκτίμησή του, η μείωση στις ρυζοκαλλιεργούμενες εκτάσεις αγγίζει περίπου το 30% στην περιοχή, ενώ σε πανελλαδικό επίπεδο εκτιμά ότι τα καλλιεργούμενα στρέμματα φέτος διαμορφώθηκαν κοντά στα 250.000, έναντι περίπου 308.000 στρεμμάτων την περσινή χρονιά.

Παρά τη συρρίκνωση των εκτάσεων, η κατανομή των ποικιλιών παραμένει σχετικά σταθερή στην περιοχή. Τα μεσόσπερμα συνεχίζουν να κυριαρχούν, καταλαμβάνοντας περίπου το 70%-80% των εκτάσεων, καθώς εμφανίζουν μεγαλύτερη εμπορική ζήτηση. Τα μακρύσπερμα εκτιμάται ότι καλύπτουν περίπου το 10%-15%, ενώ η Καρολίνα παραμένει σε περιορισμένα ποσοστά της τάξης του 5%-10%.

Το κόστος παραγωγής πιέζει παραγωγούς και συνεταιρισμούς

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε ο πρόεδρος του συνεταιρισμού στο αυξημένο κόστος παραγωγής, το οποίο εξακολουθεί να αποτελεί τον μεγαλύτερο πονοκέφαλο για τον κλάδο. «Το κόστος είναι στο Θεό», ανέφερε χαρακτηριστικά, επισημαίνοντας ότι οι τιμές σε πετρέλαιο, λιπάσματα και λοιπές εισροές παραμένουν σε πολύ υψηλά επίπεδα.

Την ίδια στιγμή, η έλλειψη ρευστότητας έχει επηρεάσει ολόκληρη την αλυσίδα. Όπως εξήγησε, οι συνεταιρισμοί συνεχίζουν να στηρίζουν τους παραγωγούς μέσω πιστώσεων, ωστόσο οι δυνατότητες αυτές περιορίζονται ολοένα και περισσότερο, καθώς και οι προμηθεύτριες εταιρείες εμφανίζονται πλέον πιο επιφυλακτικές. Όπως ανέφερε, η αυξημένη αβεβαιότητα έχει οδηγήσει ακόμη και τις προμηθεύτριες εταιρείες να γίνουν πιο αυστηρές στις πιστώσεις, καθώς αντιμετωπίζουν πλέον το ρύζι ως μια καλλιέργεια με αυξημένο επιχειρηματικό ρίσκο.

«Το κάνουμε με την ελπίδα η επόμενη χρονιά να είναι καλύτερη», τόνισε ο κ. Γκαντζάρας, εξηγώντας ότι πολλοί παραγωγοί παραμένουν στην καλλιέργεια επειδή έχουν επενδύσει σημαντικά κεφάλαια και έχουν αναλάβει πολυετείς δεσμεύσεις μέσω επενδυτικών προγραμμάτων. Ωστόσο, δεν έκρυψε τον προβληματισμό του για τη συνέχεια, προειδοποιώντας ότι αν οι συνθήκες δεν βελτιωθούν, αρκετοί ενδέχεται να εγκαταλείψουν την παραγωγή τα επόμενα χρόνια.

Ιδιαίτερα για τη Δυτική Θεσσαλονίκη, υπογράμμισε ότι οι επιλογές εναλλακτικών καλλιεργειών είναι περιορισμένες, καθώς τα εδάφη της περιοχής είναι έντονα αλατούχα και σε πολλές περιπτώσεις δεν ευνοούν άλλες καλλιέργειες στον ίδιο βαθμό που ευνοούν το ρύζι.

Φυτοπροστασία: «Το μεγαλύτερο πρόβλημα αυτή τη στιγμή»

Από τα ζητήματα που έθεσε με τη μεγαλύτερη ένταση ο πρόεδρος του  Α. Σ. ήταν αυτό της φυτοπροστασίας και ειδικότερα η καθυστέρηση στις κατ’ εξαίρεση εγκρίσεις δραστικών ουσιών.

Όπως εξήγησε, οι παραγωγοί αναμένουν εδώ και μήνες αποφάσεις για σκευάσματα που παραδοσιακά λαμβάνουν έγκριση 120 ημερών, προκειμένου να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τα ζιζάνια στις ρυζοκαλλιέργειες. «Ήρθε ο καιρός να ψεκάσουμε την επόμενη βδομάδα και ακόμη δεν έχουμε μια απάντηση», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τον ίδιο, οι περιορισμοί που έχουν τεθεί τα τελευταία χρόνια σε διάφορες δραστικές ουσίες έχουν μειώσει σημαντικά τα διαθέσιμα εργαλεία φυτοπροστασίας. Αυτό, όπως υποστηρίζει, όχι μόνο δυσκολεύει την αποτελεσματική αντιμετώπιση των ζιζανίων, αλλά οδηγεί συχνά και σε αυξημένο κόστος παραγωγής, καθώς απαιτούνται περισσότερες επεμβάσεις ή μεγαλύτερες δόσεις στα διαθέσιμα σκευάσματα. «Τα φάρμακα μάς καίνε όσο τίποτα άλλο», σημείωσε, χαρακτηρίζοντας το ζήτημα ως ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα η καλλιέργεια.

Αγορά χωρίς ζήτηση και προσδοκίες από τις ενισχύσεις

Στο μέτωπο της αγοράς, η εικόνα παραμένει επίσης προβληματική. Παρότι οι τιμές δεν έχουν καταγράψει περαιτέρω υποχώρηση το τελευταίο διάστημα, η ζήτηση εμφανίζεται αισθητά μειωμένη. Όπως ανέφερε ο κ. Γκαντζάρας, περίπου το 20% της παραγωγής παραμένει αδιάθετο, ενώ ένα επιπλέον ποσοστό της τάξης του 20% έχει μεν αγοραστεί αλλά δεν έχει ακόμη παραληφθεί από τους αγοραστές. Παρά το γεγονός ότι η χρονιά είχε ξεκινήσει με καλύτερους ρυθμούς πωλήσεων, το τελευταίο διάστημα η αγορά δείχνει να έχει επιβραδυνθεί σημαντικά.

«Οι τιμές δεν έχουν υποχωρήσει, αλλά δεν υπάρχει ζήτηση», ανέφερε, εκφράζοντας τον φόβο ότι εφόσον συνεχιστεί αυτή η κατάσταση, δεν αποκλείεται να ασκηθούν νέες πιέσεις στις τιμές στο επόμενο διάστημα.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, οι παραγωγοί στρέφουν το βλέμμα τους τόσο στη συνδεδεμένη ενίσχυση όσο και στα πρόσθετα μέτρα στήριξης (de minimis), προσδοκώντας ότι θα προσφέρουν την αναγκαία ρευστότητα για να καλυφθούν οι άμεσες καλλιεργητικές ανάγκες και οι οικονομικές υποχρεώσεις της νέας χρονιάς. Ο κ. Γκαντζάρας σημείωσε ότι η καταβολή της συνδεδεμένης ενίσχυσης αναμένεται να αποτελέσει σημαντική ανάσα για τους παραγωγούς σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη χρονική συγκυρία, καθώς βρίσκονται σε εξέλιξη οι πρώτες καλλιεργητικές φροντίδες της νέας χρονιάς. Όσον αφορά την ενίσχυση de minimis, στον κλάδο εξακολουθεί να υπάρχει αναμονή και προσδοκία για εξελίξεις.

Το μήνυμα που εκπέμπει ο κλάδος είναι σαφές: η φετινή καλλιεργητική περίοδος ξεκίνησε με σημαντικές δυσκολίες, όμως οι παραγωγοί συνεχίζουν να επενδύουν στο ρύζι με την ελπίδα ότι οι συνθήκες θα βελτιωθούν. Το αν αυτή η προσδοκία θα επιβεβαιωθεί, θα κριθεί τόσο από την πορεία της αγοράς όσο και από τις αποφάσεις που θα ληφθούν το επόμενο διάστημα για τη στήριξη της καλλιέργειας.

Οι παραγωγοί σιταριού της χώρας μας προετοιμάζονται για τα αλώνια και ελπίζουν σε καλές τιμές και αποδόσεις.

Όσον αφορά την παγκόσμια παραγωγή σιταριού το 2026/2027, σύμφωνα με την πρόσφατη πρόβλεψη Μαΐου του Υπουργείου Γεωργίας των ΗΠΑ, (USDA), αναμένεται να μειωθεί, κατά 24,8 εκατομμύρια τόνους, από το επίπεδο ρεκόρ του προηγούμενου έτους, αλλά θα παραμείνει η δεύτερη υψηλότερη που έχει καταγραφεί ποτέ.

Η μεγαλύτερη μείωση παραγωγής αφορά τις Ηνωμένες Πολιτείες, στις οποίες έχουν μειωθεί σημαντικά η έκταση καλλιέργειας και λόγω της μεγάλης ξηρασίας αναμένονται μειωμένες αποδόσεις.

Επίσης όλοι οι άλλοι μεγάλοι εξαγωγείς αναμένεται να έχουν μειωμένες σοδειές.

Τόσο οι αποδόσεις όσο και οι καλλιεργούμενες εκτάσεις προβλέπονται μειωμένες για την ΕΕ. Η Ρουμανία, η Ισπανία, η Γερμανία και η Βουλγαρία θα έχουν τις μεγαλύτερες μειώσεις της παραγωγής τους σε σχέση με πέρσι.

Η παραγωγή της Αργεντινής προβλέπεται να μειωθεί σημαντικά από το ρεκόρ του προηγούμενου έτους, αλλά θα παραμείνει η τρίτη υψηλότερη σε παγκόσμιο επίπεδο.

Ο κορυφαίος εξαγωγέας σιταριού στον κόσμο, η Ρωσία, προβλέπεται να έχει μειωμένη παραγωγή, αλλά θα εξακολουθεί να έχει την τέταρτη υψηλότερη παραγωγή στον κόσμο.

Ομοίως, η Αυστραλία, ο Καναδάς και το Καζακστάν θα έχουν όλες μικρότερες σοδειές σε σχέση με τις περσινές.

Η παραγωγή σιτηρών της Ουκρανίας προβλέπεται να είναι η μικρότερη των τελευταίων 3 ετών. Πάντως οι πρόσφατες βροχοπτώσεις αναμένεται να βοηθήσουν στην ανάπτυξη των καλλιεργειών και να βελτιώνουν τις προοπτικές συγκομιδής.

Σύμφωνα με τις προβλέψεις του FranceAgriMer (Εθνικό Γαλλικό Ινστιτούτο Αγροτικών και Θαλάσσιων Προϊόντων) του γαλλικού Υπουργείου Γεωργίας, η κατάσταση της καλλιέργειας σιτηρών στη Γαλλία παρέμεινε σταθερή. Στις 18 Μαΐου το 80% της καλλιέργειας μαλακού σιταριού της χώρας ήταν σε καλή ή άριστη κατάσταση. Την ίδια ημέρα το 96% της προγραμματισμένης έκτασης με καλαμπόκι είχε σπαρθεί στη Γαλλία, ενώ μεγάλο ποσοστό της καλλιέργειας (90%) είναι σε καλή ή άριστη κατάσταση.

Διεθνείς τιμές

Όσον αφορά τη διεθνή αγορά, οι τιμές δέχονται «πιέσεις» λόγω της ενημέρωσης για τη βελτίωση των συνθηκών καλλιέργειας σιταριού στη Γαλλία, τη μείωση των εξαγωγικών δασμών σιταριού στην Αργεντινή (από 7,5% σε 5,5%) και τις βροχοπτώσεις στην περιοχή της Μαύρης Θάλασσας.

Η γαλλική αγορά σιταριού υποχώρησε τη Δευτέρα (25/5) και μέχρι το τέλος της ημέρας οι τιμές για τα συμβόλαια Σεπτεμβρίου στο χρηματιστήριο MATIF (Marché à Terme International de France) του Παρισιού μειώθηκαν στα 212,50 ευρώ ανά τόνο (246,56 δολάρια), ενώ τα συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης Δεκεμβρίου μειώθηκαν στα 220,75 ευρώ ανά τόνο (256,14 δολάρια).

Όσον αφορά τις τιμές του καλαμποκιού τον Ιούνιο μειώθηκαν στα 219,25 ευρώ ανά τόνο (254,40 δολάρια), ενώ οι τιμές του καλαμποκιού τον Αύγουστο μειώθηκαν στα 222 ευρώ ανά τόνο (257,59 δολάρια).

Συγκεκριμένα οι τιμές κλεισίματος για τα συμβόλαια Ιουνίου και Σεπτεμβρίου τη Δευτέρα, παρουσίασαν:

• σιτάρι (Μάιος 2026) μείωση 1,34%
• καλαμπόκι (Ιούνιος 2026) μείωση 1,19%

Η εικόνα αυτή δείχνει μια αγορά που δεν φαίνεται να αντιμετωπίζει έλλειψη παραγωγής αλλά ούτε και μεγάλη πτώση τιμών.

Από την άλλη η χρηματιστηριακή αγορά των ΗΠΑ ήταν κλειστή τη Δευτέρα (25/5). Ωστόσο, την περασμένη εβδομάδα τα συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης σιταριού Ιουλίου μειώθηκαν:

• κατά 2,8% στα 237,5 δολάρια/τόνο (204,17 ευρώ/τόνο) - για το μαλακό χειμερινό σιτάρι SRW στο Σικάγο,
• κατά 3,2% στα 250,6 δολάρια/τόνο (215,43 ευρώ/τόνο) - για το σκληρό σιτάρι HRW στο Κάνσας Σίτι,
• κατά 1,9% στα 253,7 δολάρια/τόνο (218,10 ευρώ/τόνο) - για το εαρινό σιτάρι HRS στη Μινεάπολη,

Επίσης μείωση, κατά 0,4%, στα 256,8 δολάρια/τόνο (212,5 ευρώ/τόνο) είχαμε για τα συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης σιταριού Σεπτεμβρίου, στο Euronext στο Παρίσι.

Για την πορεία των τιμών στις ΗΠΑ σημαντικό ρόλο είχαν οι αναφορές του USDA ότι οι περιοχές καλλιέργειας σιταριού δέχτηκαν καλές βροχοπτώσεις, οι οποίες θα μπορούσαν να βελτιώσουν τις αποδόσεις.

Με τα επίπεδα των τιμών για το αμερικανικό και το ευρωπαϊκό σιτάρι στα 245-250 δολάρια/τόνο (210,62-214,92 ευρώ/τόνο) τιμή FOB καθιστά τις τιμές για το ουκρανικό σιτάρι τις χαμηλότερες στην παγκόσμια αγορά, καθώς οι τιμές για το ρωσικό σιτάρι έχουν επίσης αυξηθεί στα 242-244 δολάρια/τόνο (208,04- 209,76 ευρώ/τόνο) FOB και για το αργεντίνικο σιτάρι στα 235-245 δολάρια/τόνο (202,02-210,62 ευρώ/τόνο) FOB. Το ουκρανικό σιτάρι, με 11,5-12,5% πρωτεΐνη, προσφέρεται στα 235-240 δολάρια/τόνο (202,02-206,32 ευρώ/τόνο) FOB.

Το ενδιαφέρον μετατοπίζεται πλέον στη σπορά και στην εξέλιξη της σοδειάς των δυτικών πολιτειών του Καναδά (Αλμπέρτα, Σασκάτσουαν). Αν ο Καναδάς προβλέψει μεγάλη φετινή παραγωγή, οι τιμές σιτηρών δύσκολα θα βρουν ανοδικό έδαφος.

