Ο κρητικός αμπελώνας βρέθηκε τα τελευταία χρόνια αντιμέτωπος με έντονες διαφοροποιήσεις από καλλιεργητική περίοδο σε καλλιεργητική περίοδο, αποτυπώνοντας με σαφήνεια τη στενή σχέση μεταξύ καιρικών συνθηκών και φυτοϋγειονομικής εικόνας της καλλιέργειας. Με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα του Περιφερειακού Κέντρου Προστασίας Φυτών, Ποιοτικού και Φυτοϋγειονομικού Ελέγχου Ηρακλείου, η περίοδος 2023–2025 σκιαγραφεί μια φάση αυξημένης μεταβλητότητας, με τη μειωμένη διαθεσιμότητα νερού, τις υψηλότερες θερμοκρασίες και τις διαφοροποιήσεις στη φαινολογία να επηρεάζουν την εμφάνιση και εξέλιξη εχθρών και ασθενειών, καθώς και τη συνολική παραγωγική δυναμική.
Κλιματικές συνθήκες: λιγότερο νερό, περισσότερη θερμότητα
Η ανάλυση των μετεωρολογικών δεδομένων καταδεικνύει μια σαφή τάση κλιματικής μεταβολής στην Κρήτη, με κύρια χαρακτηριστικά την έντονη ξηρασία των τελευταίων ετών και τη σταδιακή αύξηση της μέσης θερμοκρασίας σε σχέση με τον μακροχρόνιο μέσο όρο. Η μείωση των βροχοπτώσεων είναι γενικευμένη στο νησί και εμφανίζεται εντονότερη στις ανατολικές περιοχές. Το υδρολογικό έτος 2023–2024 καταγράφεται από τα ξηρότερα της περιόδου αναφοράς. Ενδεικτικά, στη Σητεία σημειώθηκε συνολικό ύψος βροχής μόλις 157 χιλιοστά, ποσό που αντιστοιχεί στο 31% του μακροχρόνιου μέσου όρου, αποτυπώνοντας την ένταση της ανομβρίας εκείνης της χρονιάς.
Κατά το υδρολογικό έτος 2024–2025 καταγράφηκαν αυξημένα ύψη βροχής σε σχέση με το ιδιαίτερα ξηρό 2023–2024 σε όλες τις ζώνες παρακολούθησης. Ωστόσο, τα επίπεδα βροχόπτωσης εξακολουθούν να υπολείπονται του ιστορικού μέσου όρου, με αποτέλεσμα να διατηρούνται οι συνθήκες υδατικής καταπόνησης στις καλλιέργειες. Παράλληλα, το ημερολογιακό έτος 2024 καταγράφηκε ως το θερμότερο της τριετίας, με τη μέση ετήσια θερμοκρασία να υπερβαίνει τον μέσο όρο κατά 1,1 έως 1,4 βαθμούς Κελσίου σε όλους τους σταθμούς αναφοράς. Το 2025 διατηρήθηκε επίσης σε υψηλά θερμοκρασιακά επίπεδα, χαμηλότερα όμως από τα ακραία του 2024, επιβεβαιώνοντας τη σταθερή ανοδική τάση της θερμοκρασίας στο νησί.
Φαινολογία: όταν το αμπέλι «τρέχει» μπροστά
Οι διαφοροποιήσεις στις καιρικές συνθήκες αποτυπώθηκαν ξεκάθαρα και στη φαινολογική εξέλιξη της αμπέλου κατά την τριετία 2023–2025. Το 2024 ξεχώρισε ως το πιο πρώιμο και ακραίο έτος, με την έκπτυξη της βλάστησης να ξεκινά νωρίτερα και με απόλυτο συγχρονισμό σε όλες τις ζώνες. Η άνθηση καταγράφηκε σε χρόνο-ρεκόρ, στις αρχές Μαΐου, ενώ και το στάδιο του γυαλίσματος εμφανίστηκε σημαντικά πρώιμο, ως αποτέλεσμα των υψηλών θερμοκρασιών που επικράτησαν. Αντίθετα, το 2023 χαρακτηρίστηκε από καθυστερήσεις σε όλα τα βασικά φαινολογικά στάδια, με την άνθηση να εμφανίζεται έως και 18 ημέρες αργότερα σε σύγκριση με το 2024, επιβεβαιώνοντας τη συνολικά όψιμη πορεία της χρονιάς. Το 2025 κινήθηκε σε πιο ισορροπημένα επίπεδα, παραμένοντας πρώιμο, αλλά χωρίς τις ακραίες εκφάνσεις της προηγούμενης χρονιάς, παρουσιάζοντας πιο φυσιολογική εξέλιξη για ένα θερμό έτος.
Ευδεμίδα: διαφορετικές χρονιές, διαφορετική πρωιμότητα
Η ευδεμίδα παρουσίασε διαφοροποιήσεις κυρίως ως προς τον χρόνο έναρξης των πτήσεων, ακολουθώντας στενά τις θερμοκρασιακές συνθήκες κάθε χρονιάς. Το 2025 ξεχώρισε για την πολύ πρώιμη εμφάνιση της πρώτης πτήσης, η οποία ξεκίνησε από τα μέσα Μαρτίου στις πρώιμες ζώνες. Το 2024 εμφάνισε έντονη πρωιμότητα στη δεύτερη πτήση, ως αποτέλεσμα των υψηλών θερμοκρασιών της άνοιξης, ενώ το 2023 καταγράφηκε ως το πιο όψιμο έτος, με καθυστερήσεις σε όλες τις γενιές. Παρά τις διαφοροποιήσεις στην πρωιμότητα, η ένταση των πληθυσμών δεν παρουσίασε γενικευμένα ανησυχητικά επίπεδα κατά την εξεταζόμενη τριετία, με τη μεγαλύτερη πίεση να εντοπίζεται, όπως σταθερά συμβαίνει, στη δεύτερη πτήση.
