Οι επιλογές που κάνει ένας παραγωγός στο χωράφι δεν επηρεάζουν μόνο την καλλιέργεια, αλλά συχνά καθορίζουν και τη λειτουργία ολόκληρης της εκμετάλλευσης. Ιδιαίτερα όταν η φυτική παραγωγή συνδέεται άμεσα με τη ζωική, οι αποφάσεις για το τι θα καλλιεργηθεί αποκτούν διπλό βάρος. Σε αυτό το πλαίσιο, τα ψυχανθή διατηρούν σταθερά τη θέση τους στο ενδιαφέρον των παραγωγών, καθώς συνδέονται άμεσα με τη διατροφή των αγροτικών ζώων και τη διαμόρφωση των σιτηρεσίων, σε μια πραγματικότητα όπου το κόστος των ζωοτροφών αποτελεί καθοριστικό παράγοντα για τη βιωσιμότητα της εκμετάλλευσης.
Ο ρόλος των ψυχανθών στη διατροφή των ζώων
Τα σπέρματα των ψυχανθών αποτελούν εδώ και δεκαετίες βασική πηγή πρωτεΐνης στη ζωική διατροφή. Η σημασία τους ενισχύθηκε ιδιαίτερα με την αύξηση της ζήτησης για ζωικά προϊόντα και τον περιορισμό άλλων πρωτεϊνικών ζωοτροφών, γεγονός που ανέδειξε την ανάγκη για εναλλακτικές φυτικές πρώτες ύλες. Η χρήση τους στα σιτηρέσια, τόσο των μονογαστρικών όσο και των μηρυκαστικών ζώων, βασίζεται κυρίως στην ικανότητά τους να συμπληρώνουν τους καρπούς των σιτηρών, οι οποίοι από μόνοι τους δεν καλύπτουν τις απαιτήσεις σε πρωτεΐνη.
Στην πράξη, χρησιμοποιούνται σπέρματα καρποδοτικών ψυχανθών όπως τα κουκιά, τα μπιζέλια, τα ρεβίθια, τα λούπινα, η φακή, ο βίκος και η ρόβη, τα οποία μπορούν να ενταχθούν στη ζωική διατροφή με διαφορετικό τρόπο και βαθμό αξιοποίησης, ανάλογα με το είδος του ζώου και τη σύνθεση του σιτηρεσίου.
Η περιεκτικότητα των ψυχανθών σε πρωτεΐνη παρουσιάζει διακυμάνσεις, που εξαρτώνται τόσο από το είδος όσο και από τις εδαφοκλιματικές συνθήκες καλλιέργειας. Καθοριστικό ρόλο παίζει η διαθεσιμότητα του αζώτου, καθώς η αυξημένη παροχή του οδηγεί σε υψηλότερη περιεκτικότητα σε πρωτεΐνη, συχνά όμως σε βάρος της τελικής απόδοσης σε καρπό. Η ισορροπία αυτή αποτελεί βασικό στοιχείο που ο παραγωγός καλείται να συνεκτιμήσει ήδη από τον αρχικό σχεδιασμό της καλλιέργειας.
Θρεπτική αξία και ενεργειακή συνεισφορά
Τα όσπρια και τα κτηνοτροφικά ψυχανθή χαρακτηρίζονται από υψηλή περιεκτικότητα σε αζωτούχες ουσίες και μέτρια συμμετοχή υδατανθράκων. Οι πρωτεΐνες τους είναι πλουσιότερες σε ορισμένα απαραίτητα αμινοξέα σε σύγκριση με εκείνες των σιτηρών, με ιδιαίτερη σημασία στη λυσίνη, στοιχείο κρίσιμο για την αποτελεσματική αξιοποίηση της τροφής από τον ζωικό οργανισμό. Αντίθετα, παρουσιάζουν χαμηλότερη περιεκτικότητα σε ορισμένα θειούχα αμινοξέα, γεγονός που λαμβάνεται υπόψη κατά τη διαμόρφωση ισορροπημένων σιτηρεσίων.
Παράλληλα, τα ψυχανθή παρέχουν ενεργειακή αξία συγκρίσιμη με εκείνη των δημητριακών. Η σύστασή τους σε λιπαρές ουσίες διαφέρει σημαντικά μεταξύ των ειδών, καθώς ορισμένα σπέρματα έχουν πολύ χαμηλή περιεκτικότητα, ενώ άλλα εμφανίζουν υψηλότερα ποσοστά, στοιχείο που επηρεάζει τον τρόπο και το ποσοστό συμμετοχής τους στη διατροφή των ζώων.