Προβλέψεις τουρκικής παραγωγής

Στο μεταξύ η Τουρκία σύμφωνα με τις πρόσφατες κυβερνητικές προβλέψεις αναμένει μια καλή παραγωγή σιτηρών το 2026, υποστηριζόμενη από τις ευνοϊκές καιρικές συνθήκες. Η παραγωγή σιταριού (σκληρού και μαλακού) προβλέπεται να φτάσει περίπου τους 23 εκατομμύρια τόνους, ενώ η παραγωγή κριθαριού αναμένεται να φτάσει περίπου τους 8,7 εκατομμύρια τόνους. Οι συνεχείς βροχοπτώσεις από το φθινόπωρο έχουν δημιουργήσει ευνοϊκές συνθήκες για την ανάπτυξη των καλλιεργειών.

Νεότερες εξελίξεις έχουμε για την έκτακτη ενίσχυση των παραγωγών ρυζιού. Πρόκειται για ενίσχυση στο πλαίσιο του καθεστώτος de minimis για το έτος 2025, η οποία είχε προαναγγελθεί από τον πρώην υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Κώστα Τσιάρα.

Σύμφωνα με πληροφορίες του ΑγροΤύπου, έφυγε ο φάκελος από το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων και έχει πάει για υπογραφή στο Υπουργείο Οικονομικών. Μετά την έγκριση από το Υπουργείο Οικονομικών θα προχωρήσει η διαδικασία με την υπογραφεί ΚΥΑ και ΦΕΚ.

Πάντως το σίγουρο είναι ότι η πληρωμή της ενίσχυσης για το ρύζι θα γίνει μετά την πληρωμή για την μηδική, που χρονικά αναμένεται να γίνει κοντά στο τρίτο δεκαήμερο του Ιουνίου, με πιθανότερες ημερομηνίες την 18η ή την 19η Ιουνίου.

Το ποσό για τους παραγωγούς ρυζιού διαμορφώνεται στα 70 ευρώ ανά στρέμμα για τους κατά κύριο επάγγελμα αγρότες και στα 35 ευρώ ανά στρέμμα για τους μη κατά κύριο επάγγελμα.

Οι παραγωγοί ρυζιού αναμένουν με αγωνία την στρεμματική ενίσχυση για να μπορέσουν να σταθούν οικονομικά, ειδικά σε μια τόσο κρίσιμη περίοδο για την καλλιέργεια λόγω των αυξημένων εισαγωγών που γίνονται από την Ασία.

Καταρρέουν οι τιμές ρυζιού στην Ιταλία

Την ίδια στιγμή στην Ιταλία οι τιμές του ρυζιού καταρρέουν, ενώ παράλληλα το κόστος των λιπασμάτων αυξάνει έως και 70%, θέτοντας σε κίνδυνο την βιωσιμότητα των αγροκτημάτων.

Σύμφωνα με την ιταλική αγροτική οργάνωση Coldiretti, η αγορά ρυζιού αυτή την περίοδο στην γειτονική χώρα χαρακτηρίζεται από ισχυρή πίεση στις τιμές, ιδίως για τις εμβληματικές ποικιλίες ριζότο Made in Italy (Arborio και Carnaroli), που έχουν μειώσεις, μεταξύ 40% και 50%, σε σύγκριση με την ίδια περίοδο πέρυσι.

Οι Ιταλοί ρυζοπαραγωγοί βρίσκονται μεταξύ της κατακόρυφης πτώσης των τιμών και του κόστους παραγωγής, που παραμένει υψηλό, από την ενέργεια μέχρι την άρδευση, τον εξοπλισμό και την εργασία, με τα λιπάσματα να έχουν αυξηθεί έως και 70%.

Αυτή η πτώση των περιθωρίων κέρδους θέτει σε σοβαρό κίνδυνο την οικονομική βιωσιμότητα της καλλιέργειας. Και προσθέτει ότι είναι απαραίτητη η αναθεώρηση και η αύξηση των εισαγωγικών δασμών, καθώς τα τρέχοντα επίπεδα δεν εγγυώνται την προστασία του τομέα.

Ο ανταγωνισμός, τονίζει η Coldiretti, προέρχεται από χώρες της Ασίας, όπως η Καμπότζη και η Μιανμάρ, όπου χρησιμοποιούνται δραστικές ουσίες φυτοπροστασίας που έχουν απαγορευτεί εδώ και χρόνια στην Ευρωπαϊκή Ένωση και όπου το κόστος παραγωγής είναι πολύ χαμηλότερο, επειδή δεν υπόκεινται στους ίδιους περιβαλλοντικούς και κοινωνικούς περιορισμούς που απαιτούνται από τους Ιταλούς αγρότες.

«Στην περιοχή μας τα τελευταία χρονιά λόγω της απαγόρευσης της καύσης των υπολειμμάτων της καλαμιάς σε καλλιέργειες σιτάρι και κριθάρι έχει δημιουργηθεί τεράστιο πρόβλημα». Αυτό τονίζουν σε κοινή ανακοίνωσή τους η Ενωτική Ομοσπονδία Αγροτικών Συλλόγων Νομού Λάρισας και ο Αγροτικός Σύλλογος πρώην Δήμου Κραννώνα.

Και προσθέτουν: «Έχουμε μείωση της παραγωγής γιατί τα υπολείμματα ακόμη και αν κάνουμε βαθύ όργωμα με αλέτρι λόγω των ξηροθερμικών συνθηκών που επικρατούν δεν σαπίζουν και δεν αφομοιώνονται στο έδαφος με συνέπεια να έχουμε αύξηση σε διάφορους μύκητες οι οποίοι για να καταπολεμηθούν θέλουν 2 με 3 ψεκασμούς προληπτικά τους οποίους δεν κάναμε όταν καιγόταν οι καλαμιές.

Με τους ψεκασμούς έχουμε αύξηση του κόστους παραγωγής και επιβάρυνση του περιβάλλοντος. Τα υπολείμματα της καλαμιάς για να αφομοιωθούν από διάφορους μικροοργανισμούς θέλουν άζωτο που σημαίνει ότι ένα ποσοστό από το αζωτούχο λίπασμα που ρίχνουμε δεν πάει στην καλλιέργεια οπότε έχουμε αύξηση του κόστους παραγωγής και επιβάρυνση του περιβάλλοντος γιατί πρέπει να ρίχνουμε περισσότερο λίπασμα.

Με την καύση της καλαμιάς καίγεται ένα μεγάλο ποσοστό από ζιζάνια. Στην φετινή χρονιά παρουσιάστηκε στην πλειοψηφία των χωραφιών αγριοβρώμη σε ψεκασμένα χωράφια με ζιζανιοκτόνο για αγριοβρώμη. Η ποσότητα της αγριοβρώμης είναι τόσο μεγάλη που θα υπάρχει μείωση της παραγωγής και της ποιότητας σε μεγάλο ποσοστό αυτών των χωραφιών δεν συμφέρει η συγκομιδή. Με τη καύση έχουμε μείωση του κόστους παραγωγής.

Ζητάμε από την κυβέρνηση να επιτραπεί η ελεγχόμενη καύση της καλαμιάς σε συνεννόηση με την πυροσβεστική. Όπως γίνεται με τα υπολείμματα καλαμιάς στο ρύζι. Το επιχείρημα ότι επιβαρύνεται το περιβάλλον δεν ισχύει αν πάρουμε υπόψη ότι για να καλλιεργήσουμε χωρίς καύση θέλουμε περισσότερα καύσιμα και για να καταπολεμήσουμε τους μύκητες και τα ζιζάνια θέλουμε πολλαπλάσια φυτοφάρμακα».

Η Εθνική Διεπαγγελματική Οργάνωση Ελληνικού Ρυζιού (ΕΔΟΡΕΛ), ο επίσημος θεσμικός φορέας εκπροσώπησης του ελληνικού ρυζιού, συνεχίζει δυναμικά το έργο της για την ενίσχυση και προστασία της ελληνικής ορυζοκαλλιέργειας, της μεταποίησης και της εξωστρέφειας του κλάδου, μέσα από συνεργασίες που ενώνουν όλους τους κρίκους της αλυσίδας αξίας του προϊόντος.

Στο πλαίσιο αυτό, η ΕΔΟΡΕΛ ανακοινώνει την εκλογή του κ. Βασίλη Κουκουρίκη στη θέση του Προέδρου, έπειτα από ομόφωνη απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου κατά τη συνεδρίαση της 14ης Μαΐου 2026. Σύμφωνα με το καταστατικό της Οργάνωσης και τη φιλοσοφία ισότιμης εκπροσώπησης όλων των φορέων του κλάδου, η προεδρία περνά από τον τομέα της μεταποίησης στον τομέα των παραγωγών, επιβεβαιώνοντας το πνεύμα συνεργασίας, συνέχειας και ενότητας που χαρακτηρίζει την ΕΔΟΡΕΛ.

Το νέο Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΔΟΡΕΛ διαμορφώνεται ως εξής:
Πρόεδρος Κουκουρίκης Βασίλειος
Β' ΑΓΡΟΤΙΚΟΣ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΣ ΟΡΥΖΟΠΑΡΑΓΩΓΩΝ ΧΑΛΑΣΤΡΑΣ
Αντιπρόεδρος βΑρναουτέλης Ιωάννης
ΑΡΝΑΟΥΤΕΛΗΣ Α.Ε.Β.Ε.
Ταμίας Καραγεωργίου  Αγάπιος
ΑΦΟΙ Κ.ΚΑΡΑΓΕΩΡΓΙΟΥ Α.Ε.Β.Ε.–3αλφα
Γραμματέας Βαδαρλής Αθανάσιος
ΑΓΡΟΤΙΚΟΣ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΣ ΑΓΙΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ
Μέλος
Γκαντζάρας  Χρήστος
Α' ΑΓΡΟΤΙΚΟΣ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΣ ΟΡΥΖΟΠΑΡΑΓΩΓΩΝ  ΧΑΛΑΣΤΡΑΣ
Μέλος
Κωστηνάκη Γεωργία
EURICOM HELLAS S.A.
Μέλος
Μπέγκας Σταύρος
BEGAS AGRO Α.Ε. - ΜΠΕΓΚΑΣ Γ ΣΤΑΥΡΟΣ Α.Ε.
Μέλος
Πιστιόλας Αναστάσιος
ΕΥ.ΓΕ ΠΙΣΤΙΟΛΑΣ Α.Β.Ε.Ε. - AGRINO
Μέλος
Ρούζιος Κωνσταντίνος
ΑΓΡΟΤΙΚΟΣ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΣ ΚΥΜΙΝΩΝ
Μέλος
Τσιχήτας Χρήστος
ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΚΗ ΣΥΜΠΡΑΞΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ Α.Ε.

Σε δήλωσή του, ο νέος Πρόεδρος της ΕΔΟΡΕΛ κ. Βασίλης Κουκουρίκης ευχαρίστησε τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου για την εμπιστοσύνη προς το πρόσωπό του, καθώς και τον απερχόμενο Πρόεδρο κ. Ιωάννη Αρναουτέλη για τη σημαντική προσφορά και συμβολή του στην ενίσχυση και θεσμική κατοχύρωση της Οργάνωσης.

Όπως ανέφερε: «Η ΕΔΟΡΕΛ αποτελεί σήμερα έναν ισχυρό και ενωτικό θεσμό για τον ελληνικό κλάδο ρυζιού. Σε μια περίοδο μεγάλων προκλήσεων για τον πρωτογενή τομέα, στόχος μας είναι να ενισχύσουμε ακόμη περισσότερο τη συνεργασία μεταξύ παραγωγών, συνεταιρισμών και βιομηχανίας, με κοινό όραμα την ανάπτυξη και τη διεθνή αναγνώριση του ελληνικού ρυζιού.
Βασικός μας στόχος είναι η προστασία και η ενίσχυση της ελληνικής ορυζοκαλλιέργειας, ενός δυναμικού και εξαγωγικού κλάδου με ιδιαίτερη σημασία για την ελληνική αγροτική οικονομία.

Η ΕΔΟΡΕΛ θα συνεχίσει να διεκδικεί με συνέπεια ό,τι καλύτερο μπορεί για τους Έλληνες ορυζοπαραγωγούς, στηρίζοντας το εισόδημά τους, την ανταγωνιστικότητα της παραγωγής και τη βιώσιμη ανάπτυξη του κλάδου. Προτεραιότητά μας θα είναι η ανάδειξη της ποιότητας και της ταυτότητας του ελληνικού ρυζιού, η προώθηση της καινοτομίας, καθώς και η ενδυνάμωση της παρουσίας του ελληνικού ρυζιού στις διεθνείς αγορές.

Μέσα από συνεργασία με την Πολιτεία και όλους τους εμπλεκόμενους φορείς, θα εργαστούμε ώστε το ελληνικό ρύζι να αποκτήσει ακόμη ισχυρότερη θέση στην εγχώρια και διεθνή αγορά. Με ενότητα, συνέπεια και συνεργασία, η ΕΔΟΡΕΛ θα συνεχίσει να λειτουργεί ως ουσιαστικός συνομιλητής της Πολιτείας και ως φορέας που υπηρετεί το σύνολο του κλάδου και τις προοπτικές του».

Η καλλιέργεια του ρυζιού αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους κλάδους της ελληνικής φυτικής παραγωγής, με τη Χαλάστρα να παραμένει διαχρονικά μία από τις βασικότερες ορυζοπαραγωγικές ζώνες της χώρας. Η φετινή καλλιεργητική περίοδος, ωστόσο, ξεκινά μέσα σε κλίμα προβληματισμού, καθώς οι παραγωγοί καλούνται να διαχειριστούν μια σειρά από αστάθμητους παράγοντες, που επηρεάζουν τόσο τον προγραμματισμό των σπορών όσο και τη συνολική εικόνα της αγοράς.

Οι σπορές ρυζιού δεν έχουν ακόμη ξεκινήσει, παρά το γεγονός ότι οι παραγωγοί έχουν ολοκληρώσει την προετοιμασία των χωραφιών και βρίσκονται σε πλήρη ετοιμότητα. Το βασικό ζήτημα που κρατά «παγωμένη» την έναρξη της καλλιεργητικής περιόδου είναι η καθυστέρηση στην παροχή νερού από τα αρδευτικά δίκτυα, σε μια χρονιά που ήδη χαρακτηρίζεται από σημαντική μείωση των καλλιεργούμενων εκτάσεων.

Μιλώντας στον ΑγροΤύπο, ο πρόεδρος του Α’ Αγροτικού Συνεταιρισμού Χαλάστρας, κ. Χρήστος Γκαντζάρας, περιέγραψε τη δύσκολη εικόνα που διαμορφώνεται φέτος για τον κλάδο του ρυζιού, με τις καθυστερήσεις στην άρδευση, τις χαμηλές τιμές και τα αποθέματα να εντείνουν την ανησυχία των παραγωγών ενόψει των σπορών.

Σε αναμονή για το νερό – «Μέσα στον Μάιο πρέπει να έχει ολοκληρωθεί η σπορά»

Όπως εξηγεί ο κ. Γκαντζάρας, οι παραγωγοί έχουν πραγματοποιήσει τις απαραίτητες καλλιεργητικές εργασίες και βρίσκονται σε θέση να μπουν άμεσα στα χωράφια, ωστόσο η διαδικασία δεν μπορεί να ξεκινήσει χωρίς την παροχή νερού στα δίκτυα.