Τζιτζικάκια: τοπική δυναμική με διάρκεια
Τα τζιτζικάκια έκαναν αισθητή την παρουσία τους και στις τρεις χρονιές, κυρίως σε αμπελώνες όπου ευνοείται η συνεχής παρουσία τρυφερής βλάστησης. Οι πληθυσμοί τους αυξήθηκαν από τα μέσα της άνοιξης και διατηρήθηκαν καθ’ όλη τη διάρκεια του καλοκαιριού και του φθινοπώρου, με την ένταση να διαφοροποιείται ανά περιοχή και καλλιεργητικές συνθήκες.
Ωίδιο: η σταθερή απειλή του κρητικού αμπελώνα
Το ωίδιο παρέμεινε η σοβαρότερη και πιο σταθερή ασθένεια της τριετίας. Στο κλίμα της Κρήτης, οι συνθήκες από το τέλος της άνοιξης και καθ’ όλη τη διάρκεια του καλοκαιριού ευνοούν την ανάπτυξη και εξάπλωση του μύκητα. Η πίεση προσβολών ήταν αυξημένη στα ευαίσθητα στάδια, από την άνθηση έως και το γυάλισμα, με τις θερμοκρασίες να κινούνται συχνά εντός του εύρους που θεωρείται άριστο για την ανάπτυξή του.
Περονόσπορος: μια χρονιά-σταθμός
Σε αντίθεση με τις περιορισμένες εμφανίσεις των προηγούμενων ετών, το 2023 εξελίχθηκε σε χαρακτηριστική χρονιά περονοσπόρου. Οι καιρικές συνθήκες αποδείχθηκαν ιδιαίτερα ευνοϊκές για το παθογόνο, οδηγώντας σε εκτεταμένες προσβολές στο φύλλωμα και στα σταφύλια. Το 2024 δεν καταγράφηκαν προβλήματα, ενώ το 2025 εμφανίστηκαν κατά τόπους όψιμες προσβολές, χωρίς γενικευμένη ένταση.
Δευτερεύοντες εχθροί και ασθένειες
Κατά την εξεταζόμενη περίοδο καταγράφηκαν επίσης, κατά θέσεις, ασθένειες ξύλου, ακάρεα, ψευδόκοκκος, περιορισμένες προσβολές από μύγα Μεσογείου σε επιτραπέζια σταφύλια, καθώς και σήψεις κοντά στην ωρίμανση, όταν το μικροκλίμα το ευνόησε. Πρόκειται για προβλήματα που δεν εμφανίζονται κάθε χρονιά με την ίδια ένταση, ωστόσο απαιτούν συστηματική παρακολούθηση σε αμπελώνες με ιστορικό παρουσίας.
Ένα ήπιο αλλά ξεκάθαρο συμπέρασμα
Η εικόνα που διαμορφώθηκε στον κρητικό αμπελώνα την τριετία 2023–2025 δείχνει με σαφήνεια ότι η καλλιέργεια κινείται πλέον σε ένα περιβάλλον αυξημένης μεταβλητότητας. Το ωίδιο παραμένει σταθερά η σοβαρότερη ασθένεια, με παρουσία κάθε χρόνο, ενώ ο περονόσπορος απέδειξε ότι μπορεί να εκδηλωθεί έντονα σε χρονιές όπου οι καιρικές συνθήκες το ευνοούν. Παράλληλα, η εξέλιξη των εντομολογικών εχθρών συνδέεται όλο και πιο στενά με τις θερμοκρασιακές μεταβολές, επηρεάζοντας τον χρονισμό και τη δυναμική τους μέσα στη καλλιεργητική περίοδο.
Πέρα όμως από τις επιμέρους φυτοϋγειονομικές πιέσεις, η συσσωρευμένη ανομβρία των τελευταίων ετών και η συνεχής αύξηση της μέσης θερμοκρασίας αναδεικνύονται σε έναν από τους σημαντικότερους παράγοντες πίεσης για τον κρητικό αμπελώνα. Οι συνθήκες αυτές οδηγούν σε μειωμένες αποδόσεις, υποβάθμιση της ποιοτικής δυναμικής των σταφυλιών και αυξημένη καταπόνηση των φυτών, επηρεάζοντας συνολικά τη βιωσιμότητα της καλλιέργειας και διαμορφώνοντας μια νέα, πιο απαιτητική πραγματικότητα για τον παραγωγό.
Πηγή: Τεχνικό δελτίο Περιφερειακού Κέντρου Προστασίας Φυτών, Ποιοτικού και Φυτοϋγειονομικού Ελέγχου Ηρακλείου, «Εμφάνιση και εξέλιξη εχθρών και ασθενειών του αμπελιού στην Κρήτη τις καλλιεργητικές περιόδους των ετών 2023–2024–2025». Το δελτίο βρίσκεται εδώ