Ιδιαιτερότητες και περιορισμοί στη χρήση
Παρά τα πλεονεκτήματά τους, τα σπέρματα των ψυχανθών περιέχουν ουσίες που μπορούν να επηρεάσουν την πέψη και τον μεταβολισμό των ζώων. Οι λεγόμενοι αντιδιαιτητικοί παράγοντες αποτελούν φυσικό μηχανισμό άμυνας των φυτών και απαντώνται σε διαφορετικά επίπεδα στα περισσότερα είδη. Η παρουσία τους καθιστά αναγκαία τη σωστή διαχείριση και, σε ορισμένες περιπτώσεις, την κατεργασία των σπερμάτων πριν από τη χορήγησή τους στα ζώα. Η επίδραση αυτών των ουσιών διαφέρει μεταξύ μονογαστρικών και μηρυκαστικών ζώων, καθώς τα τελευταία διαθέτουν ζυμωτικούς μηχανισμούς που μπορούν να περιορίσουν τη δράση τους. Για τον λόγο αυτό, η ένταξη των ψυχανθών στα σιτηρέσια γίνεται πάντα με μέτρο και με γνώση των ιδιαιτεροτήτων κάθε είδους.
Η εικόνα της καλλιέργειας στη χώρα
Στη χώρα μας έχουν καλλιεργηθεί διαχρονικά διάφορα καρποδοτικά ψυχανθή, με κυριότερα τα κουκιά, τα μπιζέλια, τα ρεβίθια, τα λούπινα, τη φακή, τον βίκο και τη ρόβη. Τα διαθέσιμα στοιχεία των προηγούμενων ετών δείχνουν διακυμάνσεις στις καλλιεργούμενες εκτάσεις, αλλά και μια γενικότερη τάση ενίσχυσης της καλλιέργειας, καθώς τα ψυχανθή συνδέονται άμεσα με την κάλυψη των αναγκών της κτηνοτροφίας σε πρωτεΐνη.
Η σημασία τους δεν περιορίζεται μόνο στη μείωση της εξάρτησης από εισαγόμενες ζωοτροφές. Η αξιοποίηση εγχώρια παραγόμενων ψυχανθών μπορεί να συμβάλει στη συγκράτηση του κόστους διατροφής των ζώων, στη δημιουργία προστιθέμενης αξίας στα κτηνοτροφικά προϊόντα και στη στήριξη της ελληνικής παραγωγής. Στο πλαίσιο των αγροτικών πολιτικών των προηγούμενων ετών, η καλλιέργεια των ψυχανθών έχει κατά καιρούς συνδεθεί και με μορφές ενίσχυσης, γεγονός που συνέβαλε στη διατήρηση του ενδιαφέροντος για τα συγκεκριμένα φυτά.
Ψυχανθή και ζωική παραγωγή: πρακτική αξιοποίηση
Η αξιοποίηση των ψυχανθών στη ζωική διατροφή δεν αποτελεί απλώς μια τεχνική επιλογή, αλλά μια πρακτική που απαιτεί γνώση και σωστή διαχείριση. Τα χαρακτηριστικά τους, τόσο ως προς τη θρεπτική τους αξία όσο και ως προς τους περιορισμούς που τα συνοδεύουν, καθορίζουν τον τρόπο με τον οποίο μπορούν να ενταχθούν αποτελεσματικά στα σιτηρέσια.
Σε μια περίοδο όπου το κόστος των ζωοτροφών παραμένει υψηλό, η ορθολογική αξιοποίηση των διαθέσιμων δεδομένων και η προσεκτική ένταξη εγχώριων πρώτων υλών μπορούν να αποτελέσουν ένα ουσιαστικό εργαλείο για τη στήριξη της ζωικής παραγωγής και τη συνολική ισορροπία της εκμετάλλευσης.
Πηγή: Γεωργία – Κτηνοτροφία, 2016, τεύχος 13, «Σπέρματα ψυχανθών (όσπρια) και σιτηρέσια αγροτικών ζώων», σελ. 22–26.