«Οι παραγωγοί είναι έτοιμοι και περιμένουμε να δοθούν νερά ώστε να ξεκινήσει ο σπαρμός», επισημαίνεται χαρακτηριστικά, με τον ίδιο να τονίζει ότι κάθε επιπλέον καθυστέρηση αυξάνει την ανησυχία για την ομαλή εξέλιξη της χρονιάς.

Σύμφωνα με τον πρόεδρο του συνεταιρισμού, η σπορά του ρυζιού δεν είναι μια διαδικασία που ολοκληρώνεται άμεσα, καθώς απαιτεί χρονική συνέχεια και σωστό προγραμματισμό. «Δεν είναι ότι ξεκινάει και τελειώνει αμέσως. Χρειάζεται περίπου ένας μήνας ώστε να ολοκληρωθεί», αναφέρει, εξηγώντας ότι στόχος είναι να μην υπάρξουν σπορές που θα φτάσουν χρονικά στον Ιούνιο, καθώς τότε αυξάνονται οι κίνδυνοι για τις όψιμες καλλιέργειες.

Ο ίδιος υπογραμμίζει ότι οι καθυστερημένες σπορές μπορεί αργότερα να οδηγήσουν σε προβλήματα κατά την ανάπτυξη και την ωρίμανση του φυτού, ιδιαίτερα όταν αλλάζουν οι καιρικές συνθήκες μετά τα μέσα Αυγούστου. Όπως αναφέρει, «τα γυρίσματα του καιρού μπορεί να δημιουργήσουν μύκητες και ασθένειες που αφαιρούν βάρος και επηρεάζουν την παραγωγή».

Παράλληλα, ξεκαθαρίζει ότι οι πρόσφατες βροχοπτώσεις δεν αποτελούν ουσιαστική λύση για την περιοχή, αφού το ρύζι εξαρτάται απόλυτα από τη λειτουργία του αρδευτικού δικτύου και την οργανωμένη παροχή νερού. «Εμείς περιμένουμε να μας πουν πότε θα δοθούν νερά. Από τη στιγμή που θα γίνει αυτό, οι παραγωγοί μπορούν άμεσα να μπουν για λίπανση και σπορά», σημειώνει.

Μειωμένες εκτάσεις και πίεση από την αγορά – «Η μείωση φτάνει ακόμη και το 30%»

Ιδιαίτερα ανησυχητική εμφανίζεται η εικόνα και σε επίπεδο καλλιεργούμενων εκτάσεων, καθώς –σύμφωνα με τον κ. Γκαντζάρα– η αποχώρηση παραγωγών από το ρύζι είναι τελικά μεγαλύτερη από τις αρχικές εκτιμήσεις.

«Η μείωση είναι δραματική», αναφέρει χαρακτηριστικά, εκτιμώντας πλέον ότι οι εκτάσεις ενδέχεται να εμφανίσουν πτώση της τάξης του 20%-30% σε σχέση με πέρυσι.

Όπως εξηγεί, αρκετοί παραγωγοί στρέφονται προς το βαμβάκι, αναζητώντας μια διαφορετική διέξοδο μέσα στο σημερινό οικονομικό περιβάλλον. «Το βαμβάκι δείχνει να κινείται καλύτερα και πολλοί κάνουν στροφή προς τα εκεί», σημειώνει, προσθέτοντας ότι σε αρκετές περιπτώσεις λειτουργεί και η ήδη υπάρχουσα σχέση των παραγωγών με τα εκκοκκιστήρια, τα οποία παρέχουν εφόδια με πίστωση μέχρι την παράδοση της παραγωγής.

Την ίδια ώρα, η αγορά του ρυζιού συνεχίζει να προβληματίζει έντονα τους ορυζοπαραγωγούς. Οι τιμές παραμένουν χαμηλές, ενώ –όπως αναφέρεται– δεν διαφαίνεται μέχρι στιγμής κάποια ουσιαστική ανάκαμψη της ζήτησης.

«Οι τιμές όχι μόνο δεν ανεβαίνουν, αλλά δείχνουν και πτωτική τάση», επισημαίνει ο πρόεδρος του συνεταιρισμού, ενώ ιδιαίτερη αναφορά κάνει και στα αποθέματα που εξακολουθούν να υπάρχουν στις αποθήκες. Σύμφωνα με τον ίδιο, περίπου το 20% της παραγωγής παραμένει αδιάθετο, είτε λόγω περιορισμένης ζήτησης είτε επειδή κάποιοι παραγωγοί περίμεναν βελτίωση των τιμών.

Παράλληλα, περιγράφει ένα ασφυκτικό χρονικό πλαίσιο για την απορρόφηση των αποθεμάτων πριν από τη νέα συγκομιδή, επισημαίνοντας ότι η αγορά μπαίνει σύντομα στη θερινή περίοδο όπου παραδοσιακά υποχωρεί η εμπορική δραστηριότητα.

Σύμφωνα με τον ίδιο, οι τιμές παραγωγού κινούνται ως εξής:

Μεσόσπερμα: περίπου 26 λεπτά/κιλό (260 €/τόνο)
Μακρύσπερμα: περίπου 24 λεπτά/κιλό (240 €/τόνο)
Καρολίνα: περίπου 38 λεπτά/κιλό (380 €/τόνο)

Ωστόσο, ειδικά για την ποικιλία Καρολίνα, όπως διευκρινίζει, το βασικό πρόβλημα δεν είναι μόνο η τιμή αλλά κυρίως η απουσία εμπορικής κίνησης. «Δεν υπάρχει αγορά», σημειώνει χαρακτηριστικά.

Η κρατική υπηρεσία σιτηρών της Αλγερίας (OAIC) ​​διεξήγαγε διεθνή διαγωνισμό, στις 7 Μαΐου, για την αγορά σιταριού.

Σύμφωνα με πληροφορίες του ΑγροΤύπου από τη διεθνή αγορά, η χώρα αγόρασε περίπου 400.000 τόνους σιταριού, σε τιμές που κυμαίνονταν από 228,17 έως 229,88 ευρώ ανά τόνο (τιμή C&F), συμπεριλαμβανομένων των ναύλων.

Οι συμμετέχοντες στην αγορά αναμένουν ότι η περιοχή της Μαύρης Θάλασσας θα είναι ο κύριος προμηθευτής, καθώς οι εξαγωγείς από την περιοχή έχουν ενισχύσει σημαντικά τις θέσεις τους στην αγορά της Αλγερίας τα τελευταία χρόνια.

Η Γαλλία ήταν παραδοσιακά ο κορυφαίος προμηθευτής σιταριού της Αλγερίας. Ωστόσο τα τελευταία χρόνια έχει αυξήσει τους προμηθευτές της.

Σύμφωνα με τους όρους της προσφοράς, οι αποστολές σιταριού από ανατολική Ευρώπη και Μαύρη Θάλασσα έχουν προγραμματιστεί για δύο περιόδους, στις 1-15 Ιουλίου και στις 16-30 Ιουλίου 2026.

Για το σιτάρι που προέρχεται από τη Νότια Αμερική και την Αυστραλία, οι ημερομηνίες αποστολής ορίζονται ένα μήνα νωρίτερα.

Η Αλγερία παραμένει ένας από τους μεγαλύτερους εισαγωγείς σιταριού στον κόσμο.

Νωρίτερα τον Μάρτιο, η OAIC αγόρασε περίπου 690.000 τόνους σιταριού στην τιμή των περίπου 231,58 ευρώ ανά τόνο, γεγονός που υπογραμμίζει τη σταθερά ισχυρή ζήτηση της χώρας για εισαγόμενα σιτηρά.

Αυξήθηκαν οι εξαγωγές σιτηρών από Καζακστάν

Το Καζακστάν εξήγαγε 11,1 εκατομμύρια τόνους σιτηρών κατά τη διάρκεια του έτους 2025/26. Οι αποστολές μεταξύ Σεπτεμβρίου 2025 και Απριλίου 2026 αυξήθηκαν, κατά 13%, σε σύγκριση με την ίδια περίοδο της περασμένης σεζόν (που οι εξαγωγές ανήλθαν σε 9,8 εκατομμύρια τόνους).

Εξαγωγές σιταριού γίνονται κυρίως προς τις γειτονικές του χώρες (από τις οποίες όμως γίνονται και επανεξαγωγές).

Το Ουζμπεκιστάν παρέμεινε ο μεγαλύτερος προορισμός εξαγωγών σιτηρών του Καζακστάν, με τις αποστολές την φετινή περίοδο να φτάνουν σε 8,2 εκατομμύρια τόνους, αυξημένες, κατά 13,8%, σε σχέση με πέρσι, που ήταν 9,3 εκατομμύρια τόνους.

Το Υπουργείο Γεωργίας του Καζακστάν δήλωσε ότι η χώρα συνεχίζει να σχεδιάζει την αύξηση των εξαγωγών, να αναπτύσσει υποδομές μεταφορών και να αυξάνει την προστιθέμενη αξία των γεωργικών προϊόντων. Όπως υποστηρίζει αυτά τα μέτρα αναμένεται να ενισχύσουν την ανταγωνιστικότητα των σιτηρών του Καζακστάν στις διεθνείς αγορές και να υποστηρίξουν περαιτέρω την αύξηση των εξαγωγών.

Η παραγωγή σιτηρών στον Καναδά - συμπεριλαμβανομένων του σιταριού, του καλαμποκιού, του κριθαριού και της βρώμης - προβλέπεται να μειωθεί, κατά περίπου 6%, την περίοδο 2026/2027, σύμφωνα με την Υπηρεσία Εξωτερικού Γεωργίας (FAS) του Υπουργείου Γεωργίας των ΗΠΑ.

Η μείωση αποδίδεται κυρίως στις αναμενόμενες χαμηλότερες αποδόσεις λόγω των καιρικών συνθηκών.

Αναλυτικότερα παραγωγή σιταριού (συμπεριλαμβανομένου του σκληρού σιταριού) προβλέπεται να φτάσει τους 36,2 εκατομμύρια τόνους, μειωμένη, κατά 10%, σε σχέση με την προηγούμενη σεζόν. Αυτό αντανακλά την επιστροφή στην τριετή μέση απόδοση μετά την επίτευξη ιστορικά υψηλών επιπέδων της περιόδου 2025/2026, όταν η παραγωγή αυξήθηκε, κατά 11%, σε ετήσια βάση και ανήλθε στους 39,9 εκατομμύρια τόνους.

Αναμένεται επίσης μια μικρή μείωση της καλλιεργούμενης έκτασης με σιτάρι. Σύμφωνα με την FAS, οι αγρότες στρέφονται σε πιο κερδοφόρες καλλιέργειες, όπως η σόγια στις επαρχίες Μανιτόμπα, το Οντάριο και το Κεμπέκ, καθώς στο κριθάρι και στην κανόλα στο Σασκάτσουαν και την Αλμπέρτα.

Αυτή η τάση οφείλεται στα μεγάλα αποθέματα σιταριού και στις σχετικά χαμηλότερες τιμές σε σύγκριση με τις άλλες καλλιέργειες.

Εν μέσω ενός ισχυρότερου καναδικού δολαρίου και μειωμένης προσφοράς λόγω μικρότερων εκτάσεων καλλιέργειας, οι καναδικές εξαγωγές σιταριού αναμένεται να μειωθούν, κατά 4%, σε 28,5 εκατομμύρια τόνους το 2026/27.

Η παραγωγή κριθαριού προβλέπεται επίσης να μειωθεί, κατά 10%, μετά την παραγωγή ρεκόρ της προηγούμενης σεζόν.

Αντιθέτως, η παραγωγή καλαμποκιού αναμένεται να αυξηθεί, κατά 6%, στους 15,7 εκατομμύρια τόνους, υποστηριζόμενη από την αύξηση των εκτάσεων φύτευσης και τη βελτίωση των συνθηκών υγρασίας του εδάφους. Στο Οντάριο, το οποίο αντιπροσωπεύει περίπου το 64% της παραγωγής καλαμποκιού του Καναδά, οι καιρικές συνθήκες έχουν βελτιωθεί σημαντικά λόγω των βροχοπτώσεων.

Η αυξημένη εγχώρια προσφορά καλαμποκιού αναμένεται να ενισχύσει την κατανάλωση, κατά 6%, σε 15,5 εκατομμύρια τόνους, λόγω της ζήτησης για ζωοτροφές και βιοκαυσίμων.

Ταυτόχρονα, οι εισαγωγές καλαμποκιού στον Καναδά προβλέπεται να μειωθούν, κατά 8%, σε περίπου 1,7 εκατομμύρια τόνους, κατά το έτος εμπορίας 2026/2027.

Οι πρόσφατες βροχοπτώσεις έχουν βοηθήσει την καλλιέργεια του σκληρού σιταριού της χώρας μας. Οι αποδόσεις με τις μέχρι στιγμής καιρικές συνθήκες φαίνεται ότι θα κυμανθούν σε καλά επίπεδα.

Ωστόσο το φετινό κόστος καλλιέργειας είναι αυξημένο και οι παραγωγοί περιμένουν στα αλώνια να έχουν καλύτερες τιμές σε σχέση με πέρσι.

Βέβαια στη διαμόρφωση των τιμών μεγάλο ρόλο θα παίξει η ζήτηση από την Ιταλία και οι εκτιμήσεις για τις νέες σπορές στον Καναδά (πέρσι είχε κάνει ρεκόρ εξαγωγών).

Όσον αφορά την παραγωγή σκληρού σιταριού στην Τουρκία, σύμφωνα με πληροφορίες του ΑγροΤύπου, για την περίοδο 2026-27 προβλέπεται να αυξηθεί και να φτάσει σε 20,5 - 23 εκατομμύρια τόνους, λόγω ευνοϊκών βροχοπτώσεων και βελτιωμένων αποδόσεων. Αν και οι εκτάσεις καλλιέργειας μειώθηκαν ελαφρώς, οι ισχυρές αποδόσεις δείχνουν μια πιθανή ανάκαμψη των εξαγωγών. Βέβαια θα πρέπει να δούμε και την πολιτική που θα ακολουθήσει το τουρκικό κρατικό συμβούλιο σιτηρών (TMO).

Ο κ. Θανάσης Κούντριας, γεωπόνος από την Αγρομηχανική Βόλου δήλωσε στον ΑγροΤύπο ότι η εικόνα της καλλιέργειας είναι πολύ καλή και φαίνεται ότι αναμένουμε καλές αποδόσεις.
Έχει γίνει η επιφανειακή λίπανση και ολοκληρώθηκαν οι ψεκασμοί ζιζανιοκτονίας. Αυτή την εποχή θα γίνουν ψεκασμοί με μυκητοκτόνα γιατί έχουμε υψηλές υγρασίες. Σε κάποια χωράφια γίνεται άρδευση αν και θεωρώ ότι είναι λίγο υπερβολικό μιας και αναμένουμε υγρασίες τις επόμενες ημέρες. 
Αυτή την εποχή η τιμή στο σκληρό σιτάρι στην χώρα μας διαπραγματεύεται γύρω στα 22 λεπτά το κιλό.
Πάντως για να έχουμε μια καλή σοδεία θα πρέπει οι αποδόσεις να είναι πάνω από 600 κιλά το στρέμμα.
Στην περιοχή ανάλογα με τις ακιρικές συνθήκες τα αλώνια για το σκληρό αναμένεται να ξεκινήσουν γύρω στις 20 Ιουνίου.

Ο κ. Νίκος Τούτουζας, παραγωγός σκληρού σιταριού από την Θήβα, αναφέρει στον ΑγροΤύπο ότι ακόμη τα σιτάρια είναι πράσινα στον κάμπο. Έχει ολοκληρωθεί η επιφανειακή λίπανση και οι παραγωγοί προσέχουν τώρα να μην έχουν προβλήματα φυτοπροστασίας. Αυτή την εποχή η καλλιέργεια χρειάζεται νερό για να έχει καλές αποδόσεις.
Οι παραγωγοί αναμένουν τις βροχοπτώσεις των επόμενων ημερών γιατί το κόστος άρδευσης είναι αυξημένο.
Γενικότερα φέτος το κόστος καλλιέργειας έχει αυξηθεί και αν έχουμε τις περσινές τιμές (20 λεπτά το κιλό) δεν θα έχουμε καλό εισόδημα. Στην περιοχή μας μια καλή απόδοση είναι πάνω από τα 500 κιλά το στρέμμα. Όπως εξελίσσεται η καλλιέργεια τα αλώνια στην περιοχή αναμένεται να ξεκινήσουν από τις 10 Ιουνίου.

Ο πρόεδρος του Αγροτικού Συνεταιρισμού Πλατυκάμπου, Γιάννης Κουκούτσης, σε γενικές γραμμές η καλλιέργεια σκληρού σιταριού φαίνεται να έχει μια καλή εικόνα. Οι πρόσφατες βροχοπτώσεις ήρθαν την κατάλληλη στιγμή και βοήθησαν την καλλιέργεια. Με τα μέχρι στιγμής δεδομένα αναμένουμε καλές αποδόσεις αν και υπάρχουν χωράφια που θα έχουν προβλήματα. Οι πολλές υγρασίες του χειμώνα έφεραν προβλήματα στην καλλιέργεια και αύξησαν το κόστος φυτοπροστασίας. Επίσης υψηλό είναι και το κόστος λίπανσης που παίζει σημαντικό ρόλο στις αποδόσεις.
Η ενίσχυση που ανακοίνωσαν για τα λιπάσματα είναι πολύ μικρή σε σχέση με την αύξηση των τιμών που έχει γίνει.
Για τις τιμές ακούμε κάποια συμβόλαια με εταιρείες ζυμαρικών στα 24 λεπτά το κιλό, που όμως είναι σε πολύ χαμηλά επίπεδα σε σχέση με το κόστος παραγωγής.  
Το σίγουρο είναι ότι φέτος θα έχουμε αυξημένα στρέμματα στα σιτηρά. Πολλές περιοχές που παραδοσιακά είχαν βαμβάκια τα έχουν εγκαταλείψει και έχουν στραφεί στα σιτάρια.

Από την πλευρά του ο πρόεδρος του Αγροτικού Συνεταιρισμού Νίκαιας «Ο Προμηθέας» κ. Αντώνης Ρεντζιάς, αναφέρει στον ΑγροΤύπο ότι πέρσι καλλιεργήσαμε σκληρό με διαφορετικό κόστος. Φέτος έχουμε μια μεγάλη αύξηση στο κόστος λόγω καυσίμων και λιπασμάτων. Πέρσι είχαμε τα συμβόλαια με 26 έως 26,5 λεπτά το κιλό, ενώ φέτος έχουν ανακοινώσει στα 24,5 λεπτά. Οι παραγωγοί δεν έχουν οικονομική ρευστότητα και είναι δύσκολο να κάνουν αποθήκευση. Πάντως οι βροχοπτώσεις έχουν βοηθήσει την καλλιέργεια αλλά δεν προβλέπω να έχουμε μεγάλη παραγωγή. Τα στρέμματα φέτος είναι αυξημένα γιατί πολλοί παραγωγοί άφησαν το βαμβάκι και στράφηκαν στο σιτάρι.

Ο κ. Γεώργιος Δούκας, παραγωγός από την Ροδόπη, αναφέρει στον ΑγροΤύπο ότι στα πρώιμα σιτάρια έχουμε μια καλή εικόνα και σε αυτό έχουν βοηθήσει οι βροχοπτώσεις που είχαμε το προηγούμενο διάστημα. Στα όψιμα σιτάρια έχουν ανάγκη και τον Μάιο τιος βροχοπτώσεις για να πάρουμε κιλά. Πάντως από την μέχρι στιγμής εικόνα φαίνεται ότι φέτος θα έχουμε καλές αποδόσεις. Ωστόσο το κόστος της καλλιέργειας είναι πολύ αυξημένο. Τα αλώνια στην περιοχή για το σκληρό σιτάρι αναμένεται να ξεκινήσουν από τα τέλη Ιουνίου. 

Το ρουμανικό σιτάρι παρουσίασε μια αύξηση της τιμής του κατά τη διάρκεια αυτής της εβδομάδας, ενώ μια μεγάλη ποσότητα σκληρού σιταριού αγόρασε με διαγωνισμό η Σαουδική Αραβία.

Ειδικότερα το ρουμάνικο σιτάρι είχε μια αύξηση τιμής (κατά 1,71 ευρώ/τόνος) φτάνοντας στα 205,04 ευρώ/τόνος (FOB) στο λιμάνι της Κωνστάντζας.

Η αύξηση της χρηματιστηριακής τιμής υποστηρίχθηκε από το ασθενές ευρώ σε σχέση με το δολάριο και από τις υψηλές τιμές του αργού πετρελαίου.

Πάντως αυξάνονται οι φόβοι στη διεθνή αγορά σχετικά με τις υψηλές τιμές των λιπασμάτων και την πιθανότητα μειωμένων αποδόσεων στην σοδειά του σιταριού για το 2026.

Η ανοδική πορεία του ρουμάνικου σιταριού βοήθησε του αγρότες να ενισχύσουν τις πωλήσεις σιταριού παλαιάς σοδειάς και να διαπραγματευτούν καλύτερες τιμές με τους εμπόρους. 

Οι αυξημένες πωλήσεις ρουμανικού σιταριού στην Αλγερία μπορούν να επιβεβαιώσουν αυτήν την τάση. Πρόσθετη ζήτηση όμως υπάρχει και από την Σαουδική Αραβία.

Αγορά σκληρού από Σαουδική Αραβία

Στις 27 Απριλίου, η Γενική Αρχή Ασφάλειας Τροφίμων (GFSA) της Σαουδικής Αραβίας αγόρασε 985.000 τόνους σκληρού σιταριού σε διεθνή διαγωνισμό.

Οι αποστολές των φορτίων έχουν προγραμματιστεί για τον Ιούνιο έως Αύγουστο του 2026.

Οι παραδόσεις θα γίνουν αποκλειστικά στα λιμάνια της Ερυθράς Θάλασσας για να αποφευχθεί η διέλευση μέσω του Πορθμού του Ορμούζ, όπου οι κίνδυνοι παραμένουν υψηλοί.

Σύμφωνα με πληροφορίες του ΑγροΤύπου, η αγορά αφορούσε σκληρό σιτάρι με περιεκτικότητα σε πρωτεΐνη 12,5%, με πιθανές πηγές εφοδιασμού την ΕΕ, την περιοχή του Εύξεινου Πόντου, την Βόρεια και Νότια Αμερική και την Αυστραλία.

Σύμφωνα με εκτιμήσεις των εμπόρων, μετά την ολοκλήρωση του διαγωνισμού οι κύριοι προμηθευτές σιταριού αναμένεται να είναι χώρες της Μαύρης Θάλασσας, συμπεριλαμβανομένων της Ουκρανίας, της Ρουμανίας και της Ρωσίας, μαζί με κάποιες ποσότητες που θα έρθουν από τη Δυτική Ευρώπη.

Οι τιμές των συμβάσεων κυμαίνονταν μεταξύ 233,23 και 243,49 ευρώ ανά τόνο (C&F). Οι τιμές και τα φορτία από κάθε λιμάνι κυμαίνονται ως εξής:

Λιμάνι Τζέντα:
60.000 τόνοι - Cargill - 235,76 ευρώ/τόνο και παράδοση 15–30 Ιουνίου
60.000 τόνοι - Louis Dreyfus - 237,11 ευρώ/τόνο και παράδοση 1–15 Ιουλίου
65.000 τόνοι - Bunge - 234,37 ευρώ/τόνο και παράδοση 1–15 Αυγούστου
60.000 τόνοι - Olam - 235,57 ευρώ/τόνο και παράδοση 1–15 Αυγούστου
65.000 τόνοι - Bunge -  234,37 ευρώ/τόνο και παράδοση 15–31 Αυγούστου
60.000 τόνοι - Olam - 235,57 ευρώ/τόνο και παράδοση 15–31 Αυγούστου

Λιμάνι Γιανμπού:
60.000 τόνοι - Louis Dreyfus - 237,11 ευρώ/τόνο και παράδοση 15–30 Ιουνίου
65.000 τόνοι - Bunge - 237,79 ευρώ/τόνο δολάρια και παράδοση 15–30 Ιουνίου
65.000 τόνοι - Bunge - 235,22 ευρώ/τόνο και παράδοση 15–31 Ιουλίου
65.000 τόνοι - Bunge - 235,22 ευρώ/τόνο και παράδοση 1–15 Αυγούστου
65.000 τόνοι - Bunge - 236,51 ευρώ/τόνο και παράδοση 1–15 Αυγούστου
60.000 τόνοι - Olam - 236,18 ευρώ/τόνο και παράδοση 1–15 Αυγούστου
65.000 τόνοι - Bunge - 233,52 ευρώ/τόνο και παράδοση 15–31 Αυγούστου
60.000 τόνοι - Cargill - 235,74 ευρώ/τόνο και παράδοση 15–31 Αυγούστου

Λιμάνι Τζιζάν:
55.000 τόνοι -  Olam - 243,49 ευρώ/τόνο και παράδοση 15–31 Ιουλίου
55.000 τόνοι -  Olam - 240,03 ευρώ/τόνο και παράδοση 15–31 Αυγούστου

Ένας ακόμη διεθνής διαγωνισμός έγινε για την αγορά κριθαριού για ζωοτροφή σε χώρα της βόρειας Αφρικής.

Συγκεκριμένα ο Οργανισμός Σιτηρών της Τυνησίας (ODC) αγόρασε, στις 24 Απριλίου, 25.000 τόνους κριθαριού για ζωοτροφή, οποιασδήποτε προέλευσης, από τον εμπορικό οίκο Ameropa, στην τιμή προσφοράς των 225,99 ευρώ ανά τόνο.

Σύμφωνα με τους όρους της εμπορικής συμφωνίας, η αποστολή του φορτίου θα πραγματοποιηθεί, στις 25 Μαΐου έως τις 5 Ιουνίου από τις χώρες της Μεσογείου, της Ανατολικής Ευρώπης και της Μαύρης Θάλασσας, στις 20 έως τις 30 Μαΐου από τη Δυτική Ευρώπη και στις 15 έως τις 25 Μαΐου από τις Ηνωμένες Πολιτείες, τη Βραζιλία και την Αργεντινή.

Η προηγούμενη μεγάλη αγορά κριθαριού για ζωοτροφή με διεθνή διαγωνισμό είχε γίνει, στις 25 Μαρτίου, από την Ιορδανία. Ο κρατικός αγοραστής σιτηρών της Ιορδανίας αγόρασε περίπου 50.000 τόνους κριθαριού για ζωοτροφές από την εταιρεία CHS, με τιμή 224,85 ευρώ ανά τόνο (C&F), με την αποστολή του φορτίου να έχει προγραμματιστεί για το δεύτερο δεκαπενθήμερο του Ιουλίου.

Ουκρανία

Το κλείσιμο του Περσικού Κόλπου έχει μειώσει τις εξαγωγές ουκρανικού κριθαριού προς τις παραδοσιακές αγορές, και το γερμανικό και το γαλλικό κριθάρι ανταγωνίζονται το ουκρανικό για τη Βόρεια Αφρική (στη Λιβύη, την Τυνησία και το Μαρόκο).

Κατά το εμπορικό έτος 2026/2027, η Ουκρανία αναμένεται να αυξήσει την παραγωγή και τις εξαγωγές κριθαριού, αναφέρει πρόβλεψη του Υπουργείου Γεωργίας των ΗΠΑ (USDA).

Η παραγωγή κριθαριού το 2026/2027 προβλέπεται να αυξηθεί σε 6,1 εκατομμύρια τόνους (+9%), ενώ οι εξαγωγές θα μπορούσαν να ανέλθουν σε 4,2 εκατομμύρια τόνους (+133%).

Ωστόσο, οι εξαγωγές της τρέχουσας περιόδου (2025/2026) είναι πολύ μειωμένες. Από τον Ιούλιο του 2025 έως τον Φεβρουάριο του 2026, οι αποστολές ανήλθαν σε 1,3 εκατομμύρια τόνους, σημειώνοντας μείωση 36% σε ετήσια βάση.

Περίπου το 80% κατευθύνθηκε στην Κίνα (490.000 τόνοι), την Τουρκία (300.000 τόνοι), τη Λιβύη (138.000 τόνοι) και τη Σαουδική Αραβία (121.000 τόνοι).

Λόγω των μειωμένων εξαγωγών, τα τελικά αποθέματα κριθαριού αναμένονται σε 1,95 εκατομμύρια τόνους, έναντι 305.000 τόνων που ήταν ένα χρόνο νωρίτερα. Η αύξηση των αποθεμάτων θα φέρει και μια πρόσθετη αύξηση των εξαγωγών.

Οι τιμές εξαγωγών για το κριθάρι για ζωοτροφές στην Ουκρανία παραμένουν στα 185,60 - 188,16 ευρώ/τόνο με παράδοση στα λιμάνια της Μαύρης Θάλασσας, αλλά οι τιμές παραγωγού για τη νέα σοδειά είναι μόνο 177,04 - 179,61 ευρώ/τόνο.

Ρωσία

Στο μεταξύ το Ινστιτούτο Μελετών Γεωργικών Αγορών (IKAR) της Ρωσίας μείωσε τις προβλέψεις του για την παραγωγή κριθαριού στην χώρα, της φετινής περιόδου (2026/2027), λόγω καθυστερήσεων στις φυτεύσεις από δυσμενείς καιρικές συνθήκες.

Τα περισσότερα προβλήματα αναφέρονται στις κεντρικές περιοχές της Ρωσίας, καθώς και στην περιοχή του Βόλγα, όπου οι αγρότες δεν μπόρεσαν να ξεκινήσουν την σπορά εγκαίρως.

Σύμφωνα με τον Διευθύνοντα Σύμβουλο της IKAR, Ντμίτρι Ρίλκο, οι εκτιμήσεις για την παραγωγή ρώσικου κριθαριού έχουν μειωθεί, από τα 19 εκατομμύρια που ανέφεραν οι αρχικές προβλέψεις στους 18 εκατομμύρια τόνους.

Επίσης οι εξαγωγές ρώσικου κριθαριού αναμένεται να μειωθούν, από 5,5 εκατομμύρια σε 4,5 εκατομμύρια τόνους.

Τουρκία

Η Τουρκία αναμένει ότι η παραγωγή κριθαριού θα αυξηθεί από 5,1 εκατομμύρια τόνους το 2025 σε 7-8 εκατομμύρια τόνους το 2026, καθώς οι βροχοπτώσεις από τον Οκτώβριο έως τον Φεβρουάριο αυξήθηκαν κατά 75% σε σύγκριση με την ίδια περίοδο πέρυσι, επομένως οι καλλιέργειες κριθαριού βρίσκονται ως επί το πλείστον σε καλή ή άριστη κατάσταση.

Εάν το 2025, εν μέσω μείωσης της παραγωγής, η Τουρκία αναγκάστηκε να εισαγάγει σχεδόν 1,6 εκατομμύρια τόνους κριθαριού, τότε το 2026 οι εισαγωγές θα μειωθούν σημαντικά.

Ένας μήνας έχει περάσει από τότε που ήρθαν στο φως οι πρώτες πληροφορίες για την έκτακτη ενίσχυση των παραγωγών ρυζιού, χωρίς όμως μέχρι σήμερα να υπάρχει κάποια επίσημη εξέλιξη στο σκέλος της πληρωμής. Το θέμα είχε αναδειχθεί και από τον Αγροτύπο, με βάση έγκυρες πηγές, κάνοντας λόγο για μια ενίσχυση που βρισκόταν «προ των πυλών», ωστόσο η πραγματικότητα για τον αγροτικό κόσμο παραμένει στάσιμη.

Πρόκειται για ενίσχυση στο πλαίσιο του καθεστώτος de minimis για το έτος 2025, η οποία είχε προαναγγελθεί από τον πρώην υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Κώστα Τσιάρα, και αφορά τους παραγωγούς ρυζιού. Ειδικότερα, το ποσό διαμορφώνεται στα 70 ευρώ ανά στρέμμα για τους κατά κύριο επάγγελμα αγρότες και στα 35 ευρώ ανά στρέμμα για τους μη κατά κύριο επάγγελμα.

Παρότι το μέτρο παρουσιάστηκε ως άμεση «ανάσα» για έναν κλάδο που δοκιμάζεται, μέχρι στιγμής δεν έχει προχωρήσει καμία διαδικασία καταβολής, με τους ορυζοπαραγωγούς να πιέζονται ακόμη περισσότερο σε μια ήδη δύσκολη χρονιά.

«Οι παραγωγοί περιμένουν για να μπορέσουν να σταθούν οικονομικά»

Για την κατάσταση που επικρατεί στον κλάδο, μίλησε στον Αγροτύπο ο πρόεδρος του Α’ Αγροτικού Συνεταιρισμού Ορυζοπαραγωγών Χαλάστρας, κ. Χρήστος Γκαντζάρας, περιγράφοντας μια ιδιαίτερα πιεστική εικόνα για τους ρυζοπαραγωγούς, σε μια περίοδο όπου η αναμονή για την ενίσχυση συνδέεται άμεσα με τη βιωσιμότητα των εκμεταλλεύσεων.

«Έχει φύγει από το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης η θετική εισήγηση για να δοθούν τα χρήματα και τώρα περιμένουμε την έγκριση από το Υπουργείο Οικονομικών, ώστε να προχωρήσει η διαδικασία με ΚΥΑ και ΦΕΚ. Αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει κάτι πιο επίσημο, είμαστε όλοι σε αναμονή. Οι παραγωγοί περιμένουν για να μπορέσουν να σταθούν οικονομικά, ειδικά σε μια τόσο κρίσιμη περίοδο για την καλλιέργεια», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Η εικόνα της αγοράς δεν αφήνει πολλά περιθώρια αισιοδοξίας, με τον ίδιο να επισημαίνει ότι οι τιμές που επικρατούν δεν μπορούν να στηρίξουν το εισόδημα των παραγωγών. Σύμφωνα με τον ίδιο, οι τιμές αυτήν την περίοδο κινούνται ως εξής:

Μεσόσπερμα: περίπου 25 λεπτά/κιλό (250 €/τόνο)
Μακρύσπερμα: περίπου 24 λεπτά/κιλό (240 €/τόνο)
Καρολίνα: περίπου 38 λεπτά/κιλό (380 €/τόνο)

«Με τις χαμηλές τιμές που επικρατούν είναι δύσκολο να ξεχρεώσουν οι παραγωγοί»

Την πίεση αυτή εντείνει και το γεγονός ότι υπάρχουν οικονομικές εκκρεμότητες που μεταφέρονται, με τον ίδιο να εξηγεί ότι «υπάρχουν υπόλοιπα οφειλών που δεν έχουν κλείσει και αφορούν το 2025, και είναι απολύτως λογικό, ειδικά από τη στιγμή που έχει καθυστέρηση και η ενίσχυση», ενώ –όπως σημειώνει– ο κόσμος περιμένει να πάρει αυτά που έχουν ανακοινωθεί, μήπως και μπορέσει να ξεχρεώσει.

Μέσα σε αυτό το σκηνικό, οι συνεταιρισμοί προσπαθούν να κρατήσουν όρθιο το παραγωγικό κομμάτι, με τον κ. Γκαντζάρα να σημειώνει ότι ο συνεταιρισμός «προσπαθεί να βοηθήσει όσο μπορεί τους παραγωγούς, παρέχοντας κανονικά τα αναλώσιμα, παρόλο που υπάρχουν οφειλές». Ωστόσο, όπως ξεκαθαρίζει, η στήριξη αυτή δεν μπορεί να συνεχιστεί χωρίς όρους. Στο πλαίσιο αυτό, προσθέτει ότι «συμφωνήσαμε να δώσουμε και φέτος εφόδια στα μέλη μας, με την προϋπόθεση ότι μόλις λάβουν την ενίσχυση θα έρθουν να εξοφλήσουν τουλάχιστον τα περσινά, για να μπορέσουμε κι εμείς να κινηθούμε».

Την ίδια στιγμή, ένα ακόμη στοιχείο που αποτυπώνει ολοφάνερα την πίεση στον κλάδο είναι το υψηλό ποσοστό απούλητης παραγωγής, καθώς –όπως επισημαίνει ο πρόεδρος– «υπάρχει περίπου ένα 30% του ρυζιού που είναι απούλητο αυτή τη στιγμή και με τις χαμηλές τιμές που επικρατούν είναι δύσκολο να ξεχρεώσουν οι παραγωγοί. Ακόμη και όσοι κατάφεραν να το πουλήσουν, αρκετοί παρουσιάζουν οφειλές».

Νέα καλλιεργητική χρονιά με μειωμένες εκτάσεις ρυζιού

Η αβεβαιότητα αποτυπώνεται ήδη και στις αποφάσεις για τη νέα καλλιεργητική περίοδο, με τους παραγωγούς να βρίσκονται σε φάση προετοιμασίας, καλούμενοι να σχεδιάσουν την επόμενη χρονιά σε ένα ιδιαίτερα ασταθές περιβάλλον.

«Αυτή την περίοδο είμαστε στην προετοιμασία των χωραφιών και αναμένουμε τη σπορά γύρω στις 10 με 15 Μαΐου. Ωστόσο, αρκετά χωράφια θα μείνουν ακαλλιέργητα, γιατί λόγω των εδαφών και των συνθηκών δεν μπορούν να μπουν πολλές άλλες καλλιέργειες», εξηγεί.

Η μείωση των εκτάσεων είναι ήδη αισθητή, επιβεβαιώνοντας την πίεση που δέχεται ο κλάδος, καθώς –όπως σημειώνει– «από πέρυσι υπολογίζουμε μια μείωση της τάξεως του 20% στις εκτάσεις ρυζιού. Κάποιες έχουν στραφεί σε άλλες καλλιέργειες και κάποιες θα μείνουν εντελώς ακαλλιέργητες».

Όσο για την πορεία της αγοράς, οι προσδοκίες παραμένουν συγκρατημένες, χωρίς να διαφαίνεται κάποια ουσιαστική μεταβολή στο άμεσο διάστημα, με τον ίδιο να εκτιμά ότι «οι τιμές θα κινηθούν στα ίδια επίπεδα και στο υπόλοιπο ρύζι που θα πουληθεί. Δεν βλέπω να αλλάζει κάτι, αν και μακάρι να γίνει».

Κλείνοντας, εκφράζει μια συγκρατημένη ελπίδα για την επόμενη χρονιά, σημειώνοντας ότι «ας ελπίσουμε πραγματικά να είναι λίγο πιο ενθαρρυντική. Δεν φαίνεται να αλλάζει κάτι άμεσα, αλλά το ευχόμαστε».

Στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η παραγωγή σιταριού προβλέπεται να είναι μειωμένη, κατά την φετινή περίοδο (2026/2027), σε σύγκριση με την συγκομιδή ρεκόρ που είχαμε κατά το προηγούμενο έτος.

Σύμφωνα με εκτιμήσεις του Υπουργείου Γεωργίας των ΗΠΑ (USDA), η φετινή σοδειά θα μπορούσε να ανέλθει σε περίπου 136,8 εκατομμύρια τόνους, σε χαμηλότερα επίπεδα σε σύγκριση με τους 145,1 εκατομμύρια τόνους που είχαμε κατά την περίοδο 2025/2026.

Οι κύριοι λόγοι αυτής της μείωσης αναμένεται να είναι τα λιγότερα στρέμματα των σπαρμένων εκτάσεων και οι μειωμένες αποδόσεις.

Συγκεκριμένα, η έκταση με σιτάρι στην ΕΕ εκτιμάται ότι κυμαίνεται σε 23,65 εκατομμύρια εκτάρια, λιγότερα σε σύγκριση με τα 23,96 εκατομμύρια εκτάρια που ήταν πέρσι, ενώ η μέση απόδοση θα μπορούσε να μειωθεί σε 5,78 τόνους/εκτάριο, από τους 6,06 τόνους/εκτάριο, της περσινής περιόδου.

Ταυτόχρονα, οι αναλυτές δεν αποκλείουν ότι η πραγματική συγκομιδή μπορεί να είναι υψηλότερη από την προβλεπόμενη, σε περίπτωση ευνοϊκών καιρικών συνθηκών την περίοδο της άνοιξης και στις αρχές του καλοκαιριού.

Συγκεκριμένα, στη Γαλλία, η κατάσταση των καλλιεργειών εκτιμάται ότι είναι καλύτερη κατάσταση σε σχέση με την περσινή, χωρίς σημαντικές απώλειες παραγωγής λόγω καιρικών συνθηκών.

Οι εισαγωγές σιταριού στην ΕΕ αναμένεται να αυξηθούν ελαφρώς, σε 6,5 εκατομμύρια τόνους, ενώ οι εξαγωγές αναμένεται να παραμείνουν σταθερές, σε περίπου 32 εκατομμύρια τόνους.

Οι κύριοι αγοραστές του ευρωπαϊκού σιταριού είναι οι χώρες της Βόρειας Αφρικής, της Μέσης Ανατολής και το Ηνωμένο Βασίλειο.

Παρά την αναμενόμενη αύξηση της κατανάλωσης, σε 112,45 εκατομμύρια τόνους, τα τελικά αποθέματα σιταριού της ΕΕ αναμένεται να μειωθούν στους 18,98 εκατομμύρια τόνους, γεγονός που υποδηλώνει κάποια αποδυνάμωση του ισοζυγίου, μετά την υψηλή συγκομιδή της προηγούμενης περιόδου.

Μια αγοραπωλησία καλαμποκιού με διεθνή διαγωνισμό είχαμε αυτές τις ημέρες σε χώρα της βόρειας Αφρικής, ενώ σημαντική αύξηση είχε η τιμή του καλαμποκιού της Ουκρανίας λόγω υψηλής ζήτησης.

Συγκεκριμένα, στις 22 Απριλίου, ο Οργανισμός Σιτηρών της Τυνησίας (ODC) αγόρασε με διαγωνισμό 27.000 τόνους καλαμποκιού για ζωοτροφές οποιασδήποτε προέλευσης.

Η εμπορική συμφωνία υπογράφηκε με την εταιρεία Ameropa στην τιμή προσφοράς των 228,69 ευρώ ανά τόνο.

Σύμφωνα με τους όρους της προσφοράς, οι αποστολές των φορτίων θα πραγματοποιηθούν:

• από 15 έως 30 Μαΐου από χώρες της Μεσογείου, της Ανατολικής Ευρώπης και της Μαύρης Θάλασσας,
• από τις 10 έως τις 25 Μαΐου από χώρες της Δυτικής Ευρώπης και
• από τις 5 έως τις 20 Μαΐου από τις Ηνωμένες Πολιτείες, τη Βραζιλία ή την Αργεντινή.

Καλαμπόκι Ουκρανίας

Το καλαμπόκι της Ουκρανίας έφτασε στο υψηλότερο επίπεδο του εμπορικού έτους λόγω της αυξημένης ζήτησης για εισαγωγές από την Τουρκία.
H τιμή FOB του ουκρανικού καλαμποκιού από 194,37 ευρώ/τόνο που ήταν στις 16 Απριλίου έφτασε στα 200 ευρώ/τόνο στις 20 Απριλίου.

Οι τιμές του καλαμποκιού αυξήθηκαν ελαφρώς με την έναρξη του πολέμου στη Μέση Ανατολή, ενώ στην συνέχεια επιβραδύνθηκε λόγω μιας μικρής μείωσης της ζήτησης.

Ωστόσο, με την πρόσφατη απόφαση της Τουρκίας, στις 17 Απριλίου, για εισαγωγή μιας ποσόστωσης εισαγωγής με χαμηλό δασμό, οι τιμές του καλαμποκιού στην Ουκρανία έκαναν άλμα τιμών.

Συγκεκριμένα η Τουρκία προχώρησε σε καθορισμό ποσοστώσεων για την εισαγωγή καλαμποκιού, με στόχο την κάλυψη των αναγκών της αγοράς έως την έναρξη της νέας συγκομιδής.

Με προεδρικό διάταγμα θέσπισε δασμολογική ποσόστωση για εισαγωγές 3 εκατ. τόνων καλαμποκιού για την περίοδο από τις 20 Απριλίου έως τις 31 Ιουλίου 2026.

Σύμφωνα με την απόφαση οι εισαγωγές εντός της ποσόστωσης θα επιβαρύνονται με δασμό 5%, ενώ για εισαγωγές εκτός της ποσόστωσης ο δασμός παραμένει στο 130%.

Κατά την περίοδο από 1 έως 21 Απριλίου, από τα ουκρανικά λιμάνια φορτώθηκαν για εξαγωγή περίπου 1,7 εκατομμυρία τόνοι καλαμποκιού, με την Τουρκία να είναι ο κύριος προορισμός με ποσότητα 634.678 τόνων, ακολουθούμενη από την Ιταλία με 217.823 τόνους.

Στις 21 Απριλίου, το Υπουργείο Εμπορίου της Ιορδανίας διεξήγαγε διεθνή διαγωνισμό για την αγορά σιταριού οποιασδήποτε προέλευσης.

Τελικά υπήρξε εμπορική συμφωνία για την αγορά 60.000 τόνων σιταριού με τον εμπορικό οίκο Cargill, στην τιμή των 234,50 ευρώ ανά τόνο (C&F), με την παράδοση των φορτίων να πραγματοποιηθεί το δι9άστημα από τις 16 έως τις 31 Αυγούστου.

Στο διαγωνισμό συμμετείχαν επίσης οι ακόλουθες εταιρείες:

• CHS - που υπέβαλε προσφορά 235,71 ευρώ ανά τόνο
• Bunge - που υπέβαλε προσφορά 240,50 ευρώ ανά τόνο
• Dreyfus - που υπέβαλε προσφορά 241,36 ευρώ ανά τόνο

Διεθνείς τιμές

Την περασμένη εβδομάδα, οι τιμές του σιταριού, ιδίως του εαρινού και του σκληρού σιταριού, αυξήθηκαν απότομα στα χρηματιστήρια των ΗΠΑ.

Ο λόγος ήταν οι προβλέψεις της έκθεσης του USDA που κάνει λόγω για έλλειψη βροχοπτώσεων στις περιοχές καλλιέργειας χειμερινού σιταριού και επιδείνωση της κατάστασης των καλλιεργειών, καθώς και η συνέχιση του πολέμου με το Ιράν.

Οι αγορές εξακολουθούν να περιμένουν μια ειρηνευτική συμφωνία μεταξύ των ΗΠΑ και του Ιράν για το Στενό του Ορμούζ, το οποίο παραμένει κλειστό.

Οι παγκόσμιες τιμές του σιταριού δεν έχουν λάβει ισχυρή κερδοσκοπική αύξηση από την έναρξη του πολέμου με το Ιράν, αλλά οι διεθνείς αναλυτές προειδοποιούν ότι η αύξηση του κόστους καυσίμων και λιπασμάτων και η συνέχιση του αποκλεισμού του Περσικού Κόλπου, θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε σημαντική αύξηση των τιμών του σιταριού, ειδικά σε περίπτωση ύπαρξης δυσμενών καιρικών συνθηκών στις μεγάλες χώρες εξαγωγής.

Σύμφωνα με το USDA, κατά την περίοδο 9-16 Απριλίου, οι εξαγωγές σιταριού από τις Ηνωμένες Πολιτείες αυξήθηκαν, κατά 90%, σε σύγκριση με την προηγούμενη εβδομάδα, φτάνοντας τους 518,2 χιλιάδες τόνους, γεγονός που υποστήριξε σημαντικά την άνοδο στις τιμές.

Κατά τη διάρκεια της περαμένης εβδομάδας, τα συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης σιταριού Μαΐου στις ΗΠΑ αυξήθηκαν:

• κατά 0,8% στα 188,63 ευρώ/τόνο - για το μαλακό χειμερινό σιτάρι SRW στο Σικάγο,
• κατά 5,2% στα 199,67 ευρώ/τόνο - για το σκληρό σιτάρι HRW στο Κάνσας Σίτι,
• κατά 4,8% στα 206,09 ευρώ/τόνο - για το εαρινό σιτάρι HRS στη Μινεάπολη.

Από την άλλη τα συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης σιταριού στο Euronext, στο Παρίσι, μειώθηκαν, κατά 0,9%, στα 194 ευρώ/τόνο.

Ανοδική πορεία καταγράφουν οι διεθνές τιμές σιταριού, από τα τέλη Μαρτίου, λόγω των προβλημάτων του πολέμου στην Μέση Ανατολή.

Οι βασικοί προορισμοί εξαγωγών αυτή την εποχή περιλαμβάνουν κυρίως την Αίγυπτο, τη Σαουδική Αραβία, την Ιορδανία, την Αλγερία και την Τυνησία.

Στην χώρα μας, σύμφωνα με το ρεπορτάζ του ΑγροΤύπου, οι τιμές σκληρού σιταριού αυτή την περίοδο κυμαίνονται στα επίπεδα των 255 έως 260 ευρώ ανά τόνο (FOB).

Η κρατική υπηρεσία σιτηρών της Αλγερίας (OAIC) ​​αγόρασε πρόσφατα περίπου 400 χιλιάδες τόνους σκληρού σιταριού σε διεθνή διαγωνισμό.

Σύμφωνα με πληροφορίες του ΑγροΤύπου, η τιμή αγοράς κυμάνθηκε περίπου στα 274,74 - 277,28 ευρώ ανά τόνο (C&F) για αποστολές με πλοία τύπου Panamax (χωρητικότητας έως και περίπου 84.000 μετρικούς τόνους).

Για μικρότερες αποστολές με πλοία τύπου Handymax (από 35.000 έως 60.000 τόνους), οι τιμές ήταν ελαφρώς υψηλότερες, στα 281,52 - 283,22 ευρώ ανά τόνο.

Όσον αφορά την προέλευση, ένα σημαντικό μερίδιο του σιταριού πιστεύεται ότι προέρχεται από τον Καναδά, ενώ κάποιες ποσότητες αναμένεται να είναι από τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Οι αποστολές των φορτίων προγραμματίζονται να γίνουν σε διάφορες περιόδους, από τις αρχές Νοεμβρίου έως τα τέλη Δεκεμβρίου του 2026.

Κατά την τρέχουσα εμπορική περίοδο (από 1η Αυγούστου 2025 έως τις 29 Μαρτίου 2026), ο Καναδάς εξήγαγε συνολικά 33,5 εκατομμύρια τόνους σιτηρών και ελαιούχων σπόρων, σύμφωνα με την Καναδική Επιτροπή Σιτηρών (CGC).

Από αυτές τις ποσότητες, οι εξαγωγές καναδικού μαλακού σιταριού αυξήθηκαν - σε σχέση με την σντίστοιχη περσινή περίοδο - και ανήλθαν σε 14,5 εκατομμύρια τόνους (+4%), του σκληρού σιταριού σε 3,8 εκατομμύρια τόνους (+4%), κριθαριού σε 2,3 εκατομμύρια τόνους (+70%).

Τα συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης σιταριού βρίσκονται αυτή την περίοδο στα υψηλότερα επίπεδά από τον περασμένο Ιούλιο.

Ο ρυθμός εξαγωγών των καναδικών σιτηρών εξακολουθεί να βρίσκεται σε επίπεδο ρεκόρ, αλλά έχει επιβραδυνθεί σε σχέση με τον ρυθμούς που είχαμε το προηγούμενο χρονικό διάστημα.

Η φύτευση εαρινών καλλιεργειών στον Καναδά συνήθως ξεκινάει γύρω στην τελευταία εβδομάδα του Απριλίου, αν και το μεγαλύτερο μέρος της καλλιέργειας φυτεύεται τις πρώτες δύο έως τρεις εβδομάδες του Μαΐου.

Η ξηρασία στις νότιες περιοχές της επαρχίας Σασκάτσουαν - κύριας ζώνης καλλιέργειας σκληρού σιταριού στον Καναδά - θα είναι αυτό που θα παρακολουθούν οι διεθνείς αγορές, για την περίοδο από τα τέλη Απριλίου έως και αρχές Μαΐου, ώστε να έχουν μια πρώτη εικόνα για την καλλιέργεια και την επερχόμενη παραγωγή. 

Διαγωνισμός αγοράς σιταριού

Η Ιορδανία αγόρασε περίπου 60.000 τόνους σιταριού, σε διεθνή διαγωνισμό, που πραγματοποιήθηκε στις 7 Απριλίου.

Σύμφωνα με πληροφορίες από τη διενθή αγορά, τα σιτηρά αγοράστηκαν από τον βουλγαρικό εμπορικό οίκο Buildcom, σε εκτιμώμενη τιμή 235,83 ευρώ ανά τόνο (CIF).

Όπως αναφέρει η εμπορική συμφωνία, η αποστολή των φορτίων σιταριού στην χώρα έχει προγραμματιστεί να γίνει το δεύτερο δεκαπενθήμερο του Ιουλίου.

Αρκετές μεγάλες εμπορικές εταιρείες, όπως οι Bunge, CHS, Cargill και Ameropa, συμμετείχαν επίσης στον διαγωνισμό, αλλά οι προσφορές τους ήταν υψηλότερες.

Αυτή είναι η δεύτερη συνεχόμενη αγορά με διεθνή διαγωνισμό από την Ιορδανία στα ίδια επίπεδα τιμής, μετά από μια εμπορική συμφωνία 60.000 τόνων που έγινε στα τέλη Μαρτίου.

Η χώρα συνεχίζει να αναπληρώνει ενεργά τα αποθέματά της εν μέσω σταθερής ζήτησης και συνεχιζόμενων διακυμάνσεων στις παγκόσμιες τιμές του σιταριού.

Σε φάση διαμόρφωσης βρίσκεται η φετινή εικόνα του καλαμποκιού στη χώρα, με τις πρώτες ενδείξεις από την πορεία των σπορών και τις επιλογές των παραγωγών να αποτυπώνουν μια σύνθετη πραγματικότητα. Από αυξημένο ενδιαφέρον σε ορισμένες περιοχές έως μετατοπίσεις καλλιεργειών και προβληματισμούς για το κόστος και τη διάθεση του προϊόντος, οι συνεταιρισμοί δίνουν μέσα από τον ΑγροΤύπο το στίγμα της φετινής χρονιάς. 

Η εικόνα του καλαμποκιού: Τι δείχνουν συνεταιρισμοί από όλη τη χώρα

Α.Σ. Δημητριακών Ορεστιάδας «Η Ένωση»

Αυξημένο ενδιαφέρον για την καλλιέργεια καλαμποκιού καταγράφεται φέτος στην περιοχή της Ορεστιάδας, με τον γεωπόνο του Α.Σ. Δημητριακών Ορεστιάδας «Η Ένωση», Στυλιανό Τσακίρη, να σημειώνει ότι «οι παραγωγοί έχουν μεγαλύτερο ενδιαφέρον φέτος», αποδίδοντας τη στροφή αυτή κυρίως στη δυσαρέσκεια που επικρατεί γύρω από το βαμβάκι.

Οι εκτάσεις εκτιμάται ότι θα αυξηθούν από περίπου 10.000 στρέμματα πέρυσι σε 15.000–20.000 φέτος, αν και παραμένουν περιορισμένες σε σχέση με τα παλιότερα χρόνια, που όπως επισημαίνει χαρακτηριστικά, «παλιά η Ορεστιάδα έβαζε 200.000 στρέμματα», δείχνοντας τη σημαντική υποχώρηση της καλλιέργειας διαχρονικά.

Παράλληλα, η μείωση της κτηνοτροφίας στον Έβρο δημιουργεί προβληματισμό για τη διάθεση του προϊόντος, καθώς –όπως αναφέρεται– «στην τοπική αγορά είναι λίγο δύσκολο να φύγει το καλαμπόκι», λόγω περιορισμένης ζήτησης.

Οι σπορές έχουν ξεκινήσει, αλλά βρίσκονται πίσω, με περίπου το 10% των εκτάσεων να έχει καλυφθεί μέχρι στιγμής, καθώς «έχουμε πάρα πολλές βροχοπτώσεις φέτος» και δεν κατέστη δυνατή η έγκαιρη είσοδος στα χωράφια. Η κύρια περίοδος μετατίθεται μετά το Πάσχα, χωρίς να θεωρείται εκτός χρονικού πλαισίου.

Το κόστος καλλιέργειας υπολογίζεται περίπου στα 200 ευρώ ανά στρέμμα, ενώ οι τιμές για αποθηκευμένο προϊόν κινούνται στα 22–24 λεπτά/κιλό, με τον ίδιο να επισημαίνει ότι «οι τιμές είναι σχετικές» σε ένα περιβάλλον έντονης αβεβαιότητας.

Σημαντικός παράγοντας για την αγορά παραμένουν και οι εισαγωγές, κυρίως από την Ουκρανία, καθώς –όπως τονίζεται– πραγματοποιούνται κάθε χρόνο προς τα τέλη Αυγούστου και αρχές Σεπτεμβρίου σε χαμηλότερες τιμές, επηρεάζοντας την αγορά προς τα κάτω.

ΕΑΣ Δράμας

Διαφορετική εικόνα σε σχέση με άλλες περιοχές καταγράφεται στη Δράμα, με τον διευθυντή της ΕΑΣ Δράμας, κ. Γεώργιο Σωτηρέλη, να επισημαίνει ότι «μετά τις τελευταίες εξελίξεις, μάλλον και από το καλαμπόκι φεύγουν και γυρνάνε προς τον ηλίανθο», λόγω του χαμηλότερου κόστους εγκατάστασης της συγκεκριμένης καλλιέργειας.

Σε ό,τι αφορά την πορεία των σπορών του καλαμποκιού, αυτές βρίσκονται σε προχωρημένο στάδιο, με τις πρώιμες περιοχές να έχουν φτάσει περίπου στο 70%, ενώ στις πιο όψιμες ζώνες του κάμπου η πρόοδος κυμαίνεται στο 30–40%. Όπως αναφέρει, «αν κρατήσει ο καιρός, μέσα σε 10 μέρες δεν θα μείνει τίποτα», παρά την καθυστέρηση 5–7 ημερών που προκάλεσαν οι βροχοπτώσεις.

Σε επίπεδο εκτάσεων, το καλαμπόκι κάλυπτε περίπου το 15–16% της καλλιεργούμενης γης στον κάμπο της Δράμας, δηλαδή γύρω στα 15.000 στρέμματα. Ωστόσο, για τη φετινή χρονιά εκτιμάται μείωση, με τον ίδιο να δηλώνει κατηγορηματικά ότι «θα είναι λιγότερα», λόγω της μετατόπισης προς τον ηλίανθο.

Όπως εξηγεί, το αυξημένο κόστος και η γενικότερη αβεβαιότητα επηρεάζουν τις επιλογές των παραγωγών, σημειώνοντας ότι «το σκέφτονται πολύ σοβαρά», καθώς πρόκειται για μια επένδυση με καθυστερημένη και αβέβαιη απόδοση. Την ίδια στιγμή, το καλαμπόκι εμφανίζει μια σχετική σταθερότητα στην τιμή του, «στη σφαίρα των 20 λεπτών», στοιχείο που υπό άλλες συνθήκες θα μπορούσε να στηρίξει το ενδιαφέρον.

Σε καλλιεργητικό επίπεδο, οι καιρικές συνθήκες δεν δημιουργούν ανησυχία, καθώς –όπως αναφέρεται– «οι βροχές μας καθυστέρησαν, αλλά μας έκαναν καλό», με τη χρονιά να εξελίσσεται μέχρι στιγμής σε καλή κατεύθυνση για την περιοχή.

Α.Σ. Θεσσαλίας ΘΕΣγη

Σε ικανοποιητικό επίπεδο εξελίσσονται οι σπορές και σε άλλες περιοχές, με ιδιαιτερότητες που σχετίζονται με τις τοπικές συνθήκες. Ειδικότερα, σε εξέλιξη βρίσκονται οι σπορές καλαμποκιού, με τον γεωπόνο του Α.Σ. Θεσσαλίας ΘΕΣγη, Κώστα Τσαγγάρη, να αναφέρει ότι «έχει σπαρθεί περίπου το 50%», ενώ οι υπόλοιπες εκτάσεις αναμένεται να ολοκληρωθούν σύντομα, παρά τη μικρή καθυστέρηση 1–2 εβδομάδων λόγω καιρού. Η περίοδος σποράς εκτείνεται από τα μέσα Μαρτίου έως τα μέσα Απριλίου, με τις καλλιεργητικές εργασίες να συνεχίζονται, χωρίς σημαντικές αποκλίσεις από τον προγραμματισμό.

Σε επίπεδο τάσεων, καταγράφεται αύξηση των εκτάσεων, με τον ίδιο να σημειώνει ότι «έχουμε μια αύξηση της τάξης του 15–20%», ενώ σε άλλες περιοχές (Φάρσαλα, Καρδίτσα, Τρίκαλα) η άνοδος είναι ακόμη μεγαλύτερη. Ωστόσο, για τη ζώνη δραστηριοποίησης του συνεταιρισμού, το καλαμπόκι δεν αποτελεί κυρίαρχη καλλιέργεια, καθώς –όπως επισημαίνεται– «έχουμε πάρα πολύ μεγάλο κόστος νερού», γεγονός που περιορίζει τις αρδευόμενες καλλιέργειες και επηρεάζει τη δυναμική της.

Το συνολικό μεταβλητό κόστος καλλιέργειας υπολογίζεται περίπου στα 240 ευρώ ανά στρέμμα, ενώ με την προσθήκη παγίων δαπανών (ενοίκια, αποσβέσεις, ασφάλειες) το κόστος αυξάνεται περαιτέρω. Σε ό,τι αφορά την αγορά, η τιμή παραγωγού διαμορφώνεται περίπου στα 20–23 λεπτά/κιλό, ανάλογα με την ποιότητα και τα μεταφορικά, ενώ –όπως αναφέρεται– «οι τιμές κρατιούνται» παρά τα υψηλά αποθέματα σε διεθνές επίπεδο.

Παράλληλα, επισημαίνεται ότι η εγχώρια παραγωγή καλύπτει περίπου το 60% των αναγκών, με την Ελλάδα να βασίζεται σε σημαντικό βαθμό σε εισαγωγές από χώρες όπως η Βουλγαρία και η Ουκρανία. Συνολικά, παρότι η καλλιέργεια δεν αποτελεί βασικό προσανατολισμό για τον συνεταιρισμό, καταγράφεται αυξημένη κινητικότητα, με τον ίδιο να τονίζει ότι «δεν είναι το κύριο κομμάτι μας, αλλά λόγω τιμής ο κόσμος στρέφεται προς τα εκεί», με αποτέλεσμα οι εκτάσεις να εμφανίζουν άνοδο σε σχέση με πέρυσι.

Α.Σ. Νίκαιας «Ο Προμηθέας»

Πιο συγκρατημένη εμφανίζεται η εικόνα σε άλλες ζώνες, ως προς το ενδιαφέρον και την έκταση της καλλιέργειας, όπως στην περίπτωση του Α.Σ. Νίκαιας «Ο Προμηθέας». Πιο συγκεκριμένα, όπως μας μετέφεραν, εξελίχθηκε ομαλά η φετινή σπορά καλαμποκιού για τα μέλη που συνεργάζονται με τον Α.Σ. Νίκαιας «Ο Προμηθέας», με τον συνεταιρισμό να αναφέρει ότι «όλα έγιναν όπως έπρεπε» και οι παραγωγοί που καλλιεργούν καλαμπόκι «προλάβαν και κάνανε κανονικά τη σπορά».

Οι καιρικές συνθήκες συνέβαλαν θετικά στην εξέλιξη της καλλιέργειας, χωρίς προβλήματα ή καθυστερήσεις, ενώ και το στάδιο ανάπτυξης θεωρείται φυσιολογικό για την εποχή. Σε επίπεδο εκτάσεων, δεν καταγράφεται αύξηση, ενώ –όπως επισημαίνεται– ενδέχεται να υπάρξει ακόμη και μείωση, κυρίως λόγω του αυξημένου κόστους και ιδιαίτερα των αρδευτικών αναγκών. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται, «κοστίζει το νερό πολύ και το σκέφτονται».

Παράλληλα, παράγοντες όπως η αύξηση της τιμής του σπόρου και των λιπασμάτων φαίνεται να επηρέασαν τις αποφάσεις των παραγωγών, αν και όσοι είχαν ήδη προχωρήσει σε προετοιμασία προχώρησαν κανονικά στη σπορά.

Συνολικά, στην περιοχή παρατηρείται περιορισμένη ενασχόληση με το καλαμπόκι, με τον συνεταιρισμό να σημειώνει ότι «έχει μειωθεί πολύ» η καλλιέργεια τα τελευταία χρόνια, κυρίως λόγω των προβλημάτων στη διαχείριση του νερού.

Α.Σ. Ομολίου Λάρισας

Τέλος, ιδιαίτερα καθυστερημένη εμφανίζεται η έναρξη της σποράς καλαμποκιού στην περιοχή του Ομολίου της Λάρισας, με τον αντιπρόεδρο του Αγροτικού Συνεταιρισμού Ομολίου, κ. Κωνσταντίνο Μυλωνά, να επισημαίνει ότι «κανονικά η σπορά θα έπρεπε να έχει ξεκινήσει εδώ και δέκα μέρες», ωστόσο μέχρι στιγμής «δεν έχει σπείρει κανένας».

Η καθυστέρηση αποδίδεται στις καιρικές συνθήκες και στα νερά στα χωράφια, που δεν επέτρεψαν την έγκαιρη είσοδο των παραγωγών, με την έναρξη να μετατίθεται –όπως εκτιμά– για μετά το Πάσχα, εφόσον το επιτρέψουν οι συνθήκες.

Παρά την καθυστέρηση, καταγράφεται τάση αύξησης των εκτάσεων, με τον ίδιο να αναφέρει ότι «η σπορά αναμένεται να είναι περίπου 30% πάνω από πέρυσι», καθώς παραγωγοί στρέφονται στο καλαμπόκι από άλλες καλλιέργειες, όπως το βαμβάκι και η μηδική. Όπως εξηγεί, η στροφή αυτή σχετίζεται κυρίως με οικονομικούς λόγους, σημειώνοντας ότι πρόκειται για «μια πιο εύκολη λύση», σε μια περίοδο όπου το αυξημένο κόστος σε λιπάσματα και πετρέλαιο, αλλά και η δυσκολία διάθεσης προϊόντων –ιδίως στη μηδική λόγω έλλειψης ζώων– επηρεάζουν τις επιλογές των παραγωγών.

Σε επίπεδο καλλιεργητικού κύκλου, η φετινή χρονιά αναμένεται να είναι πιο όψιμη, με τον ίδιο να εκτιμά ότι «θα είναι πολύ όψιμη η χρονιά φέτος, τουλάχιστον 20–25 μέρες», γεγονός που συνδέεται άμεσα με την καθυστέρηση των σπορών. Παρόλα αυτά, για την περιοχή δραστηριοποίησης του συνεταιρισμού δεν εκφράζεται έντονη ανησυχία, με τον αντιπρόεδρο να σημειώνει ότι προς το παρόν «δεν έχει αρχίσει να μας ανησυχεί», αν και σε ευρύτερες ζώνες η καθυστέρηση είναι πιο έντονη.

Η φετινή εικόνα του καλαμποκιού διαμορφώνεται τελικά ως ένα μωσαϊκό τάσεων, με αυξήσεις σε ορισμένες περιοχές, μετατοπίσεις σε άλλες και έντονους προβληματισμούς που σχετίζονται κυρίως με το κόστος και τις συνθήκες της αγοράς.

Στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης (ΦΕΚ Β΄1955) δημοσιεύθηκε το ύψος των συνδεδεμένων ενισχύσεων για το μαλακό, σκληρό σιτάρι και το κριθάρι, λίγο πριν την πληρωμή που έχει ανακοινώσει η ΑΑΔΕ.

Σύμφωνα με τον ΦΕΚ, το ύψος της ενίσχυσης για το 2025 για το μαλακό σιτάρι και το κριθάρι ορίζεται στα 11,5 ευρώ το στρέμμα, ενώ στο σκληρό σιτάρι είναι στα 8,943 ευρώ/στρέμμα.

Η ανακοίνωση του ΥπΑΑΤ αναφέρει τα εξής:

Στον καθορισμό του ύψους της συνδεδεμένης εισοδηματικής στήριξης για βασικές καλλιέργειες σιτηρών προχώρησε το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, με αποφάσεις που υπέγραψε ο Υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων Γιάννης Ανδριανός και δημοσιεύθηκαν στο ΦΕΚ Β’ 1955/6.4.2026, στο πλαίσιο εφαρμογής του Στρατηγικού Σχεδίου της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής (ΚΑΠ) 2023–2027 για το έτος ενίσχυσης 2025.

Οι αποφάσεις εκδίδονται σε εκτέλεση του άρθρου 32 των Κανονισμών (ΕΕ) 2021/2115 και 2021/2116 και αφορούν την παρέμβαση Π1-32.1 «Στήριξη Συνδεδεμένου Εισοδήματος – Φυτική Παραγωγή Εκτός Πρωτεϊνούχων Καλλιεργειών».

Συγκεκριμένα, το ύψος της ενίσχυσης διαμορφώνεται ως εξής:

Για το μαλακό σιτάρι, σε 115 ευρώ ανά εκτάριο.

Για το σκληρό σιτάρι, σε 89,43 ευρώ ανά εκτάριο.

Για το κριθάρι, σε 115 ευρώ ανά εκτάριο.

Οι σχετικές αποφάσεις στηρίζονται στο ισχύον εθνικό και ενωσιακό πλαίσιο για τη διαχείριση και εφαρμογή των άμεσων ενισχύσεων, καθώς και στις εισηγήσεις των αρμόδιων υπηρεσιών του Υπουργείου και των ελεγκτικών μηχανισμών.

Οι αποφάσεις τίθενται σε ισχύ από τη δημοσίευσή τους στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.

Διαβάστε το ΦΕΚ

Στο μεταξύ από την ΑΑΔΕ είχε γίνει γνωστό ότι γίνεται προσπάθεια οι πιστώσεις για τις πληρωμές των αγροτικών ενισχύσεων να γίνουν νωρίτερα, ακόμη και σήμερα Μεγάλη Τρίτη (7/4).

Ξεκίνησε αυτή την περίοδο η προετοιμασία για την καλλιέργεια του καλαμποκιού στις περιοχές που βοήθησαν οι καιρικές συνθήκες.

Η τάση για αύξηση των στρεμμάτων καλλιέργειας φέτος στο καλαμπόκι είναι εμφανής λόγω της σταθερότητας των τιμών που είχαμε τα τελευταία χρόνια. 

Ο κ. Αθανάσιος Τσούτσας, πρόεδρος του Συνδέσμου Επιχειρήσεων Πολλαπλασιαστικού Υλικού (ΣΕΠΥ), αναφέρει στον ΑγροΤύπο ότι παρά το γεγονός ότι η φετινή χρονιά για τις εαρινές σπορές δεν προσφέρεται για εύκολες προβλέψεις, το καλαμπόκι θα αποτελέσει μία από τις βασικές επιλογές των παραγωγών μαζί με τον ηλίανθο και το βαμβάκι. Αναμένεται λοιπόν μια αύξηση των καλλιεργούμενων εκτάσεων στο καλαμπόκι το οποίο διατηρεί σταθερή τιμή ακόμα και όταν η παραγωγή σε παγκόσμιο επίπεδο κυμαίνεται σε υψηλά επίπεδα. Σύμμαχο για το καλαμπόκι αποτελούν οι υψηλές στρεμματικές αποδόσεις, που προσφέρουν τα σύγχρονα υβρίδια, σε συνδυασμό με τις κατάλληλες καλλιεργητικές φροντίδες, η σημαντική συνεισφορά του στην κτηνοτροφία, καθώς και το γεγονός ότι κατά περιοχές, η πρόσοδος ανά στρέμμα για τον παραγωγό συμπληρώνεται και από τη σημαντική στήριξη που προσφέρουν πλέον η συνδεδεμένη ενίσχυση και τα οικολογικά σχήματα.

Ο κ. Νίκος Τσεπετονίδης, από την Ηράκλεια Σερρών, αναφέρει στον ΑγροΤύπο ότι πολλοί παραγωγοί έχουν ξεκινήσει τις σπορές καλαμποκιού από την προηγούμενη εβδομάδα επειδή φοβήθηκαν τις κακοκαιρίες. Ήδη πολλοί παραγωγοί προχωρούν στην λίπανση και έχουν αγοράσει τα λιπάσματα με δικά τους χρήματα και περιμένουν να επιδοτηθούν για το 15% επί του συνολικού ποσού των παραστατικών. Τα προηγούμενα χρόνια πάντως οι τιμές παραγωγού κυμάνθηκαν σε ικανοποιητικά επίπεδα. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να στραφεί μεγάλος αριθμός παραγωγών από το βαμβάκι στο καλαμπόκι. Πάντως η αύξηση στις τιμές των καυσίμων και των λιπασμάτων, που έχουμε αυτή την περίοδο έφερε μια αύξηση στο κόστος καλλιέργειας, κατά 30%, σε σχέση με την περσινή περίοδο. Αυτό που ελπίζουμε είναι να συνεχιστούν οι βροχοπτώσεις για να έχουμε μια μείωση στο κόστος άρδευσης.

Ο κ. Νίκος Ιωαννίδης, παραγωγός από την Καβάλα, δηλώνει στον ΑγροΤύπο ότι από αυτή την εβδομάδα, που βοηθάνε οι καιρικές συνθήκες, ξεκινάμε τις σπορές για το καλαμπόκι. Μαζί με την σπορά κάνουμε την βασική λίπανση, ενώ την επιφανειακή λίπανση την κάνουμε τον Μάιο.

Ο κ. Χρήστος Παλαιολόγος, παραγωγός από την Ηλεία και πρόεδρος ΤΟΕΒ Μυρτουντίων, τονίζει ότι αυτή την εποχή θα έπρεπε να είχαμε ξεκινήσει τις σπορές. Όμως οι βροχοπτώσεις μας πήγαν πίσω και αναμένεται να ξεκινήσουμε μετά το Πάσχα κάτι που σημαίνει μια οψίμιση της καλλιέργειας που δεν θα είναι καλή. Από την άλλη το κόστος φέτος είναι αυξημένο λόγω των καυσίμων και των τιμών στα λιπάσματα και περιμένουμε την στήριξη της κυβέρνησης. Φέτος έχουμε νερά από τις βροχοπτώσεις του χειμώνα αλλά φοβόμαστε το κόστος ενέργειας. Από την πλευρά του το ΥπΑΑΤ πρέπει να επιχορηγήσει τους παραγωγούς για να βάλουν συστήματα άρδευσης, γιατί έτσι θα έχουμε καλές αποδόσεις. Η υψηλότερη τιμή πέρσι στο καλαμπόκι, που είχαμε κατά τον αλωνισμό, ήταν στα 25 λεπτά το κιλό από τα Λεχενά.  

Προβλέψεις για αύξηση τιμών

Η κλιμάκωση της σύγκρουσης γύρω από το Ιράν θα μπορούσε να προκαλέσει αύξηση των τιμών του καλαμποκιού, αναφέρει η έκθεση του Υπουργείου Γεωργίας των ΗΠΑ (USDA).

Οι εκτάσεις με καλαμπόκι στις ΗΠΑ το 2026 θα ανέλθουν σε 95,3 εκατομμύρια στρέμματα, μειωμένες, κατά 3%, σε σχέση με πέρσι.

Στις αρχές Μαρτίου οι τιμές του καλαμποκιού έφτασαν τα 4,70 δολάρια ανά μπούσελ, πριν μειωθούν στην συνέχεια, κατά περίπου 0,20 δολάρια.

Όπως τονίζει το USDA, «παρά την ρεκόρ συγκομιδής καλαμποκιού στις ΗΠΑ την περασμένη σεζόν, οι τιμές παραμένουν σχετικά υψηλές λόγω της ισχυρής παγκόσμιας ζήτησης για ζωοτροφές και πρωτεΐνες. Η αναμενόμενη μείωση της παγκόσμιας παραγωγής καλαμποκιού φέτος θα μπορούσε να προσφέρει πρόσθετη αύξηση της ζήτησης.

Ταυτόχρονα, το αυξανόμενο κόστος παραγωγής ασκεί «πίεση» στα περιθώρια κέρδους των παραγωγών, συμπεριλαμβανομένης της Βραζιλίας, όπου ορισμένες εκμεταλλεύσεις λειτουργούν ήδη στα όρια της κερδοφορίας.

Η περαιτέρω δυναμική των τιμών θα εξαρτηθεί από τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή. Εάν η προσφορά λιπασμάτων σταθεροποιηθεί γρήγορα, η τρέχουσα αύξηση των τιμών θα μπορούσε να είναι προσωρινή. Ωστόσο, εάν οι εντάσεις συνεχιστούν, συμπεριλαμβανομένων πιθανών διαταραχών στη ναυτιλία μέσω του Στενού του Ορμούζ και περιορισμών στις εξαγωγές λιπασμάτων, το υψηλό κόστος θα μπορούσε να παραμείνει καθ' όλη τη διάρκεια της καλλιεργητικής περιόδου και να συνεχιστεί και το επόμενο έτος, οδηγώντας σε νέα αύξηση τιμών».

Η νέα καλλιεργητική περίοδος για το ρύζι ξεκινά σε ένα ιδιαίτερα πιεστικό περιβάλλον για τους παραγωγούς, με τις πρώτες εργασίες να βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη στις βασικές ρυζοπαραγωγικές περιοχές της χώρας. Η εικόνα που διαμορφώνεται ενόψει σποράς παραμένει επιβαρυμένη, καθώς η περσινή χρονιά έχει αφήσει έντονο αποτύπωμα απογοήτευσης στον κλάδο.

Σύμφωνα με τον πρόεδρο του Α’ Αγροτικού Συνεταιρισμού Ορυζοπαραγωγών Χαλάστρας, κ. Χρήστο Γκαντζάρα, «η ζήτηση παραμένει χαμηλή και τα αποθέματα είναι πολύ υψηλά για την εποχή», ενώ σε συνδυασμό με το αυξημένο κόστος παραγωγής και τις χαμηλές τιμές, η κατάσταση αυτή επηρεάζει άμεσα τις αποφάσεις των παραγωγών για τη νέα χρονιά.

Ο Α.Σ. Χαλάστρας συγκαταλέγεται μεταξύ των βασικών φορέων καλλιέργειας και διακίνησης ρυζιού στη χώρα, με διαχείριση περίπου 50.000 τόνων προϊόντος την προηγούμενη χρονιά.

Απογοητευτική η περσινή χρονιά 

Η προηγούμενη καλλιεργητική περίοδος χαρακτηρίστηκε από ιδιαίτερα χαμηλές τιμές παραγωγού, οι οποίες σε πολλές περιπτώσεις δεν κάλυψαν ούτε το κόστος παραγωγής. Όπως επισημαίνεται από τον κ. Γκαντζάρα, «μιλάμε για ένα παθητικό της τάξεως των 150 ευρώ το στρέμμα», με πολλούς παραγωγούς να βάζουν χρήματα από την τσέπη τους αντί να έχουν κέρδος.

Η εικόνα αυτή έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τα προηγούμενα χρόνια, όπου οι τιμές «είχαν φτάσει έως και τα 50 λεπτά/κιλό», δηλαδή σχεδόν διπλάσια επίπεδα από τα σημερινά. Στο σημερινό περιβάλλον, οι τιμές διαμορφώνονται αισθητά χαμηλότερα, επηρεάζοντας άμεσα τη βιωσιμότητα της καλλιέργειας.

Σύμφωνα με τον ίδιο, οι τιμές παραγωγού κινούνται ως εξής:

Μεσόσπερμα: περίπου 25 λεπτά/κιλό (250 €/τόνο)
Μακρύσπερμα: περίπου 24 λεπτά/κιλό (240 €/τόνο)
Καρολίνα: περίπου 40 λεπτά/κιλό (400 €/τόνο)

Παρά τη σχετικά καλύτερη τιμή της Καρολίνας, η καλλιέργειά της παραμένει περιορισμένη, καθώς «δεν είναι τόσο παραγωγική σε επίπεδο στρεμματικής απόδοσης».

Κόστος παραγωγής: «Φοβόμαστε να πάμε στο πρατήριο»

Το υψηλό κόστος εισροών αποτελεί καθοριστικό παράγοντα για τη φετινή χρονιά, με την πίεση να είναι ιδιαίτερα έντονη στο σκέλος των καυσίμων. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται, για τον ανεφοδιασμό ενός τρακτέρ απαιτούνται ποσά που αγγίζουν τα 1.200 ευρώ για περίπου 600 λίτρα, με τον πρόεδρο να σχολιάζει ότι «φοβόμαστε να πάμε στο πρατήριο».

Παράλληλα, αυξημένο παραμένει το κόστος σε εφόδια και λοιπές εισροές, επιβαρύνοντας ακόμη περισσότερο τη βιωσιμότητα της καλλιέργειας. Την ίδια στιγμή, καταγράφεται περιορισμένη διαθεσιμότητα δραστικών ουσιών για ζιζανιοκτόνα, ενώ όπως αναφέρεται, οι διαθέσιμες λύσεις «δεν καλύπτουν επαρκώς τις ανάγκες» της καλλιέργειας, δυσχεραίνοντας τη διαχείριση των ζιζανίων. Στο ήδη δύσκολο αυτό πλαίσιο προστίθεται και ο έντονος ανταγωνισμός από τρίτες χώρες, όπου εφαρμόζονται διαφορετικές πρακτικές και σημαντικά χαμηλότερα κόστη παραγωγής.

Επιπλέον, ακόμη και για ίδιες δραστικές ουσίες, οι διαφορές στις τιμές είναι ιδιαίτερα μεγάλες, με προϊόντα που στην Ελλάδα κοστίζουν σημαντικά περισσότερο σε σχέση με άλλες χώρες, γεγονός που επιβαρύνει περαιτέρω το κόστος παραγωγής. Όπως επισημαίνεται, «οι Έλληνες παραγωγοί καλούνται να ανταγωνιστούν προϊόντα που παράγονται υπό διαφορετικούς όρους», χωρίς να έχουν τη δυνατότητα πρόσβασης σε φθηνότερες εισροές, ακόμη και όταν πρόκειται για ίδιες δραστικές ουσίες.

Μείωση εκτάσεων έως 10-15% – Στροφή σε άλλες καλλιέργειες

Υπό τις παρούσες συνθήκες, ένα σημαντικό μέρος των παραγωγών φαίνεται να στρέφεται σε εναλλακτικές καλλιέργειες, κυρίως βαμβάκι και καλαμπόκι. Όπως εκτιμά ο πρόεδρος, «η συνολική καλλιεργούμενη έκταση ρυζιού θα μειωθεί κατά 10% έως 15%», ενώ «περίπου 10.000 με 15.000 στρέμματα ενδέχεται να μείνουν ακαλλιέργητα». 

Παράλληλα, η εικόνα που μεταφέρεται από το πεδίο είναι ιδιαίτερα πιεστική, καθώς –όπως σημειώνεται– «πολλοί παραγωγοί θα αφήσουν χωράφια ακαλλιέργητα, γιατί δεν συμφέρει να καλλιεργήσουν και να μπουν ξανά μέσα». Η εξέλιξη αυτή δεν αφορά μόνο τις εκτάσεις, αλλά και τη συνολική παρουσία του κλάδου, με παραγωγούς να απομακρύνονται από την καλλιέργεια αναζητώντας πιο σταθερό εισόδημα.

Ιδιαίτερη είναι η κατάσταση σε περιοχές όπως η Χαλάστρα, όπου τα αλατούχα εδάφη περιορίζουν τις εναλλακτικές. Όπως αναφέρεται, «υπάρχουν χωράφια που δεν μπορούν να μπουν άλλες καλλιέργειες», με αποτέλεσμα το ρύζι να παραμένει σε πολλές περιπτώσεις μονόδρομος, έστω και με αυξημένο ρίσκο.

Σε εξέλιξη οι προετοιμασίες – Σπορά σε περίπου 40 ημέρες

Σε φάση προετοιμασίας βρίσκονται αυτή την περίοδο οι ορυζοπαραγωγοί, με τις εργασίες να έχουν ήδη ξεκινήσει εδώ και περίπου 20 ημέρες. Όπως επισημαίνει ο πρόεδρος του συνεταιρισμού, «οι εργασίες γίνονται κανονικά και δεν υπάρχουν προβλήματα από τον καιρό αυτή την περίοδο», με τους παραγωγούς να προχωρούν στις απαραίτητες καλλιεργητικές παρεμβάσεις. Εφόσον διατηρηθεί η ίδια εικόνα, «σε περίπου 40 ημέρες θα ξεκινήσει και η σπορά του ρυζιού», δίνοντας το επόμενο σήμα για την έναρξη της νέας καλλιεργητικής χρονιάς.

Κλείνοντας, ο κ. Γκαντζάρας επισημαίνει ότι «το μόνο που ευχόμαστε είναι να επιστρέψουμε στην κανονικότητα και να μπορέσουμε να καλλιεργήσουμε», με την ανησυχία για το μέλλον του κλάδου να παραμένει έντονη.

Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες του ΑγροΤύπου, προχώρησε, το βράδυ της Τετάρτης (1/4), η υπογραφή της ενίσχυσης που είχε προαναγγείλει ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Κώστας Τσιάρας, για τους παραγωγούς ρυζιού.

Η ενίσχυση θα δοθεί μέσω καθεστώτος de minimis και αφορά το έτος 2025, με το ποσό να διαμορφώνεται στα 70 ευρώ ανά στρέμμα για τους κατά κύριο επάγγελμα αγρότες, ενώ οι μη κατά κύριο επάγγελμα αγρότες θα λάβουν 35 ευρώ ανά στρέμμα.

Όπως προκύπτει από τις ίδιες πληροφορίες, η διαδικασία καταβολής των χρημάτων αναμένεται να απαιτήσει ένα χρονικό διάστημα περίπου 2 έως 3 μηνών, μέχρι να ολοκληρωθούν οι απαραίτητοι διοικητικοί και ελεγκτικοί μηχανισμοί και να πιστωθούν τα ποσά στους δικαιούχους.

Το 2025, σύμφωνα με δηλώσεις εκπροσώπων του κλάδου, υπήρξε σημαντική μείωση των στρεμματικών αποδόσεων, χαμηλή (υποβαθμισμένη) ποιότητα και μείωση της εμπορικής αξίας του ρυζιού, σε ποσοστό που υπολογίζεται ότι υπερβαίνει το 40%.

Τα χρήματα προέρχονται από το «ταμείο» με 160 – 180 εκατομμύρια ευρώ, τα οποία παραμένουν «αδιάθετα» και έχουν προκύψει ως επιπλέον χρήματα μετά τους ελέγχους της υπαγωγής του ΟΠΕΚΕΠΕ στην ΑΑΔΕ, σύμφωνα με όσα ανέφερε το ΥπΑΑΤ.

Σημειωτέων ότι η Ελλάδα είναι η τρίτη ρυζοπαραγωγός χώρα στην ΕΕ, μετά την Ιταλία και την Ισπανία, με το 80% των συνολικά καλλιεργούμενων εκτάσεων ρυζιού (308.000 στρέμματα), να βρίσκεται στην Κεντρική Μακεδονία (240.000 στρέμματα) και επίκεντρο  κυρίως στις πεδινές παραποτάμιες και παραθαλάσσιες περιοχές της περιοχής του δέλτα των ποταμών Αξιού, Λουδία και Αλιάκμονα και στον κάμπο των Σερρών. Στις περιοχές αυτές παράγεται το 80% των συνολικών ποσοτήτων ρυζιού της χώρας.

Η καλλιέργεια σιταριού φαίνεται να προχωράει ικανοποιητικά, ενώ οι βροχές αυτή την εποχή είναι ευεργετικές για μείωση του κόστους άρδευσης και για καλές αποδόσεις.

Ο κ. Νίκος Τούτουζας, παραγωγός σκληρού σιταριού από την Θήβα, αναφέρει στον ΑγροΤύπο ότι η καλλιέργεια στα σιτάρια εξελίσσεται κανονικά. Αυτή την εποχή συνήθως ξεκινά η άρδευση οπότε οι βροχές βοηθούν να γλυτώσει από το κόστος ο παραγωγός. Ελπίζουμε να συνεχιστούν οι βροχοπτώσεις και το επόμενο διάστημα. Έγινε στην φυτοπροστασία μια εφαρμογή με μυκητοκτόνα. Πριν από ένα δεκαήμερο έγινε η επιφανειακή λίπανση. Μετά το Πάσχα αναμένεται να βγει το στάχυ, που αποτελεί το κρίσιμο στάδιο της ανάπτυξης των σιτηρών. Οι βροχές πάντως θα βοηθήσουν να έχουμε καλές αποδόσεις στην καλλιέργεια. 

Ο κ. Θανάσης Κούντριας, γεωπόνος από την Αγρομηχανική Βόλου δήλωσε στον ΑγροΤύπο ότι είναι πολύ καλές οι βροχοπτώσεις που έχουμε αυτή την εποχή. Λόγω των καιρικών συνθηκών που είχαμε το προηγούμενο διάστημα αλλά και της ελλειπής λίπανσης πολλά σιτάρια δεν έχουν πάρει το κατάλληλο ύψος. Οι βροχές αυτή την εποχή θα τα βοηθήσουν να πάρουν ύψος και να πρασινίσουν. Έχουν ολοκληρωθεί οι επιφανειακές λιπάνσεις και έχουν γίνει ψεκασμοί με μυκητοκτόνα και ζιζανιοκτόνα. Μετά τις βροχές οι παραγωγοί πρέπει να κάνουν ακόμη ένα ψεκασμό με μυκητοκτόνα. Μέχρι στιγμής οι καιρικές συνθήκες βοηθούν την καλλιέργεια και το μόνο πρόβλημα είναι τα ακριβά λιπάσματα που ίσως δημιουργήσουν προβλήματα στις αποδόσεις. Η ενίσχυση που ανακοινώθηκε για τα λιπάσματα από 15 Μαρτίου είναι σε θετική κατεύθυνση αλλά θα πρέπει να περιμένουμε πως θα εφαρμοστεί.  

Ο κ. Χρήστος Σιδηρόπουλος, παραγωγός στην περιοχή της Λάρισας, αναφέρει στον ΑγροΤύπο ότι οι βροχές αυτή την εποχή είναι πολύ καλές γιατί βοηθούν τα σιτάρια να αποκτήσουν ένα καλό ριζικό σύστημα. Το προηγούμενο διάστημα κάποια αναγκάστηκαν να κάνουν ποτίσματα. Αυτές οι βροχές θα βοηθήσουν να γίνουν λιγότερα ποτίσματα και να μειωθεί το κόστος καλλιέργειας. Για τα ποσά (40 εκατ. ευρώ για σιτάρι και 40 εκατ. ευρώ για βαμβάκι) που περιμένουν οι παραγωγοί σιτηρών, που όπως έχει υποσχεθεί το ΥπΑΑΤ θα δοθεί μέσω πόρων από τα αδιάθετα κονδύλια της βασικής ενίσχυσης του 2025, δεν αναμένεται να καταβληθούν μέχρι το Πάσχα. Όπως φαίνεται η πληρωμή θα πάει μαζί με τα Οικολογικά Σχήματα, που όπως έχει ανακοινώσει η ΑΑΔΕ θα γίνουν τέλη Μαΐου με αρχές Ιουνίου.     

Ιορδανία

Η Ιορδανία αγόρασε περίπου 60.000 τόνους σιταριού σε διεθνή διαγωνισμό που ολοκληρώθηκε στις 31 Μαρτίου.

Σύμφωνα με τους κύκλους της αγοράς, η καλύτερη προσφορά προήλθε από τον επιχειρηματικό όμιλο Cargill με τιμή στα 237,96 ευρώ ανά τόνο (CIF), με την αποστολή να έχει προγραμματιστεί για το δεύτερο δεκαπενθήμερο του Ιουλίου.

Άλλοι μεγάλοι εμπορικοί οίκοι, που συμμετείχαν στο διαγωνισμό, ήταν οι CHS, Bunge, Ameropa, COFCO και Buildcom, αλλά υπέβαλαν προσφορές με υψηλότερες τιμές.

Ταυτόχρονα, η Ιορδανία προκήρυξε νέο διαγωνισμό για την αγορά επιπλέον 120.000 τόνων σιταριού.